logo-bns-app.png



« Tegenstellingen in digitaal Sydney | Index | De zeepkisten van het web »

February 05, 2000, by Léon Krijnen

Met de Palm in de hand   

Een andere stad, een ander internetcafé: het 'Talking Center' in Adelaide. Ik hoop dat ze een goede back-up hebben voor de elektriciteitsvoorziening, want buiten is het 42 graden celcius. Iedere airco in Zuid-Australië staat op vol vermogen en iedereen weet dat er vroeg of laat centrales zullen bezwijken onder de overbelasting.

Gisteren sloeg pas voor de tweede keer in vier jaar de ingebouwde ventilator van de Toshiba aan. Een jaar geleden, in de voorbereiding op mijn trip van twaalf maanden, heeft de laptop een grote beurt gekregen bij Vogelzang in Eindhoven. Daar leerde ik een wijze les: koop nooit een laptop waar maar een jaar garantie op zit en koop er nooit een in Amerika, of op een of ander tax free vliegveld, omdat ze daar veel goedkoper zijn.
Vroeg of laat gaat er iets kapot aan een laptop, meestal het scherm, en dan is garantie meer dan meegenomen.
De Nederlandse importeurs geven die garantie alleen als het ding in Nederland aangeschaft is. Ik vind dat belachelijk, maar het is niet anders. Op de Tecra zat drie jaar garantie en die was op een maand of wat na verlopen. Daarom kwam op de rekening voor het vervangen van het scherm, waarop een paar lijnen verdwenen waren, een bedrag van 0,0 gulden te staan.
Zonder garantie van drie jaar en 'grijs' ingevoerd zou dat om en nabij de drieduizend gulden, exclusief de BTW geweest zijn. Dat was dus allemaal mooi geregeld, vorig jaar februari, en ik vroeg of ze ook naar de thermostaat en de ventilator gekeken hadden, omdat ik die nog nooit aan had horen slaan.
'Ik zal hem even doormeten', zei de jongen aan de balie en liep er weer mee naar achteren. 'Niks aan de hand', klonk het een minuut later, 'de fan slaat pas aan bij 70 graden celcius, maar daar komt de processor normaal gesproken nooit aan toe.'
'Maar als-ie dat wel doet en de ventilator is toevallig toch kapot?', wilde ik weten, in de wetenschap dat ik naar warme streken ging en dat als zoiets mogelijk is, het mij gegarandeerd zal overkomen. 'Nog geen ramp', aldus de specialist, 'dan zal de processor waarschijnlijk wat langzamer worden, maar kapot gaat hij niet'. Daar vertrouwde ik dus maar op en gisteren bleek het op de camping in Glenelg - zo ongeveer - allemaal te kloppen.
De ventilator sloeg aan, maar als lucht van 70 graden celcius naar buiten wordt geblazen, terwijl er 42 graden naar binnen wordt gezogen, wordt er niet lekker gekoeld. Ik geloofde dat verhaal van dat 'niet kapot gaan' wel, maar ik ben door schade en schande in de loop der jaren een klein beetje wijzer geworden. Ik heb eens een keer gevoeld aan de onderkant van het apparaat. Het siste net niet, maar het deed wel degelijk pijn, dus ik heb, ondanks die geruststellende beloften van 'kan niks gebeuren' het spul maar uitgezet.
Vanmorgen vroeg voorzichtig even geprobeerd en alles deed het weer, maar het is hier in dat gekoelde 'Talking Center' toch wat prettiger werken dan in de kokende recreatieruimte op de camping. Het blijft overal behelpen met een laptop met alles d'r op en d'r aan. Het ding zelf weegt een paar kilo en dan is daar altijd die voorraad kabels, een converter van de Australische scheve platte stekker naar de Europese met ronde gaatjes, reserve batterijen en de aparte behuizingen voor de cd-speler en de floppy's.
Ik zie me in de nabije toekomst toch met iets kleiners gaan reizen, maar wat, dat weet ik nog niet precies. De Palm Pilot? Dat is een optie, alleen maar vanwege het gegeven dat de eerste drie alinea's van dit stukkie gisteravond met de hand op de Palm V geschreven zijn. Tot nu heb ik dat verrekt handige speeltje alleen maar gebruikt als adressenboekje, verjaardagskalender en schaakmachientje. Of mijn openingenrepertoire er op vooruit gegaan is, betwijfel ik. Dat schaakprogramma kan nooit veel bijzonders zijn, want de Palm heeft tenslotte maar 2 megabyte geheugen.
Goed voor het zelfvertrouwen is het wel, want ik weet inmiddels zeker dat 'PocketChess' een formidabele blunder maakt, zolang je er zelf in slaagt om de eerste acht of negen zetten zelf niks stoms te doen. Dan geeft-ie pardoes zijn dame of een loper weg en sta je er aardig voor. Dat zal tegenvallen als ik weer eens een keertje schaak tegen iets of iemand die dat niet doet.
Maar schrijven op de Palm, dat ging dus best lekker en ik begin er nou toch over te denken om aan het eind van de maand, als we het voorbij gevlogen jaar afsluiten in Californië, een modem voor de Palm te kopen. Dat kost 159 Amerikaanse dollars, maar ik begin het nut ervan in te zien. Ik zie me niet gaan surfen met de Palm - hoewel er wel een browsertje voor geschreven is dat aardig schijnt te werken - maar een stukkie schrijven en dat versturen en de e-mail erop afwerken, dat moet lukken.
Ik heb al gezien dat er een bijzonder nuttige functie in het e-mailprogrammaatje van de Palm zit: 'truncate'. Daarmee geef je aan hoelang een binnen te halen mail maximaal mag zijn, laat je hem bijvoorbeeld op 5000 bytes afkappen. Die functie had ik gisteren kunnen gebruiken toen ik in ditzelfde internetcafé aanlogde en een vriend in Melbourne, zo trots als een aap met zeven staarten op zijn digitale camera, me tien foto's van het verjaardagsfeestje van zijn twee dochters opgestuurd bleek te hebben.
Mooi, maar ze waren allemaal meer dan een megabyte per stuk, zodat het vijftig minuten duurde voor alles binnen was. Ik heb ze verwijderd van mijn mailserver in een Telnet-sessie, voordat ik straks weer eens aanlog met de Toshiba en dan tot Sint Juttemis kan gaan zitten wachten op dezelfde plaatjes. Misschien ga ik ook nog wel een toetsenbordje kopen voor de Palm Pilot. Ik heb een advertentie gezien voor eentje dat je in vieren opvouwt en dat dan net zo groot is als de Palm zelf. Leesbrilletje op (die lettertjes zijn wel verrekte klein) en tikken maar.
Of toch maar gewoon met de 'stylus' blijven schrijven in het inmiddels zo vertrouwde graffiti-schrift? Het grootste voordeel daarvan is dat je niet zo gauw geneigd bent oeverloos door te zeveren over een bepaald onderwerp: uit de hand schrijf je een stuk korter...

Posted: February 5, 2000 09:42 PM (1043 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .