logo-bns-app.png



« Nog maar even, en de Virgils zijn daar | Index | De kleren van de keizer »

April 07, 2001, by Léon Krijnen

Een rotte, rammelende , geniale galbak   

In het aprilnummer van Wired staat een ingezonden brief van niemand minder dan Paul Allen. De man die ooit samen met Bill Gates begon aan iets wat later Microsoft zou gaan heten. Net als Bill zit Paul daardoor aardig in de slappe was. Of Bill Gates nou 34 miljard dollar vermogen heeft en Paul de helft, ik weet het niet precies, maar het zijn zulke idiote getallen dat ze pas een beetje gaan leven als er een vergelijking met modale budgetten gemaakt wordt.

Zo van: stel dat Bill tien procent rendement op zijn vermogen maakt. Dan zou hij naar verhouding drie miljoen dollar voor een fiets uit moeten geven. Of zoiets, want omdat een groot gedeelte van dat vermogen in aandelen Microsoft zit, kan een dipje van een paar punten op de NasDaq al gauw een gat ter grootte van de Nederlandse staatsbegroting tot gevolg hebben. Dat soort problemen hebben u en ik gelukkig niet, en we zitten er ook niet mee.
Vermakelijk daarentegen, dat mensen, die met gemak een land voor zichzelf zouden kunnen kopen, zich hevig blijken te kunnen ergeren als hen te weinig respect getoond wordt. `Waar maakt die zich nou nog druk om`, vroeg ik me af, toen ik die brief van Paul Allen las. Al is mijn onbegrip misschien de oorzaak van het gegeven dat ik nog steeds stukkies zit te tikken, inplaats van tevreden mijn eigen (ei)land te overzien.
Soit, de brief is een reactie op het lange verhaal van David Liddle, die in november in Wired een poging deed om het ultieme verhaal over Microsoft te produceren. Ik heb het toen gelezen, maar kan me slechts herinneren dat het te lang en te saai was. Dat gevoel krijg ik overigens steeds vaker bij het lezen van Wired, dat ik vanaf het begin, negen jaar geleden, redelijk trouw gevolgd heb. Wired begint me een beetje teveel op de producten van Microsoft te lijken: steeds zwaarder, steeds meer overbodige ballast, en hinderlijk en humorloos overtuigd van eigen gelijk en kunnen.
Hoe dan ook, die David Liddle noemde zich `insider`, heeft in den beginne met Bill Gates en Paul Allen samengewerkt. Leuk, want hij herinnert zich dat Gates en Allen niet bijster bij de les waren qua computers en programmeren, en dat ze dat nog steeds niet zijn." Als ik aan alle ellende denk die ik met allerlei Windows meegemaakt heb, dan begrijp ik wat Liddle bedoelt, maar de herinneringen van Liddle zijn tegen het zere been van Paul Allen.
Misschien ook tegen de benen van Bill, maar die was te groot om een brief naar Wired te sturen. Maar wellicht haaltie morgen een paar tientjes uit zijn achterzak, waarna hij voor dertig miljoen eigenaar van Wired is. Paul Allen daarentegen wil de lezers van Wired wel even laten weten dat die Liddle niet veel voorstelde als ontwikkelaar, en dat Bill en hij daarentegen briljant zijn en waren, en dat ze samen duizenden regels assemblercode voor compilers, interpreters, emulators en wat dies meer zij geschreven hebben.
Bill", piept Paul als de hofnar van de keizer, heeft een keer in en weekeinde een disk operating system geschreven. Hij is een van de briljantste programmeurs waarmee ik ooit gewerkt heb, en ik heb met enkele van de grootste programmeurs gewerkt."
Halleluja. Als ik mijn harde schijven onder Windows te keer hoor gaan, zou je vermoeden dat hetzelfde disk operating system nog steeds in de ingewanden van Windows vreet en leeft, als een onuitroeibaar virus. Wat ik me afvraag: als ze goed waren, waar kwamen dan al die blauwe schermen en crashes vandaan? Zodra Microsoft echt van de grond kwam", aldus Allen, hebben we ons steeds meer gericht op het management, maar onze technische achtergrond is ons altijd goed van pas gekomen."
Amen. De vraag die nooit beantwoord zal worden, is hoe goed Windows geworden zou zijn als Bill Gates en Paul Allen zich met programmeren, inplaats van verkooppraatjes bezig gehouden zouden hebben. Maar dan hadden ze in 1995 misschien een perfect systeem gehad, wat geen hond kende of gekocht had.
Hoe graag Gates en Allen ook de geschiedenis ingaan als briljante, geniale programmeurs, ik vrees dat er een ander beeld zal blijven hangen. Dat van twee geniale autoverkopers die erin geslaagd zijn om de hele wereld een rotte en rammelende galbak te verkopen voor de prijs van een nieuwe Rolls Royce. Iedere keer als er iets kapot gaat, betalen alle eigenaars lachend grof geld voor nieuwe onderdelen. Dat is pas geniaal.

Posted: April 7, 2001 02:20 AM (742 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .