logo-bns-app.png



« Don't say I didn't warn you! | Index | The last flight of Baggy Maggy »

April 08, 2004, by Léon Krijnen

Schone Spelen   

dope.jpgNog steeds weet ik niet wat ik van doping denken moet. Als ik zo kort mogelijk door de bocht ga, ben ik altijd geneigd om te denken dat ze in iedere profsport maar gewoon op moeten houden met alle controles. Laat slikken en spuiten die handel, en niet zeuren als je dood valt.

Dan wel, naast de Paralympics, aparte spelen voor de schone niet-slikkers. Zou dat sportieve Utopia opgericht worden, dan is het probleem slechts verplaatst, en zou niet lang gewacht hoeven worden op het eerste dopingschandaal van de Schone Spelen. Maar natuurlijk, minder ruim door de bocht genomen, zijn er meer argumenten die pleiten voor strenge regels, en nog strengere controles.

Je kunt lang filosoferen over het onrecht dat principile niet-slikkers aangedaan wordt door tegenstanders met minder scrupules, waarbij de volgende vraag zichzelf stelt: of wie weigert te slikken geschikt is voor topsport, want immers niet bereid om alle offers te brengen? Dat is overigens niet de reden dat Pantani in zijn vaderland tot wielerpatroonheilige wordt verklaard, dat is nationale ontkenning.

Terwijl u daar over nadenkt, is het simpelste argument tegen doping: de jeugd. Wie eenmaal achttien is, en tot de ontdekking gekomen is dat hij niet behoort tot die ene promille die in zijn sport het hoogste niveau zal bereiken, moet het zelf weten. Al vertellen door de wol geverfde kenners me dat hoe lager het niveau van wielerwedstrijden, hoe meer er geslikt en gespoten wordt.

Hoe het er in andere amateursporten aan toe gaat, geen flauw idee. Ik zou zeggen, kijk overmorgen eens om u heen, op een traditioneel paastoernooi of hardloopwedstrijdje. Is dat eigenlijk wel een druivensuikertje dat uw eigen spits in de rust tot zich neemt? Begint het u nu pas te dagen waarom uw eigen libero er in de nadagen van zijn carrire er iedere week weer in slaagt om zichzelf helemaal op te peppen?

Ik hoor het wel, maar als er door strenge dopingregels en consequent uitgevoerde controles geen duidelijke signalen aan jeugd met ambitie worden afgegeven begint het daar al helemaal fout te gaan. Zoals in de Verenigde Staten, waar ze ten aanzien van doping in het basketbal, American football, honkbal en ijshockey de afgelopen jaren een halfslachtig beleid ten aanzien van dopinggebruik gevoerd hebben. Het zijn toevallig ook nog vier sporten waarbij een beetje extra spiermassa, met betrekking tot hard slaan of stevige bodychecks, goed van pas komt. Dus wordt er al van jongs af aan door velen met een beetje talent naar de pot met pillen gegrepen. Anabole steroden leveren allerlei bijverschijnselen op, waaronder mogelijke oorzaak van hartfalen. Valt me altijd weer op in Amerika; hoe vaak er een jonge veelbelovende sporter high school, universiteitsniveau voortijdig aan een hartaanval bezwijkt. Berichtjes in lokale kranten, korte stukjes op lokale televisiezenders, en pas als het een hele veelbelovende was, goed voor een positie in een draft, verschijnt-ie ook op CNN.

Cijfers zijn er dienaangaande niet, omdat ze , net als de vele jonge wielrenners die de afgelopen twintig jaar in Nederland aan een hartstilstand overleden, niet als zodanig geregistreerd worden. Verder zie je in Nederland niet zo gauw een in memoriam van een 17-jarige, die toevallig aardig kon fietsen of voetballen.

Het blijft dus natte vingerwerk, maar als er geen dopingregels- en controles zouden zijn, begint het misbruik hoe dan ook steeds vroeger, met ook steeds vroegere gevolgen. Terwijl ik dit zit te tikken wordt Martin Verkerk opgerold door Carlos Moya. Verkerk heeft zo te zien helemaal niks geslikt, en Moya heeft het niet nodig, terwijl ze allebei voor een bond spelen waar ze het met gemak hadden kunnen doen. Als er n organisatie is die een lachertje van dopingcontroles maakt, is het wel de ATP. De laatste die betrapt werd, was Greg Rusedski. Die niet ontkende dat-ie nandrolon gebruikt had, maar frontaal de aanval koos.

Het spul zat in een voedselsupplement dat hem door de ATP verstrekt was. Mat andere woorden: als jullie me schuldig verklaren, komt er een miljoenenclaim plus een mega schandaal retour.

Beter een kleiner schandaal, berekenden juristen en boekhouders van de ATP, en spraken Rusedski vrij.

Dat zijn dus de momenten waarop ik kort door de bocht terug naar af ga: laat ze lekker slikken en spuiten tot ze er dood bij neervallen.

Posted: April 8, 2004 06:32 PM (705 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .