logo-bns-app.png



« Communicatiekonijnen | Index | Don Camillo »

March 27, 2004, by Léon Krijnen

De Virgils zijn nu echt gearriveerd   

sonyericsson.jpgNokia zou zich zorgen moeten gaan maken en bij Sony kan de vlag uit. Net zomin als aan in het verleden behaalde resultaten kan aan voorgaande vaststelling geen enkel recht ontleend worden, dus trekt u geen conclusies uit wat mij op de Cebit opgevallen is, de jaarlijkse mega-computerbeurs in Hannover, waar de Utrechtse Jaarbeurshallen uitvergroot zijn tot zo ongeveer de omvang van Schiphol.
Waar de regerende grootheden de grootste stands bouwen in de mooiste hallen, of, als ze heel veel reclamebudget hebben, een eigen tijdelijke hal in elkaar zetten. Terwijl de beginnende boertjes met ambities ergens in een hoek een paar peperdure vierkante meters gehuurd hebben. Qua beurs mag de Cebit dan de overtreffende trap van groot wezen, maar echt nieuws viel er dit jaar niet zoveel te zien. Wel heel veel klein nieuws, wat dan allemaal weer neerkomt op nog meer nieuwe telefoons of allerlei hebbedingetjes die in de palm van een hand passen en waarin allerlei denkbare functionaliteit gecombineerd is.

Eerst maar eens even in mijn eigen archief gedoken. 'Nog maar even en Virgil is daar, schreef ik zes jaar geleden op deze plaats, op 31 maart 1998. 'Virgil' was een door Tom Clancy voorspeld apparaat, in zijn eerste boek uit de serie Net Force, afkorting voor Virtual Global Interface Link. Mezelf citeren mag, want geen plagiaat: Virgil is net zo groot als de huidige Palm. Virgil een satelliet-telefoon die overal op de wereld via hetzelfde protocol werkt, met een supersnelle verbinding. Virgil is een Global Position Finder, een computer van 1000 megaherz, met een geheugen van een paar gigabyte. Virgil is alles, klok, modem, credit card scanner, haarscherpe kleurentelevisie, newsreader, digitale portemonnee, twee kanten uit werkende webcam, volledig voice-activated.
Tot zover 1998. Clancy heeft vroeger dan hij verwachtte gelijk gekregen, want hij positioneerde zijn Virgils in 2010. Bijna. Een hoop van die nieuwe telefoontjes kunnen inderdaad fotos nemen en verzenden, muziek opnemen en afspelen, en sommige hebben een GPS aan boord. Maar ze werken nog vrijwel allemaal via de nabije mast van een draadloos netwerk en nog niet wereldwijd, via een satelliet. Maar verder klopt die voorspelling van zes jaar geleden toch aardig.
Drie jaar geleden verschenen op de Cebit de eerste plasma schermen met een internetaansluiting. Natuurlijk zijn er nu nog veel grotere en mooiere plasma en LCD schermen, al dan niet als computermonitor, televisie of thuisbioscoop, geluidsinstallaties met nog meer speakers. Waar het huwelijk van internet en televisie toe gaat leiden is qua techniek niet zo moeilijk te voorspellen. Het zijn de commercile belangen en de politiek die het moeilijk maken om naar waarheid te gissen hoe de content straks tot ons komen zal. Dat zal in het kleine Nederlandje waarschijnlijk via glasvezel zijn, maar grotere en moeilijker te bekabelen landen zullen eerder digitale televisie via de satelliet krijgen. Hetgeen straks natuurlijk ook best in heel Nederland het geval zou kunnen zijn en niet alleen in het stuk Randstad waar Digitenne nu opereert.
Maar er zijn ook nieuwe protocollen die draadloos internet over grote afstanden mogelijk maken, hetgeen onvoorstelbaar veel mogelijkheden opent. Zowel voor de provider als voor de klant die met een vette hotspot zelf provider voor een hele wijk of een heel dorp zou kunnen gaan spelen. En wie snel en draadloos internet binnen kan halen, kan daar televisie op mee laten liften, als de bandbreedte maar voldoende is. Maak uw borst maar nat; met alle toegenomen mogelijkheden zullen sommige problemen evenredig toenemen: spam en virussen. Dus was het niet zo gek dat in de immense hallen op de Cebit, waar het om software ging, twee elementen een toonaangevende rol speelden: security en customer relationship. Beveiliging van netwerken, beveiliging van gegevens, afscherming en versleutelen, privacy, key-cards, tokens, sleutels, onkraakbare algoritmen, vertrouwen van klanten, dat waren de sleutelwoorden in die hallen.
Dat zijn dingen waar veel klanten het belang van inzien, maar er moet ook nog verkocht worden, en vooral in deze sector geldt dat wie de jeugd heeft, een zonnige toekomst tegemoet kan gaan. Die ziet er voor Sony Ericsson veelbelovend uit, als ik even voor trendwatcher mag spelen, terwijl Nokia, nog steeds marktleider in de zo dynamische wereld van digitale telefoons en communicators, zich zorgen zit te maken.
Waarom? In voorgaande jaren was de superblitse stand van Nokia, met enkele honderden vierkante meters altijd een van de grootste op de Cebit, zo goed als onbereikbaar. Je werd er zowat omver gelopen door opgewonden volk, al dan niet bezoeker of inkoper, die de nieuwste Nokias zowat uit de handen van de messcherpe Finse vertegenwoordigers trokken.
Het afgelopen weekeinde, waarin de Duitse jeugd de Cebit bestormde, ook al vanwege de fantastische World Cyber Games, leek de stand van Nokia op een spookstad in een Australische woestijn. Verveelde verkopers hingen een beetje rond, een sigaretje rokend, mijmerend over betere tijden, iedere passant bijna smekend aanstarend.
Hoe anders was het op dezelfde tijd op stand 32 in hal 26, bij Sony Ericcson: een compleet en overspannen gekkenhuis. Alsof Robbie Williams er live op het toneel stond, maar die was waarschijnlijk straal genegeerd door iedereen; het ging om de telefoons van Sony. Die zijn sexy, dat waren de dingen waar het om gaat: glanzend aluminium, messcherpe fotos, 3D java games, MP3 speler, FM radio, daar kun je mee thuiskomen. Nokia zal ongetwijfeld dingetjes hebben die dat ook hebben of kunnen, maar het is de jeugd die bepaalt wat vet, cool en lekker is.
Gezien de verrassende beelden op de Cebit zou wel eens Nokia barre tijden tegemoet kunnen gaan, marktleider of niet.

Posted: March 27, 2004 09:40 PM (914 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .