logo-bns-app.png



« Blijven lachen! | Index | Baseball as America »

April 24, 2004, by Léon Krijnen

De spammers hebben gewonnen   

spammers.gif
Na zeven jaar heb ik mezelf overgegeven aan de vervloekte spammers van deze wereld en mijn persoonlijke e-mail adres om zeep geholpen.
Naar /dev/null geredirect, zoals een nerd zou zeggen. De hoeveelheid shit, rommel, span, porno, nog steeds dagelijks groeiend, die met emmers vol in mijn mailbox gedumpt werd, kwam me al maanden de strot uit en deze week was de maat vol.

Geen tijd meer om te kijken wat rommel is en wat een valide aan mij gerichte mail is, tussen de gemiddeld 250 berichten per dag waarvan de remote, p de mailserver server draaiende SpamAssassin niet zeker wist of het nou wel of geen spam en/of virusje was. Laat staan dat ik nog tijd kon vinden om dagelijks de duizend (!) of meer door SpamAssassin rechtstreeks naar de prullenmand verwezen mailtjes door te gaan vlooien voor het geval dat daar nog iets tussen zat, dat ik wel had moeten lezen en/of beantwoorden.

Met enige weemoed het adres leon@krijnen.com, waarlangs de afgelopen jaren toch ook zoveel mooie dingen gepasseerd zijn, de nek omgedraaid en wat het nu geworden is, vertel ik hier niet, want dan gaan we binnen de kortste keren weer dezelfde kant uit. We gaan het iets zorgvuldiger aanpakken dan in het verleden, want het is natuurlijk min of meer mijn eigen schuld geweest, dat die hoeveelheid naar zo'n adembenemende omvang gewoekerd is. Wie, zoals ik, op forums, op support-sites, in de krant, op mijn eigen website en god weet waar nog meer zijn e-mail adres achterlaat en/of parkeert, vraagt erom.

Het oude adres naar de historie verwijzen was niet zo moeilijk; de problemen begonnen daarna pas. Want waar ben je ook al weer op geabonneerd, waar is je e-mail adres ook alweer onderdeel van een login-procedure, en dan zijn er ook nog sites die bij aanloggen niet om een e-mail adres vragen, maar er vervolgens wel een bevestiging naar toe sturen. Vertrouwde namen in je adresboek en alle abonnees op je mailing-list een berichtje sturen met wat en hoe (en die mogen mijn nieuwe adres best weten), dat is het probleem niet, het gedoe dat je er achteraf mee hebt daarentegen wel. Er zijn namelijk ook nogal wat instellingen of producenten bij wie je oude adres onderdeel is van een procedure waarmee upgrades of kortingen daarop binnengehaald kunnen worden. Alex, Bank, Amazon, Amazon Deutschland, Marcromedia, Jasc, ImageFolio, Hertz, Webwereld, Essent, Digizine, Consumentenbond, Euronet, KPN en als ik nog even doordenk, kom ik erachter dat ik er nog een stuk of tachtig vergeten ben. Nou is het ook weer niet zo'n probleem, want wie op wat voor manier dan ook een paar centen aan je kan verdienen, die zorgt wel weer dat-ie je opspoort, vooral als je dat liever niet zou hebben. De nieuwsbrieven die je niet meer krijgt, da's helemaal geen probleem. Die je niet mist, had je allang op moeten zeggen en die je wel mist, even opnieuw aanmelden. De volgende keer - want die zal ongetwijfeld komen - pak ik het slimmer aan, want in mijn irritatie was ik nu iets te overhaast te werk gegaan. Een overgangsperiode van een maand of zo was beter geweest, maar in noodgevallen kan ik natuurlijk het oude adres alsnog een dag of wat activeren, ermee doen wat nodig is en vervolgens de boel weer dichttimmeren. Op mijn website komt mijn adres nergens meer in beeld en voor fora en dergelijke maak ik gebruik van andere tijdelijke accounts, die nadat ze een tijdje hun plicht gedaan hebben, afgeserveerd worden. Mispoes@krijnen.com lijkt me een geschikte en zodra daar de eerste spam op binnen komt, gaat-ie z'n naam waar maken.

Wie van plan is mijn voorbeeld te volgen, dient zich af te vragen of het helemaal ethisch verantwoord is. Daar ben ik nog niet helemaal uit, want tussen de ongeveer 1200 bouncers die vanaf gisteren terug gestuiterd worden, zitten mailtjes van nette mensen, die me te goeder trouw hebben geprobeerd te bereiken. Het zij zo, ik zie het niet als mijn schuld, maar van de spammers die nog steeds hun goddelijke gang kunnen gaan. Dankzij het ontbreken van wetgeving, maar zelfs al die er zou komen, zal het niet ophouden. Dat ligt aan de manier waarop internet 30 jaar geleden in elkaar gestoken is. Stel dat de Amerikanen - waar ze er een beetje huiverig van zijn vanwege allerlei commercile belangen - met een pasklare en ook nog controleerbare anti-spam wetgeving komen. Stel dat Donner er in Nederland ook in slaagt om zoiets in elkaar te draaien voordat-ie met de VUT gaat of het kabinet sneuvelt.

Dan zet je toch gewoon je servertje in Timbuktu of Oelan Bator of in een ander land waar ze nog nooit van dat soort dingen gehoord hebben. Wat dan? Terwijl niemand het antwoord op die vraag weet, heb ik mijn zaakje op een andere manier dichtgetimmerd. Het linkje 'contact' op mijn digitale speeltuin is geen e-mail adres meer, maar het voert naar een simpel formulier. Meer dan een bepaald aantal karakters weigert het te slikken en het perl-script erachter is volgens de programmeur die het me verkocht heeft, zowel fool- als misbruik-proof. Het logt het IP-adres van de afzender, dus wie me begint te vervelen komt op een zwarte lijst te staan en verder ga ik hier niet verklappen wat het nog meer doet. In mijn eerste twee dagen zonder spam ben ik aanmerlijk productiever geweest dan de afgelopen maanden het geval was. Wie me iets te melden heeft, doet dat via zijn browser en dit formulier. Als ik de moeite neem om u te antwoorden, dan ziet u mijn nieuwe adres vanzelf, maar het kan in ieder geval niet meer door spam-robots geoogst worden.


Posted: April 24, 2004 06:10 PM (936 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .