logo-bns-app.png



« Blijven we het boek zo noemen? | Index | Van de doden niets dan goeds? »

March 25, 2000, by Léon Krijnen

Het papierloze kantoor   

Het is een van de voorspellingen van een jaar of tien geleden die niet uitgekomen zijn. Tenminste, niet in de termijn waarover het ging. Want als ik om me heen kijk laat het papierloze kantoor nog wel even op zich wachten.

Ik kan me niet voorstellen dat er een bedrijfstak is, waarin zoveel papier wordt verspild als bij een dagblad.
Al kunnen ambtenaren er ook wat van: op gemeentehuizen, belastingkantoren en bij andere overheidsinstanties is het enige product papier. Het gaat er natuurlijk om wat er op dat papier staat, net als bij een krant. Waarbij de wetenschap dat al het moois wat ik hier aan de computer toevertrouw, overmorgen in de kattenbak ligt, garant staat voor het voorkomen van kapsones.
We mogen dan in de eenentwintigste eeuw leven, die van e-mail en internet, mijn bureau bezwijkt bijna onder het papier. Iedere redacteur van deze krant beschikt over een computer die aan verschillende netwerken hangt, waaronder de moeder van alle netten, het internet. Met die computers kan van alles. Er wordt een krant mee gemaakt, er wordt informatie uitgewisseld, er wordt ge-emaild, maar er vooal veel mee geprint.
In Amerika zijn al bedrijven waar ze zonder printers werken. Daar bestaat het papierloze kantoor. Bij reclamebureau's staat nog een kleurenplotter of een laserprinter om een proefafdruk te maken. Wat als je moet communiceren met klanten die nog geen computer hebben? Voor dat soort gevallen heb je drukkerijtjes waar je via het net je spulletjes naartoe stuurt en die vervolgens het ouderwetse papier goedkoper de deur uitdoen dan je dat zelf zou kunnen.
In de papierloze bedrijven speelt zich tegenwoordig een ritueel af dat in Star Wars zou passen. Aan de vergadertafel en in de wandelgangen wijst men met de Palm III of Palm V, of met andere handhelds naar elkaar. Via infrarood worden de kalenders en de agenda's in de zakcomputertjes met elkaar gesynchroniseerd. Ik weet inmiddels niet beter: als ik mijn pc thuis aanzet, stop ik de Palm in zijn 'wiegje' ernaast. Een enkele druk op de knop, een piepje, en alle informatie is als een back-up opgeslagen. Op de harddisk van de pc, en het kan ook nog op een webserver.
In Nederland kn het kennelijk ook zonder papier: alweer ruime tijd geleden kreeg ik een mailtje van iemand die bij de vaderlandse vestiging van Sun werkte. Die liet me trots weten dat hij sinds hij daar twee jaar eerder aan de slag gegaan was, nooit meer een bedrukt vel papier ontvangen had. Alles gaat via het intranet, e-mail of internet. Waar nodig is de boel dichtgetimmerd, en worden er versleutelde files verzonden.
Ooit komt het goed: ook hier wordt aan een intranet gesleuteld, dat 'in de afwerkingsfase' verkeert. Ik wacht af, en intussen worden er dagelijks nota's, nieuwsbrieven, afgekeurde declaratieformulieren, nieuwe bijlagen voor de telefoonklapper en allerlei triviaal spul in mijn uit geplastificeerd ijzerdraad geconstrueerde postbakkie gedeponeerd.
De buitenwereld doet het niet veel beter. Tientallen reclamebureau's, honderden bedrijven, bestoken alle redacties in Nederland dagelijks met tientallen tonnen papier. Het vreemde is dat zelfs de informatie die puur op computers en/of internet is gericht, op papier verzonden wordt. Al zijn erbij die je verzoeken - soms via de fax! - of je er behoefte aan hebt om hun spulletjes voortaan alleen via e-mail te ontvangen. De meesten doen dat niet, ik denk omdat ze bang zijn dat je het na een of twee keer wel gelooft, en hun mededelingen ongelezen naar de prullenmand laat filteren.
Dat klopt in sommige gevallen, maar ze vergeten daarbij dat hetzelfde ook het papier van toepassing is. Er zijn bepaalde reclamebureau's waarvan ik weet dat niet nooit iets belangrijks te melden hebben. Daar heb ik ook een filter voor. Het zit tussen mijn oren en het werkt perfect: de brieven met het logo van dat bureau pak ik met de rechterhand uit mijn postbakkie, en met de linkerhand verdwijnen ze ongeopend in de container ernaast. Die prullenmand doet n ding beter dan zijn collega onder Windows: hij vraagt niet om een bevestiging.

Posted: March 25, 2000 10:19 PM (665 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .