logo-bns-app.png



┬ź Zijn computers van Mars, of van Venus? | Index | Jaloers? Ik? Hoe komt u erbij! ┬╗

August 14, 1999, by Léon Krijnen

'As is verbrande turf', ook op het net   

'As is verbrande turf', zeggen ze in Nederland als iemand een uitleg met 'als' begint over iets dat beter op een andere manier gedaan gedaan had kunnen worden. As is verbrande turf, oftewel 'daar valt niks meer aan te veranderen'. 'Should have, could have, would have', zeggen ze in Amerika als er iets nagelaten is met vervelende gevolgen: te laat, niks meer aan te doen.

De laatste tijd hoor ik steeds vaker een nieuwe variant daarop: 'Ik had Microsoft moeten kopen'. Omdat ik nieuwsgierig was waarom de niet gekochte aandelen van Bill Gates hier als het equivalent van de Nederlandse verbrande turf worden aangeduid, heb ik me eens voor laten rekenen wat het niet gekocht hebben van aandelen Microsoft precies betekent.
Dat had ik niet moeten doen, want daar ben ik een beetje gefrustreerd van geworden. Had ik ook maar vanaf 1986 dat gedeelte van de winstuitkering dat ik iedere december in het personeelsaandelen plan van VNU heb gestopt, in Microsoft ge´nvesteerd. Zagen ze me nooit van mijn leven meer terug op de burelen van deze krant.
Wie in 1986 bij de beursgang 100 gulden in Micorosoft heeft ge´nvesteerd kan daar nu 18.000 gulden voor terugkrijgen. U mag zelf uitrekenen hoeveel u nu had kunnen vangen als vanaf '86 ieder jaar voor een paar duizend gulden Microsoft had gekocht. U had overigens nog meer kunnen verdienen door uw geld in 1990 in Cisco Systems te stoppen, of in 1988 in Dell Computers, want dan had u voor u iedere honderd piek respectievelijk 24.000 en 30.000 kunnen terug krijgen.
'As is verbrande turf', mompel ik in mezelf, en grom er achteraan dat ik toch minstens een beetje beter had kunnen weten. Want al voor 1986 was mijn trouwe metgezel tijdens mijn uitstapjes voor de krant een Tandy 200, de opvolger van de Olivetti M10 en op beide 'laptops' draaide toen al de onvolprezen software van Microsoft, dat ik toen geloof ik nog op zijn Nederlands uitsprak als Miekrosoft. Van Bill Gates had ik nog nooit gehoord, maar de Olivetti en de Tandy waren wondertjes van simplisme, vergeleken met mijn huidige Toshiba Tecra. Natuurlijk zat er geen kleurenscherm op, en je kon er niet mee surfen, en ik wist toen nog niet eens wat dat was. Het ding was een schoonheid in zijn eenvoud.
Omdat er geen bewegende delen in zaten werkte het apparaat om te beginnen meer dan twintig uur op 4 penlight-batterijtjes. Je drukte op een knop en het ding werkte meteen, in makkelijk leesbare koeien van letters, en een lekker toetsenbordje. Er zat een spreadsheet in, je kon er basic op draaien, en met de tekstverwerker kon je gemakkelijk zoeken en vervangen. Zelfs het 300 baud modem was snel genoeg omdat je er alleen maar tekst mee hoefde te versturen. In het communicatieprogramma zette je de echo op 'on' zodat je, dankzij die stroperige snelheid, je verhaaltje nog eens regel voor regel mee kon lezen terwijl het door het akoestisch modem verzonden werd. Zag je een stomme tikfout voorbijkomen, dan trok je de telefoonhoorn uit de twee rubberen gaten in het modem, herstelde de fout en stuurde het opnieuw. Ik had diepe bewondering voor degene die de software in elkaar gedraaid had, maar ik had toen nog nooit van Bill Gates gehoord.
As is verbrande turf, maar al die mensen die me toen allemaal zo goed wisten te vertellen waarom ik mee moest doen aan dat personeelsaandelenplan zitten nog steeds waar ze toen zaten, dus die hebben toen ook geen Microsoft gekocht. Dat verzacht mijn pijn een beetje, maar omdat het geen zin heeft om achterom te kijken, kan ik me alleen maar afvragen waar ik dan nu 100 of 1000 piek in zou moeten stoppen. In 3Com misschien? Dat bedrijf heeft de Palm Pilot gemaakt, en daarbij heb ik zo'n beetje hetzelfde gevoel als destijds bij mijn Tandy. Bloedsimpel, gemakkelijk, het werkt precies zoals je wil en verwacht dat alles werkt.
Ik ga het niet eens nakijken, want ik wed dat 3Com allang naar de beurs is gegaan, en ik wil niet eens weten wat dat aandeel gedaan heeft.
Wat dan wel? Dat is het probleem, bij de IPO-gekte in Amerika. IPO is de afkorting van 'initial public offering', zeg maar de beursgang. Alles wat wat doet op internet, van web-design tot hardware-leveranciers, van de eigenaars van glasvezelnetwerken tot de internet service providers, alles wil naar de beurs en zijn aandelen net zo zien stijgen als Microsoft, Cisco en Dell. Er zijn in Silicon Valley en in San Francisco bedrijven waar geta--lenteerde, afgestudeerde mensen letterlijk voor niets, of voor de huur van het appartement dat ze met iemand delen, werkweken van tachtig uur maken. Ze doen dat voor het pakket opties dat ze al gekregen hebben, of voor de belofte van een pakket opties voor het geval dat er een beursgang komt. Zowel voor de eerste als voor de tweede groep breekt altijd een periode van nagelbijten aan. Na de beursgang, als de aandelen tenminste gestegen zijn, duurt het nog een tijdje voordat er ge´ncasseerd kan worden. Die periode varieert, afhankelijk van de positie die de eigenaar van de aandelen in de organisatie inneemt, van zes maanden tot enkele jaren. Microsoft, Cisco, Dell en ook Netscape zijn mooie voorbeelden, maar het is niet altijd feest. Negen van de tien starters in de nieuwe technieken slagen er niet in om investeerders ervan te overtuigen dat ze iets aan het doen zijn dat uiteindelijk geld zal gaan opleveren. Ongeveer een op de duizend starters zal uiteindelijk de beursgang maken, en dan is het nog maar afwachten wat er gaat gebeuren. Zo is het bijvoorbeeld het aandeel van Amazon, de grootste digitale boekhandel ter wereld, lange tijd voor de wind gegaan. Maar Amazon heeft in de vier jaar van zijn bestaan nog steeds geen cent winst gemaakt, en de aandeelhouders vertrouwen nu kennelijk wat minder op de eeuwigdurende beloften. Amazon is niet uniek: veel internetbedrijven moeten de eerste dollar nog verdienen.
De steden en dorpen in Silicon Valley zullen nooit spooksteden worden, daarvoor zijn de omgeving en het onroerend goed te mooi, maar wanneer er een eind komt aan de digitale goldrush weet niemand. Ik ook niet. As mag dan wel verbrande turf zijn, maar als u nog een betrouwbare tip heeft voor een veelbelovende 'start-up' met vergevorderde IPO-plannen, hou ik me aanbevolen.

Posted: August 14, 1999 02:07 AM (1052 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .