| Tuesday, October 14, 2008, 12:46:44 P.M.  | Unix Time Converter | In Dutch @ The Cowboys | In Google Directory |

Welcome at Krijnen.Com

| RSS 1.0 | RSS 2.0 | Atom | RSSComments | Swicki | BlogRoll | ImageFolio | Sitemap | GoogleMaps | GeoCoder | Home |

« Waarom mijn Movable Type zou moeten sterven | Main | Big Brother in dienst van de vergeetachtige medemens »

March 19, 2004

Stand verplicht

penalty.jpgAan het gehanteerde dialect te horen is geen van de monteurs in de garage waar mijn vierwieler onderhouden wordt een Rotterdammer, dus waarschijnlijk heeft er eentje met zijn elleboog per ongeluk de knoppen van de radio beroerd terwijl hij de handrem aan het afstellen was. Hoe dan ook, na de laatste APK bleek Radio Rijnmond zich achter het dashboard gevestigd te hebben.

Van meet af aan bevielen die Rotterdammers me, met een paar fantastische programma's, waarin de mix van Rotjeknorse humor en de eigenzinnige muziekkeuze van Hans van Vliet elementen zijn waarom ik er vaste klant gebleven ben.
Verder valt er altijd wat te lachen op Rijnmond, als ze in een bejaardentehuis ‘op Zuid' of in Overschie op bezoek gaan. Waar van die ex-bootwerkers aan het woord komen die wijlen Bep van Klaveren hebben leren vloeken, en wie dat niet gelooft kan een knal voor z'n harses krijgen. Of van die opscheppers die nog met Coen Moulijn in de klas gezeten hebben. En mij passeerde hij nooit, meneer!
Rijnmond houdt van Feyenoord, en als Feyenoord niet speelt dan schreeuwen ze zich schor voor Excelsior. Of voor Sparta, dus u kunt zich het enthousiasme voorstellen toen ik woensdagavond in de auto op weg naar huis was en en het allemaal nog zo veelbelovend uitzag voor Sparta. Net als u heb ik daarna thuis zitten smullen van de verlenging, en van de penalty's, en alleen omdat ik de frequenties van Rijnmond niet uit mijn hoofd kende, het commentaar op SBS aan laten staan. Ik vraag me af of ze misschien een minuut of drie gezwegen hebben nadat het op Spangen fout ging met die penalty's. Altijd leuk als Duitsland een tegentreffer krijgt: meteen overschakelen naar een Duitse zender en genieten van de verstomde stilte.
De volgende dag was het weer lachen met een enquête op Rijnmond: of voetbalwedstrijden in het vervolg niet beter door een jury in plaats van door doelpunten beslecht dienden te worden? Volslagen idioot idee natuurlijk, en een niet ter zake doende uitslag, maar wat een geweldig gekanker van een paar Spartanen in hart en nieren. Jazeker meneer, best wel goed gevoetbald en hard gevochten, maar dat die godvergeten klerelijers nou eerst maar eens een paar weken niks anders gaan doen dan strafschoppen nemen.
Duizend per dag, zou ik eraan toe willen voegen, sakkerju nog aan toe! Iedere dag opnieuw, voor de training, na de training, tijdens de training, net zo lang tot ze die bal vanaf elf meter met een blinddoek voor in een bovenhoek kunnen schieten.
Ik snap dus ook helemaal niks van Ton Lokhoff. Dat je iemand met de naam Seedorf een strafschop laat nemen is nog tot daaraan toe, want tot dinsdagavond was immers niet bekend dat het hier een kennelijk erfelijke familiekwaal betrof. Achteraf hoor je dan ook ineens iedereen roepen dat Boukhari er geen had mogen nemen omdat die vlak daarvoor twee dotten van kansen gemist had. Dat is me te gemakkelijk lullen, dus over het lijstje van Lokhoff wil ik het hier niet hebben.
Wat me daarentegen verbijstert, is het vervolg. Die gasten verdienen een vermogen om te doen wat ze hartstikke leuk vinden, en dat kunnen ze doen omdat een heleboel mensen, die veel minder verdienen, een lap van hun salaris op tafel leggen omdat ze het leuk vinden om ernaar te kijken. De verplichtingen die zo'n constructie met zich meebrengen hoef je aan bijvoorbeeld balletdansers niet uit te leggen. Die trainen hun hele carrière, iedere dag opnieuw, alle passen, alle sprongen, alle basics, ook nog na een voorstelling, en ze gaan iedere avond bijna jankend van de pijn naar bed. Niet alleen net zolang tot ze alles blindelings kunnen, maar vooral om dat daarna iedere dag blindelings te kunnen blijven doen. Stand verplicht.
Dat inzicht, die discipline, zijn in het behoudende voetbalwereldje nog niet doorgedrongen. NAC is voor de finale van de beker uitgeschakeld omdat er iets essentieels aan de basics mankeert. En wat gaan de heren de volgende dag doen, inplaats van allemaal duizend penalty's nemen?
Een boswandeling, om de beschadigde ego's een beetje te herstellen. Ik hoop dat ze in het Mastbos kabouters en elfjes gezien hebben, want daar schijn je ook een lekker positief gevoel van te krijgen.

Posted by Leon at March 19, 2004 04:32 AM

Comments

Geachte Leon,
Ja dat krantenartikel ligt er al een tijdje. Over die (gemiste) penalties en dat niet trainen daarop. U heeft gelijk. Maar er zijn veel simpele en logische dingen inzake techniek in het voetbal en die je toch nooit ziet. Dat komt omdat het nagenoeg altijd gaat om jongens van de gestampte pot. Mavo is eerder uitzondering dan regel. Toen ik voor het eerst een potje zou gaan biljarten zij die leermeester annex tegenstander ene Nico Kaufmann (zaliger) tegen mij: "3 ballen, eentje rood en die moet je altijd raken en wat betreft de band: hoek van inval is hoek van uitval". Dat is dus wiskunde c.q. mechanica maar dat wist die Nico zelf ook niet. Die uitvalshoek geldt uiteraard ook voor een voetbal maar niet een voetballer weet dat blijkbaar. Op jeugdige leeftijd stond ik eens naar een partijtje te kijken van De Zeeuwen in Vlissingen. Amateurtijd 2de klasse. Daar speelde o.a. ene Bram Smit in en en nog eentje wiens naam ik kwijt ben, maar die zou ooit in Engeland gespeeld hebben. Er komt een horizontale bal aan op een ongemakkelijke hoogte ( ja amateurs) d.w.z. onder de kin en dus te hoog op de borst. Wat doet die gozer: hij zakt door zijn knieën, houdt zijn hoofd in een hoek van 45 graden achterover en die bal kaatst recht van zijn voorhoofd naar boven. In een hoek van 90 graden. Bal valt vervolgens naar beneden en dan controleert hij die bal verder met de voet. Toen dacht ik: dank je wel, die houd ik erin. Ik heb er nog veel gebruik van gemaakt. En hoe dikwijls heb ik dat nu in het (betaalde) voetbal gezien, inclusief het Ned. Elftal ?. Nooit, never, niemals, jamais. Verleden jaar zag ik op de TV een topper, misschien Ned. Elftal, en elftal A stond ver opgedrongen. Er stond nog 1 back van A bij de 16,5 meter. Veiligheidshalve. Elftal B schopt die bal ver in dat niemandsland en die bal komt op kophoogte bij die eenzame back. Ik dacht nog: als ik daar gestaan zou hebben zou ik hem stilgelegd hebben op mijn hoofd. Ongehinderd, tijd zat. En dan kun je vlak voordat de bal je hoofd raakt je hoofd een beetje naar achteren meegeven of eigenlijk je hele romp. Meegeven dus want dan kaatst die bal niet zover weg, in dit geval naar boven want dan wordt hij al een beetje afgeremd. Maar ik wist ook dat die gozer dat niet zou doen en de bal zinloos zou wegkopen naar niemand want er was niemand binnen kopbereik. En dat deed hij ook. Bal op de kop en er achteraan, maar niet afstoppen. En dat was een topper en hij wist niet dat je die bal simpel op je hoofd kan stoppen. Je moet het alleen even een keertje gezien hebben. Maar die trainers zijn jaren met zo'n cursus bezig en biljarten ook nog wel eens denk ik. Het is nog gekker. Soms stond er eentje achter mee, meestal langer en dan was ik bang dat hij die op mijn hoofd afgestopte bal als die omhoog ging boven mijn hoofd zou wegkoppen. Dus sprong ik naar boven om dat te voorkomen. Maar wat gebeurde een keer: ik spring omhoog en val weer terug. Maar net op dat dode punt raakt die vallende bal mijn hoofd en blijft daar mijn hoofd liggen. En ik loop weg met die bal op mijn hoofd geplakt. Ik liep het halve veld over en probeerde die bal van mijn hoofd te krijgen want ik wilde hem in mijn voeten. Maar dat lukte niet. Ik sloeg met mijn hoofd naar voren maar die uitslag is te klein om die bal extra snelheid mee te geven. Dat was toeval maar dat heeft zich later nog een paar maal voorgedaan want toen wist ik dat het kon. Half toeval dus. Ah oh fantastisch. Hoe flikt hij dat ?. Nou ik flik niets want het kunstje is niet om die bal op je hoofd te houden, dat gaat vanzelf, maar de kunst is hoe krijg ik die bal van mijn kop. Dat kan maar op 1 manier en dat is abrubt stoppen dus stilstaan. Dan rolt hij langs je lichaam naar beneden en kun je hem desnoods op je knie ook nog meenemen. Ik ben er nu, zo'n 50 jaar later pas achter hoe dat kan. Dat heeft te maken met de wet van de vertraging. Iets wat een bepaalde snelheid heeft en/of beweging gaat daar mee door tenzij er tegenkrachten optreden. De tol, het girokompas, de fiets. Als je stilstaat donder je om, maar beweeg je vooruit dan blijf je rechtop. Draait de tol niet meer dan valt hij om. En die bal blijft op mijn hoofd liggen zolang ik blijf lopen, want die bal heeft dezelfde snelheid. De vraag is of het mag, want de tegenstander kan de bal dan niet spelen. Maar die scheidsrechters waren waarschijnlijk te beduusd en zouden het antwoord ook wel niet geweten hebben. Ik heb nog wel wat inzake dat giro-effect. Een draaiende bal met topsnelheid opdrijven. Heb ik 55 jaar geleden 1 keertje zien doen door Cor v.d.Hart in ik geloof Fortuna of Nl. Elftal. Dat was ook toeval. Bij mij de eerste keer ook, maar ik dacht nadien: die houd ik erin. Ik heb het veel gebruikt die truuk, maar het is gewoon mechanica. Ik ga stoppen want het wordt te lang. Kom er nog wel eens op terug. En dan dat overschieten. Even de goede stand aanleren en je kunt instinctmatig of beter onbewust niet meer overschieten. De goede schietstand wordt dan een aangeleerde reflex. Met vriendelijke groet.
j.a.f.schneijderberg

Posted by: j.a.f.schneijderberg at March 27, 2004 06:38 PM

Post a comment




Remember Me?

(you may use HTML tags for style)