logo-bns-app.png



« Volume Logic | Index | Einde discussie: 'kan niet, is een lp ... ' »

October 09, 2004, by Léon Krijnen

De webcam en de wedergeboorte van de jukebox   

webcam.gifEen misverstand met mooie gevolgen: alle kabels van de jukebox bleken los te liggen. We dachten ten onrechte dat er een gauwdief in de weer geweest was, gestoord tijdens een poging om de oude Windows 2000 machine te jatten.
De enige machine op de internetredactie, die een hoger doel dient: het verbeteren van de sfeer ter redactie, althans in de vroege morgenuren. Zoals afgelopen week al eens in het kort beschreven onder het kopje In de marge: tot vreugd van de meeste vroege vogels. Wellicht is er verband tussen vroeg opstaan en van muziek houden.
Hoe dan ook; omdat de jukebox kennelijk koppijn veroorzaakt bij sommige uitslapers, is een redactioneel bestand van kracht. Waarin van hogerhand vastgelegd dat in de vroege ochtend muziek op oorlogssterkte mag, maar dat klokslag negen het niveau naar muzak dient te dalen.

Op de oude muziekmachine draaien slechts broodnodige programma’s: firewall, virusscanner, browser, iTunes, Music Match Jukebox en de drivers voor de SoundBlaster. Dat is een gezonde 24bits Audigy, die samen met een set Pro Media speakers en boombox van Klipsch op volle kracht het zwevende plafond letterlijk een beetje omhoog blaast.
De vermeende gauwdieven waren niet op bezoek geweest; de werksters vonden terecht dat de boel wel eens een beetje afgestoft kon worden. In hun enthousiasme hadden ze de voeding, de usb toestand, de speakerkabels en nog wat los draadwerk uit de daartoe bestemde contacten getrokken.
Deed me denken aan een legendarisch verhaal uit de begintijd van deze krant op internet. Iedere zaterdagmorgen om ongeveer 09:00 uur ging de webserver plat. Pas na een week of vijf kwam de oorzaak boven water. De hardware stond in de kelder van een mediakasteel in Sittard, waar de werkster ieder weekeinde de stekker eruit trok om die van de stofzuiger erin te stoppen. Als ze uitgezogen was, duwde ze die van de webserver weer netjes terug, en tegen de tijd dat de uit zijn bed gebelde beheerder ter plekke was, had ze het pand weer verlaten. In de logs van de server was niks te vinden, want pardoes zonder stroom valt er zelf voor Linux weinig te loggen.
Dankzij onze ijverige werksters hebben we er nu wel twee gadgets bij op de internetredactie, waarvan er eentje een leuk speeltje is en de ander een onmisbaar juweel. Het speelgoed is een webcam van dezelfde producent als de geluidsbron van de jukebox: Audigy. De aanschaf was een spoedklus, tijdens welke het beeld van een bepaald soort verkopers van computerspullen weer eens bevestigd werd.
Vraag aan de meneer achter de balie bij MyCom: ‘Zit er ook software bij dit ding die om de zoveel tijd een foto neemt en hem via ftp naar een server stuurt?’ Antwoord: ‘Nee.’
Toch maar gekocht dus, want als die software er niet bij zit, is-ie zo gevonden op internet. Vijf minuten later is de webcam met een usb kabel aan de machine verbonden, slaat-ie stiekem automatisch aan als iemand in zijn buurt komt, stuurt-ie de foto’s in het geniep naar een webserver of plaatst hij video’s op een geheime plaats, ergens in het netwerk op een verborgen harde schijf. De benodigde software stond op de cd in de verpakking, ondanks de op zo’n stellige toon verzekerde ontkenning in de winkel. Mij hoor je in dit geval niet klagen, maar al te vaak is het andersom en wordt op iedere vraag ‘natuurlijk’ geantwoord en zoek je het verder thuis maar uit.
Boeven heeft de webcam niet betrapt, maar een leuk speeltje is het wel. Als u wil zien hoe hard we aan het werk zijn, stuurt u een mailtje. We zetten de webcam aan en sturen u een url waarmee u als ‘Big Brother’ tijdelijk het wel en wee van de internetredactie kan volgen. Bij voldoende belangstelling stellen we vaste kijkuren in en als het storm loopt, richten we een omroepvereniging op.
Van het een komt het ander. Zoekend naar nog meer mogelijkheden met de webcam kwam ik op het web een plug-in voor iTunes tegen. Een geweldig programma, een oorverdovende wedergeboorte van onze jukebox. Het heet Volume Logic en als u van plan was om een paar nieuwe boxen of een nieuwe geluidskaart te gaan kopen, kunt u zich een hoop geld besparen.
‘Het zal allemaal wel’, dacht ik in eerste instantie, toen ik de lovende teksten van de firma www.octiv.com las. Volgens MacWorld bijvoorbeeld: ‘De resultaten zijn verbazingwekkend. Met Volume Logic klinkt een goedkoop setje computerspeakers een stuk beter en een goede set speakers wordt superieur.’
Zou het? Toch maar eens proberen en dat mag veertien dagen gratis. Verroest, u moet het zelf maar proberen om me te geloven: als ik Volume Logic uitschakel, kan ik me niet meer voorstellen dat ik zo tevreden was over de combinatie van Audigy en Klipsch. Gadverderrie, wat klinkt dat iel, als je Volume Logic uitschakelt. Wat een geweldig geluid en dat allemaal voor nog geen twintig dollar. Tussen de middag, toen de meeste collega’s waren lunchen, even de knoppen op oorlogssterkte: niet alleen het zwevende plafond begon mee te trillen, de lamellen gingen spontaan zwaaien. En helder!
De makers van het programma willen graag met Apple in zee, om dit verbazingwekkende stukje software standaard op de iPod te laten installeren. Ze roepen je daarom op om je digitale handtekening op een forum te plaatsen.
Nou maar hopen dat Apple daar snel het nut van in ziet. Voor je het weet staat Microsoft met een miljard voor de deur om de zaak uit te kopen en Volume Logic volgend jaar met veel poeha als ingebakken onderdeel van de volgende Windows aan de man te brengen. Zal je zien dat ze er iets ingewikkelds van gemaakt hebben, dat van geen kanten meer werkt, geheel in de traditie van Microsoft.

Posted: October 9, 2004 02:32 AM (950 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .