« December 2003 | Home | February 2004 »

January 31, 2004

Virussen? Laat Bill bij Ab te rade gaan

Professor dr. Ab Osterhaus kennen we intussen allemaal. Zodra er ergens sprake is van een uitbraak van een virus, duikt hij op in de vaderlandse media. Om op deskundige wijze alle gevaren, problemen en eventuele oplossingen ter voorkoming van verdere uitbraak te analyseren.

Of het nou om sars, Creuzfeldt-Jakob, kattenziekte, kippentering of vogelpest gaat, Osterhaus weet, zoals iedere medicus, dat er in dit leven maar één ding vast staat: dat niets zeker is. Er zijn geen pasklare en afdoende oplossingen om alle virussen de wereld uit te helpen, en die zullen er waarschijnlijk ook nooit komen.

Terwijl sommige filosofen het menselijk leven als een de aarde bedreigend virus beschouwen, zal er waarschijnlijk ook nooit een eind aan computervirussen komen, al dan niet via ongewenste mail verspreid. Al denkt Bill Gates daar kennelijk anders over, maar dat is dan ook de vader van alle verkopers van deze wereld. Gates is niet de rijkste man van het universum geworden omdat-ie het beste besturingssysteem gemaakt heeft. Maar wel omdat hij er desondanks in geslaagd is om bijna iedereen aan Windows te krijgen. Zo laten de statistieken van de webservers van deze krant zien dat 97.3 procent van onze bezoekers dat doet met een Microsoft Internet Explorer.

Iets meer dan één procent van die Explorers draait overigens op een Apple computer, maar die bezoeken de site meestal maar één keer, zoals we op de internetredactie nogal eens in een bozig mailtje te horen krijgen. Dat komt omdat die Explorer, toch ook door Microsoft gemaakt, het op een Mac verdomt om http://www.bndestem.nl goed in beeld te brengen. Voor de techneuten: de i-frames worden niet goed gerenderd, voor niet-techneuten: zwarte gaten, witte vlekken.

Met dank aan Bill Gates, want daar ging het om, die afgelopen week in de euforie van zijn nakende ridderschap aan het Britse Hof zonder blozen bekend maakt dat de wereld - uiteraard dankzij Microsoft - binnen twee jaar van spam verlost zou zijn. Kijk, aan zo'n vent heb je tenminste iets, want zoiets - binnenkort geen sars of gekke koeien meer - durft Ab Osterhaus niet te roepen. Godzijdank is de overlast door computervirussen van minder importantie dan de levensbedreigende mutanten waar Osterhaus mee te maken heeft en Gates zou in het geval van spam nog wel eens gelijk kunnen krijgen. Al gaat de vergelijking scheef, want ook zonder spam zullen er nog steeds virussen zijn.

Er zijn echter verschillende manieren om spam onmogelijk te maken en dat zou qua virussen een slok op een borrel schelen. Want ze kunnen dan niet meer meeliften op de honderden mailtjes die u en ik de laatste dagen ongevraagd hebben ontvangen. Zo zou een digitaal exportverbod, of een elektronisch ontsmettende mat, de verspreiding van sommige computervirussen een stuk moeilijker maken.
Zoals een ‘challenge-response systeem’. Ieder mailtje dat u ontvangt wordt geweigerd en naar de afzender teruggestuiterd met bijvoorbeeld een vraag die alleen maar door een mens van vlees en bloed juist beantwoord kan worden.

Uw mailprogramma stuitert automatisch een foto van een aantal mensen retour en vraagt aan de oorspronkelijk afzender hoeveel mannen en hoeveel vrouwen op de foto staan. Er zijn (nog) geen computers die het antwoord op zo'n vraag kunnen geven, dus als u als antwoord ‘drie mooie vrouwen en vier lelijke mannen’ krijgt, dan weet u dat het geen spamrobot is waar u mee te maken heeft. Pas met het goede antwoord mag mail van de afzender voortaan uw inbox inglijden.

Intussen woekeren de virussen vrolijk door. Sommige systeembeheerders lopen met wallen onder hun ogen rond, zeker als ze voor de Nederlandse vestiging van een multinational werken. Want in de kantoren in India en Amerika hebben ze lak aan tijdzones en vandaar uit worden die arme zielen bij nacht en ontij uit hun bed gemaild.` Eigen schuld, dikke bult, ben ik geneigd te denken, hadden ze maar moeten zorgen dat hun virusscanners op orde zijn en dat ze al die openstaande poorten in Windows - alweer met dank aan Bill Gates - dichtgetimmerd hadden.

Maar het is beter om af te kloppen op ongeverfd hout, en mijn eigen spulletjes nog maar eens goed na te kijken.
Eerst maar eens horen wat de kersverse ridder Bill Gates vanaf 3 februari te vertellen heeft. Volgens de laatste berichten is een van die nieuwe virussen zo geprogrammeerd dat alle (honderd)duizenden geïnfecteerde computers over de hele wereld vanaf dinsdag via een ‘Distributed denial of Service’ (DoS) een grootscheepse aanval gaan uitvoeren op het domein www.microsoft.com.
Misschien moet Bill maar eens bij Ab te rade gaan, voordat-ie nog meer optimisme uitbraakt.

Link: archief internetcolumns

 Posted: January 31, 2004, 01:34 PM | Comments (1) |

Alle angsten

Ik weet niet of de uitgever in Nederland er als titel ‘De optelsom van alle angsten’ op geplakt heeft, maar ieder jaar opnieuw, als op de laatste zondag van januari de Super Bowl op het programma staat, moet ik denken aan ‘The Sum of All Fears’.

Aan het boek van Tom Clancy, want de film die ervan gemaakt is, heb ik niet gezien. Misschien dat ik er binnenkort bij blijf hangen, als ik hem al zappend tegenkom op een commerciële zender, na het nachtbraken in de stamkroeg.

De film trok me niet omdat het oorspronkelijke verhaal verkracht is, en Europese neo-nazi’s de plaats ingenomen hebben van Arabische en Iraanse terroristen. Kennelijk vonden de filmmakers dat je op die manier minder risico loopt om hele landen op hun tenen te trappen, zolang neo-nazi’s nog geen eigen staat hebben.

Het huiveringwekkende plot van de film loopt in de pas met dat van het boek van Clancy. Of ze in de film ook een atoombom tot ontploffing brengen in het stadion, tijdens de Super Bowl, weet ik niet, maar in het boek gaat-ie af. Maar ook weer niet helemaal, want het is een ‘fizzle’. De kettingreactie komt niet lekker op gang, maar toch worden tienduizenden bezoekers in hun stoelen geroosterd.

Ver gezocht? Clancy liet in ‘Debt of Honour’ een Boeing 747 het Witte Huis binnen vliegen, zeven jaar voordat de Twin Towers instortten.

Sinds ‘The Sum of all Fears’ (1991) heb ik me nooit meer echt op mijn gemak gevoeld in een vol stadion, voetbal, tennis of honkbal. Niet dat ik die bom echt verwachtte, en als-ie afgaat merk je er toch niks van, want het hele stadion is in een keer verdampt, maar toch.

Of ze bij CIA en FBI het oeuvre van Clancy als vakliteratuur gebruiken weet ik niet, maar gezellig een stadion in Amerika binnenwandelen, is allang niet meer aan de orde. De laatste keer dat ik bij de Yankees was, stonden de Twin Towers nog overeind, maar toen al leek het er meer op dat je een ontspoord familielid in een staatsgevangenis ging bezoeken dan een potje honkbal.

Schoenen mocht je toen nog aanhouden, maar bomsnuffelhonden en detectiepoortjes waren er al. Teloor zijn de tijden dat hele gezinnen er een dagje uit van maakten, met koelboxen vol lekkernijen. Wie nu in Amerika met zo’n ding in de buurt van een stadion durft te komen, loopt het risico door een scherpschutter omgelegd te worden.

Zeker in de buurt van het Reliant Stadion in Houston, waar vuurwerk (!), paraplu’s, koelboxen, rugzakken, aanstekers, flessen en toeters morgen taboe zijn. Er zijn 90 detectiepoorten aangebracht, waar alle 70.000 toeschouwers doorheen moeten, ze worden allemaal gefouilleerd, en alle mobieltjes worden onderzocht. In de buurt van het stadion mag vanaf twaalf uur voor de wedstrijd niet gevlogen worden, en tussen het publiek patrouilleren 5000 veiligheidsagenten.

Het mag de pret niet drukken, want alles aan de Super Bowl is super, mega. Honkbal en basketbal hebben aan het eind van het seizoen hun series met hoogte- en dieptepunten, het American Football beleeft ieder jaar zijn hoogtepunt op de eerste zondag van januari. Altijd het best bekeken programma van het jaar, met mooie advertentietarieven: dertig seconden reclame kost 2,5 miljoen dollar. De goedkoopste kaartjes waren 400 dollar, de duurste 5000, maar die gaan vandaag op de zwarte markt voor het tienvoudige van de hand.

Het zal ongetwijfeld, zoals ieder evenement na 11 september 2001, weer een orgie van vaderlandsliefde worden. Waarin de New England Patriots, alleen al vanwege de naam zwaar favoriet, de Carolina Panthers te lijf gaan.

Maar eerst een optreden van Aerosmith als opwarmertje. Waarna Beyoncé Knowles van Destiny The Star Spangled Banner zingt, terwijl een Black Hawk helikopter over de jubelende massa dreunt. Janet Jackson in de rust, lekker hip-hoppend met P. Diddy, Nelly en Kid Rock.

Ik denk niet dat Tom Clancy in het stadion zit. Die is veel te bang dat zijn optelsom van alle angsten ooit waarheid worden zal.

Link: archief sportcolumns

 Posted: January 31, 2004, 01:31 PM | Comments (0) |

January 30, 2004

How to randomize

I've been asked questions about the random cookies and the random thumbnails. Also the logo on top of the site randomizes from colour to tiles to black and white. How do we do it?
It's really very simple. You put an executable file (chmod 755) in your cgi-local, or anywhere else your server allows you to execute files.
The name of the file can be something like random.cgi, or random.pl, depending on your httpd.config file (I think :-)
Anyway, your randomizer should look like this:

### beginning of the script ###

#!/usr/bin/perl
$random_file = "random.dat";
open (FILE, $random_file);
@LINES=;
close(FILE);
srand;
print "Content-type: text/html; charset=CP1250\n\n";
print "@LINES[int rand(@LINES)]\n";

### end of the script ###

In the second line you see the name of the file containing whatever you want to parse at random. The script reads lines until hard breaks, so if you want to show breaks in the ouput use the html-tag <br>
The random.dat file could look like:

The wombat lives across the seas,<br>Among the far Antipodes.<br>He may exist on nuts and berries,<br>Or then again, on missionaries;<br>His distant habitat precludes<br>Conclusive knowledge of his moods.<br>But I would not engage the wombat<br>In any form of mortal combat.
Excellent day to have a rotten day.
The faster we go, the rounder we get. <br> [ © The Grateful Dead ]

You get it: this dat file contains three cookies.

To call the script in action you use a server side include. Most servers want the html-file in which you use an include to have the .shtml extension.

Put this tag (depending on your path, some servers demand a full path) where you want your cookie to show up:

<!--#exec cgi="/cgi-local/random.cgi" -->

and random.cgi will parse one cookie at random. You can wrap font and color tags around your include call, or you can hack random.cgi and add two lines of code containing the tags. In this case the last two lines would become the last four lines, something like:

print "Content-type: text/html; charset=CP1250\n\n";
print "<font face=verdana size=2>";
print "@LINES[int rand(@LINES)]\n";
print "</font>";

A randomizer for thumbnails works the same. This script could be named randompics.cgi (or .pl), calling randompics.dat
The randompics.dat can contain as much links as you like to any pictures in any directory.
As I'm using ImageFolio as web fotoalbum, my randompics.dat contains links tot the individual url's on the thumbnailpages, and looks like this:

<a href="/cgi-local/imageFolio.cgi?action=view&link=Australia_2000&image=01.jpg"><img src="/gallery/Australia_2000/tn_01.jpg" alt="Australia 2000/01" border="0"></a><br>
<a href="/cgi-local/imageFolio.cgi?action=view&link=Australia_2000&image=02.jpg"><img src="/gallery/Australia_2000/tn_02.jpg" alt="Australia 2000/02" border="0"></a><br>

And so on ...

Have fun!

Link: all cookies

 Posted: January 30, 2004, 11:57 AM | Comments (7) |

January 29, 2004

Ping ping, ping pong

Met dank aan Erwin Boogert: mijn eerste twee track back pings! Net zoiets als de eerste sigaret, de eerste je weet wel, de eerste kater...
Met een variatie op 'ik vind u goed, hoe vindt u mij': u heeft mij gepingd, dus ik ping u terug :-)
Bij deze: bedankt, ping!

 Posted: January 29, 2004, 09:43 AM | Comments (0) |

January 28, 2004

Goede investering

Voor de verandering eens een keer een goede investering gedaan, op het juiste moment: De Gazet van Antwerpen van 10 januari. Oftewel de Kuifje-special, waarvan ik in Breda de laatste te pakken kreeg. Ik had er wel meer willen kopen, maar ze waren er niet meer. Want, zo lieten ondermeer ANP en GPD gisteren weten:

Kuifje-kranten in trek

'Een stapel oude kranten, normaal goed voor in de kattenbak, doet het goed onder stripliefhebbers. Voor een bundel van 25 exemplaren van de Gazet van Antwerpen met alleen afbeeldingen van stripheld Kuifje hebben belangstellenden op een internetveiling inmiddels 245 euro geboden.
De Gazet verscheen met alleen strips ter ere van het 75-jarig bestaan van de creatie van Hergé. Volgens de aanbieder zijn nauwelijks nog losse exemplaren van de krant (17,50 per stuk) te krijgen. Er kan vandaag nog tot twaalf uur worden geboden'.
Mijn exemplaar gaat, zonder vouwen, in een mooie plastic map. En dan over een jaar of tien naar E-Bay :-)

 Posted: January 28, 2004, 05:28 PM | Comments (0) |

January 24, 2004

Het digitale dagboek

Tijdens mijn digitale sabbatical zijn er op internet dingen bijgekomen, waar ik een jaar geleden niet of nauwelijks van had gehoord. Zoals weblogs bijvoorbeeld. Een search in onze archieven, zowel op internet als in het niet voor de buitenwereld benaderbare redactionele archief, leert me dat het woord 'weblog' vanaf januari 2003 in de krant op begint te duiken.

Bijvoorbeeld in een wekelijks rubriekje waarin websites onder de loep worden genomen, ditmaal over de die van de VVD, waar Gerrit Zalm een weblog draait. De schrijver van dat stukje gaat er kennelijk van uit dat weblog een reeds ingeburgerd begrip is, dat geen nadere toelichting behoeft.
Een andere collega, die een week later iets over de site van de Provinciale Staten schrijft, maakt dat verzuim goed met: 'Een aantal kandidaat-Statenleden houdt een dagboek (weblog) bij'.
'Weblog' gaat derhalve als 'digitaal dagboek', in de volgende editie van de Dikke van Dale verschijnen. Weblogs zijn zowel erg 'cool' als zinderend 'hot', als je ziet in welk tempo er per dag nieuwe ontluiken op internet. Zoals dat altijd al gegaan is op het web, toen tien jaar geleden de eerste homepages opdoken, gevolgd door persoonlijke websites, zijn er een hoop bloemen bij die snel uitbloeien, en daarna voorgoed verdorren. Nieuwe webloggers leren een klassiek probleem kennen: homepage, website, of weblog bouwen is één ding, de content actueel en aantrekkelijk houden is iets anders. Iets bouwen op het web is leuk, waarna ze er achterkomen dat schrijven en publiceren een vak apart is, zeker als je jezelf verplichtingen ten aanzien van verversen en deadlines schept.
Er zijn ook mensen die verrekte leuk uit de hoek kunnen komen, maar niet willen weten hoe een webserver werkt. Voor die laatste categorie is een simpele weblog zeer geschikt. Er duiken steeds meer diensten op waarbij je binnen een uur of wat binnen een kant en klaar systeem kun beginnen met publiceren. Tik het woord 'weblog' in Google en redelijk bovenaan staan veel links naar verschillende aanbieders.
Naast die weblog providers heb je de mogelijkheid om op je eigen homepage of website een weblog te gaan draaien. Je kunt het jezelf daarbij net zo gemakkelijk of moeilijk maken als je wilt. Wie verkikkerd is op handmatig coderen gaat zijn gang maar en schrijft in ouderwetse HTML, maar dat is iedere keer opnieuw hele hoop gedoe.
Veel mooier, al is het maar omdat je dan maar één keer flink wat technisch gedoe hoeft af te werken, is om zelf een bestaand weblog of publishing system aan het praten te krijgen. Je hebt ze in alle soorten en maten, van heel eenvoudig tot een voorgeprogrammeerde gereedschapskist met te veel om op te noemen. Het summum, MovableType, kun je als weblog gebruiken, maar wie een beetje handig is met dat soort grappen kan het zó inzetten als een perfect en gratis 'publishing system', of desnoods als een 'content management system', waarop je zelfs een echte krant, en zeker een volwassen bedrijfswebsite zou kunnen publiceren.
Het grootste voordeel van zo'n systeem is dat het actueel bijhouden van je site een fluitje van een cent is. Wie eenmaal uitgepield en tevreden is met de lay-out van zijn weblog, kan daarna op ieder moment van dag of nacht met een paar klikjes zijn laatste gedachtenkronkels en bespiegelingen op het web publiceren. Vraagt u me niet wat het nut ervan is, want nadat ik zelf de nodige tijd gestoken heb in het installeren en tunen van MovableType is nu zo ongeveer het moment daar dat het systeem zo ongeveer klaar is. Wat nu? Natuurlijk kun je een weblog maken over het ontwikkelen van een weblog. Misschien geen slecht idee, gezien de mateloze populariteit van het onderwerp. Al is de kans daar dat je, voordat je het zelf in de gaten hebt, als een expert gezien wordt, en je handen vol krijgt aan het beantwoorden van reacties, die door de bezoekers aan de publicaties worden toegevoegd.
Naast het opschonen, want de spam-etters van de wereld hebben de weblogs inmiddels ook ontdekt. Geprogrammeerde robots struinen de weblogs af en zetten zelf op zoveel mogelijk weblogs links en rechts reacties neer. Zodat ik nu dagelijks niet alleen hinderlijke e-mail moet deleten, maar ook irritante reclame voor Viagra of pornosites van mijn eigen weblog zit te verwijderen. Sommige dingen op internet veranderen nooit.

Link: archief internetcolumns

 Posted: January 24, 2004, 11:24 PM | Comments (7) |

Onderbroekenlol

Denkt u sinds woensdagavond dat Ronald Koeman een verschrikkelijke zeikerd is? Ik zal u een goede raad geven: niet net zo snel een oordeel klaar hebben als over Rob Oudkerk, want misschien zijn we erin getrapt.
Want dat kan Koeman nooit geweest zijn, die als een verwende snotaap stond te zeuren over de nieuwjaarstoespraak van Freek de Jonge. Dat was Diederik van Vleuten, die Koeman jarenlang zo magistraal heeft nageaapt in Spijkers met Koppen. Terwijl het overigens misschien ook Freek de Jonge niet was, die die toespraak hield. Want ook die schijnt wel eens zo perfect geïmiteerd te zijn door Erik van Muiswinkel, dat hem dingen werden kwalijk genomen die hij helemaal niet gezegd had.

Toen op Studio Sport de nieuwjaarsreceptie van Ajax werd aangekondigd zag ik dat in eerste instantie als ‘typisch Ajax’. Waar alles en iedereen zo snel mogelijk na oudjaar recipieert, doet Ajax dat drie weken later. Krijg je tenminste nog wat publiciteit. Toen verscheen Freek op de preekstoel en keek ik zowaar geamuseerd naar de nieuwjaarsrede van Ajax, in plaats van als een haas naar elders te zappen. Net zoals ik voor de verandering veel langer dan afgelopen jaren naar de verkiezing van alle sportdinges van het jaar was blijven kijken. Traditioneel een obligate, slaapverwekkende slappe hap, maar nu was dat gala verrekte leuk. Omdat Freek - het grootste gedeelte van zijn optreden in zijn onderbroek - alles en iedereen, inclusief zichzelf, lekker ironisch, af en toe zelfs bijtend sarcastisch, in het ootje nam.

Godzijdank is Leontien van Moorsel niet zo’n zeikerd als Koeman, want dan had De Jonge een maand geleden een kort geding aan zijn broek gehad. Vanwege de manier waarop hij de ongestelde van Moorsel in het ootje nam over haar megamenstruatie, waardoor ze in Mexico, bij de start van haar geslaagde aanval op het werelduurrecord, zelfs tampons in haar neusgaten moest proppen om niet helemaal leeg te lopen.

Onderbroekenlol? Misschien, maar toen Freek dat deed, had Van Moorsel een zakdoek nodig om de tranen te stelpen, die van het lachen over haar wangen stroomden. Mooie, spontane meid, met een met de dag merkwaardiger accent, nu dat volle Brabants zich gaat vermengen met het rollende Rotterdams van haar lief en haar omgeving.

Vooral dat laatste zal er veel mee te maken hebben, want het is precies het verschil tussen Rotterdamse en Amsterdamse humor. Waar ze aan de boorden van de Maas weten wat zelfspot is, is Amsterdamse humor altijd meer gericht op het afzeiken van een ander. Al wordt die daarna misschien wel weer op zijn schouder geslagen; het blijft een subtiel verschil.

Zet in Amsterdam een stugge Groninger neer, en die heeft het vooral druk met zichzelf verdedigen. Lachen om zichzelf leert-ie in elk geval niet, maar daar had Koeman altijd al een beetje moeite mee. Terwijl hij zich een paar jaar geleden toch vol overtuiging in het carnaval heeft proberen te storten. Volgens één van de roddelbladen met als gevolg een smakelijke liaison met een Brabantse prinses carnaval tot ver voorbij Aswoensdag. Koeman kon om de daaruit voortvloeiende publicaties niet lachen, hetgeen me in dit geval niet verbaast. Of het nou wel of niet waar was, zoiets gaat je tenslotte niet in je kouwe kleren zitten.

Waar het mij toen om ging is dat-ie destijds, heel ernstig kijkend, met een hoop bombarie een rechtszaak aankondigde, waarna van de affaire nooit meer iets vernomen is. Was het misschien beter om het deksel op de doofpot te plaatsen?

Ben benieuwd hoe het nu in de Arena moet, want waar een groot ego zich beschadigd voelt, wroet zoiets altijd verder. Het geniale idee om Freek de Jonge op te laten draven was van voorzitter Jaakke. De karakters zullen dan wel op elkaar blijven knotsen daar, met een voorzitter met kennelijk veel meer gevoel voor humor dan zijn trainer.

Of zijn we erin getrapt en was het toch een verlate sketch van Diederik van Vleuten?

Ach, dat moet haast wel. Zo’n humorloze zeikerd is Ronald Koeman nou ook weer niet. Zeg nou zelf.

Link: archief sportcolumns

 Posted: January 24, 2004, 11:22 PM | Comments (0) |

January 17, 2004

De slagboom komt eraan

Het was helaas geen sabattical, maar gelukkig ook geen burn-out of een rsi-gerelateerde oorzaak, waardoor ik hier bijna een jaar afwezig geweest ben. Terwijl ik het idee had slechts een paar maanden noodgedwongen verstek te moeten laten gaan. De reden was een simpele: papierbezuinigingen. Daardoor bleek, na een reis van een paar maanden in het voorjaar, bij terugkeer een pagina minder in deze zaterdagse bijlage beschikbaar te zijn.

Omdat ik tijdens mijn afwezigheid niet tegen had kunnen sputteren, moest 'de computercolumn' tijdelijk pas op de plaats maken. Tot na het zomerreces, werd schrijver dezes verzekerd, waarna we iets ruimer in het papier zouden komen te zitten. Daarna doken redenen tot verder uitstel op, waaronder een prachtig, nagelnieuw redactioneel computersysteem, onder de welluidende naam 'Hermes'. Collega's kwijt aan opleidingen, inwerken, coaching, training, en voor je het weet ben je weer drie maanden verder. Hermes dus, en in de wandelgangen hoor je nog een enkele ontevreden gebruiker voor de hand liggende varianten op die naam hanteren. Ach, Hermes, zoals alle andere systemen, heeft net zoveel nukken als voordelen en het valt natuurlijk niet mee om na zeventien jaar op een aan DOS gerelateerd systeem, met andere nukken en voordelen, over te stappen op een kleurige toverdoos vol toeters en bellen. Er waren gebruikers bij die op les één uitgelegd moest worden wat een muis was en tijdens les twee waarom dat pijltje mét die muis mee beweegt. Alles went en op de internetredactie hebben we met Hermes niet veel te maken. Wij exporteren, meestal automatisch, na een crash soms met de hand, veel materiaal uit Hermes en af en toe stoppen we er iets in. Zoals deze column, die nog steeds in mijn favoriete TextPad geproduceerd wordt - zonder kleurtjes, toeters of bellen - en dan via een digitale achterdeur in de ingewanden van Hermes opduikt. Verder hebben we er niet zoveel last van, terwijl we onze handen vol hebben aan de ongeveer vijfentwintig verschillende systemen en applicaties waarmee de website van BN/DeStem dagelijks onderhouden en ontwikkeld wordt. Content management heet dat in het boeventaaltje van systeemboeren en programmeurs die ons die systemen verkocht hebben. Er zitten mooie systemen en programma's bij, er zitten stompzinnige dingen tussen, en af toe willen ook de handigste hulpjes in de huishouding niet voor of achteruit omdat het netwerk dicht slipt. Maar de internetpijp is inmiddels opgewaardeerd naar 10 megabit per seconde, zodat het buiten de files oerend hard gaat. Afkloppen dus. Zoals u misschien gemerkt heeft, is op de website het afgelopen jaar een en ander veranderd. De site was zich al langer aan het ontwikkelen van een digitale editie van het papier tot een nieuwsvoorziening die voor het papier uitloopt en die weg blijven we volgen. Actueel 'breaking news' wordt ook via SMS gebracht, een dienst waarop u zich op de website kan abonneren. Wat er ook veranderd is, dat u zich tegenwoordig dient te registreren voordat u dieper liggende pagina's en individuele artikelen kan lezen. Via een procedure, die meteen nagaat of u wel of geen abonnee bent. Het is een voorproef op verdere ontwikkelingen, waarbij niet-abonnees later dit jaar zullen moeten gaan betalen voor het bezoeken van pagina's, artikelen en archief. Voor abonnees blijft alles op de website uiteraard gratis toegankelijk. Wie geen abonnee is, zal na de voorpagina een slagboom voor de neus krijgen en op enige manier elektronische tol moeten betalen voor hij verder mag. Dat kan straks op allerlei manieren; via de ouderwetse eenmalige machtiging of de accept-giro, via de al wat langer ingeburgerde credit card en via moderne methoden als internet banking, Moxmo, Way2Pay, WWWBon, Wally, PayPal of via uw mobiele telefoon. Het wachten is op één standaard voor digitaal betalen, maar dat zal nog minstens enkele jaren duren. Ook op de website: een nieuwe subsite over internet, en alles wat daarmee samenhangt. Op www.bndestem.nl/internet dagelijks actueel internet-nieuws, en daarnaast veel nuttige informatie en tips. Over zoeken op internet, e-mail, software, hardware, verbindingen, browsers, virussen, downloaden, softwaretips, systemen, gadgets, chatten, oline kopen en wat dies meer zij.

Link: archief internetcolumns

 Posted: January 17, 2004, 08:17 PM | Comments (3) |

Racisme

Antillianen kunnen hard slaan. Dat wist ik voordat afgelopen zomer in de kranten die campagne liep waarin verschillende minderheden hun ongenoegen uitten over het gegeven dat een minderheid van etters onder de respectievelijke minderheden een negatief beeld van de totale minderheid veroorzaakt.

Ik ben even kwijt hoe Marokkanen, Turken, Somaliërs, Chinezen, Russen, Polen, en weet ik veel wat nog meer voor nationaliteiten in die campagne tegengas gaven. Wie de neiging heeft om vrije associaties – steken, schieten, schoppen, gokken – aan bepaalde groepen te koppelen gaat maar naar een psychiater in de Freudiaanse leer, maar het waren intrigerende advertenties.

Nederlanders doen onbeschoft. Die had in die campagne gepast, als zijnde altijd weer het eerste wat me opvalt na een tijd in een buitenland waar men vriendelijker en beschaafder met elkaar omgaat dan in dit binnendijkse stukje grond. Maar, net als bij die Antillianen die zo hard kunnen slaan, wordt ook mijn Nederlanderbeeld bepaald door een minderheid. Aan de andere kant van dat spectrum heb je dat mooie liedje, van vijftien miljoen mensen, die het met zijn allen zo fantastisch doen op dat hele kleine stukje aarde. De waarheid zal daar ergens tussenin liggen, of heb ik misschien niet goed naar die tekst geluisterd?

Ik heb slechte herinneringen aan Antillianen die hard kunnen slaan. Maakt u zich geen zorgen, ik heb er geen blijvend letsel of een trauma aan overgehouden. Het waren slechts kortstondige deuken in mijn ego, als er weer eens bal naar de maan geslagen werd. Door zo’n elegante slagman, wiens stijl net zo oogstrelend was als zijn voor- of achternaam exotisch.

Velen zijn vrienden voor het leven geworden, maar natuurlijk liepen er een paar etterbakken tussen, net zoals tussen mijn blanke medespelers of tegenstanders. Als je met een gekleurde galbak ruzie kreeg, hetgeen af en toe onvermijdelijk het geval was, gebeurde het wel eens dat de racisme-troef gespeeld werd. Als de rapen gaar waren, en er van alles geroepen werd, werden wij blanken weleens beschuldigd van racisme. U moet mij maar op mijn blauwe ogen geloven dat ik mezelf er nooit aan bezoldigd heb. Maar, inderdaad, in het vuur van zo’n opstootje werd een kleur wel eens een als bijvoeglijk naamwoord aan een scheldwoord gekoppeld.

Uit den boze, en formeel beschouwd, is zoiets een uiting van racisme. Maar dan wel van hetzelfde niveau, net zo goed uit den boze, als het luidkeels als zodanig benoemen van de kleintjes, de langen, de rooien, de dikken, de kalen, de schelen, de doven, de blinden, de manken en de stommelingen van deze wereld. Hoort ook niet, maar het kan veel erger. Het lijkt mij niet meer dan logisch dat iedere scheidsrechter de boel afblaast als er oerwoudgeluiden gemaakt of bananen op het veld gegooid worden. Of als hij iets merkt van racistisch schelden of treiteren, ook als het is dat alleen maar bedoeld om iemand professioneel uit zijn spel te halen.

Maar het kan niet zo zijn, dat een speler die toevallig met meer pigment gezegend is dan een blonde bleekscheet, over racisme begint te klagen bij het eerste het beste opstootje. Dat gebeurt me wat al te vaak in de softbalcompetitie voor bejaarde honkballers waarin ik in mijn sportieve winter beland ben.

Waar nog steeds oerend hard geslagen wordt door sommige Antillianen. Prachtige spelers, gezellige teams, waaronder de onvermijdelijk etterbak.

Geen enkele sport waarin zoveel verbaal geweld gebruikt wordt als honkbal/softbal. Daar is alle gelegenheid toe, want op ieder moment van de wedstrijd zit het grootste gedeelte van een van de twee ploegen op de bank. Zodat het geouwehoer een wedstrijd op zich is, en god weet waar ze ons in het Papiamentu lachend voor uitmaken. Één team komen we komend seizoen gelukkig niet meer tegen, want dat waren stuk voor stuk klootzakken. Niemand van die lullos kan mij beschuldigen van racisme, want er speelt geen enkele gekleurde speler in, alleen maar volbloed Hollanders uit Zwijndrecht en omstreken. Wat moet ik daar nu weer uit concluderen?

Link: archief sportcolumns

 Posted: January 17, 2004, 08:16 PM | Comments (0) |

January 10, 2004

I got them!

I bought the very last Gazet van Antwerpen and the Belang van Limburg available in Breda, south on the Dutch - Belgium border. Two wonderful collectors items. Those Belgium newspapers yesterday banned all photographs and normal graphics from all their pages because Kuifje (TinTin) celebrated his 75th birthday. Other Belgian newspapers yesterday (La Libre) brought a cartoon of Kuifje grabbing his coat to start another adventure, his trusted Bobby (a.k.a. Snowy) following heel. (Click for enlargement)
But The Gazet and the Belang went the full distance: every news article that would normally have been published with a photograp, ran with a suiting cartoon instead.

For instance on the front page of Belang: the news of a woman jumping out a window because of a fire was accompanied by Kuifje crawling from one window to another in a Chicago skyscraper in 'Kuifje in Amerika', one of the oldest albums.
Gotta hurry now to the nespaper shops, someone told me yesterday that De Morgen, another Belgian newspaper, will bring it�s Kuifje special today.
Tip: i've linked to the newspapers. Check them out, as there might be possibilities somewhere to order a copy online.

 Posted: January 10, 2004, 09:19 PM | Comments (0) |

Het Dak

Zou gras onder een tennisdak in zuidwest-Londen beter gedijen als onder een voetbaldak in Amsterdam-zuidoost? Dat was het eerste waar ik aan moest denken toen bekend werd dat de groene kathedraal van Wimbledon van een schuifdak voorzien wordt.
Als het weer een beetje mee wil zitten, is het zaakje in 2008 gepiept, krijgen we een paar natte zomers, dan kan het dak pas in 2009 op en neer geschoven worden.

De vraag is of het tegen die tijd nog nodig is. Niet volgens de onheilsprofeten die er van overtuigd zijn dat de aarde de komende jaren zo warm wordt dat een kwart van alle diersoorten met de mussen van het dak gevallen zijn voordat Michaela Krajicek volwassen is.
Zou het echt? Een van de voordelen van ouder worden is dat je dat soort voorspellingen vaker gehoord hebt, en dat het achteraf nogal mee bleek te vallen. Toen de luiers van Richard Krajicek nog verschoond werden door zijn moeder, terwijl zijn vader al op zijn backhand mopperde, had je de club van Rome. Geen tennisclub, maar zich wetenschappers noemende doemdenkers die zonder blikken of blozen voorspelden dat de aarde binnen dertig jaar vergaan of uitgestorven zou zijn. Inmiddels zijn we drie drie decennia verder. Aan het milieu kan hier en daar misschien het een en ander verbeterd worden, maar we zijn er nog.
Het bestuur van de All England Club deelt het nieuwe pessimisme niet, al wordt ook daar tegenwoordig biologisch gemest, en wordt onkruid met de hand gewied. Niet uit diepgewortelde overtuiging, maar uit puur pragmatisme. DDT is niet goed voor het milieu, maar vervelender is de negatieve publiciteit als blijkt dat het levende biljartlaken met chemische doping opgefokt is.
Vanuit hetzelfde pragmatisme gaat het dak schuiven. De onvermijdelijke regenbuien kosten Wimbledon ieder jaar miljoenen knaken, vooral als ze in prime time vallen. Wie een paar miljoen dokt voor een commercial tijdens een tennispartij zorgt voor een heleboel kleine lettertjes in de contracten. Prime time is duurder, en geen bedrijf wil zijn commercial uitgezonden zien tijdens regenonderbrekingen.
Bovendien gaat de investering van bijna 300 miljoen euro – schuifdak, paar gebouwen, wat gastenverblijven – zich snel terug verdienen. Op Wimbledon praat men met een fantastische hete aardappel achter in de keel. Het woord skybox krijgt men niet door zo’n strot, want dat doet te veel aan dat ordinaire voetbal denken. Dus noemen ze het ‘debenture seats’, en die kosten een paar knaken; 35.000 euro per stuk. Er komen er 2300 alleen al op het nieuwe centre-court – en een zootje op baan 1 – maar je moet wel voor iedere wedstrijd netjes een kaartje kopen. Daarover zeurt men niet, want die kaartjes mogen aan de hoogstbiedende verkocht worden, terwijl iedere Jan Modaal voor eeuwig van het tenniswalhalla wordt verbannen als hij zijn staanplaats aan de man probeert te brengen.
Tennisliefhebber of niet: oude en nieuwe rijken in Engeland vechten elkaar nu al het kot uit om aan debentures voor 2008 en 2009 te komen, want een investering met meer zekerheid is nergens te krijgen. De All England Law Tennis Club zelf gaat er per jaar 20 miljoen euro extra mee verdienen, omdat de reclamecontracten omgezet kunnen worden in wurgcontracten: gegarandeerd live tennis tijdens regen.
De volgende vraag is hoelang dat op gras zal zijn. Ik ben de tel kwijt, maar als ik me niet vergis, is de grasmat waarop Ajax en zijn gasten zich om de veertien dagen overeind proberen te houden, inmiddels voor de achttiende keer uitgestoken en van nieuwe zoden voorzien.
Saillant detail: tijdens de natste Wimbledons, met de meeste regenpauzes, zag het gras er na een week soms nog redelijk acceptabel uit. Was het er toevallig eens twee weken mooi weer, dan resteerden in week twee slechts stof, bomkraters en bruine vlekken.
‘Omploegen’, raadde een gefrustreerde Lendl in de jaren negentig aan, als hij er weer niet in geslaagd was om te winnen, ‘gras is voor koeien, en niet om op te tennissen’.
De laatste vraag is niet of die raad opgevolgd gaat worden, maar wat er over een jaar of tien na het ploegen gelegd wordt: kunstgras of asfalt?

 Posted: January 10, 2004, 08:46 PM | Comments (1) |

January 09, 2004

Colors

Redone an old trick: a color checker in java script.
It's a handy tool
Click the colors and see...

 Posted: January 09, 2004, 12:51 AM | Comments (0) |

January 03, 2004

Two steps forward, one step back?

As he promised last week, Bob Cringely has published his predictions for 2004. Not only that, he also looks back to the predictions he made one year ago. Check it out in The Pulpit.

 Posted: January 03, 2004, 08:37 PM | Comments (0) |

Happy New Year

Happy New Year! Another contest closed, this time the best Xmas/New Years Card. Over 400 entries, so pick your choice if you've forgotten somebody. They're all placed in this album on one of the newspaper servers. Nominees over here

For Dutchies only: the winner is to be decided by SMS: stem mee voor de mooiste kaart
Welke kaart gaat de wedstrijd winnen?
Breng via SMS een stem uit op de kaart die U het mooiste lijkt. Met het uitbrengen van uw stem dingt U mee naar een cd-bon.

Engelen, konijntjes, kerststallen, muziekinstrumenten, opvallend veel in stukken geknipte of gezaagde cd's, kaarsen, kerstballen, kerstmannen, kunstsneeuw, Jezus en Maria, drie wijzen, droogbloemen, serpentines, glitter, munten, collages van kranten, postzegels, ganzen, vogeltjes, ingekleurde foto's, gefotoshopte foto's, beplakte foto's en tientallen kaarten die uit talloze andere kaarten waren geknipt, geplakt, geminiatuurd en gepriegeld. Veel kaarten waren zo fijn in elkaar gezet, dat ze als een scan of als foto helaas niet zo goed uit de verf komen als ze in werkelijkheid zijn.

Ruim 400 kunstwerkjes, resultaat van een oproep in de krant en op de website om mee te doen aan een wedstrijd om de mooiste kerst- of nieuwjaarskaart. Ze arriveerden vanuit alle hoeken van het verspreidingsgebied, en, dankzij internet, soms van ver daarbuiten. In alle soorten en maten, zowel via Tante Pos, als via e-mail. Uit het overweldigende aanbod heeft de internetredactie een selectie van tien kaarten gemaakt. Niet alleen de deelnemers, maar ook alle lezers van de krant en bezoekers van de website kunnen zelf mee bepalen wie de uiteindelijke winnaar wordt.

Dat kunt U doen door de kaart van Uw keuze via een SMS bericht een stem te geven. De winnaar ontvangt een uitgebreid kerstpakket. Qua timing wellicht een beetje mosterd na de maaltijd, maar niet qua kwaliteit: de inhoud staat garant voor nog minstens enkele avondjes genieten gedurende de rest van de winter.

De uitbrengers van een stem doen niet voor spek en bonen mee: onder degenen die een stem hebben uitgebracht, wordt een CD-bon ter waarde van 20 euro verloot.

Wat moet u doen om kans te maken op deze prijs?

U bepaalt zelf welk van de tien genomineerde ontwerpen u het beste vindt. Onder iedere kaart op deze pagina staat een letter (A tot en met J).

Stuur een SMS naar nummer 3366 met de tekst BNDS WIN, gevolgd door een spatie en de letter van Uw keuze.

Dus: BNDS WIN A, BNDS WIN B, BNDS WIN C, BNDS WIN D, BNDS WIN E, BNDS WIN F, BNDS WIN G, BNDS WIN H, BNDS WIN I of BNDS WIN J.

Stemmen per SMS is mogelijk t/m zondag 11 januari 2004, 24.00 uur. Als u deelneemt door het sturen van bovenstaande SMS ontvangt u maximaal 2 berichten retour (0,55 per bericht).

 Posted: January 03, 2004, 02:36 AM | Comments (0) |