logo-bns-app.png



« Show me the Money! | Index | Happy New Year »

December 20, 2003, by Léon Krijnen

Beleggen   

mac.jpg
Er is in Amerika een beleggersclubje, dat vanuit de onderbuik opereert, helemaal op gevoel. Het zou natuurlijk een urban myth - klinkt interessanter dan broodje aap - kunnen zijn, maar dit clubje van nette huisvrouwen haalt volgens die mythe jaarlijks een rendement van een procent of dertig.
Ze moeten niets van beursgoeroes hebben, bezoeken nooit seminars van financile analisten en zijn niet geabonneerd op beleggersbladen. Ze gaan wel naar jaarvergaderingen, maar niet om naar de cijfers te luisteren; ze gaan er alleen maar heen om te zien of ze met nette mensen te maken hebben. Volgens dezelfde strategie waarmee ze al jaren aandeeltjes kopen van bedrijven waar enkelen van hen op bezoek geweest zijn. Soms anoniem, als klant, soms aangekondigd, als kleine belegger die aan de directeur graag enkele vragen zou stellen. Als klant van willekeurige ketens kijken ze hoe ze behandeld worden, of het schoon is, of de prijzen goed zijn, en als ze niet afgepoeierd zijn door een telefoniste, kijken ze hoe serieus ze tijdens zo'n gesprek genomen worden.<

Het schijnt - nog steeds volgens die mythe - goed te werken, en ik ben geneigd om het te geloven. Ook al gedraag ik me als belegger niet al te idioot - centjes netjes gespreid over klassiekers, nieuwe technologin en spaarrekening - het kan geen kwaad om daarnaast een nieuw pad in te slaan. Komt de KNLTB in beeld, die mij en u wil gaan verleiden door ons geld te laten steken in aanstormende talenten. Genspireerd door de draconische bezuinigingsmaatregelen van de regering - de tennisbond moet 786.000 euro subsidie inleveren - en door golfer Maarten Lafeber. Die had zes jaar geleden geen geld om golfend de wereld rond te reizen en verkocht 1100 aandelen in zichzelf, van 100 gulden per stuk. Dat was een goede investering, want mede dankzij die bescheiden injectie van 110.000 gulden kwam de carrire van Lafeber zo aardig op dreef, dat hij zijn aandeelhouders nu een rendement van bijna honderd procent op zou leveren als ze zouden incasseren.

De tennisbond, die junioren de wereld rond moet laten reizen, wil het ooit iets worden, is nu ook zoiets van plan. Ik zou wel willen, maar vraag mezelf af, indachtig de winstgevende strategie van dat huisvrouwenclubje, hoe ik die junioren zou moeten beoordelen. Hoe uit te vissen welk vlees in de kuip zit waar ik mijn spaarcenten in ga dumpen. Vervolgens is de vraag wat ervan terecht zou komen. Ik herinner me dat ik een fanatiek bezoeker van de juniorentoernooien was tijdens de Grand Slams die ik vroeger versloeg. Zo zat ik eenzaam naar Sjeng Schalken te kijken, toen die het juniorentoernooi op Flushing Meadows won, terwijl alle collega's op dat moment bij de echte finale zaten, die tussen Agassi en Sampras ging. Toen was het al te laat om geld in Sjeng te steken, want voor wie een juniorentitel op een Grand Sam pakt, staan de agenten in de rij.

Ach, als ik aan alle ongelooflijke supertalenten denk die op die toernooien de revue passeren. Je krijgt rode oren als je naar hen zit te kijken, z goed zijn ze. Maar het is misschien beter om staatsloten te kopen, want van velen wordt nooit meer iets vernomen. Maar het kan natuurlijk verkeren, want had ik McEnroe als junior zien spelen, dan had ik daar waarschijnlijk geld in gestopt. Niet omdat-ie zo goed kon tennissen, met die rare volley en die service die pijn deed aan je ogen, maar omdat het zo'n nette, beleefde en vriendelijke jongen was. Althans, zo wil een andere hardnekkige mythe, waarvan ik de waarheid ernstig betwijfel.

Als de KNLTB dat plan rondkrijgt, weet ik al wat er in de kleine lettertjes kom te staan over in het verleden behaalde rendementen waaraan voor de toekomst niets ontleend kan worden. U zoekt zelf maar uit wat de garantie is en hoe groot de kans is dat er een nieuwe Krajicek rondloopt. Voor beleggen in dat halfzusje is het al te laat, maar welke twaalfjarige landgenoot gaat over acht jaar Wimbledon winnen? Gokje wagen, of toch maar weer een paar staatsloten kopen?

Posted: December 20, 2003 07:30 PM (666 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .