logo-bns-app.png



« Laat de millenniumbug maar komen | Index | Dat was pas een echte Llull »

November 13, 1999, by Léon Krijnen

'Kijk, zo moet u dat doen, meneer'   

Mijn verzameling nutteloze cd-rommetjes begint weer aardig op peil te komen nadat ik er begin dit jaar iets van tweehonderd aan Prins Carnaval geofferd heb. Allemaal van die demo-dingen, die ter recensie naar de krant gestuurd worden, die je op beurzen bij iedere stand in je tasje gepropt krijgt en die tegenwoordig aan ieder zichzelf respecterend computerblad vastgeplakt zitten met die typische gom waarvan je tussen twee vingers van die neuspeuterachtige balletjes kunt draaien.

Leuk als je net zo'n cd van de voorpagina van zo'n glanzend magazine hebt zitten pulken en er komt net iemand binnen. Bah! Met carnaval, zoals ieder jaar weer sneller dan verwacht was aangebroken, en derhalve aan het pak nog niks gedaan, hebben de cd'tjes eindelijk hun nut eens bewezen. Ik heb er tweehonderd in een stapeltje klem gezet in een bankschroef, en er met een houtboor een gaatje in geboord, en daarna bij de Hema een paar doosjes sluitspelden gehaald.
Het resultaat, na anderhalf uur opspelden en beetje evenwichtig verdelen over front, rugpand en mouwen, was een mooie digitale malinkolder. Die in sommige etablissementen spectaculaire effecten opleverde, als ik in de polonaise in een lichtbundel belandde. Op aswoensdag heb ik al het nutteloze plastic in de vuilnisbak gedeponeerd, waarna het grote verzamelen opnieuw begon, of ik nou wilde of niet. Ik moest er in Nieuw Zeeland even aan denken, omdat mijn Palm Pilot beweerde dat het de elfde van de elfde was toen ik dit zat te tikken.
Op reis heb ik maar n cd meegenomen, die altijd in de Toshiba zit: een officile plastic plak met Windows 98. Makkelijk als er rampen gebeuren, of als je weer eens een stuk software nodig blijkt te hebben wat om de een of andere onnaspeurbare reden niet gewoon meegenomen blijkt te zijn tijdens de installatie. Of als je in den vreemde weer eens een computerblad ligt te lezen met verborgen tips en trucks in Windows 98.
Kom je er eindelijk achter hoe je een chronisch probleem op kunt lossen met een tooltje op de cd. Onvoldoende informatie, maar dat komt in allerlei programma's voor. Zo heeft Netscape Messenger de vervelende gewoonte om als je hem aanzet, bij Netscape aan te loggen en daar een mail op te halen die tamelijk zwaar is vanwege ondermeer de kleurenbalk erboven en soms een animatie in de tekst.
Ik wil alleen maar mijn post, en geen reclame van de postbode voor zichzelf. Gewroet in de registry had - stomme mazzel - ditmaal geen rampen tot gevolg, maar ook niet het verdwijnen van het etter. Tot ik in het Amerikaanse PC Magazine las dat ik niet de enige was die dat kleine stukje junk-mail van Netscape flink irriteerde. De oplossing: een regeltje tekst in een configuratie-file en het kreng is wijlen. Omdat in de code enkele rare karakters staan die in de krant ongetwijfeld verminkt worden, ga ik hem hier niet geven. Wie er ook vanaf wil, mailt me en krijgt per ommegaande de oplossing.
Er zijn ook dingen, die zo eenvoudig zijn dat je er niet op komt omdat ze te voor de hand liggend zijn. Dat overkwam me twee weken geleden in het Sony Metreon in San Francisco, een digitale winkel annex bioscoop annex entertainmentcenter van de toekomst. Er is een grote cd-zaak waar maar een man werkt: achter de kassa. Hoeveel honderd- of duizend verschillende cd's ze hebben weet ik niet, maar het nieuwe zit hem in de manier van beluisteren. Verspreid over de winkel staan gezonde Pentiums met koptelefoons. Je zet zo'n ding op je hoofd en met de computer kun je iedere cd, ieder nummer dat in de winkel beschikbaar is, aanklikken en beluisteren, terwijl hoes, teksten of recensies in beeld verschijnen.
Ik stel me voor dat er ergens achter een muur een of meerdere gezonde cd-jukeboxen staan en dat het verder een kwestie is van dagelijks updaten van een database. Daar kwam ik dus nog wel uit, maar in een andere winkel in hetzelfde Metreon stond ik stom te koekeloeren wat ik moest doen voordat een jochie van een jaar of tien me uit de brand hielp alsof ik zijn eigen hulpeloze opa was: 'Kijk, zo moet dat, meneer!' In de Discovery Shop stonden geen computers, maar palen met koptelefoons, een klein lcd-schermpje en drie knoppen. Eentje voor het volume, eentje voor volgend nummer, eentje voor vorig nummer. Mooi, maar hoe krijg je een cd aan het spelen? Jochie zag mijn fronsend gezicht en deed het voor: cd uit het rek halen, streepjescode voor het lcd-schermpje houden. Begint-ie gewoon vanuit een andere combinatie van cd en database die cd te spelen. Hou je er een andere cd voor, dan hoor je die binnen twee seconden. Mooi systeem....
Vandaag ben ik in Auckland naar 'Totally Wired' geweest, een soort personal computer RAI, waar weer allerlei cd'tjes in plastic overhandigd werden alsof ze met bladgoud bekleed waren. Als de 'globalization' ergens doorgezet heeft dan is het natuurlijk met computers en internet, die zelf functioneren als de belangrijkste gereedschappen en wapens van alles en iedereen die wereldwijd iets wil ritselen. Dus zijn al die beurzen over de hele wereld hetzelfde, worden er overigens ook overal dezelfde hamburgers en hotdogs verkocht, en is er ook over de aanwezige computers niets bijzonders te vertellen. Dezelfde modellen, dezelfde prijzen.
Het beste nieuws was in downtown Auckland te vinden waar ik, dicht bij elkaar in de buurt, zeven verschillende internetcafs ontdekt heb.
Varirend van een slonzig koffietentje tot het super de luxe cybercaf in wat een zuster in aanbouw van het Metreon in San Francisco lijkt te zijn. De concurrentie op de vierkante kilometer heeft de prijzen flink doen dalen. De gemiddelde 'fee' is n dollar per vijf minuten, en dat is lang genoeg om even je post te lezen, en vijf tot zeven dollar per uur als je blijft hangen. De Nieuw Zeeland-dollar is maar een paar cent meer waard dan de gulden, en omdat je in hotels hier niet, zoals in Amerika, gratis en onbeperkt lokaal kunt bellen, is werken in zo'n caf goedkoper dan op je kamer. Als ze er nou ook een paar stapelbedden neerzetten, zullen ook de hotels in prijs snel zakken....

Posted: November 13, 1999 01:09 AM (1021 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .