Welcome at Krijnen.Com

| Saturday, October 11, 2008, 2:27:04 P.M.  | RSS 1.0 | RSS 2.0 | Atom | Blogger | PhotoAlbums | Contact | Spam Poison |

« June 2008 | Home | August 2008 »

July 28, 2008

Dure diesel

gallons.jpg

Hij is net zou oud als melig, die grap over dure diesel; 'maakt me niet uit, want ik tank toch altijd voor een geeltje'. Ik moest er aan denken toen ik deze week mijn trouwe kilometervreter volgooide en het telwerk pas tegen de honderd euro stokte.

Op mijn leeftijd reken je dat om naar guldens en voor dat bedrag reed ik in de seventies een maand of drie in Nederland, of twee keer op en neer naar Albufeira. Denken aan dieselen maakt me weemoedig. Eind van de jaren zeventig karde ik in mijn eerste diesel met de ster, net als een paar vrienden.

Toen vonden we zeventig ouderwetse cent de liter een vorm van oplichting door de staat waar we niet aan mee wensten te werken. Al was het maar omdat-ie op dat moment in de USA een kwartje deed, en we wisten zeker dat dat per gallon was.

Dus deden we qua diesel alles wat god en overheid verbood, zoals rode diesel kopen bij een soepele boer of bij een regelrechte boef in België, en huisbrand- of ordinaire stookolie van dertig cent de liter opstoken. Ik garandeer u dat een oude Mercedes diesel altijd en overal op blijft lopen.

Het ging destijds fout nadat mijn beste maat naar het Rasopark in Hoeven verhuisd was, daar waar nu Transformanten wonen. De telefoon ging, net toen Jan huisbrandolie aan het hevelen was uit de 1200 liter tank die achter in de garage stond.

Het gesprek liep uit, en werd wreed verstoord door loeiende sirenes, toen het halve Rasopark met een centimeter stookolie bedekt was.

Opruimingskosten en boetes waren mega, waarmee alle besparingen van de voorgaande twee jaar in één klap teniet gedaan waren. Sindsdien tanken we netjes, zoals iedereen, aan de pomp.

 Posted: July 28, 2008, 11:51 AM | Comments (0) |



July 20, 2008

Tattoos

Until_I_Find_You.jpg

Een tattoo bezit ik niet, ook niet op een verborgen plek, en ik moet er ook niet aan denken.
Het gaat me te ver, zoals ik een psycholoog in een praatprogramma met een serieus gezicht hoorde doen, een ets op je huid een 'losers logo' te noemen.

Recent is mijn kijk op het tattoowereldje verbreed door een van de mooiste boeken die ik ooit gelezen heb. Until I find you van John Irving. Volop getatoeëer in het boek, met een hoofdstuk dat zich in Amsterdam in de herst van 1969 afspeelt.

Terwijl Henk Schiffmacher er niet alleen in figureert, maar ook het logo op de omslag ontworpen heeft. Ik kan me voorstellen dat iemand een kleine tattoo laat zetten op een plek die bijna niemand ooit ziet, maar het grootste probleem blijft hoe dan ook altijd overeind: als je erop uitgekeken bent, dan zit je er mee.

Piercings hebben nog het voordeel dat je de gaten dicht kunt laten groeien, en als je kapsel niet bevalt, dan groeit het vanzelf uit. Je kunt ze door een andere tattoo over laten krassen, zoals ik van Irving geleerd heb, of weg laten branden, maar dat is ook zo wat.

Tot overmaat van ramp wezen twee cardiologen deze week op een tot nog toe onbekend bijverschijnsel van tatoeëren of piercen: je kunt er een dodelijke hartinfectie van krijgen.

Dat een dag nadat ik gelezen had dat pindakaas slecht is voor astmapatiënten, en zo staat er iedere dag wel iets in de krant waar je iets van kunt krijgen. Misschien slecht nieuws voor de tattoo detailhandel, maar als ik er een zou willen, zou ik me er niet al te druk over maken.

 Posted: July 20, 2008, 11:08 AM | Comments (0) |



July 17, 2008

San Francisco gegijzeld

sanfran.jpg

Mooi verhaal op de Wired blog van vandaag: San Francisco gegijzeld door ex-ambtenaar. Blijkt dat het complete netwerk van de stad én de gemeente gegijzeld is door een netwerkbeheerder die eerst zichzelf als super-user van de complete rambam heeft benoemd, zowel de systemen als het complete glasvezelnetwerk.

Daarna heeft-ie de permissies van alle anderen onderhanden genomen, met als gevolg dat bijvoorbeeld niet alleen de burgemeester en álle abmtenaren geen mail meer kunnen lezen, maar dat ook justitie én advocatuur niet meer bij hun bestanden kunnen.

De man, ene Terry Childs, die wellicht nog een appeltje te schillen had met een wethouder, of Bouw - en Woningtoezicht, of wie weet het parkeerbedrijf, is nu op zijn beurt in gijzeling genomen, nadat hij zondag gearresteerd werd. De borgsom bedraagt vijf miljoen dollar, maar vooralsnog verdomt-ie het om de passwords te verstrekken.

Blogger Ryan Singel van Wired somt nog een paar vergelijkbare voorbeelden uit het verleden op.

Zoals die van de boze Australische ingenieur, die vanachter zijn laptop een paar miljoen liter rioolwater in parken en rivieren dumpte, en verder gaat het voornamelijk tijdbommen die afgaan na een ontslag.

 Posted: July 17, 2008, 09:46 PM | Comments (0) |



July 16, 2008

Reaguurders

troll.gif

De verbazing ben ik allang gepasseerd, maar af en toe ben ik nog verbijsterd over het niveau van de reacties op artikelen op onze website. Zoals onder de verhalen over agente Gabriëlle Cevat, die in Amstelveen doodgeschoten werd door een dronkelap.

Het overgrote deel van die reacties bevatten oprecht verdriet, medeleven en uiteraard ook boosheid. Trollen en volslagen idioten reageren ook, met teksten waar de honden geen brood van lusten.

De comments die op de website in beeld verschijnen, zijn stuk voor stuk gevalideerd door mij of door een van mijn collega's. Meestal is dat niet zo moeilijk en wordt na snelle lezing op de knop accept dan wel reject geklikt. Soms moet je er wat langer over nadenken, raadpleeg je een collega, soms maak je, al dan niet inderhaast, een verkeerde keuze.

Gelukkig kan op een website, in tegenstelling tot een krant die de brievenbus gepasseerd is, zo'n fout nog hersteld worden. Per dag worden tussen de vijftien en 25 procent van de honderden reacties geweigerd.

Sommige reaguurders zijn werkelijk van God los, velen anoniem, te laf om hun echte naam of e-mail- adres in te vullen, verborgen achter het ip-adres van het bedrijf waar ze werken, de plaatselijke bieb of weten we veel waar.

Een ervan, die van verschillende namen en e-mailadressen gebruikmaakt, reageerde zowaar op een mailtje naar een van die adressen.

Mijn vraag was of-ie zijn toon wat matigen kon. Zijn reply: 'Het is niet mijn bedoeling om met zo'n links stuk stront in discussie te gaan.'

Tja, wat moet je zo iemand antwoorden?

 Posted: July 16, 2008, 12:00 PM | Comments (0) |