logo-bns-app.png



« Borre todos los fotografios? | Index | Willem is voor de laatste keer omgevallen »

November 18, 2000, by Léon Krijnen

Waar blijft ons redactiestatuut?   

Ook zo genoten van het gekronkel van VVD en D66, over Schiphol en rekeningrijden? Die Dijkstal roept al weken dat de boete van Netelenbos voor Schiphol met een factor van maal tien verminderd moet worden. Al was het maar omdat zakenmensen die veel vliegen, vaak op zijn partij stemmen. Als het CDA dan vervolgens een motie van exact die strekking indient, stemt meneer tegen.

D66? Of die partij me nu wel of niet met een digitale verklikker rond wil laten rijden, dat kan ik niet meer volgen, dus ik snap niet of ik er mezelf wel of niet aan moet ergeren.
Politiek, in het dorp, de stad, het land. Collega's, die zich dat vakgebied toegeigend hebben, snappen dat. Zelf ben ik nooit in de politiek beland. Wel heb ik veertien jaar sport gedaan, waar af en toe fanatieker en soms nog doortrapter politiek bedreven wordt dan in politiek. Schapers en de tennisbond bijvoorbeeld, is altijd lachen.
Binnen ons metier, althans bij deze krant, hebben we intern nooit veel met politiek te maken gehad. Hooguit wordt wel eens een benoeming doorgedrukt, die bij anderen tot scheve gezichten leidt. De hoofdredacteur is onlangs opgestapt, terwijl hij tijdens zijn verkiezingscampagne, twee jaar geleden, met zijn zo aanstekelijke charisma, opgewekt beweerde minstens vijf jaar te zullen blijven zitten. Verder wordt er maar weinig binnenlandse politiek bedreven in onze kotten.
Komt ook omdat we in een klein wereldje leven, een logistieke enclave binnen de uitgeverij. Terwijl de directeur de baas is van alle andere werknemers van het bedrijf, vallen de verantwoordelijkheid voor de inhoud van de krant en het personeelsbeleid van de redactie geheel onder de hoofdredacteur.
Dat is een situatie waar journalisten elders, bijvoorbeeld in Amerika of Engeland, jaloers op zijn. Daar kunnen sommige directeuren - en dat doen ze ook met regelmaat - zowel de opening van de voorpagina als de hoofdredacteur met een pennestreep om zeep helpen. Hier kunnen we ons beroepen op een statuut waarin staat dat dat soort grappen met ons niet uitgehaald kan worden. Sommigen zien het als een zegen, en anderen als een vloek. Hoe dat ook zij, het redactiestatuut voorkomt een portie gedonder.
Dat statuut werkt dus perfect voor dagbladredacties, waar vreemde situaties ontstaan met betrekking tot de nieuwe media. Dat laatste is niet uniek, want in ieder bedrijf waar internet als een duveltje uit een doosje opduikt, worden academische dan wel oneigenlijke discussies gevoerd. Twee jaar geleden nog maar hadden bij ons alleen afdelingschefs internet op hun computer en werd er heel wat tijd verspild met beslissen wie over dat speelgoed mochten beschikken. Inmiddels heeft iedereen die een computer op zijn bureau heeft staan, toegang tot internet, en wordt er nergens misbruik van gemaakt. Alleen maar nuttig gebruik.
Toch zijn er maar genoeg bedrijven waar ze er nog lang niet over uit zijn. Dom, want ze zien niet in dat de discussie een herhaling is van die van de jaren vijftig, zestig. Toen kreeg alleen de chef telefoon, om misbruik te voorkomen.
Terwijl die koudwatervrees mettertijd overal vanzelf overgaat, zitten redacties, redactieraden en hoofdredacties te suffen terwijl er ingrijpende besluiten genomen worden over hun websites, hun eigen kranten online. Stel je voor dat een uitgever een hoofdredacteur zou proberen op te dragen hoe hij zijn voorpagina aan zou moeten kleden. Zoiets zou, om in politieke termen te blijven, tot een nacht van lange messen plus een motie van wantrouwen leiden.
Gaat het om internet, dan kan zoiets nog. Daarom gaat de website van deze krant, als de onderliggende techniek zich tenminste gaat gedragen zoals beloofd, binnenkort grondig van structuur en smoel veranderen.
Als een waar politicus heb ik me, misschien te voorbarig, aan dat besluit geconformeerd. Niet dat het veel uitgemaakt zou hebben als ik mijn kont tegen de krib gegooid zou hebben, want mijn mening deed er niet toe. Omdat ik de voordelen van de voorgenomen veranderingen meen te bespeuren, hoef ik mijn vingers niet te kruisen als ik beweer dat ik er honderd procent achter sta.
Intussen meld ik hierbij aan als lid van de pas opgerichte sectie internet van onze journalistenbond. Het wordt hoog tijd dat er een apart redactiestatuut voor online kranten komt.

Posted: November 18, 2000 03:13 AM (688 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .