logo-bns-app.png



« De levende lijken van Windows 95 | Index | De ethiek van honen en herstellen »

March 17, 2001, by Léon Krijnen

Het zeemeeuwenmanagement   

Zeemeeuwenmanagement: de nieuwe manager die schreeuwend binnenkomt, de boel onder schijt en verder vliegt. Op weg naar zijn volgende baan. Of slachtoffers, het is maar net hoe je het bekijkt. Schrik niet, managers onder de lezers van deze rubriek, want het gaat niet over u. Haal adem en lees rustig verder.

Overigens heb ik ook wel eens zo'n metafoor over journalisten gehoord. Zoiets als een straathond die zich op een receptie onuitgenodigd volvreet, over zijn nek gaat, en vervolgens vraagt waar hij een bonnetje kan krijgen voor zijn declaraties. U ziet, ik ben niet te beroerd om de hand in eigen boezem te steken, maar vandaag gaat het over managers, en cursussen.
Ik moest even aan zeemeeuwenmanagement denken toen ik de inhoud van mijn papieren postvak aan het doornemen was, terwijl de computer aan het opstarten was. Ik weet niet hoe dat misverstand ontstaan is, maar kennelijk leeft hier en daar het vermoeden dat ik een manager ben, al dan niet de boel onderschijtend. Ik krijg tenminste met steeds groter regelmaat de meest fantastische aanbiedingen voor cursussen waar ik mezelf nog beter zou moeten leren kennen, hoe ik mijn ondergeschikten zou kunnen leren om met Windows 2000 om te gaan, of hoe de sfeer in de groep te verbeteren.
De meest recente is voor een 'workshop internet communities' waar ik allerlei nieuwe ideen op zou kunnen doen om de relatie met mijn doelgroep te verdiepen. Ze willen me leren 'hoe ik internet innovatief kan inzetten om effectiever te communiceren', en 'hoe ik de achterliggende motieven van mijn klanten beter kan doorgronden'.
Volgens mij hebben de klanten maar een ding voor ogen en dat is dat ze waar voor hun geld krijgen. Als ik zoiets zeg in zo'n sektarische bijeenkomst, dan is de standaard reply, om in computer termen te blijven dat een dergelijke reactie veel te kort door de bocht is. Als ik behoefte voel om mezelf in die 'workshop internet communities' een dag lang onder te laten schijten met allerlei pseudo wijsheden, dan kost me dat 1295 gulden, exclusief BTW.
Wel vooruitbetalen graag, want kennelijk hebben ze slechte ervaringen met figuren die er niet blindelings in getrapt zijn. Die, nadat de ze kat gapend uit de boom gekeken hebben, besloten hebben dat de geleverde waar het geld niet waard was. De brief eindigt met de klassieke afsluiter van de kwakzalver: 'het is raadzaam snel te reageren, want er is slechts ruimte voor tien deelnemers'.
Ik vraag me af hoe vaak zo'n zelfbenoemde goeroe tien man zo gek krijgt om hem op een dag 13.000 gulden ex te laten laten verdienen met hen onderschijten. Dat zijn tevens de momenten dat het frustratieduiveltje het volgende in mijn oor fluistert: 'stop met stukkies schrijven, en ga hetzelfde doen'.
Waarom niet? Ik huur een mooie kamer in een duur hotel, zorg dat u aan de balie door een mooie juf met stralende glimlach doorverwezen wordt, er is volop koffie, broodjes en fris, en als we moe zijn van alles wat we geleerd hebben, pakken we een borrel en een handje pinda's.
Ik wed dat onderhand bijna iedere Nederlander in loondienst bovenstaand ritueel meerdere malen per jaar dient te ondergaan. Hoe hoger u doorstoot in de pikorde, hoe vaker u aan de beurt komt, hoe langer de borrels duren, hoe duurder de cursusleiders zijn. Een van onze adjunct-hoofdredacteuren heeft tijdens zo'n hersenspoeling geweigerd om bokkesprongen te maken voor een manshoge spiegel, zichzelf toeschreeuwend hoe geweldig dat-ie was. De verleiding om er hier aan toe te voegen dat-ie dat laatste in ieder geval goed gezien had is groot, maar dat doe ik niet. De pilaarheilige in kwestie was niet Emile Ratelband, de naam was hem zelfs ontschoten, zo onbekend, maar die krijsende meeuw ving wel 18.000 gulden voor een dagdeel schijten.
Achttien mille! Mijn frustratieduivel begint zich nu hevig te roeren. Achter me in de kast staat een indrukwekkende rij computerboeken, de meesten gratis, want recensieexemplaren. Dat weet de belastingdienst niet, dus daar staat mijn eerste aftrekpost. Ze gaan over Windows, Office, twaalf smaken Unix, zeven soorten Linux, CGI, PHP, TCP/IP, BeOS, Mac OsX, Java, Perl, over Steve Jobs en Bill Gates, over hardware, software en protocollen.
Als ik uit ieder boek de eerste en de laatste zin van ieder hoofdstuk uit mijn hoofd leer, heb ik genoeg mest om mezelf helemaal rijk te schijten. Mijn eerste cursus geef ik op maandag 2 april in De Efteling. Ik leer u de diepere bedoelingen van websites te doorgronden. Ik kan tien mens aan, 1495 piek inclusief btw. Het is, maar dat had u al begrepen, raadzaam om snel te reageren.

Posted: March 17, 2001 02:25 AM (764 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .