
Luxe probleem bij onze vrienden cyberjournalisten :-)
Waarschijnlijk eerst dokken voor de blog weer up is . . .
Posted: September 30, 2005, 06:29 PM | Comments (2) |

Schrik niet, na vijfentwintig jaar DOS, Vax, allerlei soorten Windows, Unix, FreeBSD en Linux ga ik aan de Mac. De vraag rest slechts welke configuratie, en welke leverancier de gelukkige wordt, (offertes zijn welkom). Het wordt in ieder geval een 20 inch iMac G5 met twee gigabyte geheugen. Extra toeters en bellen verschijnen mettertijd vanzelf, mijn besluit staat vast. Waarom, zult u vragen? U, die mijn gedoe met computers door de jaren heen gevolgd heeft, vooral de Apple-evangelistas met wie ik - meestal vriendelijk, soms frontaal - nogal eens wat mail uitwisselde over de antigonen pc en mac.
Waarom?
Ten eerste bevalt OS X me, nadat ik met twee verschillende machines van vrienden en collega's heb proefgedraaid, heel wat beter dan de voorgaande besturingssystemen van Apple. Al zal ik veel in de terminal werken, onder de grafische schil, omdat ik dat nu ook gewend ben op afstand op mijn server te doen. Met een beetje handigheid - en plezier daarin - kun je via de commandoregel bestanden, zowel lokaal als op internet, sneller beheren dan door gesleep met muizen en cursors. Maar dat is geen reden om een Mac kopen, want ook onder Windows kun je nog steeds een command venster openen.
Belangrijker redenen voor mijn migratie zijn het feit dat mijn machine steeds meer als mediacenter gebruikt gaat worden en dat steeds meer liefhebberijen zich op het web afspelen. Qua multimedia - video, geluid - kun je je aan Apple geen buil vallen, daar ben ik altijd van overtuigd geweest. Omdat ik steeds meer buiten de deur werk - met webmail, op servers, in diverse content management systemen - blijven er naast de multimedia programma's en de browser nog maar twee applicaties over die ik lokaal nodig heb: een tekst- en een foto-editor. Resteren de twee belangrijkste redenen: aan een iMac g5 zit maar een kabel, voor de voeding, en, zeg nou zelf, heeft u ooit wel eens zo'n mooie machine gezien?
Walt Mossberg (september 23, 2004): Apple's latest iMac is elegant, powerful, surprisingly affordable.
Posted: September 30, 2005, 11:13 AM | Comments (10) |

Met real time media als internet, radio en televisie verliest de gedrukte uitgave steeds meer haar rol als nieuwsvoorziener. De krant wordt meer en meer een eitje bij het ontbijt. Leuk, maar niet meer noodzakelijk te lezen, zoals dat vroeger wel het geval was. Aldus een persbericht van InCT, vakblad voor uitgeven, innovatie en ict. Lees verder voor de volledige tekst van het persbericht, dat als subkop had: 'een nieuwsmedium moet hyperactueel zijn'.
'Jongeren van nu gaan toch geen abonnement meer afsluiten? Die vragen zich af wat ze met dat vodje moeten waarop het nieuws van gisteren staat afgedrukt. Die zitten minimaal tien uur per dag online en weten het direct wanneer er iets gebeurt ergens in de wereld. Voor de achtergronden en opinie kijken ze televisie en nemen ze een abonnement op een weekblad', aldus entrepeneur Video (nu.nl, Not Just Film, Veritate) in een interview in het septembernummer van InCT, vakblad voor uitgeven, innovatie en ict.
In hetzelfde nummer stelt uitgever Roland Pelle van KidsWeek: 'Kinderen zijn geboren consumenten, maar als het niet naar hun zin is ben je ze kwijt. Een nieuwsmedium moet hyperactueel zijn.' In het interview verhaalt Pelle over de succesvolle manieren waarop zijn uitgeverij snel verwende multimediaconsumentjes geboeid houdt. Verder in dit nummer onder meer: Zijn webloggers de nieuwe uitgevers? Alles over webvertising voor uitgevers; Met podcasting van uitgeven naar uitzenden en vier cases over de advertentieworkflow voor folio en web. Het septembernummer van InCT verschijnt op 28 september a.s.
Posted: September 27, 2005, 08:51 AM | Comments (0) |
Verplichte links voor alle journalisten, voor alle studenten journalistiek, voor iedereen die iets met media te maken heeft: 71 genomineerden in verschillende categorieën in de jaarlijkse strijd om de Online Jornalism Awards, georganiseerd door de Annenberg School for Communication, onderdeel van de University of Southern California in Los Angeles.
Voor studenten valt er kennelijk nog het een en ander te doen, want er is niemand genomineerd voor 'Best Student Website'.
The Online Journalism Awards are a comprehensive set of journalism prizes honoring excellence in English-language Web journalism. They areadministered by the Online News Association and the Annenberg School for Communication at the University of Southern California.
Posted: September 26, 2005, 12:00 PM | Comments (2) |
Vorige week beschreef ik Bloglines, mijn online nieuwsverzamelaar. De reacties wisselden tussen 'wasda?' en 'bedankt voor de tip, inderdaad een geweldige RSS-reader!' Bloglines registreert voor je, waar je ook bent, thuis, op je werk, of in een internetcafé, wat je gelezen hebt en wat je nog moet lezen.
Een digitale dwingeland, al is het aan jezelf om te bepalen hoeveel blogs er voor je bij gehouden moeten worden en hoe vaak die dat per dag gecontroleerd moeten worden. 'Je bent toch gek', aldus een collega, 'als je iedere dag dertig blogs leest.’
Die heeft het nog niet helemaal begrepen, want dat is precies wat je dankzij Bloglines niet hoeft te doen. Je lees- en surfgedrag verandert er wel door, je wordt een goede koppensneller.
Tussen alle reacties is een opvallende van PB. Het is dat ik weet dat op zijn weblog http://www.PBDoetMee.nl ook een RSS-feed aanbiedt, anders zou ik denken dat-ie een bloghater is.
Citaat: 'In de hausse van ontploffende mediakanalen (RSS, SMS, portables, GSM, internet, teletekst, tv en ook nog steeds papier) vergeten we één belangrijk gegeven: men – zeker de niet-jonge generatie – is de weg behoorlijk kwijt. Duiding ontbreekt, men weet letterlijk niet meer waar men het moet zoeken. Ook de jongere niet, die zich voor nieuwsgaring baseert op MSN, weblogs en MSN Spaces. We weten allemaal dat daar nou niet echt de beste nieuwsvoorziening te vinden is, en dan druk ik me netjes uit. Ouderen ziet door de bomen het bos niet meer, en grijpen naar het vertrouwde: krant en teletekst. De andere mediakanalen gaan langs hen heen. Zolang mediamakers niet in staat zijn te duiden welke mediavorm voor wie geschikt is zal de chaos alleen maar groter worden. Is dat een fijne ontwikkeling? Dacht het niet.'
Als PB gelijk heeft is dat een hele geruststelling voor mij en mijn collega's: er blijft in deze snelle wereld behoefte aan journalisten die nieuws verzamelen, fliteren en uitleggen. Zou dat zo blijven?
Posted: September 23, 2005, 06:37 PM | Comments (4) |

Aanradertje voor collega's, vooral de lay-outers: kijk eens hoe mooi sommige kranten begin vorige eeuw waren.
In Slate, een van de oudste online magazines, kijkt Jack Shafer terug naar kranten, medio 2005 onder de titel:
The Lost World of Joseph Pulitzer
A century ago, newspapers were bigger, bolder, and more beautiful. What happened?
Inderdaad, wat is er fout gegaan? Dat vraag je af als de schitterende full colorpagina's bekijkt die bij het artikel geplaatst zijn. Het lijkt me een mooi, een prachtige uitdaging voor iedere krant om minstens een keer een bijlage in die stijl te maken.
Posted: September 21, 2005, 02:59 PM | Comments (1) |
Dat de papieren krant verdwijnen zal, dat staat buiten kijf. Maar vrees niet; voor de prevutters, maar ook voor de spaarzame jongeren op de redactie is het goede nieuws dat ons werk tot minstens - pak 'm beet - 2045 ook nog op papier verspreid zal worden. Aldus Francisco van Jole, die bij ons op de krant de redactiechefs ruim anderhalf uur toesprak over de effecten van het web op hun werk en hun toekomst.
We hoeven derhalve niet al te somber te zijn, maar dat mag geen reden zijn om rustig door te gaan met wat we nu doen.
Van Jole schetste om te beginnen nog maar eens de problemen die we kennen; oplagedaling vanwege ontlezing en het - beter gezegd het niet - arriveren van jongeren als nieuwe lezers. Die jongeren hebben een ding gemeen: internet is de gemene deler; ze doen iets op internet.
Ze delen nog een eigenschap; ze zijn niet geinteresseerd in nieuws, althans niet in het tot zich nemen van nieuws op de klassieke manier.
"Probeer het maar", aldus Van Jole, "maar er is geen ontkomen aan nieuws, ook niet als je jezelf er een week lang van probeert te onthouden. Zelfs zonder internet, telefoon, krant en televisie hoor je het binnen vijf minuten als er ergens op de wereld iets gebeurd is. Mensen gebruiken alle mogelijkheden en het wordt je vanzelf verteld, of je wil of niet".
We zullen op de een of andere manier tussen die jongeren moeten zien te komen, willen we ver voor 2045 nog een publiek over hebben, in een wereld waarin Google het orakel van de parate kennis is. Wat het kan zijn, aldus Van Jole, "omdat iedere manager al voor internet wist dat je beter een besluit kunt nemen op basis van slechte informatie dan goede informatie krijgen waar je niks aan hebt".
Van Jole, die halverwege de jaren negentig 30.000 abonnees op zijn mailinglist had, las vanaf die tijd tot het begin van het lopende millennium geen kranten meer. Daar is hij van teruggekomen, vanwege het meestgebruikte argument van de voorstanders van het papier: het gevoel van de krant bij de koffie en het ontbijt.
Nog een geruststelling: de televisie heeft meer te vrezen van internet dan de krant. De klassieke televisie dan, waarin de hele familie op gezette tijden een programma deelt. Dat beeld was al aangepast, met meerdere televisietoestellen in huis, en intussen komt de televisie in de hand, overal en altijd beschikbaar, en in rap tempo aan.
Na afloop van de bijeenkomst demonstreert Van Jole aan enkele belangstellenden zijn nieuwe Sony Playstation. Een ding dat alles kan; games, mailen, webben, draadloos internet, televisie. Net zo groot als een doosje sigaren, haarscherp beeld, razendsnel.
In die boeiende, veranderende wereld kunnen we ons bestaansrecht blijven ontlenen aan onze betrouwbaarheid. Zelf een fervent gebruikers van RSS heeft ook Van Jole behoefte aan een betrouwbaar filter dat uit het overweldigende aanbod de dingen pikt die de moeite waard zijn.
Voor niet RSS'ers: RSS is niets meer en niets minder dan een abonnement op een website of blog. Op het moment dat er een nieuw artikel op zo'n site geplaatst wordt, krijg je automatisch een seintje. Via een RSS reader, maar het kan ook via een mailtje, of de gsm, of op de televisie in je hand. Nieuwe op RSS gebaseerde toepassingen zullen de komende tijd in rap tempo opduiken.
Ook BN/DeStem biedt al enkele maanden niet alleen RSS aan, maar ook alerts via SMS, en een nieuwsbrief die geabonneerden naar de site probeert te lokken. Waarschuwing van Van Jole: als je alert aanbiedt, dan moet je wel alert zijn, want anders is de interesse snel verdwenen, zeker als ervoor betaald moet worden.
Bij 'user generated news' en 'user generated content' heeft hij ambivalente gevoelens. Aan de ene kant ziet hij kranten graag nog steeds als de betrouwbare partner die het nieuws selecteert en duidt, maar aan de andere kant is daar de niet te stuiten behoefte aan het gepubliceerd zien van eigen content in de vorm van reacties, tekst en/of foto's.
Zie het succes van de fotodiensten op het web, Flickr voorop. Miljoenen foto's zijn er op die site geplaatst, voorzien van tags, omdat mensen nu eenmaal apetrots blijken als ze zelf iets mogen publiceren.
Wat zou Van Jole ons aan willen raden? "Vooral meer sjeu. Je moet de mensen proberen te raken. Wat je vooral niet moet doen, is ze alleen maar problemen voor blijven schotelen. Mensen houden niet van problemen zonder oplossingen. Vroeger stelde het vak van journalist niet zoveel voor, maar om de een of andere reden is het de afgelopen decennia in aanzien gestegen. Dat heeft het vak geen goed gedaan, het is er allemaal wat smakeloos door geworden, maar gelukkig gaan we nu weer iets omlaag".
Intussen moeten we wel trots blijven op ons vak onder het motto: "Ik ben journalist en als jij iets wil weten dan zoek ik het voor je uit".
Francisco van Jole (1960) verdiept zich sinds 1993 in de maatschappelijke gevolgen van internet. Hij is columnist van de Volkskrant en radiopresentator bij Tros Online, en sinds kort ook bij de nieuwe omroep Llink op Radio 1 met De Geitenwolensokkenshow. Tussen 1995 en 1998 publiceerde hij The Daily Planet, het populairste Nederlandstalige e-zine. Van Jole onderhoudt onder meer zijn persoonlijke website 2525.com. Eerder verscheen het zeer succesvolle De Internet-Sensatie. Een reisverslag uit cyberspace (1994).
Link: website Fransisco van Jole: www.2525.com
Link: Tros Online
Interview BN/DeStem: Een leven lang idealist
Posted: September 18, 2005, 01:30 PM | Comments (3) |
Ben ik na al die jaren alsnog aan internet verslaafd geraakt? De vraag rispt op als Bloglines vlak voor de deadline van deze column roept dat er deze morgen op de dertig blogs waarop ik geabonneerd ben, ruim zeventig nieuwe entries geplaatst zijn die ik nog niet gelezen heb.
Bloglines is de RSS-reader waaraan ik verslingerd ben geraakt, nadat ik een aantal andere programma's uitgeprobeerd heb die het allemaal net niet waren.
Voor nog-niet-ingewijden, kort door de bocht: via het RSS protocol krijg je automatisch een seintje zodra een nieuw bericht wordt geplaatst op de website waarop je geabonneerd bent. Een RSS-reader hoest de kop en een paar regels tekst op, en een klik verder ben je helemaal bij.
Bloglines is mijn favoriet omdat het een web-applicatie is, zodat ik het programma overal kan gebruiken, met mijn eigen instellingen, waar ik op dat moment toevallig ben; het woont niet op mijn computer maar op internet.
Bloglines werkt als een tierelier, het ziet er gelikt uit, het is snel, en het is gratis. Wie, net als ik, niets te verbergen heeft, zet zijn eigen 'blogroll' live, zodat iedereen kan zien wat ik aan nieuws tot me neem. Het zal u niet verbazen dat het over internet en dergelijke gaat, en het valt niet mee om in die wereld een beetje bij te blijven.
Via die dertig weblogs (soms valt er eentje in ongenade, soms pak ik een nieuwe) kom ik dagelijks dingen tegen die helemaal nieuw zijn, maar de vraag was verslaving. Ben ik een blogjunk? Ik begin collega's te begrijpen die zeggen dat de grootste kracht van een krant, het belangrijkste bestaansrecht van een redactie, het panklaar maken van het nieuws is.
Maar eens op zoek naar een programma dat uit mijn RSS filtert wat waardevol is. Op naar het web, waar ergens een blog moet zijn waar ze dat verzonnen hebben.
Posted: September 17, 2005, 10:11 AM | Comments (0) |
Qua mensenrechten valt er veel te verbeteren in China, maar als het om service gaat kunnen we een en ander van ze leren. Blijkens de ervaringen van onze correspondent Erwin Tuil, die meldt hoe men een ADSL-probleem in Peking oplost. Dat gaat zo: ADSL connect niet, Tuil belt KPN, wordt beleefd te woord gestaan, twee minuten later teruggebeld, twee uur later monteur aan de deur, probleem opgelost.
Hier gaat de verhuizing van mijn ISDN/ADSL anders: formulier invullen op website KPN. Datum bepalen, maar niet binnen vijf dagen, dus week vooruit geprikt. Twee dagen later mail terug: kan niet, KPN heeft 16 september gekozen. Nadere bijzonderheden volgen.
Paar dagen later brief in de bus: op 16 september moet iemand van 08:00 tot 13:00 thuis blijven om de monteur binnen te laten. Brief rept over ISDN en niet over ADSL, dus ik moet de helpdesk bellen. In China wordt opgenomen, maar in Nederland niet: tuut, tuut; al onze medewerkers zijn bezet.
Die Chinezen zullen bij Amerikanen in de leer geweest zijn, want bij een probleem op mijn webserver is is de logistiek hetzelfde. Mailtje naar support@verio.com, dat meteen terugstuitert, voorzien van probleem ID. Drie minuten later een handgeschreven mailtje: probleem opgelost, ID afgesloten. Minuut later piept mijn mobiel en verstrekt een vriendelijke techneut nadere bijzonderheden. Maakt niet uit of het in het holst van onze nacht is, of die van hun: echte 24x7 support. Voor 14.50 dollar per maand 1500 mb diskspace, 8 gigabyte traffic, en een zak vol toeters en bellen.
Techneuten die van onze bazen alles in Nederland moeten doen vragen wel eens waarom mijn weblog in Amerika woont. Die hebben het niet begrepen: herstart bovenaan deze column en lees hem nog eens.
Posted: September 10, 2005, 12:48 PM | Comments (0) |
Finally I've gotten a hold on Bloglines. What I did a year or so ago when I accidently landed at Bloglines for the first time was try to set up a blog with the name 'Leon' and to my amazement my name wasn't taken yet. So I registered, but until today didn't have any spare time to dive into Bloglines as a RRS feedreader. Initially I had some problems setting up a weblog at Bloglines. While I don't really need it, I gave it a good try today, and it's indeed a good and fast blogging system for anybody without a tool like MovableType.
With the blog up and running, I also checked out the possibillities of Bloglines as RSS reader and since an hour or so I'm hooked. This is my RSS tool from now on! I'd been using the KBcafe Rmail RSS application until today, wich sends you an e-mail every time one of your RSS feeds is updated. Combined with a notifier plug-in this way you can use your Gmail (or any other mail cliënt) as a replacement for a RSS reader. Works allright, but at the end of the day you have to remove one received e-mail for each updated feed.
Bloglines is better and since it's web-based usable everywhere. As for my Leon blog: when I cut a new entry from here and paste in into Bloglines, automatically all images and links are added in the html code. Great! I'l keep bloglines/blog/leon up as a mirror - might generate some extra traffic - and if there's a Leon around with a fat wallet, offers are welcome :-)
Posted: September 07, 2005, 04:17 PM | Comments (0) |
Nieuwe tijden, nieuwe ontwikkelingen; na bijna 10 jaar mijn computercolumn onder de naam 'Interface' te hebben geschreven - de eerste verscheen op zaterdag 4 november 1995 onder de titel: 'Het leven is een doos bonbons' - is met ingang van afgelopen zaterdag de naam veranderd. ('Live is box of chocolats, Forest; you never know what you're gonna get :-)
XSKrijnen klinkt wel lekker, en wie zich afvraagt waar dat XS voor staat; dat is de naam van het nieuwe tabloid dat u tegenwoordig op zaterdag bij BN/DeStem aantreft.
Citaat uit de krant van zaterdag: 'Thema is lifestyle. Zeg maar: Leefpatroon, leefstijl. Onderwerpen dus over gezond leven, relaties, cultuur, mode, interieur, moderne media. Zaken waarmee de eigentijdse mens zich onderscheidt van de ander en dingen die het leven veraangenamen'.
Een van de gevolgen van het publiceren op het tabloid is dat het korter moet, want minder papier. Van de tot nog toe gebruikelijke lengte van mijn column is ongeveer een derde overgebleven. Even wennen, maar het dwingt je wel om beter na te denken over je onderwerp en tot zo kort en bondig mogelijk formuleren.
Verder is er op de pagina's van de nieuwe uitgave wat meer ruimte beschikbaar voor andere bijdragen over high tech, computers, web en internet, dus is het niet zo dat ik nou midden in de week ineens een paar uur over heb.
Posted: September 05, 2005, 10:48 AM | Comments (0) |
Hijgend Hert, zaterdag 3 september; de vader van de Cyranos, de koning van de Bredase rock and roll; Cees Loomans is 60 geworden.
Mooi feest, met Romeo Spinelli, en natuurlijk met de Cyraneuzen zelf.
Alle foto's zijn gemaakt door Martijn Jas, en als ik nou ook de sleutel van de kast weer kan vinden, kan ik de originelen naar een cd voor de Cees branden.
Klik hier of op de foto voor het album. (en nee, niet-flatteuze platen worden niet verwijderd!)
Posted: September 04, 2005, 01:35 PM | Comments (0) |

Doug Engelbart, die in 1968 voor het eerst met een muis een cursor bewoog, leeft nog. Net als David Bradley die voor IBM ooit de combinatie control - alt - delete programmeerde. Waarmee gebruikers van Windows een kwart eeuw na dato nog steeds hun gecrashte machine aan kunnen trappen.
'Ik heb hem uitgevonden', grapte Bradley toen hij Bill Gates voor het eerste ontmoette, 'maar jij hebt hem wereldberoemd gemaakt.' De rijkste man van de wereld kon er niet om lachen, maar dat kon Bradley niet bommen; 'ik ben ermee in de kruiswoordpuzzel van de New York Times terecht komen, dus mijn levensdoel is vervuld'.
Engelbart en Bradley - beiden inmiddels gepensioneerd - hebben mee mogen maken wat er van internet en computers geworden is. In tegenstelling tot geniale denkers die te vroeg geboren en gestorven zijn. Zoals bijvoorbeeld Alan Turing en Vannevar Bush. Tik Vannevar in Google en u ziet een link naar een bijzonder document: 'As We May Think'.
Het artikel dat Bush in 1946 voor 'The Atlantic Monthly' schreef, waarin hij hyperlinks beschreef en voorspelde hoe alle documenten ter wereld aan elkaar gelinkt zouden worden. Alan Turing is de wiskundige die in 1950 de naar hem genoemde test ontwierp. Als een mens communiceert met een computer en dat niet doorheeft, dan heeft die machine de Turing-test doorstaan. Tot op heden is er nog geen computer die zo'n test met succes afgelegd heeft. Al zijn er mensen die denken dat de stem van het call-center, die u over probeert te halen om een bepaalde toets van uw telefoon in te drukken, een echte is.
Op mijn mobieltje hanteer ik mijn eigen test. Bellers zonder nummerherkenning worden weggedrukt: geen last meer van opdringerige verkooppraatjes. Wie mij echt wil spreken, laat dat wel weten via voice- of e-mail. Alle anderen zijn gezakt.
Posted: September 03, 2005, 02:15 PM | Comments (4) |