Hey there, Iris and Michael, and I think some others in Mill Valley and San Francisco would kill for a set of RAAK lights. I remember that big second hand design warehouse we visited together in Union City had some similar stuff.
Here's your chance: check out eBay from friday on. Roosendaal, a city west of Breda, is renovating the Raadhuis, it's city hall, and will be auctioning a large number of RAAK light objects on eBay.
Do a search on RAAK on Google and you run into a lot of people looking for design lighting like this. If Roosendaal is really smart they're mailing these people right now. So, design loving Aussies and Californians, If you like I can bid for you, collect the items if I win the bidding, and then keep them in a safe place until you'r here again someday. Now all I need to know is your max :-)
Posted: June 29, 2005, 08:30 AM | Comments (0) |

Gisteren lekker meegefietst in de Grote Steden Wielertocht. Dankzij de perfecte organisatie door de gemeente Helmond (met dank aan de gemeenten St. Michiels Gestel en Asten) en het geweldige fietsweer werd het een fantastische fietsdag.
In een karavaan van ruim 170 mannen en vrouwen, het parkoers vrijgehouden door professionele verkeersbegeleiders, door de omgeving van Helmond. Eerst een Noordwestelijke ronde door o.a. de Meierij en vervolgens een Zuidoostelijke ronde door de Peel. De afgelegde afstand was 164,19 km. (ongeveer 27 km gemiddeld, 6 uur totaal).
Het peloton bestond uit medewerkers van gemeentelijke bedrijven en instellingen, planeconomen, griffiemedewerkers, onderzoekers, brandweerlieden, administrateurs, bouwinspecteurs, taxateurs, secretariaatsmedewerkers, projectleiders, directeuren, beheerders van sportvoorzieningen, controllers, minstens een gemeentesecretaris, een Tweede Kamer lid (voormalig gedeputeerde Boelhouwer), een staatssecretaris (voormalig gedeputeerde Van Geel), en enkele gastrijders, waaronder een Britse fietskoerier, een Bossche gymlerares en een Bredase journalist en weblogger :-)
Met dank aan Hans Thoolen (foto's)
Volgend jaar organiseert de provincie Noord Brabant de tocht der tochten (ooit gestart bij het 200-jarig bestaan van de provincie). Dan is Eindhoven aan zet, in 2008 mag Breda de tocht weer organiseren (start bij de Haven).





Posted: June 27, 2005, 02:03 PM | Comments (1) |

Here's another one all my colleagues should read, and try to understand the implications. Yahoo! UK editor Simon Hind showed his audience at City University Cass Business School a screening of EPIC 2014 (by now you've all seen it, have you?), and then adressed the students about where we're all going.
A review of his lecture shows that newspaper editors in the UK have the same problems in keeping up with the changes as over here, in The Netherlands: industry still preoccupied with aping newspaper formats.
Posted: June 25, 2005, 12:39 PM | Comments (0) |
Een nieuwsbrief die iedereen in mijn vak moet lezen, die derhalve ook voor u, klant en bezoeker, aanbevelenswaardig is, is die van de International Newspaper Marketing Association (INMA). Passend in het behoudende uitgeverswereldje is het een achterhaald ding, want elektronische nieuwsbrieven zijn ouderwets. Het zal hopelijk niet al te lang duren of ook de INMA zal er een blogsite van bouwen, met automatische updates, RSS-feeds en notifications in een bijdetijdse vorm.
Dat zal goed komen, en intussen levert de wereldwijde organisatie van kranten marketeers qua content wel kwaliteit via de ouderwetse manier van nieuws distribueren: de html nieuwsbrief. Ja, stil maar, ik weet dat de website van deze krant dat sinds kort ook dagelijks doet, maar dat komt omdat we deel uitmaken van een uitgeverij - en een moedermaatschappij - die naadloos past in het door Theo Huibers van KPMG geschetste beeld in zijn begin deze maand gepubliceerde rapport De uitgever aan het woord.
We willen veel, we doen er ook alles aan om van alles aan te trappen, maar tegelijkertijd moeten we dagelijks vaststellen dat uitgeverijen en redacties langzame mammoettankers zijn, met een bemanning die het liefst sextant en kompas hanteert, en van navigatiesatellieten en GPS nog maar weinig weten wil.
Het goede nieuws is dat die mammoettanker niet stil ligt. Zoals Huibers constateert in zijn onderzoek, dat hij zelf als chapeau The walk doesn't match the talk heeft meegegeven: "Hoewel het onderzoek anders suggereert, is het niet zo dat de uitgeefwereld stilstaat. De uitgeefmarkt wordt over de volle breedte steeds professioneler en volwassener. De bedrijven innoveren echter liever stap voor stap in plaats van de keuze voor een lange termijn-strategie. Dit betekent echter dat zij nieuwe intreders en grote veranderingen laat, en soms zelfs te laat, opmerken. Het vizier is vooral gericht op de korte termijn, de komende twee jaar, waardoor ze alleen maar kunnen gissen naar wat er daarna gebeurt. Dit brengt de nodige onzekerheid met zich mee."
Wat dat betreft verkeren we in goed gezelschap. De grootste Amerikaanse uitgeverijen, die qua nieuwe media van wanten weten, trappen het ene na het andere project aan, om het soms binnen afzienbare tijd weer de nek om te draaien.
Een mooi voorbeeld prijkt in de laatste INMA nieuwsbrief. In Amerika worden columnisten, schrijvers en (adjunct)hoofdredacteuren door kranten bij elkaar weggekocht (wie op me bieden wil gaat vooral zijn gang op eBay), en zo verwisselde Michael Newman op 9 mei de New York Times voor de Los Angeles Times. Gearriveerd aan de westkust ging hij voortvarend aan de slag. Vijf weken na zijn aantreden, op vrijdag 17 juni, pakte zijn nieuwe werkgever uit met een wiki over de oorlog in Irak. Een wiki (What I Know Is) is een open directory systeem, een digitale openbare encyclopedische website, waar wie zin heeft iets toe kan voegen of veranderen. Anarchistischer dan blog of forum, waar eindredacteur, moderator, webmaster of infrastructuurbeheerder, de boel in de gaten houdt, en waar nodig wissels omgooit, of seinen op rood zet.
Het is me een raadsel waarom Newman voor een wiki ging, inplaats van een blogsysteem met intelligente toeters en bellen. Waarmee postings van grappenmakers, trolls en spammers geredigeerd, verwijderd, of afgeweerd kunnen worden. Je kon wachten op wat ging gebeuren, bij zo'n grote krant, met zo'n heikel onderwerp. Het werd een mooi record: op vrijdagmiddag ging de wiki live, zondag werd de stekker eruit getrokken.
De krant had het hoofdredactioneel commentaar over Irak op de wiki geplaatst, en de bezoekers uitgenodigd om het te herschrijven. Het merendeel deed dat naar eer en geweten, zodat er een interessante intellectuele discussie ontstond. Maar, zoals het beeld bij u in de straat bepaald wordt door de ene graffitivandaal en niet door de duizenden die uw gevel of muur gewoon gepasseerd zijn, werd de wiki besmeurd door digitale vandalen. Het begon met een troll die, net zo vaak als hij op een toets kon timmeren, de mededeling F... America overal op de wiki bleef plaatsen. Daarna kwamen de scheldpartijen, en toen op zondagmorgen een andere grapjas pornografische afbeeldingen begon te posten, was de maat vol.
Op maandagmorgen legde de hoofdredactie in de krant aan de lezers uit wat er allemaal fout gegaan was. Er komt op termijn een digitaal vervolg, maar men beraadt zich nog even over de vorm waarin een en ander gestoken zal gaan worden. "Met een systeem dat aan onze kwaliteitseisen voldoet, en waarin we geen risico op vandalisme lopen", was het officiële standpunt.
Dat soort forum- en blogsystemen bestaat, met allerlei manieren van beveiliging en controle, dus het hele verhaal werpt bij mij twee vragen op: waarom is die Newman zo gek geweest om een wiki voor de Los Angeles Times te willen gebruiken? Waarom is zijn nieuwe werkgever zo gek geweest om daarin mee te gaan?
Onze eigen mammoettanker drijft intussen rustig verder. Voor allen die me de afgelopen weken ervan hebben proberen te overtuigen dat het met papieren kranten eigenlijk best goed gaat en dat het wel los zal lopen met dat internet, de laatste cijfers van de European Interactive Advertising Association (EIAA): jongeren kijken minder tv en luisteren minder naar de radio. Reden: internet. Bijna de helft - 46% - van de 15-24 jarigen kijkt minder televisie, 22% luistert minder naar de radio vanwege internet.
Dertig procent leest minder boeken en kranten vanwege de mogelijkheid om alles online te vinden. Onze jeugd spendeert een kwart van de mediatijd online, tegen een Europees gemiddelde van 20%. Televisie en radio zijn (nog) wel populairder met respectievelijk 31% en 27%.
Wakker worden, in de machinekamer en de stuurhut!
Posted: June 24, 2005, 07:44 AM | Comments (0) |
Mea culpa, maxima mea culpa, maar ik ben geen spammer!
Excuses voor de rommel die het afgelopen uur tot u gekomen is.
Ik zal de uitleg kort houden; ben een blog aan het ontwikkelen waar we iets mee willen gaan doen in Breda en Bredase wijken.
Dat gaat goed, op MovableType, maar een van de dingen die je graag aangeslingerd wil hebben, is een notificatiesysteem waarmee bezoekers zelf kunnen kiezen hoe ze op de hoogte gehouden willen worden.
Daar is een plugin voor ontwikkeld op MovableType, maar die heeft me al meer hoofdbrekens bezorgd. Toch nog maar eens geprobeerd op mijn eigen toko, en als je zo'n plugin wil testen dan doe je dat met meer adressen. Dus doe ik een uitdraai van een batch van een paar honderd adressen, want zo'n tabel moet een beetje vlees hebben in de database. en helaas stond u daar ook bij.
Vervolgens zet ik de default op niks, nergens niemand op geabonneerd, en importeer ik die adressen in MySQL. Allemaal goed en wel, maar kennelijk zet MT die vlaggen om op het moment dat die tabel uit de database wordt geimporteerd via de Notification Plugin.
Dat hoeft nog niet fout te gaan, maar als je dan op hetzelfde moment ook nog een plug-in aan het testen bent die zo'n beetje bijhoudt wat er in juli 2004 allemaal gepost is (de what happened on this day in ... plugin), tja dan ....
Pfffff, en het is al zo warm ....
Het zal niet meer gebeuren. Desbetreffende plug-ins zijn beiden tot nader order afgetest.
Ik snap nu ook waarom ze nog niet officieel door MovableType ondersteund worden.
Posted: June 23, 2005, 03:36 PM | Comments (2) |
Ik weet niet zo goed wat ik van dat gekrakeel over walvisvangst moet denken. Hoe je het ook wendt of keert, het blijven zwemmende zoogdieren, en ik geloof niet dat een walvis qua intelligentie en gevoelens dichter bij de mens staat dat zo'n prachtige bedaarde koe met van die lange wimpers. Trouwens, wel eens gezien hoe verbijsterend mooi en helder de ogen van een varken zijn?
(picture: Tokyo september 2001, eating whale soup)
Dezelfde landen die nu zoveel kabaal maken tegen Japan en Noorwegen omdat die weer walvissen willen gaan vangen voor de sushi, slachten met zijn allen zonder gewetenwroeging miljoenen varkens en koeien per dag.
Het walvissendebat is op emotie gestoeld. Behalve in Noorwegen en op IJsland zijn er geen westerse politici die durven te zeggen dat een walvis eigenlijk maar een zwemmende koe is. Met een veel mooier leven dan de gemiddelde koe, er zijn er inmiddels weer genoeg, dus waarom zouden ze niet gereguleerd bejaagd mogen worden?
Als politici ten aanzien van lopende zoogdieren dezelfde redenering zouden gaan volgen die ze aanhangen als het om hun zwemmende familieleden gaat, wat zouden we dan nog mogen eten? Haring, paling, sprot, tong, garnalen, mosselen, kabeljauw en wijting is kennelijk geen probleem. Alleen nog maar kleinere en minder lieve zoogdieren, zoals ratten en muizen?
Posted: June 22, 2005, 07:45 AM | Comments (8) |
De moderne spelling van de wijsheid dat ieder nadeel zijn voordeel heb - en omgekeerd - is tot ons gekomen dankzij Johan Cruyff, de juistheid ervan valt iedere dag door iedereen op velerlei terreinen te constateren. Draadloos versus bekabeld bijvoorbeeld. Het grootste voordeel van draadloos wordt door de naam verklaard; draadloos, geen kabels die uw huiskamerhorizon benenbrekend liggen te vervuilen, of die met hak en breekwerk achter wanden en door plafonds moeten worden weggewerkt.
Maar die ouderwetse draden hebben zo ook hun voordelen: snelheid, stabiliteit en beveiliging zijn in een netwerk nog altijd wat beter af te regelen en te garanderen dan door de lucht. Het grootste voordeel van draden: apparaten die met kabels aan andere apparaten vast zitten gaan niet wandelen.
Dat geldt overigens niet alleen apparaten die met computers te maken hebben. Zo hoefde ik vroeger nooit naar de boormachine te zoeken waar ik mee aan het werk was, want die zat vast een het stopcontact. Mijn accuboormachine daarentegen ben ik om de haverklap kwijt vanwege de niet af te leren gewoonte om als de bel gaat, of de telefoon, dat ding op een willekeurige plaats te deponeren. Da's nog daar aan toe, een accuboormachine is niet iets waar je alle dagen van het jaar mee rondloopt, maar ergerlijker is dat ik hetzelfde gedrag aangaande mijn mobieltje maar niet af kan leren. Dus ben ik dat kreng minstens tien keer per week kwijt, en laat ik het dan weer hier, en dan weer daar liggen. Hoe mooi ze ook zijn en hoe goed ze ook werken; ik ga niet aan draadloos toetsenbord en muis. Het zou geen dag duren voordat de muis spoorloos was, en ik weet zeker dat een toetsenbord dat niet met de computer verbonden is, ook door het huis begint te wandelen.
De vraag is of ik zo blijft, want gezien de stormachtige opmars van Bluetooth is het nog maar de vraag of er over een paar jaar überhaupt nog computers te koop zijn waarbij de randapparatuur niet draadloos is. Aan het eind van dit jaar is die technologie, voor Ericsson door de Nederlandse Jaap Haartsen ontwikkeld, in een half miljard mobiele telefoons, koptelefoons, laptops en auto's ingebouwd, en nog honderden anderen apparaten. Over drie jaar zit Bluetooth in meer dan de helft van alle mobieltjes die dan in gebruik zijn.
Met Bluetooth kan een hoop wat in principe mogelijk is met meer draadloze technologieën, maar, zoals dat altijd het geval geweest is, wordt de keuze voor een standaard uiteindelijk door de consument bepaald. Bluetooth lijkt de beste kansen te hebben om zowel de slag als de oorlog om die gigamarkt te winnen. Alleen al vanwege het gemeten gegeven dat nu al de helft van de consumenten in de Verenigde Staten, Groot Brittannië en Japan zowel naam als Bluetooth logo blijkt te kennen.
Een beetje rondstruinend op Apple blogs - en die melden het nieuws meestal voordat Apple dat zelf doet - kom je er al gauw achter dat de volgende generatie iPods van Bluetooth zal zijn voorzien. Of ik daar blij mee moet zijn is maar de vraag, want straks loop ik niet alleen het risico dat ik die iPod ergens laat liggen, maar kan ik ook nog de draadloze koptelefoon óf de handbediening ergens anders kwijtraken.
Het moet gezegd, als we er even van uitgaan dat niet iedereen zijn spulletjes om de haverklap vergeet is Bluetooth een verrekte handige technologie. Camera op tafel leggen bijvoorbeeld, en de foto's worden vanzelf naar de televisie of naar de laserprinter gestuurd. Qua mogelijkheden zullen steeds meer apparaatjes naar elkaar toe groeien, waarmee de Virgil, waarover ik het hier al vaker gehad heb, steeds dichterbij komt. Virgil is de afkorting van 'Virtual Global Interface Link', door Tom Clancy in 1998 voorspeld. Een digitaal alleskunnertje, dat acht jaar later volgens die voorspelling gearriveerd is; een telefoon die foto's maakt, een mp3 speler en tegelijkertijd een handcomputer is, en er zijn er ook al waarin een navigatiesysteem gebaseerd op GPS ingebouwd is. Dankzij Bluetooth, waaraan Haartsen in 1998 voor Ericsson begon te werken, wordt die Virgil nóg handiger dan Clancy destijds kon vermoeden. Zo zal uw mobieltje vanzelf de rol van de centrale van uw huistelefoon vervullen zodra uw thuis komt. Het alarm, al dan niet op afstand, aan of uit zetten, de rolluiken sluiten en openen, de muziek en de digitale televisie bedienen, u pakt uw mobieltje maar.
De vermelde voordelen hebben - met dank aan Cruyff - natuurlijk ook nadelen. Dus duiken er regelmatig verhalen op over nieuwe veiligheidsgaten in het Bluetooth protocol, en door het misbruik dat grappenmakers of criminelen ervan maken. Bluejacking is een onschuldig tijdverdrijf, waarmee naar andere telefoons met Bluetooth in de buurt gratis kan worden gecommuniceerd. Dat zal buiten de disco wel loslopen, maar het wordt al gauw irritant als een winkel waar je voorbij loopt je met aanbiedingen gaat bestoken. En dan hebben we het nog niet over ciminelen die via Bluetooth verzonden bankgegevens en dergelijke zullen proberen te kraken. Ook dat zal weer loslopen, al blijft het natuurlijk een nooit eindigende rat-race tussen software ontwikkelaars en hackers.
Misschien toch maar eens aan zo'n ding? De Palm Treo lijkt me wel wat. En dan maar hopen dat-ie op dezelfde manier wordt afgeleverd en afgerekend als mijn eerste Palm Pilot. Die kocht ik in 1999 via internet, een aankoop met een gedenkwaardige afloop. Binnen twee dagen werd-ie in San Francisco, waar we dat jaar woonden, thuis bezorgd, en werd er 384 dollar van de door mij gebruikte credit card afgeschreven. Een week later werd dat geld tot mijn verbazing ongevraagd teruggestort, en daarna heb ik er nooit meer iets van de Amerikaanse webwinkel vernomen. Misschien eens proberen of dat weer lukt?
Posted: June 17, 2005, 03:45 PM | Comments (5) |
Exploring all possibilities in MovableType is kind of a neverending trip. Another good help is The Movable Type 3 Bible by Rogers Cadenhead, that's lying next to my machine these days. And of course there's always the daily trip tot Plugins Directory on the MovableType website, that every developer should visit regularly.
That's where I noticed the Perl plugin, and I found out that a lot of things I've always done by server side includes (hence most extensions on my blog are .shtml) can also be build and done by MovableType tagging.
For example this line of code that executes a .cgi script in my cgi-local to randomize the logo on top of the blog:
<!--#exec cgi="/cgi-local/randombop.cgi" -->
After installing the Perl plugin from Brad Coates I could include the Perl code straight forward in a template:
<MTPerlScript>
#!/usr/bin/perl
$random_file = "randombop.dat";
open (file, $random_file);
@lines=<file>;
close(file);
srand;
print "content-type: text/html; charset=cp1250\n\n";
print "@lines[int rand(@lines)]\n";
</MTPerlScript>
Which executes the Perl code from the page. Beautiful, but dangerous.
Brad Choate: Be very careful who you give access to edit your templates if you have this plugin installed. Anyone who can edit templates on your server can basically control your web site with this plugin under the hood. The Perl code contained within your PerlScript tags is not sandboxed at all: file and database operations can be performed, infinite loops can tie up your server— any number of things can go wrong. I cannot be held responsible for any damage to your web site or web server due to the improper use of this plugin.
Some other things become very simple, like:
<MTPerlScript>
print localtime();
</MTPerlScript>
While I'm thinking about this plug-in and its security issues, I ran into another interesting tag in the Movable Type 3 Bible: randomizer tags.
At first I thought it not very useful, as the randomizer only works once; when the page is build from the template, and I'd like the randomizer to work continiously, for every new visitor or refresh. While that problem would be solved by installing the Perl script module, the MovableType random tag can be very, ver useful for other things;
for example:
<MT include module="My Google Ads">
or:
<MTinclude file="GoogleAds.htmll">
Headers, footers, modules, layout tags, advertorials, think about it, possibillities are endless.
Previous posts about randomizing:
Posted: June 16, 2005, 08:12 AM | Comments (0) |

I may be wright, and I may be wrong, but the Spam Poison link on top of my blog seems to have a very nice side-effect on the comment-spam; it looks like my blog is being blacklisted by the spammers and their robots. While the number of visitors and pageviews over the last months has increased, the comment spam has come down from a couple of hundreds per day to almost zero.
I've been thinking about it, but I can't find another reason. When I moved to my new server two months ago on this very day, I was forced to remove the Captcha! plugin after having rebuilded MovableType on the new HP-UX server. Because of security issues Verio does not allow (yet) the installation of the Perl Image::Magick module on HP-UX hosting plans. This module parses the little PNG with the security code commenters had to enter before being able to comment. I know there are more options - MT BlackList, renaming the comment and the trackback cgi's, IP-banning - but, although initially I felt quiet naked without Captcha!, I decided to keep the comment system open, and see what would happen. There's only one protection running now; if a bot starts to flood, after a few comments in a certain number of seconds the IP-number of the commenter is automatically banned my MovableType, and that happens every once in a while.
That's all, so I was wondering what the heck and why. Why I'm I not bothered anymore? Must be SpamPoison then, wich has nothing to do with comment spam, but everything with spam harvesters.
The Spam Poison links will redirect email harvesting bots to trap sites that will feed it with an almost infinite loop of dynamically generated fake email addresses, mostly on known spammer owned domains :-) This will render their harvested lists pratically useless and of no commercial value, while it will pollute their databases in such a way that they're out of bussiness for at least a while, because they have to clean up their databases.
Now, I'm I right? Is SmamPoison working so good that the spammers have started blacklisting blogs with SpamPoison links?
Posted: June 14, 2005, 10:04 AM | Comments (5) |
Het valt soms niet mee om een beetje bij te blijven op internet, waar alles veel sneller verandert dan in de werkelijke wereld. Terwijl bij nogal wat papieren uitgevers de discussies over het vermeende kannibalisatie-effect van de website als een niet te blussen veenbrand door blijft woekeren, is men blind voor nieuwe blikseminslagen en vulkaanuitbarstingen elders op het web. Het heeft ook voordelen: wie zich niet bezig houdt met nieuwe ontwikkelingen, hoeft zich ook niet druk te maken om problemen die met die nieuwe ontwikkelingen meeliften.
Mijn eigen digitale toko, zowel een private speeltuin en ontmoetingpsleintje als een ontwikkelingsplatform voor projecten van meer importantie, is in omzet en aantallen een bescheiden krocht op het web. Een van de leuke dingen is dat de statistieken - alles evenredig - dezelfde ontwikkelingen en problemen laten zien als die waar digitale uitgeverijen mee te kampen hebben. Een daarvan is de invloed van het fenomeen RSS op de bezoekersaantallen van de website.
Voor niet-ingewijden een korte samenvatting. Om te beginnen staat de herkomst van de afkorting RSS sinds het ontstaan ter discussie. De een houdt het op 'rich site summary', en de ander op 'really simple syndication'. Los van de naam staat het protocol voor het bundelen, verzamelen en aanbieden van de content van websites. Ontstaan in 1999, brak het de afgelopen twee jaar door in het stormachtige zog van het verschijnsel weblog.
Lekker gemakkelijk, een RSS reader houdt voor u bij wat er aan nieuws te vinden is op de websites en blogs die u dagelijks beroepsmatig dan wel voor het plezier bezoekt. Kwestie van er eentje uitzoeken op internet, installeren, voorkeuren aangeven en u heeft er een verrekte handig hulpje in de virtuele huishouding aan. Terwijl u iets anders doet, al dan niet op het web, scant uw RSS reader op de achtergrond uw favoriete websites en als-ie daar iets nieuws gevonden heeft, meldt-ie dat via een piepje en een wapperende vlag. Reuze handig en je went er snel aan.
Met de dag zijn er meer websites die hun inhoud in hapklare brokken aanbieden aan de bezoekers. Meestal staat op de voorpagina van de sites die aan RSS doen een of meerdere RSS - of XML- logo's. Ook de website van BN/DeStem biedt de pagina's als RSS-feed aan; wie zich er - gratis - op wil abonneren treft op de voorpagina een button aan. Het fenomeen is gratis, omdat het mes in eerste instantie aan twee kanten sneed: enerzijds diende het gemak de surfer, terwijl de verstrekker beloond werd door extra verkeer naar zijn website. Komen we terug op waar deze column mee begon: kannibalisatie. Terwijl sommige collega's zich nog dagelijks druk maken om het kannibaliseren van het papier, hebben digitale uitgevers een nieuw probleem ontdekt: RSS kannibaliseert de website!
Het gegeven is onmiskenbaar; het is een van de ontwikkelingen die ik op mijn eigen portaaltje zo uit de logfiles kan vissen: ondanks het gegeven dat het gemiddelde aantal bezoekers wekelijks stijgt, zakt het aantal pageviews. De RSS-feeds daarentegen prijken aan de top van de meest gedownloade files. Uit dat gegeven kun je ondermeer het veranderde leesgedrag distilleren. Steeds meer mensen hebben genoeg aan de kop en de eerste twee regels van een artikel (veel meer staat er niet in de gemiddelde RSS feed), geloven het daarna wel en clicken niet meer door naar de afzender, wat eigenlijk wel diens bedoeling was. Dat leesgedrag is overigens niet uniek des internets, maar ook een van de vele verklaringen van het succes van zowel Teletekst als Spits en Metro. Wat moeten we daar nu weer mee? Zelf ga ik er pragmatisch mee om: het maakt me niet zoveel uit hoe of waar het gelezen wordt, áls het maar gelezen wordt. Dus heb ik ergens een regel code aangepast, waardoor mijn RSS-feeds als complete kant-en-klare maaltijd de deur uitgaan: kop, aanhef en volledige tekst. Wie geinteresseerd is in wat ik te melden heb, hoeft er niet voor naar de weblog, maar ontvangt automatisch de complete feed. Maar ja, ik heb gemakkelijk praten, want ik hoef er niks aan te verdienen. Bij mij gaan aan het eind van de maand geen adverteerders klagen over te weinig clicks, maar voor sommige digitale uitgevers begint RSS wel degelijk een kannibaal te worden.
De oplossing lag voor de hand en is inmiddels ingevoerd: we gaan advertenties meesturen met de RSS-feed. Niet alleen dat. Koud was dat idee geboren, of er zijn nieuwe partijen ontstaan die duizenden RSS-feeds voor winkeliers gaan maken en aanbieden. Kapaza.nl meldde zich deze week met veel kabaal op deze nieuwe markt met 4500 feeds van webwinkels in Nederland en België. Ook hier dient het gemak de surfende klant, want wie een iPod - of voor mijn part een Rolls Royce - voor een bepaald bedrag zoekt, zet zijn RSS reader aan het werk en dan komt het goed.
Zou het? Ik heb een tijdje na zitten denken over mogelijkheden en complicaties en zie veel voordelen, maar ook een paar beren op de digitale snelweg. Het wachten is op de eerste RSS spam, want als mail, weblogs en mobiele telefoons daar last van hebben, zal ook RSS er op de een of andere manier ongetwijfeld mee te maken krijgen. Het volgende onvermijdelijke verschijnsel is de eerste advertentieblokker voor RSS readers, gevolgd door bandieten die ons via RSS op de een of andere manier geld af proberen te troggelen. Er gaat, hoe dan ook, de komende tijd nog veel meer gebeuren met RSS en alles daar omheen.
Kijkt u eens bij de in zoeken en zoekmachines gespecialiseerde weblog DutchCowboys.nl en ga naar het RSS channel. Ook achter de RSS button op www.bndestem.nl hangt een pagina met informatie en relevante links, ondermeer naar sites waar u een goede RSS-reader kunt downloaden en installeren.
Posted: June 10, 2005, 02:47 PM | Comments (3) |
Het valt soms niet mee om iets gedaan te krijgen van internetproviders, maar er iets NIET gedaan van krijgen kan ook een crime zijn. Zo ben ik de afgelopen weken hevig in de slag om van een door de firma Casema ongevraagd bezorgd kabelmodem af te komen, en blijven de enveloppen met wachtwoorden en aansluitafspraken ook na drie telefoontjes - eerste vijf minuten wachten á 10 Eurocent per minuut - op de mat vallen.
Omdat we niet thuis waren heeft de buurman het modem aangepakt, waarmee de postbode de in rode letters op de doos gedrukte opdracht: 'niet bij de buren afgeven', dus straal genegeerd heeft.
Na het eerste telefoontje naar Casema zou het goed komen, na het tweede - 'we snappen er niets van, maar we zullen het op komen halen' is het niet goedgekomen, en na het derde telefoontje heb ik er nog minder vertrouwen in; 'gooit U het modem maar gewoon weg', het is onze schuld en onze loss', aldus een bijdehante helpdeskmedewerkster.
Wegooien? En daarna zeker nog drie maanden brieven en uiteindelijk een deurwaarder? De verleiding om het ding op Marktplaats.nl te koop te zetten is groot, maar ik wacht maar het uitvoeren van het weggooi-advies; vanwege een vaag vermoeden dat dit verhaal vervolg gaat worden.
Posted: June 08, 2005, 09:59 AM | Comments (2) |

Update woensdag 08:05: Nu staat-ie er wel bij: klik hier overzicht streams BNR.
Update dinsdag 07:30: het uitzendarchief van BNR is nog niet bij, denk dat ze ermee wachten tot de nieuwe uitzending (kannibaliseer-angst? :-)
Anyway; met dank aan collega Weynand Wilschut, die hem geript heeft, staat-ie hier, in Microsoft Windows audio file format (22mb). Het eerste half uur gaat over sterke merken, met een verrassende uitkomst. Wat is volgens U het sterkste merk van Nederland? Waarschijnlijk bent U er als kind ook minstens een keer geweest en gaat U er als volwassene ook nog wel eens stiekem heen.
In het tweede half uur mochten Theo Huibers en ondergetekende aanschuiven, en gaat het over kranten, uitgevers en internet.
Voor wie deze entry weer twee of drie keer ontvangt; sorry, ik ben nog steeds aan het testen met het Notification System, dat we tenslotte ook voor een Bredase Blog willen gaan gebruiken. Daarover later meer. Het probleem is dat de build van de statische content vanuit de database soms blijft hangen door een traag netwerk. Dan kan je niets anders doen dan op een gegeven moment maar de browser afsluiten, maar kennelijk stuurt de applicatie eerste alle mailtjes uit voordat de voorpagina herbouwd wordt.
Daar is een hele vuile oplossing voor (op build douwen, en als-ie niet snel terugkomt alle records in Notifier purgen, want de mailtjes zijn weg, nog een keer bouwen, en als alles achter de rug is de mail gegevens weer importeren, maar dat gaat me te ver).
Dus gaat deze post eerste weer naar het MovableType forum, ik vermoed dat-ie veroorzaakt wordt door de Notifier plugin, en dat ik niet de eerste ben die er last van heeft. Komt goed, zoals alles.
Gisteren naar Amsterdam geweest, voor de presentatie van wat waarschijnlijk ons nieuwe content management system voor de krant gaat worden. Ziet er zeer veelbelovend uit, maar ik weet niet op het op dit moment nog een bedrijfsgeheim is. Later meer, zullen we maar zeggen.
Posted: June 07, 2005, 07:39 AM | Comments (0) |
Gisteren ben ik bij BNR Nieuwsradio (91.6) te gast geweest in het programma mediazaken, in een discussie naar aanleiding van 'Over tien jaar is de krant verdwenen' , over de toekomst van de kranten.
De presentatie van het programma was in handen van Jeroen Smit (foto, courtesy BN). Mijn mede-gasten waren Michel Mol (internetcoördinator Publieke Omroep) en Theo Huibers van KPMG.
Hij onderzocht wat uitgevers doen aan Internet.
Zijn conclusie is dat ze grote woorden hebben, maar te weinig doen: 'The walk doesn't match the talk'.
De uitzendingen van BN Nieuwsradio zijn na te beluisteren via www.bn.nl
Klik hier voor een overzicht van de streams.
Op het moment van toevoegen van deze entry (zondagmorgen 10:50) is de uitzending van zaterdagmiddag nog niet gearchiveerd, maar dat zal te maken hebben met het gegeven dat-ie door BNR Nieuwsradio vandaag nog twee keer wordt herhaald. Alks u er belangstelling voor heeft: probeer vanavond of morgen nog eens.
Www.bn.nl is overigens de oude URL van de website van het Brabants Nieuwsblad, zoals in de lucht voor de fusie met Dagblad de Stem in 1998. De domeinnaam is later verkocht aan Business News Radio, maar wie www.stem.nl in tikt, wordt nog steeds geredirect naar www.bndestem.nl.
Overigens altijd leuk: even na kijken hoe sites er vroegr uitzagen op 'The Wayback Machine'.
Zie ook: Kan een aap ook een weblog maken?
Posted: June 05, 2005, 10:54 AM | Comments (3) |
Via het Fido-net, liet ik onlangs vallen in een thread op een help forum met een paar jeugdige nerds, die alles van breedband en het huwelijk tussen internet en televisie leken te weten. De reacties waren een beetje melig (Fido-net, is dat een blog van hondenliefhebbers?), en van bulletin boards, WinCim en Compuserve bleken ze ook nog nooit gehoord te hebben. Dat is een van de dingen waar ik niet eens bij stil gestaan had, toen het kort geleden op deze plaats ging over de huidige generatie brugpiepers, geboren op internet, voor wie het allemaal zo vanzelfsprekend is.
Dat is mobiel, verstuurt de hele dag fotos naar elkaar en de rest van de wereld, chat, msnt, blogt, logt en googlet er de hele dag op los, en van een wereld zonder internet kunnen ze zich geen voorstelling maken. Dat wist ik allemaal, maar dat ze ook vrijwel niets weten van de geschiedenis van het internet weten, was een verrassing voor me.
Misschien maar eens een blog voor internet-senioren op gaan richten; niet voor de senioren die massaal internet beginnen te ontdekken, onder meer dankzij projecten als Jong Leert Oud, maar voor hen die er vanaf het begin bij waren en zichzelf daarom tot senior internetter mogen kronen. De aanleiding voor deze digitale nostalgie is een post die donderdagmorgen op de blog van DutchCowboys verscheen. Die ging over de geschiedenis van internet en de browsers Mosaic en Netscape, waarna nog een paar mede-internet-senioren over het prille begin van het net mee begonnen te mijmeren. Wie van ons dinosaurussen heeft er destijds ook nog geBBSt en durft het nu toe te geven?, verscheen er een comment onder die post. Ach ja, het bulletin-board. In gedachten zat ik weer op mijn lekkende zolderkamertje voor mijn Tulip 286, met ácht megabyte geheugen en een 2400 baud modem. Die Tulip is later als tekstverwerker - Word Perfect 5.1 - naar mijn zus in Amsterdam verhuisd. Goed product, dat Tulipje, in tien jaar een keer het batterijtje van het geheugen vervangen, verder nooit iets kapot gegaan.
Dat was begin jaren negentig, zodat ik nu zo ongeveer vijftien jaar met het net zit te spelen. Eerst via het Nederlands Eerste Algemene Bulletin Board (NEABBS) in Amsterdam, met de strenge systeembeheerder Max Keijzer. Dat elektronisch prikbord was nog geen internet, maar het NEABBS had wel een aansluiting op het Fido-net. Dat was een soort sub-internet avant le lettre, waar nogal wat Amerikaanse universiteiten mee communiceerden. Wat een wonder, toen mijn allereerste mailtje niet in een zwart gat bleek te zijn verdwenen, maar zowaar beantwoord werd door een Amerikaanse hacker. Later zou ik via Compuserve mijn eerste e-mail adres ontvangen; dat ik met gepaste trots onder de eerste exemplaren van deze column publiceerde: 104707.1136@compuserve.com. Dat was meteen mijn allereerste username en mijn eerste password was nimbly-pluck.
Meestal werkte het en soms werkte het niet. Met niet werkende krengen had ik - en iedere andere verslaggever die in de jaren tachtig met de eerste laptops op stap gestuurd werd - al de nodige ervaringen op gedaan. Met de Teleram PortaBubble bijvoorbeeld, waar ik in 1983 mee naar Roland Garros gestuurd werd. Door de Duitse importeur omschreven als tragbarer rechner und schreibmachine. Acht kilo woog het kreng en het was net zo groot als een 55 centimeter televisie. De printer zat achter een gleufje naast de donkerblauwe beeldbuis, waar een soort kassarol uitkwam met piepkleine lettertjes.
Dat was de back-up als er geen bitje in Nederland aangekomen bleek te zijn, nadat je een kwartier had zitten luisteren hoe de telefoonhoorn in die twee rubberen flappen bovenop het apparaat op 300 baud (!) had zitten piepen en fluiten. Plakte ik die kassarol aan de wand van een telefooncabine en begon ik, zaklantaarn in de ene, vergrootglas in de andere hand, mijn verhaal aan een dictafoniste voor te lezen.
Olivetti M10, Tandy 100 en 200, Compaq, Acer, Toshiba Tecra, ik heb heel wat van die dingen voorbij zien paraderen in de loop der jaren. Godzijdank waren ze allemaal van de baas, want met een laptop heb je een zekerheid: vroeg of laat gaat-ie naar de Filistijnen. Er dondert een bak koffie overheen, hij glijdt van de tafel af, de scharnieren van het scherm bezwijken, de stekker van het modem breekt af of gewoon een DKW: Das Kreng Weigert'.
Verrekte lastig als je zoiets als sportverslaggever op de eerste dag van een veertiendaags toernooi in een buitenland overkomt. Ik zweer dat er destijds sportverslaggevers voortijdig de VUT opgezocht hebben, toen ze niet meer met een typemachine bleken te mogen werken, omdat de dictafonistes ontslagen waren.
Doet me weer denken aan die arme Gert Jakobi, mijn immer zeer beminnelijke vaste buurman in de perszaal van Wimbledon. Schrijvend voor een Duitse kwaliteitskrant begaf zijn Toshiba het op het voor hem slechtst denkbare moment: na de finale van 1991; Stich tegen Becker, toen zijn verhaal net voor zijn eerste deadline zo goed als af was. Totaal verbijsterd zag hij hoe een knipperende prompt op de plaats van zijn verhaal verscheen, terwijl geen enkele toets op de Toshiba enig effect had en het enige resultaat van de reboot was dat ook de prompt spoorloos verdween.
Was los isst, was los isst? schreeuwde de volledig uit zijn beleefde rol gevallen Herr Jakobi in de telefoon tegen een helpdesk die er vanuit Bonn niet in slaagde om zijn apparaat weer aan de praat te krijgen: Der Apparat is kaputt, das isst los! Om vervolgens de hoorn op de haak te smijten, de Toshiba met een boog vanaf zijn bureau in de prullenmand ernaast te donderen en een balpen en een stuk papier te pakken. Een uur later pakte hij de telefoon weer op en begon hij zijn verhaal te dicteren: Londen, sonntag 8 juli 1991; Michael Stich schlug Boris Becker.
+++++++++++++++++++++++++++++++
Morgen doe ik mee aan een discussie bij BNR Nieuwsradio (91.6, 16:00 - 17:00 uur).
De presentatie van het programma is in handen van Jeroen Smit. Andere gasten zijn Michel Mol (internetcoördinator Publieke Omroep) en Theo Huibers van KPMG. Hij onderzocht wat uitgevers doen aan Internet. De conclusie is dat ze grote woorden hebben, maar te weinig doen. Dat is de insteek van het gesprek. In vervolg daarop praten we over wat ik drie weken geleden over de toekomst van kranten geschreven heb, wat er in de toekomst allemaal mogelijk zal worden met Internet, en hoe het medialandschap daardoor zal veranderen.
+++++++++++++++++++++++++++++++
Tot slot een stukje duiding over de nieuwe manier van versturen.
Zoals gemeld in mijn voorlaatste mail, de laatste via de oude mailmachine, ontvangt u vanaf vandaag automatisch een link naar mijn column vanuit het Movable Type publishing system. Niet alleen van de wekelijkse column, ook van iedere nieuwe entry die geplaatst wordt. Mijn voordeel: ik heb er verder geen omkijken meer naar, het gaat vanzelf en ik hoef mijn mailmachine niet meer apart aan te slingeren via geknip en geplak.
Wie ook nog op de hoogte gehouden wil worden van iedere nieuwe comment onder een entry, klikt een keertje op 'Manage Your Subscription' en dan kunt u zichzelf abonneren op de comments, en als u dat wilt kunt u zichzelf ook verwijderen van de maling-list. Dat is een klik op opt-out of op remove en daarna ontvangt u niets meer.
Na de verhuizing naar de nieuwe Unix server heb ik wat nieuwe problemen met spammers. Wie zichzelf op de comments abonneert, krijgt dus ookeen mailtje als een porn spammer een link in een comment toevoegt. Captcha, het grafische filter dat zo mooi werkte op de vorige server, doet het niet niet op de nieuwe vanwege een security issue in HP Unix, waardoor Image::Magick op de nieuwe server nog niet mag draaien.
Wellicht volgen snel andere methoden - Jay Allen's Blacklist plugin bijvoorbeeld - maar ik heb nog meer te doen, en door enkele andere maatregelen -IP banning, regelmatig herbenoemen van een comment script - blijft de schade binnen de perken.
U kunt natuurlijk ook helemaal van de blog wegblijven en Uzelf met uw favoriete RRS-reader een van de RSS feeds abonneren:
RSS 1.0 op: krijnen.com/index.rdfkrijnen.com/index.rdf
RSS 2.0 op: krijnen.com/index.xml
Atom (volledige feed) op: krijnen.com/atom.xml
Vriendelijke groeten, Leon Krijnen
Posted: June 03, 2005, 02:55 PM | Comments (3) |