April 27, 2002

Welke speler had u gehad willen hebben?

Heeft u dat nou ook wel eens, dat het u helemaal begint te duizelen als u van plan bent om een elektronisch machien aan te gaan schaffen? Televisie, computer, cd-speler, geluidsinstallatie: het begint erop te lijken alsof het één grote samenzwering is, met als doel u zoveel mogelijk van hetzelfde te verkopen.

Verkopers hebben meestal een té gemakkelijke klant aan mij. Als ik een winkel binnenkom wil ik maar één ding: zo snel mogelijk buiten wezen. Meestal weet ik precies wat ik wil. En dat is: het aanschaffen en wegwezen. Behalve in boekenzaken, waar ik uren door kan brengen, maar waar ik in Nederland altijd acute heimwee krijg naar die fantastische winkels in Amerika en Australië. Met luie stoelen en sofa's, waar ze ook lekkere latte's en cappucino's verkopen, en waar alles mag.
Kinderen liggen en zitten er op de grond te lezen of te studeren, en niemand die er moeilijk over doet. Moet je hier eens proberen. Binnen een minuut komt er iemand op je af omdat 'het hier geen bibliotheek is'. De boekenzaak bij mij om de hoek heeft de cartoons achter de toonbank, zodat belangstellende jeugd er niet eens in kán bladeren. Die houding kunnen ze zich permitteren doordat hier nog steeds de achterlijke vaste boekenprijs van kracht is, maar godzijdank gaat daar binnen een paar jaar een eind aan komen, zodat dat bastion van klantonvriendelijkheid snel geslecht gaat worden.
Ok, ik begon over elektronika, maar het overstapje naar boeken is gepermitteerd want ik geloof heilig in het huwelijk van boek en elektronika. Ik geef toe: er gaat qua leesbeleving niks boven een handzaam boek in bed, en alles wat er aan digitale leesapparaten beschikbaar is, haalt het daarbij niet. Maar of dat nou vijf of tien jaar duurt is niet zo relevant, het boek zal ooit vervangen worden door een digitaal geval.
Nu nog niet, want ze zijn nog niet goed genoeg, en de laatste constatering is tevens de verklaring voor de verwarring waaraan ik ten prooi gevallen ben nu ik een nieuw beeld-en geluidscircus nodig meen te hebben. Dan ga ik nog niet eens aan de i-mode en een elektronisch navigatie-apparaat in de auto heb ik niet nodig.
Het gaat mij nu om muziek. Thuis hebben we een degelijke Pioneer-installatie staan van begin jaren tachtig, die nog prima voldoet. Maar ja, alweer een paar maanden een vette adsl-pijp, dus het grote downloaden en branden kan beginnen. Derhalve zal er een brandertje gekocht moeten worden, maar waarop gaan we dan die mp3'tjes afspelen?
Op de computer? Dan zal er minstens iets van een nieuwe geluidskaart plus boxen en subwoofer aangeschaft moeten worden, of een of ander extern versterkinsgeval. Maar de computer als centrum van entertainment, willen we dat wel? Beter om meteen een nieuwe geluidsinstallatie te kopen, met een speler die van alles aankan. Dan kan je de computer misbruiken om de muziekindustrie dwars te zitten, en het afspelen gebeurt in de oude hoek, zeg maar.
Als je die keuze - min of meer - gemaakt hebt, dan ga je op zoek naar een zo'n speler en dan wordt je stapelgek. Godzijdank ben ik niet de enige, zo constateerde ik toen ik de afgelopen week de CT van mei 2002 las. Let wel: dat is niet Computer Totaal, maar het Duitse tijdschrift, dat in het Nederlands vertaald wordt.
Hoofdredacteur Wien Feitz, die van wanten weet, want CT is op het gebied van hardware en techniek een perfect magazine, is een elektronika winkel binnengestapt, op zoek naar een nieuwe 'speler'. Als de verkoper de verschillende mogelijkheden op begint te sommen raakt hij de kluts kwijt. Wat wil meneer? Dvd, dvd-rw, dvd+rw, dvd+r, dvd-ram, firmware update, pal-progressive, de-interlacer, beamer, audio-cd's, hdcd, dts-cd, mp3, wma, mp3pro, mpeg-4, video-c, video-cd, mini-dvd, 5.1 sound, stereo-down samples, regio codes, een super-av-receiver?
Let wel: het gaat hier alleen maar om 'de speler', en nog niet eens over versterkers en geluidsdragers. Ik begin er spontaan van te zweten. Maar even wachten, tot ze erin geslaagd zijn om iets simpelers te maken.

 Posted: April 27, 2002, 08:51 PM | Comments (0) |

April 20, 2002

Virgil is nu echt gearriveerd

Even kijken, voordat ik de naam krijg dat ik te vaak hetzelfde schrijf, over dezelfde dingen. Krijg je eenmaal zo'n etiket
opgeplakt, dan kom je daar maar moeilijk van af. Ik denk daarbij aan wijlen onze gewaardeerde collega Wim Kock die jarenlang de dagelijkse rubriek 'Even Uitblazen' verzorgde

Kock was een fanatiek Engelandvaarder, en af en toe schreef hij iets over de tripjes naar zijn geliefde Albion. Het hielp hem geen moer dat hij kon aantonen in een bepaald kalenderjaar slechts driemaal iets over Groot-Brittannie te hebben geschreven. Maakte niets uit: zowel voor lezers als collega's was Wim Kock de man die 'altijd' over Engeland schreef.
Even kijken derhalve, want ik ben van plan om weer iets over een stokpaardje te schrijven, in casu Virgil. Valt mee, zo laat mijn database van internetcolumns zien: de afgelopen jaren is Virgil op deze pagina slechts driemaal opgedoken.
'Virgil', schreef ik in september 1998, nadat ik het eerste boek uit de serie Net Force van Tom Clancy verslonden had, 'staat voor 'Virtual Global Interface Link'. Virgil is net zo groot als de huidige Palm. Virgil een satelliet-telefoon die overal op de wereld via hetzelfde protocol werkt, met een supersnelle verbinding. Virgil is een Global Position Finder, een computer van 1000 megaherz, met een geheugen van een paar gigabyte. Virgil is alles, klok, modem, creditcard scanner, haarscherpe kleurentelevisie, newsreader, digitale portemonnee, twee kanten uit werkende webcam, volledig 'voice-activated'.
Vorig jaar begon ik weer over Virgil, nadat ik op de Cebit in Hannover in twee dagen een paar schoenen had versleten. Een echte, complete Virgil werd toen nog niet verkocht op de Cebit, maar, zo schreef ik toen, 'alles wat Virgil zal bevatten is er al of begint eraan te komen. Over een of twee jaar zijn alle fabrikanten zijn erin geslaagd om alles te combineren in een handzaam apparaatje'.
Dat was eind maart 2002, en nu is er opeens de OQO. Bezoek vooral de websites van OQO en Transmeta, waar van alles over dit leuke speelgoed te vinden is. Het meest verrassende vind ik nog dat nu ineens Windows XP op een Crusoe processor gedraaid wordt. Dat zal tot enige opwinding en discussie in de Linux wereld leiden, want Transmeta is toch echt het bedrijf waar Linus Torvalds werkt.
Verder lijkt het me een verrekt interessant apparaat, en ik ben bang dat ik de verleiding niet kan weerstaan om er op termijn eentje aan te schaffen. Je steekt het ding in je binnenzak, en je hebt altijd en overal een volwassen machine bij je. Thuis en op het werk leg je hem op je bureau, en als je zorgt dat het wireless gedoe overal op orde is, hoef je dan alleen maar een adaptor in te pluggen om de batterijen bij te laden. De rest gaat vanzelf.
Alleen dat Windows XP... U herinnert zich wellicht dat ik daar bijkans gillend van terug gekomen ben en alweer een maand of drie geleden als de wiedeweergaa naar Windows 2000 ben teruggekeerd. Dat zich zowel op de laptop als op de bureaumachine keurig gedraagt. Maar misschien loopt XP op die OQO wel vlekkeloos, omdat de drivers ervoor speciaal geschreven zijn door Microsoft.
Ik lees tenminste op de website van OQO een warm pleidooi van Jim Allchin, een van de hoogste Microsofties onder Bill Gates en Steve Ballmer, dus we zullen maar aannemen dat er overleg geweest is. Ach, zodra deze Virgil op de markt is, zullen hackers er ongetwijfeld in slagen om Linux op het apparaat te draaien.
Met OQO begint Virgil er sneller dan verwacht aan te komen. Laat de de andere toekomstvoorspellingen van Tom Clancy maar komen. De boeken uit de serie NetForce spelen zich af vanaf het jaar 2010. De hoofdpersonen verwisselen constant de reele voor de virtuele wereld. Dat is mogelijk omdat de gehele wereldgeschiedenis in supercomputers opgeslagen is en elk denkbaar scenario in simulators nagespeeld kan worden. Kruip in de huid van Caesar, of Bin Laden, en doe het allemaal over, of anders.

 Posted: April 20, 2002, 01:30 AM | Comments (0) |

April 13, 2002

Gebruik altijd een digitaal condoom

Vroeger bladerde u alleen maar door Playboy of Penthouse vanwege de prachtige interviews, niet dan? De middenpagina's sloeg u gewoon over, want het ging u alleen maar om de boeiende ontboezemingen van politici, artiesten, sporters en ander bekend volk. Ja toch? Voor iedereen die nu instemmend zit te brommen en die ook nog iets om computers en internet geeft, heb ik een prachtsmoes om sexsites te bezoeken.

Wie wil weten hoe je een website echt effectief aan dient te kleden, moet bij dat soort krochten op het web zijn. Wie een manier zoekt om zijn bezoekers een doolhof in te sturen waar ze alleen nog maar uitkomen door de stekker uit de muur te trekken, die moet op de pornoportals wezen. Wie besmet wil worden met kilos cookies die rare dingen doen, zie de sexboeren op het web. Het ene pop-up venster dat het andere weer oproept, nieuwe vensters die met geen mogelijkheid af te sluiten zijn, in het tempo van een duizendklapper bij het Chinese nieuwjaar.
Bladerprogramma's om te downloaden en installeren en zogenaamde kostenloze accounts op zogenaamde gratis sites. Ze zien het liefst dat u een aparte inbelaccount creëert, é la één euro per minuut, en god weet wat voor rekeningen er daarna binnenstromen.
U dient me - zoals altijd - op mijn blauwe ogen te geloven. Mijn fascinatie voor de techniek is de enige reden dat ik af en toe, maar écht niet vaker dan één keer in de maand, een rondje door die donkere onderwereld met roze content surf.
Ik ben niet helemaal gek, dus ik doe dat niet in de tijd of op de apparaten van de baas. Hoewel dat in mijn geval moeilijk te bepalen is, want een internetredacteur kent geen deadlines en is vierentwintig uur per dag, zeven dagen per week, alert en in functie. De arbodienst zal het daar misschien niet helemaal mee eens zijn, maar die heeft zich met mijn liefhebberijen niet te bemoeien. Maar wie zijn werkgever een stok wil geven om zichzelf de bijstand in te laten meppen, die moet op zijn werk fanatiek met porno in de weer gaan. Niet doen dus, of u moet net de staatsloterij gewonnen hebben.
Hoe of waar dan ook, mijn belangstelling geldt louter de techniek en daarmee bedoel ik zowel de onderliggende code als de toegepaste marketingtechnieken. Pornoboeren hebben binnen de mogelijkheden van Javascript trucs toegepast die de programmeurs nog niet eens zelf hebben verzonnen. Daarnaast passen ze hackertools toe, dus pas op als ze u programmatjes aanbieden.
Het probleem is, zoals met alles in de boze wereld, hoe kaf van oren, goed van slecht te onderscheiden. Zoals u niet bang behoeft te zijn om bij Beate Uhse opgelicht te worden, zullen er ongetwijfeld sexsites zijn waar fatsoenlijk zaken gedaan wordt. Ik weet niet of er in die wereld al een soort Bovag is, maar zelfs al dat zo zou zijn, wie vertrouwt dat keurmerk?
Intussen blijft het fascinerend - ik heb het nog steeds over techniek - wat er in zo'n sessie allemaal op je afkomt. Ik draai hem zonder firewall, want die is kennelijk een stuk puriteinser dan zijn baas en bewaakt mijn computer als ware die het Vaticaan.
Als ik op de hoogte ben van de laatste stand der technieken haal ik een verse update op van Pest Patrol, de virusscanner in de pro versie van de firewall van Zone Alarm. Die scant niet alleen op virussen, maar ook op hackertools, op rotte cookies, op allerlei programmatjes waar wel eens iets raars mee aan de hand zou kunnen zijn. Pest Patrol draai ik een keer per dag, voordat de machine uitgaat, en het is vrijwel altijd goed.
Behalve als ik een sexsessie heb afgewerkt, want dan is er altijd iets mis. Vrijwel altijd alarm op een zogenaamd 'mailicious cookie', dat SexTracker heet, en dat vervolgens verpulverd wordt. Maar Pest Patrol verwijdert ook wel eens wat meer rotzooi.
Ook nieuwsgierig naar die fantastische scripts, programmeer- en marketing-technieken? Wees gewaarschuwd: op dit punt wijkt de virtuele wereld niet af van die van vlees en bloed. Gebruik altijd een digitaal condoom.

 Posted: April 13, 2002, 01:32 AM | Comments (1) |

April 06, 2002

Al te goed buurmans gek?

Een portal bouwen en beheren is een vak apart. Het kunstje kennen we onderhand, maar pas als we erin slagen om alle bezoekers een paar centen af te troggelen, dan mogen we ons pas met recht geslaagd noemen. We houden onszelf en de rest van de wereld niet voor het lapje in de stijl van WorldOnline, UPC of KPN, maar we spelen wel vierentwintig uur per dag, zeven dagen per week, voor sinterklaas. Als er dan een paar honderdduizend unieke bezoekers per maand lachend hun hand ophouden omdat het gratis is, noemen we onszelf succesvol.

Hoewel, weggeven is misschien niet het juiste woord, want er zijn manieren om geen abonnementsgeld te heffen en toch winstgevend te zijn. Huis-aan-huisbladen bijvoorbeeld doen dat en regionale radiomakers ook. Die omroepen danken hun bestaan aan kijk- en luistergelden, of ze worden door u en mij gesubsidieerd. Waarom krijgen wij eigenlijk geen partje van die vette omroepbijdragentaart? We hebben misschien wel meer trouwe bezoekers dan een aantal regionale omroepen die uit die ruif mogen vreten. Of subsidie? Voor mijn part van Rick van der Ploeg, want we zijn toch een nieuw en opwindend medium, we maken vooruitstrevende kunst. Niet dan?
Niet subsidiabel, geen kijk- en luistergeld, maar het geld zal ergens vandaan moeten komen. Alle uitgevers die iets op het web doen, worden met dat probleem geconfronteerd. In den beginne was alles gratis, maar dat is rap aan het veranderen. Indachtig het gegeven dat al te goed buurmans gek is, wordt op steeds meer manieren voorzichtig geprobeerd om bezoekers van een website iets te laten betalen. Niet te hard laten schrikken, want dan zijn ze meteen weg en komen ze nooit meer terug.
Bij de New York Times dien je anderhalve dollar te dokken voor een verhaal uit het archief en bij CNN moet opeens een paar dollar per maand betaald worden om de nieuwsvideo's te betalen. Ik vraag me af of dat laatste zal werken. Kun je beter een televisiekaart in je pc steken, of, nog simpeler, de televisie op CNN zetten. Dan krijg je een groter en beter beeld en het kost je niks extra's.
In Nederland verscheen afgelopen dinsdag voor het eerst het nieuwe Dagblad van het Noorden. De fusiekrant heeft een actuele website, waar de algemene rubrieken gratis toegankelijk zijn. Optioneel is een abonnement op I-ditie, dat twee euro per maand kost en waar het regionale nieuws te vinden is. Wie een of meerdere Iditie's van de negen verschillende regio's aanschaft, kan vanaf zeven uur 's morgens met zijn gebruikersnaam en wachtwoord een PDF-document met regionaal nieuws downloaden.
NRC Handelsblad heeft ervoor gekozen abonnees gratis toegang te geven tot zijn archief. Zoeken kan iedereen, maar de resultaten kunnen alleen maar bekeken worden door een code in te tikken die per brief verzonden is en die ook op de acceptgiro's van de abonnementen afgedrukt staat.
Of dat goed werkt, zowel bij het Dagblad van het Noorden als bij NRC, is nog maar de vraag. De ervaring leert dat dit soort gebruikersnamen en wachtwoorden binnen de kortste keren verstrekt worden aan vrienden en bekenden, of voor het gemak ergens op een site geplaatst worden. Een betrouwbare verificatie, op basis van vingerafdruk, irisscan of pincodelezer, zie ik er voor dit soort toepassingen nog niet gauw van komen.
Terwijl wij na blijven denken over strategieën, wordt vooralsnog de ingeslagen weg gevolgd. Al of niet te goed of buurmans gek, voorlopig zult u op onze portal nog geen slagbomen aantreffen. De strategie is simpel: zoveel mogelijk bezoekers trekken, zoveel mogelijk pageviews genereren. Daar floreren de allianties bij, die we gesloten hebben met derden. Zoals reisbureaus, makelaars, autodealers, restaurants, banensites, de telefoongids, de bioscoopagenda en dat soort werk.
De toegang tot de bazaar is gratis, maar stiekem sturen we u het ene na het andere winkeltje in. Met de baas daarvan hebben we duidelijk afspraken. Hoezo, al te goed is buurmans gek?

 Posted: April 06, 2002, 01:34 AM | Comments (0) |