logo-bns-app.png



« Microsoft had video met Linux moeten maken | Index | Waarom fuseren Microsoft en Netscape niet? »

February 13, 1999, by Léon Krijnen

Er komen steeds mooiere computers aan   

Nog tien maanden te gaan naar een nieuw millennium dat, al dan niet zonder door de bug veroorzaakte drama's, aan zal gaan breken. Tien maanden, en terwijl we allemaal razend benieuwd zijn naar wat er allemaal gecrashed zal blijken te zijn op zaterdagmorgen 1 januari, lijken er steeds mooiere tijden tijden aan te breken voor computerliefhebbers. Zowel wat betreft de software als de hardware worden er zowat iedere dag dingen gepresenteerd waar je je vingers bij aflikt.

Vormgeving begint eindelijk grip te krijgen op de saaie beige dozen waar we sinds het ontstaan van de pc mee opgescheept zaten. Toen ik, alweer ruim vier jaar geleden, mijn huidige machine kocht, kon ik uit drie afmetingen kiezen: desktop, mini-tower, big-tower. Geheel in de geest van Henry Ford en zijn zwarte T-Ford kon ik elke kleur kiezen, die ik maar hebben wilde, zolang het maar beige was. Dus nam ik toen een beige big-tower, en van dat formaat heb ik nooit spijt gehad. Het ding staat onder mijn bureau massieve degelijkheid uit te stralen, zodat de ruimte op het werkblad volledig in dienst is van de monitor. Floppy- en cd-drive zitten ter hoogte van mijn rechterknie binnen handbereik, een ideale opstelling.

Het tweede voordeel van zo'n toren van koelkastformaat is evident zogauw je aan uitbreiding toe bent: maakt niet uit wat je er aan hardware aan toe wil voegen, altijd plaats zat. Extra disk- of zip-drives, netwerkkaarten, voor mijn part twee grafische kaarten en/of twee moederboards, als u met dat soort grappen aan de gang wil doet u er goed aan om met het model 'big tower' te beginnen.

Staat dus stevig, die toren van mij, maar hij ziet er niet uit. Het ding heeft de uitstraling van een Lada zonder wielen. Ik heb overigens enkele goede tips voor de liefhebbers van design die niet tevreden zijn over het uiterlijk van hun computer. Vanwege tijdgebrek ben ik er zelf niet aan toegekomen, maar doe er uw voordeel mee: een spuitbus autolak doet wonderen. Niet wanneer het ding aanstaat natuurlijk. U verwijdert de metalen huid van de kast, en u doet dat in de schuur. Even heel licht opruwen met fijn schuurpapier en spuiten maar. Twijfelt u aan uw eigen vaste hand, en vindt u dat niet professioneel genoeg dan levert u het jasje van de computer af bij een spuiter die van 'powder coating' weet. Dan krijgt u hem terug met een keiharde en hoogglanzende laag, met dezelfde 'look' als geanodiseerd aluminium.

Punk is niet meer in, maar het heeft wel iets. Tijdens die computermeeting in de Nobelaer in Etten-Leur, waar een paar honderd whizz-kids drie dagen en drie nachten met hun computers in de weer waren, zag ik er ook een paar die de boel met een rollertje zilvergrijs of matzwart geschilderd hadden, of geprobeerd hadden om Karel Appel te imiteren. Heel bijzonder, maar ik snap dat je dat niet zo gauw doet met een hagelnieuwe configuratie, in het kader van pc-privé-project aangeschaft.

Goed, hoeft allemaal niet meer, want er worden tegenwoordig zulke mooie computers gebouwd, dat je niet meer met kwast of roller in de weer hoeft. Compaq en Packard Bell waren de eersten die het aandurfden om de duffe pc-markt met nieuwe ontwerpen te bestoken. Het is nog lang niet zoals het moet zijn, maar het is een begin.

Zoals dat ook met bankstellen, auto's, televisies en geluidsinstallaties gaat, worden de baandoorbrekende vernieuwingen op de markt gebracht door de dure jongens. Vaak dekt de lading de inhoud niet, maar dat hoeft ook niet, want bij design gaat het in eerste instantie alleen maar om het uiterlijk. Zo is de nieuwe Kever qua techniek, prestaties, en degelijkheid niks meer of minder dan het instapmodel van de Golf, maar omdat het ding er geil uitziet is de halve wereld bereid om er dertig procent meer voor te betalen.

Om dezelfde reden zullen mensen die het zich kunnen veroorloven de nieuwste G3's van Apple gaan kopen, en wie dat niet kan, kan altijd nog een i-Mac aanschaffen. Ik heb ze in Zoetermeer al voor 1799 gulden zien staan, inclusief de BTW is dat 2141 gulden, 350 gulden minder dan wat KPN er nu nog voor vraagt.

Maar, het moet gezegd, de kasten en de monitors van die nieuwe G3's, gebaseerd op het ontwerp van de i-Mac, zien er fantastisch uit. Ik voorspel hierbij dat er een parallel-handel in die dingen zal onstaan. Het lege omhulsel op zich staat leuk in een modern interieur en er misschien zijn er ook wel slimmerikken die pc-hardware in die kast gaan inbouwen.

Mooi, maar nog veel mooier is het nieuwe spul van Silicon Graphics. Mooi. maar ai, wat duur! Daarom heb ik heb de O-2 nog nooit bij iemand in Nederland thuis zien staan, en ook de twee nieuwe computers van Silicon Graphics zullen niet bij de particulier terecht komen.

Verrassend: SGI heeft het roer radicaal omgegooid, is van de Risc-chip afgestapt en stopt nu Intel-chips in de 320 en de 540. Besturingssysteem: geen Unix meer, maar Windows NT. Hoewel dat laatste in de praktijk ook wel weer mee zou kunnen vallen, want zo'n supercomputer met twee Pentiums III is natuurlijk uitermate geschikt om er ...Linux op te draaien.

Hoe zou je zo'n Silicon Graphics moeten omschrijven? Als het een auto was, iets van Ferrari of het topmodel van Porsche, denk ik. SGI heeft de nieuwe machines rondom de Pentiums vanaf de grond opnieuw ontworpen, met als doel de ultieme machine voor moeilijke en zware grafische processen en taken te bouwen.

Daar hadden ze al wat ervaring mee: met de oude Silicon Graphics werden bijvoorbeeld al de special effects in Jurassic Park en Twister verzorgd. Wie meer wil weten over de specificaties kijkt op www.sgi.com waar alles over de nieuwe paradepaardjes te vinden is. Enig nadeel: ze kosten een paar centen. Het instapmodel is de 320, met een Pentium II en 128 megabyte geheugen, kost 7440,- gulden. Da's dus kaal, zonder monitor, zonder SCSI-kaart, zonder geluidskaart en zonder boxen. Voor een compleet ingericht systeem ben je gauw het dubbele kwijt, en als je de 540 een beetje leuk opsiert, zit je tegen de dertig mille.

Op de site kun je precies zien wat iedere toeter of bel kost, en het is allemaal niet misselijk. Wie wel eens klaagt over de helpdesks in Nederland, waar het wachten op hulp een piek per minuut kost, moet eens een blik werpen op de mogelijkheden die SGI biedt tot uitgebreide bijstand. Je kunt kiezen uit een aantal extra mogelijkheden tot geestelijke bijstand aan toe. Maar dan heb je tenminste ook iets wat er niet alleen leuk uitziet, maar dat ook echt helemaal waarmaakt. De eerste testrapporten, want het spulletje is nog geen maand geleden in Amerika op de markt gegooid, liegen er niet om. De grafische wereld in Amerika lijkt helemaal in de ban van Silicon Graphics en de enorme snelheden die door de twee nieuwe computers behaald worden.

Ik zal volgende woensdag eens kijken wat er overgebleven is van mijn carnavalsbudget. Wie weet kan ik dan wel een echte Silicon Graphics muis(mat) kopen....

Posted: February 13, 1999 12:11 PM (1174 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .