April 21, 2001

De kleren van de keizer

Als een miljoen mensen iets stoms beweert, bl¡jft het iets stoms. Het probleem is dat steeds meer mensen iets beginnen te geloven als steeds meer mensen dat beweren. Dat wist Andersen al, die in De kleren van de Keizer een onbevangen kind erop laat wijzen dat de keizer helemaal geen exclusieve kleren aan heeft maar in zijn blote kont in de koets door de straten gereden wordt.

Ik zeg niet dat Bill Gates in zijn blootje in zijn Porsche 959 door de straten van Redmond en Seattle scheurt, maar ik weet wel dat in Kingdom Microsoft niet veel werknemers de waarheid durven te zien te zien of te zeggen. Waar ik die wetenschap opgedaan heb, weet ik niet meer, waarschijnlijk uit de boeken over het reilen en zeilen van Microsoft, die ik afgelopen jaren gelezen heb. Of anders uit het ellenlange artikel van David Liddle, in het novembernummer van Wired, waarover ik vorige week iets schreef. U weet wel, over de ingezonden brief van Paul Allen op dat artikel, die boos was omdat Liddle hem en Gates van middelmatigheid qua programmeren betichtte, om vervolgens iets dergelijks over Liddle te beweren.
Wat ik nu ga vertellen heb ik in ieder geval niet gelezen in The Road Ahead, het boek dat Bill Gates over zichzelf zelf geschreven heeft, of in de vuistdikke, hoogglanzende bijbel die de firma vorig jaar ter gelegenheid van het een of ander produceerde en gratis verspreidde.
Daar staat de volgende anecdote echt niet in. Los van de de vraag of Bill nou wel of niet een van de meest briljante en geniale programmeurs ter wereld is, staat vast date qua taalvaardigheid allang niet meer vooraan stond toen God talenten uit stond te delen. Misschien wasie op de leeftijd dat de gemiddelde kleuter aan de eerste klinker is, al druk bezig met programmeren, niemand heeft tenslotte meer dan een grote gave nodig. Bovendien, wat maakt het uit als je het niet mooi vertellen kan, als ze je maar begrijpen.
Hoe dan ook, Bill, en iedereen die weleens een keynote speech van hem gehoord heeft, weet dat, spreekt sommige woorden in zijn moedertaal totaal verkeerd uit. Geeft niks, maar het leuke is dat kennelijk niemand bij Microsoft er iets van durft te zeggen. Dat is daaraantoe, maar er doet zich een merkwaardig fenomeen voor: die woorden worden door iedereen bij Microsoft verkeerd uitgesproken. De fouten van Bill worden zorgvuldig nageaapt. Zou Bill - en met een dergelijke dosis genialiteit is verstrooidheid in de toekomst wellicht waarschijnlijker dan Alzheimer - op een goede dag in zijn blote komt op zijn eigen campus verschijnen, dan zou iedereen hem daar complimenteren met zijn kledingkeuze.
Als u niet bij Microsoft Nederland werkt, mag u hardop lachen om deze virtuele uitvoering van de kleren van de Keizer, maar nu wordt het weer serieus. Dat ze keihard en ongenadig zaken kunnen doen bij Microsoft, dat weten we inmiddels. Onbeschoft ook nog, want geen enkel ander bedrijf in Nederland waagt het om zijn klanten toe te spreken zoals Microsoft dat doet. Ook bij u, als u een bedrijfje heeft, is, als het goed is, onlangs een brief van Microsoft op de mat gevallen.
Hierin wordt u verordonneerd om na te gaan welke Microsoft programma's u heeft geinstalleerd en of u NU! even wil controleren of alle vereiste licenties aanwezig zijn. Daarna onmiddellijk melden door de ingesloten aanklacht per ommegaande retour te sturen naar het softwarepolitburo. Als u zelf geconstateerd heeft dat u niet aan uw licentieverplichtingen voldoet, dan krijgt u een maand de gelegenheid om dat alsnog te doen, en anders zwaait er wat.
Stelt u zich eens voor dat de firma Volkswagen eenzelfde soort brief aan alle bedrijven in Nederland zou sturen: of ze per ommegaande even zwart op wit willen verklaren dat alle Polo's, Golfjes, Boro's en Passats netjes geleased of gekocht zijn, en dat ze niet gestolen of geleend zijn. Zwart op wit, en wel meteen, want anders! Ieder normaal mens dat bij Microsoft werkt, weet dat dit handelen een staaltje van het hemeltergend soort arrogantie is, waar Microsoft zichzelf belachelijk mee maakt. Kennelijk durft niemand het tegen de keizer te zeggen.

 Posted: April 21, 2001, 02:15 AM | Comments (0) |

April 07, 2001

Een rotte, rammelende , geniale galbak

In het aprilnummer van Wired staat een ingezonden brief van niemand minder dan Paul Allen. De man die ooit samen met Bill Gates begon aan iets wat later Microsoft zou gaan heten. Net als Bill zit Paul daardoor aardig in de slappe was. Of Bill Gates nou 34 miljard dollar vermogen heeft en Paul de helft, ik weet het niet precies, maar het zijn zulke idiote getallen dat ze pas een beetje gaan leven als er een vergelijking met modale budgetten gemaakt wordt.

Zo van: stel dat Bill tien procent rendement op zijn vermogen maakt. Dan zou hij naar verhouding drie miljoen dollar voor een fiets uit moeten geven. Of zoiets, want omdat een groot gedeelte van dat vermogen in aandelen Microsoft zit, kan een dipje van een paar punten op de NasDaq al gauw een gat ter grootte van de Nederlandse staatsbegroting tot gevolg hebben. Dat soort problemen hebben u en ik gelukkig niet, en we zitten er ook niet mee.
Vermakelijk daarentegen, dat mensen, die met gemak een land voor zichzelf zouden kunnen kopen, zich hevig blijken te kunnen ergeren als hen te weinig respect getoond wordt. `Waar maakt die zich nou nog druk om`, vroeg ik me af, toen ik die brief van Paul Allen las. Al is mijn onbegrip misschien de oorzaak van het gegeven dat ik nog steeds stukkies zit te tikken, inplaats van tevreden mijn eigen (ei)land te overzien.
Soit, de brief is een reactie op het lange verhaal van David Liddle, die in november in Wired een poging deed om het ultieme verhaal over Microsoft te produceren. Ik heb het toen gelezen, maar kan me slechts herinneren dat het te lang en te saai was. Dat gevoel krijg ik overigens steeds vaker bij het lezen van Wired, dat ik vanaf het begin, negen jaar geleden, redelijk trouw gevolgd heb. Wired begint me een beetje teveel op de producten van Microsoft te lijken: steeds zwaarder, steeds meer overbodige ballast, en hinderlijk en humorloos overtuigd van eigen gelijk en kunnen.
Hoe dan ook, die David Liddle noemde zich `insider`, heeft in den beginne met Bill Gates en Paul Allen samengewerkt. Leuk, want hij herinnert zich dat Gates en Allen niet bijster bij de les waren qua computers en programmeren, en dat ze dat nog steeds niet zijn." Als ik aan alle ellende denk die ik met allerlei Windows meegemaakt heb, dan begrijp ik wat Liddle bedoelt, maar de herinneringen van Liddle zijn tegen het zere been van Paul Allen.
Misschien ook tegen de benen van Bill, maar die was te groot om een brief naar Wired te sturen. Maar wellicht haalt­ie morgen een paar tientjes uit zijn achterzak, waarna hij voor dertig miljoen eigenaar van Wired is. Paul Allen daarentegen wil de lezers van Wired wel even laten weten dat die Liddle niet veel voorstelde als ontwikkelaar, en dat Bill en hij daarentegen briljant zijn en waren, en dat ze samen duizenden regels assembler­code voor compilers, interpreters, emulators en wat dies meer zij geschreven hebben.
Bill", piept Paul als de hofnar van de keizer, heeft een keer in en weekeinde een disk operating system geschreven. Hij is een van de briljantste programmeurs waarmee ik ooit gewerkt heb, en ik heb met enkele van de grootste programmeurs gewerkt."
Halleluja. Als ik mijn harde schijven onder Windows te keer hoor gaan, zou je vermoeden dat hetzelfde disk operating system nog steeds in de ingewanden van Windows vreet en leeft, als een onuitroeibaar virus. Wat ik me afvraag: als ze goed waren, waar kwamen dan al die blauwe schermen en crashes vandaan? Zodra Microsoft echt van de grond kwam", aldus Allen, hebben we ons steeds meer gericht op het management, maar onze technische achtergrond is ons altijd goed van pas gekomen."
Amen. De vraag die nooit beantwoord zal worden, is hoe goed Windows geworden zou zijn als Bill Gates en Paul Allen zich met programmeren, inplaats van verkooppraatjes bezig gehouden zouden hebben. Maar dan hadden ze in 1995 misschien een perfect systeem gehad, wat geen hond kende of gekocht had.
Hoe graag Gates en Allen ook de geschiedenis ingaan als briljante, geniale programmeurs, ik vrees dat er een ander beeld zal blijven hangen. Dat van twee geniale autoverkopers die erin geslaagd zijn om de hele wereld een rotte en rammelende galbak te verkopen voor de prijs van een nieuwe Rolls Royce. Iedere keer als er iets kapot gaat, betalen alle eigenaars lachend grof geld voor nieuwe onderdelen. Dat is pas geniaal.

 Posted: April 07, 2001, 02:20 AM | Comments (0) |