logo-bns-app.png



« Time flies ... | Index | Beleggen »

December 15, 2003, by Léon Krijnen

Show me the Money!   

Cuba Gooding won er een Oscar mee, als Rod Tidwell, (American) voetballer, die van manager Jerry McGuire, gespeeld door Tom Cruise, geld eiste, meer geld, veel meer geld en nog meer geld: 'Show me the money!'
Zo begint het, maar omdat het een film is, loopt het anders af dan in de realiteit.
Fluistert de scepticus in mezelf, maar misschien heeft die ongelijk. Jerry McGuire baalt omdat zijn werk alleen maar om geld gaat - en geld - en zijn enige clint alleen maar over geld - enzovoort - wil praten. Dat-ie de godzalige dag alleen maar over geld moet praten en over meer geld moet onderhandelen - bent u er nog? - terwijl er toch zoveel andere dingen zijn die zijn leven veel leuker zouden kunnen maken dan geld.

De scepticus in me fluistert dat Jerry McGuire op staande voet ontslagen zou zijn als hij over normen en waarden inplaats van dollars zou beginnen. Misschien niet in Salt Lake City, waar Mormoonse ijshockeyers en basketballers erg gelovig zijn, maar buiten de sabbat of zondag net zo gehaaid in zaken zijn als een Armeense bankier of een Joodse diamanthandelaar. Niet dat religie iets uitmaakt, want dat geloof en zakendoen prima te combineren zijn zie je in allerlei culturen en religies. Maar er zullen ongetwijfeld topsporters zijn die puur voor de lol spelen en de idiote vergoedingen schouderophalend accepteren. Dat moet er dan altijd ingezeten hebben, want de aard van beestjes verandert niet gauw. Vandaar mijn scepsis, want in die film volgt de geldwolf het lichtend voorbeeld van de bekeerde manager. Pas als hij ouderwets voor zijn plezier gaat spelen, gaat alles vanzelf en stroomt het geld binnen. Moraal van de verpakte normen en waarden? Werk voor je lol, en het komt goed. Variatie op wat Crosby, Stills, Nash en Young zongen: als je niet bij degene kunt zijn van wie je houdt, hou dan van degene bij wie je bent. De bedoeling is goed, maar uiteraard ontbreekt de garantie, die er al te vaak zalig glimlachend bij gegeven wordt door hen die zeggen zeker te weten dat alles goed komt.
In Amerika is genspireerd door Show me the Money een nieuwe stroming ontstaan in een al zo levendige industrie van al dan niet zelfbenoemde therapeuten, consultanten en zieleknijpers. Zij leven allen van onmin tussen mensen in het algemeen en werknemers en werkgevers in het bijzonder. Handig hanteren ze de lichtende voorbeelden uit de film tot eigen voordeel, terwijl ze aan beide partijen het verband tussen geld en prestatie proberen uit te leggen. Om daarna zonder enige gne, net zoals dat soort grappenmakers hier, urendeclaraties van honderden dollars per stuk in te dienen. Kip of ei maakt niet uit, zeggen ze; wie er lol in heeft gaat harder werken en wordt beter betaald, en wie beter betaald wordt, krijgt er lol in en gaat harder werken.
Ruud van Nistelrooij en zijn manager vragen zich niets meer af, behalve waar het geld te laten. Gisteren werd maar weer eens de stelling bewezen dat journalisten slechte rekenaars zijn, toen het hier over het mega-salaris van de spits van Manchester United ging. In vijf jaar tijd gaat-ie dertig miljoen euro verdienen, hetgeen door een collega, die daar kennelijk een beetje duizelig van geworden is, omgerekend werd tot 110.000 euro per maand. Klopt niet, want dertig miljoen gedeeld door zestig maanden is 500.000 euro per maand, 125.000 euro per week. Wat zou u daarmee doen?
Waarbij ik moet bekennen dat hier mijn scepsis sneuvelt. Juist Van Nistelrooij lijkt me het gelijk van Jerry McGuire te bewijzen. Hij is er eentje die helemaal vanuit hart en ziel lijkt te handelen, van zijn tomeloze inzet in de spits tot en met het uitschelden van Advocaat. Hartverwarmende spontaniteit waarbij ik me niet goed voor kan stellen dat Van Nistelrooij ooit Show me the Money geroepen heeft.
Of zie ik dat helemaal fout, en is die grenzeloze ambitie van Van Nistelrooij, scoren, scoren, scoren, gevoed door de geldzucht waar dit stukkie mee begonnen is? Ik weet het niet...

Posted: December 15, 2003 05:34 PM (662 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .