logo-bns-app.png



« Ik blijf nog maar even AltaVista rijden... | Index | In de beperking toont zich de meester »

October 16, 1999, by Léon Krijnen

Domeinregistratie blijft moeilijk doen   

De Stichting Internet Domeinregistratie is er bijna uit: in de eenentwintigste eeuw mogen ook particulieren in Nederland domeinen laten registreren. Halleluja! Witte rook vanuit Arnhem, het orakel heeft gesproken.

Terwijl het al vanaf het ontstaan van internet mogelijk is uw eigen achternaam te registreren met de extensie .com, .org of .net, heeft het betuttelende Gelderse gezelschap jarenlang bepaald dat zoiets in Nederland niet kan.
Alles vergeten en vergeven - want beter te laat dan nooit, bent u nu wellicht geneigd te zeggen - maar juich niet te vroeg. Vanaf volgend jaar mag het wel een beetje, maar nog steeds niet helemaal. Als particulier, zonder een bedrijf, en zonder dat u beschikt over een inschrijving van de Kamer van Koophandel, kunt u weliswaar uw achternaam als domein laten registreren, maar www.jansen.nl zit er nog steeds niet in.
Ze hebben daar in Arnhem besloten er het voorvoegsel priv aan toe te voegen, zodat alle particuliere domeinen in Nederland iets van www.jansen.priv.nl zullen gaan heten. Da's nog niet alles, want omdat ze goed nagedacht hebben en tot de conclusie gekomen zijn dat er wel eens meerdere Jansens en Janssens in Nederland rond zouden kunnen lopen die vroeg of laat het net op willen, wordt aan iedere particuliere website tot overmaat van ramp ook nog een nummertje vastgeniet.
Als de meneren Jans(s)en(s) nog zin hebben een website onder hun eigen naam te gaan bouwen, mogen ze dat dat doen onder bijvoorbeeld de volgende URL: www.jansen.priv005.nl Bovendien zal het nummer 'at random' door een computer gegenereerd worden, om te voorkomen dat er Pietersen aan de haal gaan met 'mooie nummers' als 666, 123 en dat soort werk.
Kennelijk moet het de particulieren van Nederland zo ongemakkelijk en vervelend mogelijk gemaakt worden om met zoiets simpels als hun eigen achternaam het net op te gaan. Om maar niet te spreken van algemene namen, of van zelfverzonnen domeinnamen. Als u onder flierefluiter.nl een vrijblijvende website over vrolijkheid en onbezorgdheid in zou willen richten, kan dat nog steeds alleen maar als u uw flierefluiter eerst als een bv of een vennootschap onder firma bij de Kamer van Koophandel hebt ingeschreven.
U mag ook naar een notaris stappen en hem de stichting flierefluiter in het leven laten roepen, terwijl u ook kunt overwegen de maatschap flierefluiter op te richten. Het kromme denken en het moeilijk doen van de Stichting Internet Domeinregistratie blijven me verbazen. Zouden ze nou echt geloven dat nu iedere particuliere webvogel met onbedwingbare netnestdrang zich achter zo'n stompzinnig naamplaatje op de takken van de Nederlandse domeinboom zal gaan vestigen?
Waarom zo moeilijk als het allemaal zo gemakkelijk kan? Is het misschien typisch Nederlands, dat archasche bureaucratische gedoe met formulieren en voorwaarden? In Amerika is een hoop dingen sneller en simpeler te regelen dan in Nederland. Het komt er op neer dat je, als je het geld hebt om de huur op te hoesten, overmorgen ergens een zaak kunt beginnen.
Er moeten misschien ergens een paar formulieren aangevraagd en ondertekend worden, maar er komt allemaal veel minder bij kijken dan in Nederland. Het is dus niet zo gek dat het ook veel simpeler is om in Amerika het net op te gaan.
De afgelopen week heb ik weer eens een domeinnaam aangevraagd voor vrienden in San Francisco die via het web wat dingen willen gaan verkopen. Waar gaan we dat doen? Bijvoorbeeld Verio, goede tarieven, snelle servers, goede service. Er zijn in Amerika honderden providers die voor net zo weinig geld misschien net zo'n goede service leveren, maar ik heb toevallig goede ervaringen met dochter Tabnet en moeder Verio.
Op naar verio.com dus. Vijf minuten later is de domeinnaam geregistreerd, dezelfde middag belt er een sales-boy om je te verwelkomen en om te vragen of hij misschien nog iets voor je kan doen, en een dag later is de server live. Het enige wat ze willen weten, is naam, adres, credit-card nummer. Da's alles, geen gezeur van Kamers van Koophandel of notarissen.
U kunt alles op precies dezelfde manier doen. Dankzij hetzelfde internet, dat de Stichting Domeinregistratie in de lage landen aan banden probeert te leggen. Laat de stichting lekker haar gang gaan binnen de landsgrenzen en ontstijgt u zelf dat geneuzel. Waarom zou u zich nog druk maken om een .nl domein? Pakt u toch ook gewoon een domein met de extensie .com, klinkt sowieso professioneler of .net, of .org als u dat eleganter lijkt. Als u, om wat voor reden dan ook, geen vertrouwen in Amerikaanse bedrijven hebt, is er bijvoorbeeld nog zoiets als het Nederlandse FreeHosting.
Dat mag van de Stichting wel wat u zelf niet toegestaan is: uw naam registreren als zogenaamd 'second-level' domein. Vervolgens wordt de desbetreffende naam aan u in licentie gegeven en het domein onder dezelfde naam gehost op de servers van FreeHost, waarvoor u een bepaald bedrag betaalt.
De adder onder het gras is dat u zelf niet de eigenaar bent van uw naam. Ik weet niet wat dat voor problemen oplevert als u niet tevreden bent over de hosting van FreeHosting en naar een andere 'content-provider' zou willen verhuizen. Of in de toekomst zelf een server aan een kabel zou willen hangen en draaien. Misschien dat u dan uw eigen naam van FreeHosting zult moeten kopen.
Een maand of drie geleden heb ik al eens beschreven hoe u heel goedkoop aan een domeinnaam kunt komen waarop u bijvoorbeeld alleen maar een mail-server wilt draaien. Zodat u op uw visitekaartje piet@pietersen.com kunt laten drukken in plaats van een of ander cryptogram. Als u dat gemist hebt: zie www.namesecure.com Het doet me plezier dat ik al snel na dat artikel aan enkele e-mails kon zien dat mijn adviezen opgevolgd zijn.
Twee collega's mailen me inmiddels trots vanaf hun eigen virtuele mailserver met als afzender voornaam-apestaart-achternaam, terwijl meerdere lezers op de digitale ego-toer gegaan zijn. Mooi zo! Hoort, mailt het voort: 'Iemand die het net op wil, heeft die Stichting helemaal niet nodig. Nergens voor.'

Posted: October 16, 1999 12:47 AM (981 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .