| Sunday, Juli 6, 2008, 11:12:25 A.M.  | Unix Time Converter | In Dutch @ The Cowboys | In Google Directory |

Welcome at Krijnen.Com

| RSS 1.0 | RSS 2.0 | Atom | RSSComments | Swicki | BlogRoll | ImageFolio | Sitemap | GoogleMaps | GeoCoder | Home |

« Links en rechts | Main | Normen en waarden »

February 14, 2004

RFID: Doos van Pandora

rfid.jpgHet was maar een heel klein stukje, in een verloren hoekje op de voorpagina, afgelopen donderdag: ‘Chips tegen winkeldiefstal’. De complete tekst: winkeliers schakelen massaal over op de beveiliging van artikelen met onzichtbare chips, in plaats van magneetstrips of -labels. Binnen twee jaar zijn de artikelen die het meest worden gestolen, standaard voorzien van zulke chips, meldt de Raad voor de Nederlandse Detailhandel.
RFID chips dus, oftewel de radio frequency identification chip. Terwijl de eerste de beste tikgeit in Nederland tegenwoordig als ‘data entry processor’ in dienst genomen is, gaan ze in Duitsland iets zorgvuldiger met eigen taal om en heet dat netjes ‘Datenverarbeitungs-controllerin’.

Ze is daar ook niet verantwoordelijk voor ‘customer care relations’, zoals dat hier in de personeelsadvertenties staat, maar van de solliciterende Fraulein wordt gevraagd dat ze zorg draagt voor ‘einen störungsfreien Ablauf der Geschäftsprozesse’. Hoe ze RFID in het oosten noemen weet ik nog niet, maar RFID zal hier snel beklijven, dus wees gewaarschuwd. Niet zozeer voor de verloedering van het Nederlands, want daar valt, vrees ik, mettertijd steeds minder aan te doen. Wees vooral gewaarschuwd voor wat de Raad voor de Nederlandse detailhandel wijselijk verzwijgt over wat winkeliers straks allemaal uit kunnen gaan spoken met die minieme wondertjes der techniek. Misschien heeft u er al een zonder dat u het weet, bengelend aan uw sleutelring. De mijne weigerde een paar weken geleden na drie jaar voor het eerst dienst, toen het rode lampje van de startonderbreker van mijn auto bleef branden. Nader onderzoek leerde me dat het zwarte plastic hulsje aan de sleutelring gebroken was, waarna na meer zoeken een piepklein glazen buisje uit de volgepropte sporttas tevoorschijn kwam. Verrek, zijn die dingen zo klein? Met een stukje tape weer in het hulsje geplakt deed mijn RFID waar-ie voor geprogrammeerd is: zich melden bij de auto, het retoursignaal van de auto identificeren als bekend en daarna een code sturen waarmee de startonderbreking opgeheven werd. Prachtige techniek, zo klein, zo simpel, zo doeltreffend. Maar, zoals het geval met alle eerder uitgevonden zegeningen der vooruitgang, met de onvermijdelijk kansen op misbruik, al dan net niet binnen de grenzen van allerlei wetten, in allerlei landen. Binnen afzienbare tijd zal RFID overal de aloude streepjescode verdrongen hebben. Niet alleen bij Aldi en Albert Heijn, maar in alle denkbare vormen van productie, logistiek, transport en controle. Ook voor u en mij goed nieuws, want het winkelen wordt straks een stuk simpeler. Je pakt je boodschappen uit het schap, je loopt langs een hekje, waar je een pincode intoetst van de kaart die zich, net als de boodschappen, via RFID bij de kassacomputer heeft aangemeld, en je staat buiten. Jatten is er niet meer bij, des te groter het enthousiasme van de detailhandel. In de stickers die op moderne vliegvelden op uw koffers (en op uw ticket) geplakt worden zit al een onzichtbare RFID, en als er nog een streepjescode op staat is dat tijdelijk, tot alle vliegvelden gereed zijn voor RFID. Allemachtig prachtig, maar, zonder dat u zelf met een RFID geïmplanteerd bent, bent u in de toekomst altijd gemakkelijk te identificeren, te volgen of op te sporen. Zonder dat u erom gevraagd heeft, zonder dat u er weet van heeft, laat staat dat u er zin in heeft. U mag zich wat mij betreft gesterkt voelen in de wetenschap dat wie goed doet, niet te vrezen heeft, mij best. Maar ik zou me toch maar enige zorgen maken over de nadelen van die miljarden kleine Big Brothertjes die binnen een paar jaar over de wereld verspreid zijn. Zonder bang te zijn voor Kafkaiaanse of Orwelliaanse toestanden, want wie goed doet heeft immers niet te vrezen, zal RFID ons leven misschien wel veel vervelender dan gemakkelijker maken. Zoals dat met e-mail en internet gegaan is bijvoorbeeld. Hartstikke makkelijk, en we zouden het niet meer kunnen missen, maar intussen zijn we wel verplicht om iedere dag tientallen of honderden ongevraagde mailtjes na te vlooien en te verwijderen, en is ook uw computer onderuit gegaan vanwege MyDoom. Straks zit er in alles dat u ooit gekocht heeft, een RFID chip, ook in de kleren en de schoenen die u draagt. Hoogstwaarschijnlijk is uw aanschaf op elektronische wijze betaald, via pin, chip of creditcard. Zul je zien dat je, als je in de buurt van een filiaal komt, je naam luidkeels wordt omgeroepen, en de aanbiedingen je om de oren vliegen. Als het tenminste allemaal goed blijft gaan. Er gaat tenslotte geen dag voorbij zonder dat er een nieuw gat in Windows ontdekt wordt, of een nieuw virus dat een oud gat gebruikt. Het wachten is op het eerste RFID virus. Bijvoorbeeld eentje dat ervoor zorgt dat alles wat u het afgelopen jaar gekocht heeft, als gestolen te boek blijkt te staan. Beetje ver gezocht, denkt u? In Amerika, in het kader van een marketingonderzoek, maakte een camera een foto van iedere klant die een bepaald soort artikel kocht. De RFID gaf het seintje aan de camera. Straks foto’s van iedereen die een pornoblaadje koopt, een pakje sigaretten of een fles sterke drank? Je hoeft niet paranoïde te zijn om te vrezen dat miljarden Big Brothers uit de Doos van Pandora gaan ontsnappen.

Posted by Leon at February 14, 2004 08:22 PM

Comments

Net zoal met 'slimme camera's', die in principe op iedere straathoek kunnen staan, en gezichten scannen en verdachte bewegingen herkennen zonder dat er een mens aan te pas komt. Zo hoeft RFID-data ook niet 'nageplozen' te worden. Al je aankopen worden automatisch gekoppeld aan je naam, andere tags die je bij je hebt, of ooit hebt gehad. Zo kunnen eenvoudig relaties tussen verschillende mensen vastgesteld worden.
Dacht je dat er de hele dag een horde 'typgeiten' bezich was om alles in te tikken (RFID-nrs van 16 of meer cijfers, namen, banknrs en onderlinge relaties)? Verborgen readers kunnen vaststellen waar je was, wat je deed en hoe lang.
Na een bepaalde tijd heb je een perfect profiel van die persoon, en ken je hem beter dan zijn eigen echtgenoot(e).
Je weet waar hij woont, werkt, boodschappen doet, op vakantie gaat welke hobbies hij heeft, hoe vaak hij schone kleren aantrekt, merk van die kleren, hoeveel geld hij bij zich heeft.
Kortom, een paradijs voor Big Brother, en marketing toepassingen.
Ikzelf zal me dan ook met alle middelen verzetten hiertegen.

Posted by: John at October 13, 2006 01:56 PM

Beste Karel,

Dat van wie goed doet en niets te vrezen heeft, was al in de middeleeuwen op galg en schavot te lezen. Desondanks zullen er ongetwijfeld onschuldigen onthoofd en opgeknoopt zijn, en als dat met RFID (en gedoe met DNA en genen) te voorkomen valt is dat alleen maar een zegen.

Verder maakt ik me niet zo druk; als overheden alles gaan bewaren wat wij met zijn allen iedere dag doen en zeggen komen ze toch niet aan het analyseren toe. Zou een een op een moeten worden; net zoveel analisten en rechercheurs als burgers, nooit haalbaar.
Laat ze maar lekker doen en op zoek gaan naar bewijzen als ze een verdachte hebben. Want wie goed doet ... Als die techniek prefect werkt, net zoals er nu in Amerika honderden onschuldigen zijn vrijgelaten na DNA onderzoek, doet-ie, zeker in combinatie met RFID, alleen maar goed.
Nou maar hopen dat die RFID dingen beter beveiligd zij tegen kopieren (of vervalsen) dan Euro-biljetten.
En je kan inderdaad niet met droge ogen bezwaar maken tegen RFID, terwijl het feit dat je een paspoort, een rijbewijs, een soif-nummer, een bankpasje enzoovort accepteert. Die dingen hebben exacte dezelfde bedoeling: indentificatie, alleen gaat RFID dat beter doen.

We'll see ...

Posted by: leon at February 16, 2004 08:46 PM

Nou, maak je maar niet druk.... Hier op de hoek zit, net als op zoveel andere hoeken, een "Growth Shop". Volkomen legaal: spullen verkopen waar de plantjes lekker van groeien. Wil uw brandnetel niet meer? Kom maar langs! Maar het gaat natuurlijk helemaal niet om huiskamerplanten, daar zit geen handel in. Het gaat om de hennepcultures die die vele kelders, zolders en vage loodsen vullen.
Vorig jaar werd een grote loods die achter aan mijn tuin grenst "ontruimd": enorme hennepplantage. Toen ik vanmiddag mijn tuin aan het doen was rook ik het weer! Ze zullen wel weer terug zijn, want het is helemaal niet duidelijk waar die loods voor gebruikt wordt. Maar er draait wel een zware luchtverversingsinstallatie op.
Terug naar de Growth Shop en je enge chippie. Helemaal zonder chippie zou de pliesie eenvoudig de nummerborden van de Growth Shop-klanten kunnen opschrijven (potlood en papier is high-tech genoeg) en met een simpel belletje (ouderwets landlijntje doet het ook) identiteit en vooral adres van de Growth Shop-klant kunnen opvragen. Om daar vervolgens eens te gaan kijken onder begeleiding van een hashhond.
Het feit dat dit helemaal niet gebeurt en de hennepplantages steevast "bij toeval" (lees: er ging wat mis en toen ging het stinken) ontdekt worden, moet je geruststellen: ze zullen er gewoon geen tijd voor hebben om de info uit de chippies uit te pluizen, wegens veel spannender prioriteiten waar wij geen weet van hebben.

Groetjes, Karel


Posted by: Karel Leenders at February 16, 2004 04:54 PM

U kunt het geloven of niet, maar nadat ik donderdagmorgen deze column geschreven heb, tik ik zaterdag uit nieuwsgierigheid nog maar eens RFID in Google, en wat verschijnt daar op plaats vier?
Jawel: RFID tags: Big Brother in small packages ...

Ik zweer dat ik die kop niet eerder gezien heb, en dat hier geen sprake is van plagiaat!
Wel een interessant artikel, verder, op CNet.

Posted by: leon at February 14, 2004 09:10 PM

Onze hond heeft ook zo'n soort chip in zijn donder. Nu wordt deze chip alleen gebruikt bij de dierenarts. Na scanning wordt zo de medische historie van de hond snel op het beeldscherm getoverd.
Je zou je zo kunnen voorstellen dat deze chip straks ook op straat wordt herkend. Via een GPS systeem wordt dan vastgelegd waar en wanneer onze hond zijn behoefte heeft zitten doen (vastleggen van hoeveelheden is (nog) niet mogelijk. Leuk voor de hondenwachters.

Groeten,

Hans Postelmans

P.S. Wij nemen altijd een poepschep mee als we de hond uitlaten. ;-)


Posted by: Hans Postelmans at February 14, 2004 09:02 PM

Post a comment




Remember Me?

(you may use HTML tags for style)