logo-bns-app.png



« KPNQwest: patroonheilige van de helpdesk | Index | Dot.commers doen niet aan komkommertijd »

June 22, 2002, by Léon Krijnen

Mag Jan met de korte Achternaam?   

Leuk bericht op Webwereld: mensen met vreemdsoortige of schunnig klinkende achternamen worden geweigerd door het passportsysteem dat Microsoft hanteert voor aanmelding van zijn eigen MSN network. Ene James Woodcock werd niet geaccepteerd als lid (what's in a name?) nadat hij het formulier ingevuld had en op enter (!) geklikt had: meneer moest maar een andere achternaam opgeven.

Dat wilde Woodcock niet, maar uit balorigheid probeerde hij een paar andere namen die in het Angelsaxische taalgebied door fatsoensrakkers als schunnig betiteld zouden kunnen worden. Zoals Harold Wanker en Fred Prostitute, die tot de verbazing van Woodcock wel geaccepteerd werden. Nadat de afgewezene zich met een mailtje beklaagd had bij Microsoft volgde per kerende mail een merkwaardig antwoord: zijn voorvader moest wel een klein misselijk mannetje wezen om hem van zo'n achternaam te voorzien.
Tot zover Webwereld, tot zover The Register, die door Webwereld als bron opgevoerd wordt. Ik vind het een mooi verhaal, maar ik ben altijd een beetje achterdochtig en sceptisch ten aanzien van dit soort verhaaltjes. Ik neem zonder meer aan dat een gedeelte ervan klopt, hetgeen iedere grapjas die daar behoefte aan heeft, zelf kan controleren. Tip: doe dat dan meteen op het Nederlandse gedeelte van MSN, en zie of Jan met de korte Achternaam geaccepteerd wordt, of Mien Gleuf.
Wat me nog het meest verbaast, is om te beginnen het gegeven dat mail door Microsoft beantwoord wordt. Dat is mij nog nooit overkomen, toen ik in de pubertijd en de onschuld van mijn internetleven in de veronderstelling leefde dat Microsoft een aantal bugs niet kende, en ook nog zat te wachten op suggesties ter verbetering.
Ouder en wijzer weten we allemaal dat ze donders goed wisten van de meeste bugs in alle Windows, maar dat marktaandeel en omzet van meer importantie waren dan betrouwbaarheid en stabiliteit. De door mij destijds ingevulde formulieren zijn in elk geval nooit beantwoord door een mens van vlees en bloed en dan hou je er vanzelf mee op.
Vreemd dus dat die mail van Woodcock wel beantwoord is, maar nog vreemder de inhoud. Je kunt van Microsoft een hoop zeggen, maar niet dat het bedrijf enige humor of relativeringsvermogen uitstraalt. Het lijkt me daarom sterk dat er een mailtje teruggekomen is over een klein misselijk voorvadertje. Of zou dat serieus bedoeld zijn? Het zal wel gegaan zijn zoals het zo vaak gaat op internet, waar feiten, halve waarheden en leugens tot het world wide web verweven zijn.
Vieze namen, vieze dingen, het probleem blijft in Amerika kennelijk iets groter dan in de meeste delen van Europa. Door de bank genomen dan, want in Californi kan alles, op de Bible Belt daarentegen, in Texas en in het puriteinse New England niets. Omdat die puriteinen macht hebben en kabaal maken, overheerst in Europa het beeld van puriteins Amerika. Hoe dan ook: het grootste puriteinse probleem heet internet en hoe die digitale hel aan banden te leggen. Dat kan dus niet, maar het heeft allerlei prachtige pogingen tot gevolg.
Niet alleen James Woodcock of Mien Gleuf hebben daar last van, maar bijvoorbeeld ook de universiteit van Sussex. Die komt keurig tevoorschijn bij de zoekmachines, maar vanwege de naam worden allerlei onderzoeksresultaten van die oude en eerbiedwaardige Engelse universiteit weggefilterd door lokale firewalls, proxyservers en filterprogramma's op verschillende Amerikaanse universiteiten.
Intussen wordt door puriteinse programmeurs verder gewerkt aan software die een willekeurige afbeelding op de content zou moeten kunnen beoordelen en alles wat naar vies riekt stante pede blokkeert.
Wat moet ik me daar nou weer bij voorstellen? Een digitale foto is immers niets anders dan enkele miljoenen gekleurde stippen die allemaal twee eigenschappen hebben: de kleur en de plaats waar ze zich bevinden. Een simpele commandoregels zoals: 'if too much color=pink then forbid' of zoiets? Met dit simpelst mogelijke voorbeeld is de kern van het probleem geduid, want hoe kan je een stomme computer laten begrijpen dat een foto niet geschikt is voor jeugdige Europeanen en/of volwassen Amerikanen?
Dat kan niet, dat kan nooit, maar laat maar zo gauw mogelijk komen, dat soort programma's, want dan komen er weer allerlei mooie verhalen los, altijd goed voor een column. Als dat soort programma's breed uitgerold gaan worden, kunt beter geen foto's mee van baby's in bad, of van het nieuwe hangbuikzwijn op de kinderboerderij. Die komen niet meer door de filters op de firewalls en voor u het weet, staat de softwarepolitie voor de deur om uw computer open te breken. Lach niet, maar huiver.

Posted: June 22, 2002 07:04 PM (737 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .