logo-bns-app.png



« De Google geheimhoudingsverklaring | Index | Mijn digitale Christoffel heet SpamAssassin »

January 25, 2003, by Léon Krijnen

Tienduizend keer op letter d drukken   

In een vrolijke stemming vanwege een reis van een week of elf in het vooruitschiet maak ik mij zorgen over mijn domein, en mijn mailserver. Zorgen, veroorzaakt door de grootste digitale vervuilers van het web, de firma Spam & Co. Die mij noodzaakt, zoals wij allen eenmaal in de week kliko en groenbak buiten dienen te zetten, om meerdere malen per dag de inboxen te ontsmetten.

Teneinde te voorkomen dat mijn domein binnen een week onderuit gaat vanwege een acute verstopping. Bezweken onder het digitale vuilnis dat die vermaledijde spammers iedere minuut, vierentwintig uur per etmaal, zeven dagen per week, van rust- of feestdagen nooit gehoord, door hun mail-riool blijven persen. Mijn dagelijkse dosis ergernis schommelt tussen de 150 en de 250 per dag. Een verband - maandag wasdag, woensdag spam, vrijdag vis, heb ik er nog in kunnen ontdekken, maar de statistiek staat redelijk vast. Als ik tegen middernacht de machine afsluit, en de volgende morgen om acht uur check ik de mail, dan kunnen tussen de zestig en de tachtig mails ongelezen de prullenmand in. Toevallig schreef Webwereld woensdag over de top-10 van de grootste spam-ergernissen. Het is niet mijn top-10, maar ik ken ze wel aan de headers: free adult sites passwords, lower prices, viagra available, get cash out, refinance rates, Nigerian business offers, remote control car, best online casino, pasta pot, get out of credit card debt, singles in your area, copy any dvd in one click.
Dat soort werk dus. Een opsomming van wat er verder per dag gedumpt wordt moet ik achterwege laten, want daar zou de deze pagina te klein voor zijn. Het is, om in de terminologie van het land te blijven, waar negentig procent van de rommel vandaag komt, een bloody peeve. Bij mij niet eens major, want zowel thuis als op het werk breedband en telnet-verbindingen met mijn mail-server. Daardoor is de peeve betrekkelijk minor, in tegenstelling tot wie nog steeds via een modem en een klassieke mail-client zijn e-mail dient af te handelen. Mijn routine is een paar keer per dag een telnet-sessie naar de Free BSD Unix host opstarten, waarna ik het ruim dertig jaar oude programma pine opstart door pine -i in te tikken. Dat commando produceert in een simpel zwart terminal window een lijst van subject-lines, zodat ik met tig keer de letter d ervoor intikken en af te sluiten met x, van evenzoveel tig keer ongewenste rotzooi af ben.
Ik hoef niets binnen te halen, geen wachttijden, geen kans op virussen, bijna geen gedoe. Filters ben ik nooit dol op geweest. Op inhoud filteren kan nooit goed werken, en scannen op afzender heeft geen zin omdat die boeven per keer van afzendadres wisselen. Om met Cruyff te spreken, die van computers de ballen verstand heeft: ieder voordeel heb zijn nadeel. We zullen met spam moeten leren leven, en met een paar keer per dag op de letter d timmeren valt er best mee te leven. Mijn zorg geldt de belasting tijdens mijn afwezigheid. Ik wil komende reis niets met computers te maken hebben, dus de laptop blijft thuis. Volgens de reisgidsen is tegenwoordig zelfs midden-Amerika vergeven van de internet-caf's, maar die gaan niet regelmatig bezocht worden. Ik heb het even gehad met toetsenborden, en alle rommel die daaraan vast zit, tijd om af te kicken.
Toch zal ik af en toe online moeten. Even rekenen wat zich in een maand op zou hopen als ik zolang niet op mijn domein zou komen. Laten we het op 250 per dag houden, want behalve alle ongewenste rommel komt er ook nogal wat priv en zakelijk binnen. Dertig dagen die dosis is 7500 stuks, twee maanden 15000 (!). Getverderrie, hoe los ik dat op? Het hele zootje afsluiten en een slot op de deur timmeren is een optie, maar daar kleven nadelen aan. Hoe voorkom ik dat ik straks in een internetcaf in Chiapas, Guatemala, Queensland of Hong Kong tienduizend keer of meer op de letter d moet gaan drukken?

Posted: January 25, 2003 10:17 PM (659 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .