| Friday, Juli 25, 2008, 2:38:30 P.M.  | Unix Time Converter | In Dutch @ The Cowboys | In Google Directory |

Welcome at Krijnen.Com

| RSS 1.0 | RSS 2.0 | Atom | RSSComments | Swicki | BlogRoll | ImageFolio | Sitemap | GoogleMaps | GeoCoder | Home |

« The last flight of Baggy Maggy | Main | De kippenneuker »

April 10, 2004

De laatste vlucht van Baggy Maggy

billkirlin.jpgHoe een fietstocht op zondagmorgen door het grensgebied tussen Baarle-Nassau en Hoogstraten � dankzij het world wide web � een vervolg krijgt in een drukke correspondentie met hoogbejaarde Amerikaanse oorlogsveteranen, overlevenden van de crash van Baggy Maggy.

Link: English translation


In de berm van een binnenweggetje tussen Castelr� en Hoogstraten staat een monument. Vorig wielerseizoen bleek ik mijn camera vergeten te hebben toen ik in een ander Belgisch weiland zag hoe een mannelijk mini-pony-hengstje, in kennelijke staat van hevige opwinding, tevergeefse pogingen ondernam om een knots van een werkpaard te bestijgen. Dat ik daarmee destijds een nominatie in de categorie �humor� van de strijd om de Zilveren Camera ben misgelopen is de reden dat de Digital Ixus nu als nummer ��n op de checklist van iedere fietstocht staat, v��r de reservetubes en het fietspompje.

Maar een foto gemaakt van dat intrigerende monumentje, brandschoon, goed onderhouden, verse bos bloemen. Met een bronzen plaquette, die me om twee redenen nieuwsgierig maakte. Weliswaar verloopt de grenslijn aldaar grillig, maar met de kerktoren van Hoogstraten, drie of vier kilometer verderop in het zicht, was ik er bijna zeker van in Belgi� te zijn.

Desondanks is het monumentje geplaatst door de Nederlandse ANWB. Verder roept de tekst op de plaquette nogal wat vragen op. Te lezen is dat op maandag 18 september 1944 om 17:00 uur de 24-jarige Amerikaan William Kirlin, afkomstig uit Shillington, Penssylvania, hier gesneuveld is. Kirlin de radio-operator van de Baggy Maggy, een Boeing B24 bommenwerper, waarvan relevante gegevens verstrekt worden; serienummer 42-100416, 409e squadron, 93e bombing group, 8e airforce, 2e air division. Nou is Baggy Maggy niet de enige bommenwerper die in de Tweede Wereldoorlog op Belgisch of Nederlands grondgebied is neergestort, en zijn er veel meer monumenten op plaatsen waar Lancasters en Liberators, B17's en B24's, al dan niet met een lading bommen, de grond ingedoken zijn.

Over het lot van Baggy Maggy geeft de tekst op het monument echter geen uitsluitsel. Is William Kirlin uit de hoog over Belgisch Brabant vliegende B24 gevallen? Of er met een parachute uit gesprongen en vervolgens gesneuveld? Op naar Google. De term B24 is goed voor een scala aan websites die iets met de bommenwerper van Boeing te maken hebben. Websites van liefhebbers van historische vliegtuigen, maar ook uitwisselingsplatforms van veteranen die in de Tweede Wereldoorlog met de Liberator gevlogen hebben. Ook Baggy Maggy als zoekterm levert links op naar B24 sites, al is er, gezien vraag en aanbod op E-bay in de sectie antieke koekblikken, ooit een industri�le koekebakker geweest die zijn producten als Baggy Maggy verkocht.

Alle Amerikaanse bommenwerpers hadden (en hebben) een bijnaam, dus wellicht heeft de crew zijn B24 met gevoel voor humor de naam van een vliegend koekblik gegeven. Goed, op verschillende websites maar eens vragen gedeponeerd, vergezeld van het vertaald opschrift, en foto�s van het monument. Binnen een dag kwam de eerste reactie, waarna ik in een leuke briefwisseling ben geraakt met de overlevenden van de Baggy Maggy, waaronder de co-pilot en de werktuigkundige. �Wat een ontroerend monument�, schrijft Vic Walzel uit Reading, Penssylvania. �Mijn vader vloog ook in een B24. Zijn navigator, die op 28 juli 1944 sneuvelde, kwam ook uit Shillington. Hij was van dezelfde leeftijd en moet William Kirlin gekend hebben.�

De volgende dag meer mailtjes, met het verhaal over de laatste dag aan boord van Baggy Maggy, bijna zestig jaar geleden. Tot dan een geluksengel voor de bemanning. Er waren er niet zoveel die meer dan dertig maal heelhuids terugkeerden naar hun Engelse basis, maar een dag na aanvang van operatie Market Garden was het geluk van Maggy op. �Dear Mister Krijnen�, schrijft Donald Dukeman, �Bedankt voor de foto�s. Ik was de boordwerktuigkundige op die dag. We vlogen heel laag, ongeveer honderd meter, omdat we paratroepen moesten bevoorraden die op weg naar Arnhem waren, toen we door mitrailleurvuur getroffen werden. Piloot Larry Hewin en co-pilot Richard Scott raakten beiden gewond en omdat Maggy nog maar amper bestuurbaar was, besloten ze een noodlanding te maken. Het was een redelijk normale landing, maar Bill had de pech dat de bovenste geschutkoepel afbrak en dat hij die op zijn kop kreeg. Er was snel een dokter uit het dorp bij, maar toen was hij al overleden. Verder hadden we over geluk weer niet te klagen; de overige negen man konden het wrak lopend verlaten.

We werden door de Duitsers krijgsgevangen gemaakt, maar een paar maanden later konden we naar huis terugkeren.� Donald Dukeman, inmiddels 84, schrijft een dag later nog een keer; hij is in 1994 met twee andere bemanningsleden bij het monument geweest, op de 50e verjaardag van de crash. �Bill is op die plaats begraven, maar na de oorlog is hij opgegraven en naar de oorlogsbegraafplaats in Margraten gebracht�. Verder is Donald Dukeman, net als de andere veteranen die de foto's hebben gezien, verheugd over het feit dat het monumentje er nog zo mooi bij staat. �Ik zou best nog een keer terug willen, maar helaas laten leeftijd en gezondheid dat niet meer toe.�

Op mijn laatste vraag weet niemand in de Verenigde Staten het antwoord: waar Baggy Maggy gebleven is? Gesloopt, weer opgestegen met een Duitse piloot, in brand gestoken? Weet iemand in Castelr� of Hoogstraten het antwoord?

Posted by Leon at April 10, 2004 06:41 PM

Comments

Mijn opa (1932) heeft de crach zien gebeuren.
Indien iemand nog informatie wenst, mail dan even (aerts.castelre@orange.nl), dan kan ik het hem wel even vragen.

Posted by: harrie aerts at August 9, 2006 09:54 AM

Dear Mr. Krijnen,

Thank you again for your interest in Baggy Maggy and her crew. As I said, it is gratifying to be remembered. I read the English translation of your article on the website and enjoyed it.

I will try here to make some answers to the questions you have raised in your two emails to me.

First, I should say that I will be happy to answer any questions you may have, and if you should travel to the USA, would be glad to meet you personally. Regarding another question, I doubt that it is likely that Dukeman, Burford, and I could be got together - we are pretty widely separated geographically, all pretty old, and I, at least, am pretty sedentary.

I think that actually you can probably avoid a long trip by contacting Jos van Roozendaal, and if he will grant you some time, spend as much as you can with him. Jos, Arie de Jong and others of his associates have spent years on research into the history and final flight of Baggy Maggy. They in fact produced a volume on Baggy Maggy (which I have a copy). It is probably not an overstatement to say that Jos and associates know more about Baggy Maggy that do any of we who crewed the final flight. I would suggest, therefore that your first and most productive contact on the suject is likely to be Jos.

Also, I and some others of the crew, now deceased, have in the past written some personal accounts of our view of the last flight and our subsequent capture as POWs, and I believe that Jos also has copies of those. I wrote one, Scott wrote one, and Sadler wrote one. Shabatura also may have written one, but I cannot at the moment recall for sure on that one. These I would think would be pretty useful sources in that they were written some time ago when memory was better and when a substantial amount of retrospection and thought were brought to bear. Dealing also as they did with POW days subsequent to the crash, they would probably tell you more than you want to know, but Jos could probably be prevailed upon to let you photocopy some of the portions of interest. I am furnishing Jos a copy of this email, and I hope I am not imposing to much on his good nature by volunteering his efforts.

I have to close by commenting on a quote from your email, "...it is very hard to comprehense for me that a brave twenty year old kid like you was flying such a big and magnificent plane as the B24." As I approach my 80th birthday this summer, it's sometimes hard for me as well. As it happened, I flew my crew and B-24 from Lincoln Nebraska across the North Atlantic, with stops in Greenland and Iceland, and on to Ireland; joined the 93rd BG, flew a number of combat bombing missions, a number of supply missions (such as the one that got us shot down), was a POW for almost 8 months and was back home in the USA for my 21st birthday. It was not all pleasant, but I would not have missed it.

Regards,

:::: Larry ::::

Posted by: Larry Hewin at April 15, 2004 06:06 PM

Beste Kees,

Bedankt voor je reactie,

Ik vrees dat je helemaal gelijk hebt, al weet ik het ook niet zeker of Boeing er misschien ook een aantal gebouwd heeft in licentie. En inderdaad, het meest gebouwde vliegtuig in de Tweede Wereldoorlog.

Ik had het moeten weten als oud-spottertje, heel lang geleden. Heb ooit, in 1965, als 14-jarige een prijsvraag van Dabblad De Stem gewonnen, ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van de KLu. Dat betekende mijn vliegdoop, zij het met drie weken vertraging omdat vlak voor het opstijgen van de F27 het stuntteam Whiskey Four verongelukte.

Zie: http://krijnen.com/cyberspace/061199.shtml

Inmiddels zijn er zoveel reacties op het Baggy Maggy artikel, dat er zeker een langer vervolgverhaal komt, ook al omdat het in september 60 jaar geleden is.
De meest fantastische reactie; die van Larry Hewin, de piloot, die toen pas 19 (!) jaar oud was.

Vriendelijke groeten, Leon Krijnen

Posted by: leon at April 13, 2004 06:12 PM

In het artikel lees ik dat de B-24 Liberator een Boeing vliegtuig was. Echter, alleen de B-17 en de B-29 ( de laatste alleen gebruikt in de Pacific) waren Boeings. De B-24 werd gebouwd door de Consolidated vliegtuigfabriek.
Deze fabriek bestaat allang niet meer of is opgegaan in een groter geheel. Wat niet onmogelijk is, maar om dat zeker te weten zou ik mijn "archief" er op na moeten slaan, is dat de B-24 in licentie geproduceerd is door Boeing.
Onmogelijk is dit niet, daar de B-24 de meest gebouwde bommenwerper en misschien wel het meest gebouwde vliegtuig uit de Tweede Wereldoorlog was.

Met vriendelijke groeten, Kees Heirbaut

Posted by: Kees Heirbaut at April 13, 2004 06:11 PM

Hallo Leon,

Inderdaad weet ik het een en ander van de Baggy Maggy.
Ik heb samen met Jos van Roozendaal uit Ulicoten, de Baggy Maggy File samengesteld.
Een boekwerk van ca. 2,5 cm dik. Het was feitelijk Jos van Roozendaal die de bemanning van de Baggy Maggy heeft opgespoord. Hij legde de contacten met de bemanningsleden en zorgde ervoor dat in 1994 toen het monumentje van Bill Kirlin werd onthuld er drie van de bemanningsleden aanwezig waren. Hij kan je het hele verhaal vertellen. Ik wil het ook wel vertellen, maar ik vind dat hij degene is die het verhaal moet vertellen.
Hij heeft overigens nog steeds contact met de overgebleven bemanningsleden.
Zijn e-mail adres is: josvroozendaal@freeler.nl.

Hoop je hiermee voldoende op weg geholpen te hebben.

m.vr.gr. Ed Ragas

redakteur Bulletin Air War 1939-1945, een tijdschrift dat zich bezighoudt met de luchtoorlog boven Nederland tijdens de 2e WO.

Posted by: Ed Ragas at April 13, 2004 04:59 PM

I have been reading some of the site's posting (those in English) and am much gratified by the tribute paid to our loss of Bill Kirlin and the attention given to the Baggy Maggy crew of which I was the pilot. Thank you so much; we have much affection for those of you who remember.

Larry Hewin
Williamsburg, VA USA

Posted by: Larry Hewin at April 12, 2004 07:34 PM

Looks great. I could at least read the names. Is there an English translation. Looking forward to seeing you again. Any dates yet? Camille and Bob and I are all planning to come.
Happy Easter.
Love,
Cindy

Posted by: Cindy Scott at April 12, 2004 05:11 AM

Het initiatief voor het monument is niet alleen van de gemeente Baarle-Nassau maar van het comité Baarle 50 Jaar Bevrijd in 1994. Daarin participeerde de Heemkring Amalia van Solms, de gemeentes Baarle-Nassau en Baarle-Hertog. Het comité bestond uit een aantal enthousiaste mensen die deze herdenking met groot succes organiseerde voor de bevrijders van Baarle en zijn kerkdorpen en voor de plaatselijke bevolking.

Posted by: Jos van Roozendaal at April 11, 2004 11:29 PM

Hallo Leon

Ik heb je artikel over Baggy Maggy gelezen. Mijn ouders wonen in Castelre en ik zal mijn vader (die daar geboren is) wel eens vragen of zij weten waar zij gebleven is. groetjes

P.s. Leon: reactie Marie-Louise was artikelreactie op website BN/DeStem.

Posted by: Marie-Louise Wagemakers at April 11, 2004 08:32 PM

Leon,

Een persoon die je mogelijk verder zou kunnen helpen in de zoektocht naar Baggy Maggy is Ed Ragas. (edragas@tiscali.be)

Hij woont in Baarle Hertog en is - zoals ik 'm heb ervaren - één van de mensen die het meest weet over de geschiedenis van Baarle en omstreken. Het monument is overigens een initiatief van de gemeente Baarle Nassau, waar Castelre een deel van is.

Groetjes,

Ludo (de Kort)

P.s. Leon: ook reactie Ludo ontvangen per mail na eerdere postings Han en Jos

Posted by: Ludo de Kort at April 11, 2004 08:29 PM

Noot Leon: reactie van Karel kwam binnen nadat de reacties van Jos en Hans al geplaatst waren.

++++++++

Beste Leon,

Nu kom je min of meer op mijn terrein: historische geografie.

Tja, de grens loopt daar nog al warrig, maar ik zou de zichtbaarheid van de Hoogstraatse toren maar niet als uitgangspnt nemen. Die is hoger dan de Bredase en navenant ook verder zichtbaar. Pak een standaard 1:25.000 topografische kaart en pluis uit waar je geweest bent! Op mijn kaart zie ik bij de coordinaten 113075 - 381700 een monument aangeduid. Daar zit je echt in Nederland, minimaal 1 km van de grens, vlak ten zuiden van het gehuchtje Castelré. Is dat de plek? Ten westen ervan was (is) een grote open akker waar je inderdaad kunt proberen een vliegtuig netjes aan de grond te zetten.

In die streek verdwalen wel meer lieden. Bij de Nederlandse Rijksdienst Oudheidkundig Bodemonderzoek werd ooit een middeleeuwse burchtheuvel aangemeld, die bij ander onderzoek nét in Belgïe bleek te liggen. Dus heeft de ROB dat ding netjes bij zijn Vlaamse collega's aangemeld. Intussen is de heuvel afgegraven door de plaatselijke boer, maar hebben ze vlakbij iets gevonden dat misschien een restant van een bronstijd grafheuvel is. Die ligt nóg iets dichter bij de grens, maar nog altijd in België. Een kwestie van metertjes meten...

Je zou je vraag kunnen stellen aan de Heemkundekring van Baarle, genaamd Amalia van Solms, en de Heemkundige Kring van Hoogstraten, die ook het naastgelegen Minderhout onder zijn hoede heeft.

Vriendelijke groeten, Karel

Posted by: Karel Leenders at April 11, 2004 08:27 PM

Bij deze een wat uitgebreide reactie op het artikel van Leon.
Ik ben met het onderzoek naar de lotgevallen van de Baggy Maggy en zijn crew begonnen in 1987 naar aanleiding van een reeks artikelen welke verschenen in Ons Weekblad te Baarle-Nassau. Het was een herhaling van een zelfde reeks welke reeds in 1981 waren verschenen en geschreven door Dr. Ed Loffeld. De artikelen beantwoordden een heleboel vragen niet daarom ben ik gaan speuren Zoals gezegd het dossier is inmiddels 9 kleine ordners dik en het gaat te ver om het gehele verhaal hier in dit forum te plaatsen. Geïnteresseerden kunnen altijd nog met mij contact opnemen, en ik zal proberen te antwoorden zover mogelijk.
In De Stem stond een artikel op 5 mei 1994 met informatie over de Baggy Maggy, bovendien als men in Castelré vraagt naar het hoe en waarom van het monument dan zal 95% het haarfijn kunnen uitleggen. Stap maar eens binnen bij een van de twee cafés om een kop koffie, pint of trappist te drinken en begin er maar eens over dan wordt het snel duidelijk hoe het nog leeft..
De antwoorden op de vragen:
Het is Nederlands grondgebied en de exacte plaats waar de Baggy Maggy een noodlanding maakte. Maar het is niet de plaats waar het veldgraf was van William Kirlin. Dat was er tegenover precies op de hoek van twee percelen.
William kwam om het leven omdat hij weigerde zijn zwaargewonde first pilot Larry Hewin in de steek te laten. Deze lag op het flightdeck net achter de pilot seats. Wanneer William zijn crashplaats had ingenomen dan was hij waarschijnlijk in leven gebleven maar was Larry Hewin zeker doodgebloed. Het was dus een pure heldendaad wat hij heeft gedaan en wat zijn leven heeft gekost!
De naam Baggy Maggy is niet afkomstig van een koektrommel maar is gegeven aan dit vliegtuig door de crewchief van de Baggy Maggy wiens vrouw Maggy heette.
Op de site van Leon staat een foto van de Baggy Maggy maar de crew die ervoor staat is niet de crew van Larry Hewin die op 18 september crashte te Castelré. Uiteraard heb ik wel de goede foto.
Ik heb al jaren lang correspondentie met Donald Dukeman, het klopt dat hij de flight engineer was maar niet de reguliere want dat was Frank Wathen. Laatstgenoemde kon niet mee omdat deze een ongelukje had op 17 september 1944 met een fiets op de thuisbasis Hardwick in Engeland. Daarom moest Donald invallen. Wat niet klopt is dat Donald Dukeman in 1994 in Nederland is geweest. Dat waren Co-pilot Richard Scott, diens vrouw Lucy, George Sadler de bommenrichter, Eugene Shabatura de right waistgunner, de zuster van William Kirlin mrs.Gertude Stuber-Kirlin en de vrouw van een neef van William. Wij hebben toen een plechtige herdenking gehad als onderdeel van 50 jaar bevrijding. Toen is ook het huidige monument geplaatst met daarop inderdaad een bronzen plaat met tekst in het Engels en Nederlands. De foto op de site geeft nu de plaquette weer welke door de ANWB is geplaatst omdat die meer weersbestendig is. De originele plaat heb ik in mijn bezit. De foto op de site van Leon is zeer recent genomen. Aan de rechterkant is een beschadiging te zien. Dit is het gevolg van een aanrijding door een auto welke in de derde week van januari het monument bijna geheel verwoestte. Gelukkig is het meeste weer hersteld op de foto na.
Donald Dukeman is geboren in 1923 en wordt dit jaar dus 81 jaar. Mijn vrouw en ik hebben hem en zijn vrouw ontmoet ten huize van Richard Scott te Pasadena, Houston Texas toen we daar waren in het jaar 2000. Helaas is het zo dat zijn gezondheid het laat afweten. Dat hij niet naar Nederland zou komen is nieuw voor mij omdat we hem pas uitgenodigd hebben voor de herdenking van 60 jaar bevrijd in september aanstaande. Ik ga hem vanavond mailen en hem vertellen van het artikel. Het verwondert mij dat hij in zijn recente mails daar niet over geschreven heeft. Ik heb met hem alsmede met first pilot Larry Hewin, de zuster van William Kirlin en dochters van co-pilot Richard Scott nog een regelmatig contact via E-mail.
Kort na zijn bezoek in 1994 aan onze regio stierf Eugene Shabatura, een jaar daarna stierf George Sadler de bommenrichter, enkele jaren daarna stierf Ozzie Malone de tailgunner, ( hij was de enige kleurling van de bemanning) en vorig jaar stierf co-pilot Richard Scott in de leeftijd van bijna 88 jaar. Deze laatste was toen de oudste van de crew namelijk net geen 29 jaar, de rest van de crew was veel jonger. Larry Hewin, first pilot, bijvoorbeeld was nog geen 20 jaar toen de Baggy Maggy crashte. Nog in leven zijn first pilot Larry Hewin, George Burford de left waistgunner en Donald Dukeman. Van twee bemanningsleden, Henri Greenberg en James Bolton, is het niet gelukt om hen op te sporen.
De Baggy Maggy was tijdens de noodlanding tegen de hoger gelegen weg terechtgekomen en brak zodoende in stukken. De topturret van 300 kg viel daarbij naar beneden en verpletterde William Kirlin. De toegesnelde bevolking heeft nog geprobeerd om hem te bevrijden maar moesten hun pogingen staken omdat de Duitsers langs alle kanten kwamen toestromen.
De Duitsers hebben uit de Baggy Maggy alle bruikbare zaken gehaald zoals o.a. de benzine en wat uitrusting. De dag daarop hebben ze het vliegtuig in brand geschoten met daarin het lichaam van William Kirlin, ze hebben niet eens de moeite genomen om hem daaruit te halen. De restanten van William zijn nadien door inwoners van Castelré ter plekke begraven. Er is toen een eenvoudige kruis opgeplaatst en een eenvoudig bankje wat in 1945 is onthuld. Helaas is dit verdwenen in de jaren zestig.
Hoewel het wat langer geworden is dit summier het antwoord op wat vragen over de Baggy Maggy. In Baarle-Nassau zijn we al begonnen met de voorbereidingen voor zestig jaar bevrijding. We hopen op 18 september wederom met Amerikaanse gasten aan de Hoogstraatse Baan te staan net zoals we dat deden in 1994 en 1999.

P.S. Een goed idee van Hans Postelmans over de fles cognac.

Posted by: Jos van Roozendaal at April 10, 2004 11:44 PM

Leon die bos bloemen kan je achterwege laten.
Jos van Roozendaal is je man.

Als jullie besluiten elkaar te ontmoeten stel ik alsnog mijn fles cognac ter beschikking om onder het genot van een borrel Jos van Roozendaal de verhalen over de Baggy Maggy en William Kirlin Jr. op te laten rakelen.

Groeten,

Hans Postelmans

Posted by: Hans Postelmans at April 10, 2004 08:58 PM

Ik moet op dit artikel heel snel reageren vanwege wat foutjes die erin geslopen zijn. Het verhaal is veel te lang om hier te beschrijven, mijn dossier over de "Baggy Maggy" beslaat maar liefst 9 ordners. Voor wat betreft de fles cognac is het simpel die hoeft niet ver weg. De meeste vragen kan ik zo beantwoorden eveneens ben ik degene die het monument al 10 jaar verzorgt. Ook onderdelen zijn er nog ik heb er zelf ook nog enkele van.
Later op deze middag kom ik nog terug op dit verhaal maar als Leon even in hun eigen archief van DE Stem had gekeken, in 1994 dan had hij al iets meer geweten.

Posted by: Jos van Roozendaal at April 10, 2004 08:35 PM

Na je post van 25 maart over de Baggy Maggy heb ik zelf ook wat zoekwerk verricht. Ik kwam ook niet verder dan de forums over de B24 waar jij inmiddels ook je vragen over de Baggy Maggy had gepost.
Daarna regelmatig de reacties gelezen op je site van lotgenoten, vrienden, bekenden en andere belangstellenden die meer wisten over de Baggy Maggy en William Kirlin Jr.
Mijn gedachten waren toen eigenlijk dezelfde zoals je verwoord in je column van vandaag namelijk:
Lang leve de digitale snelweg!

Wat ik wel eens zou willen weten wie er voor zorgt dat de gedenksteen zo trouw onderhouden wordt. Gaat deze nobele taak over van generatie op generatie? Wie doet zo iets en waarom?
Weet hij of zij misschien meer over de noodlottige noodlanding van de Baggy Maggy?

Mijn tip luidt dan ook:
Stap Paasmaandag (je hoeft toch niet te werken) op je fiets. Neem een net bosje bloemen mee. Doe er een kaartje bij met een oproepje dat je op zoek bent naar diegene die de gedenksteen onderhoud en plaats het bij het monumentje.
Wedden voor een fles cognac dat er nog meer verhalen los komen over de Baggy Maggy en er ook nog ergens in de wijde omgeving van Hoogstraten onderdelen van de Baggy Maggy op een stoffige boerderijzolder liggen?

Groeten,

Hans Postelmans

Posted by: Hans Postelmans at April 10, 2004 07:58 PM

Post a comment




Remember Me?

(you may use HTML tags for style)