logo-bns-app.png



« Kakkerlakken | Index | Uit de rolstoel »

August 30, 2012, by Léon Krijnen

Bier vervalt niet in 't Brouwershuis   

brouwershuis.jpg

’t Brouwershuis in Baarle Hertog wil een echt biercafé zijn, met honderden merken. En bij al die flesjes letten ze goed op de houdbaarheidsdatum. Ze drinken er ook mooie mixen: Kwik Kwek en Trip Trap bijvoorbeeld.

We zijn voor deze serie in cafés geweest die pal tegen de grens of er bovenop staan. Café In Holland in Castelré bijvoorbeeld, waar je vanaf het terras op de klok van de Sint-Katharinakerk in Hoogstraten kan zien hoe laat het is. Café Calfven aan Calfven in Calfven bij Ossendrecht, aan de oeroude trambaan naar Antwerpen. Moskes in Meerle, waar de bar in België staat en de rest in Holland.

’t Brouwershuis staat in België , maar het had net zo goed Nederland kunnen. In de grillige lappendeken van 29 enclaves, die Baarle Nassau en Baarle Hertog vormen. Een wirwar van grenzen, waar Google Maps en TomTom zich dagelijks danig in blijken te verslikken. Met straatnamen die zowel in Baarle als in Nassau kunnen liggen, in België óf Nederland, of in België èn Nederland.

Welkom bij Tine en Ivo Denissen die twee jaar geleden het oude Brouwershuis aan de Molenstraat - in Hertog - weer nieuw leven inbliezen nadat het gesloten pand twee jaar had staan te verkommeren. Ivo legde de lat hoog: „er weer een mooie zaak van maken, met 500 verschillende bieren”. Een mooie zaak is het, maar de 500 bleek iets te hoog gegrepen. „We schenken nu 200 verschillende bieren. Ik denk dat we de 300 wel zullen halen, maar niet veel meer. Het is gebleken dat er dan toch te veel voorraad over de datum gaat.”

Pils zal wat eerder verpieteren dan de hoger gistende dubbels of trappisten, maar overal staat een vervaldatum op. Tine en Ivo hebben er een mooie oplossing voor: ‘Vervallen Bieravonden’. Op die avonden wordt met de klanten met vereende krachten het ergste voorkomen wat een bier zou kunnen overkomen: dat het ongedronken weggegooid zou moeten worden.

Op die avond zal ook wel het een en ander gemixt worden. Dat gezien de opmerkelijke gewoonte die vanuit België zijn weg naar Nederland nog niet gevonden heeft. Weliswaar zijn er hier in Holland steeds meer klanten die bier of wijn half om met water drinken. Als opvolger van het sneeuwwitje van de jaren zeventig (tapje met Seven Up) wordt er tegenwoordig in nogal wat Bredase kroegen een waterzakje (Juup met Spa), een waterwitje (witbier met Spa), of een Spritzer (witte wijn met Spa) besteld.

In ‘t Brouwershuis maken ze mooiere mixen, voor de echte bierliefhebbers. Zoals een Kwek Kwak, een mooie kelk, half gevuld met een blonde Ename, afgetapt met dubbele Ename, van brouwerij Roman in Oudenaarde. Een Tango is een bier met grenadine, Mazout is bier met Cola, elders blijkt men een Triple met een Duvel te mixen: een Trip Trap.

Ivo staat achter de opmerkelijkste tapcombinatie die we tot nu toe gezien hebben. Van links naar rechts: Scheldepils van de Scheldebrouwerij, de blonde en donkere Ename van Roman, de Dulle Griet en het Grensgenoegen, ook van de Scheldebrouwerij uit Meer. Grensgenoegen wordt speciaal voor ‘t Brouwershuis gebrouwen, en is nergens anders verkrijgbaar. Boven de bar honderden glazen, die het licht van de tl-balk erboven filteren alsof er een kroonluchter hangt.

Rechts naast de bar een paar opvallende glazen, op glazen stellages. Bijvoorbeeld dat van het koetsiersbier Pauwels Kwak, door de Bredase leraar, muzikant en sit-down comedian Joep Peters onsterfelijk bezongen als ‘een soort van urinaal’. Maar ook een glas dat we nog nooit gezien hebben, in de vorm van een koeienhoorn. Bedoeld voor het bier met de langste naam waar we nog nooit van gehoord hebben: La Triple 10, Clone du Bois des Pendus du Brassery d’Ebly in Gent.

Zoals te doen gebruikelijk in een etablissement vol Belse bieren: een proeverijke in de vorm van een arrangement. De volgorde wordt door Ivo bepaald, „maar dat zal meestal van iets lichts naar iets zwaarder gaan”.

Gebiljart wordt er ook nog, maar het is een hele wandeling naar de driebandentafels. Aan de Molenstraat kom je binnen in de winkel. Wie moet biljarten passeert het kleine café aan de straat, het proeflokaal met banken, laat het terras links liggen, via Tine en Ivo achter langs de bar, door de keuken rechtsaf.

Er moet nog het een ander gebeuren aan de biljartzaal, die nog half magazijn is, met wat er zoal in een biermagazijn hoort: kratten, fusten, steekwagentjes en los spul. De andere helft is oogstrelend: duizenden verschillende fleskes uit de prive verzameling van Ivo, prachtige parafernalia die met bier en drinken te maken hebben, een wandje waarop honderden zwarte lp’s geschroefd zijn.

In die net zo rommelige als oogstrelende entourage staan drie biljarts waarop voornamelijk driebanden gespeeld wordt, en een pooltafel. Ad Broeders en Kurt Ceulemans hebben er clinics gegeven, en er wordt competitie gespeeld. In het proeflokaal en op het terras worden losse activiteiten georganiseerd, zoals een kampioenschap spijkers timmeren, en regelmatige optredens van artiesten en bandjes.

Er zit weer volop leven in ‘t Brouwhuis, al is het misschien moeilijk kiezen uit al die verschillende bieren. Tip voor twijfelaars: hou de website in de gaten, voor de ‘Vervallen Bieravonden’. Avonden waarop de eer van vervallen bieren gered wordt.

Posted: August 30, 2012 11:18 AM (857 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .