August 28, 2008

De ziekte

Met Lance Armstrong heb ik nooit zoveel gehad. Dat-ie hard kon trainen en fietsen staat buiten kijf. Wat-ie tot zich nam niet, maar ik ben er al lang geleden mee opgehouden mezelf af te vragen wie slikt en wie zuiver op de graat is.

Als ploegartsen, laboratoria en elkaar het kot uitvechtende sportbonden het al niet eens worden, hoe zou ik er dan achter moeten komen? Wat me van Armstrong vooral niet beviel is dat-ie altijd liep te beweren de kanker verslagen te hebben.

Pure nonsens, een ziekte kun je niet verslaan. Bovendien degradeer je met dat soort uitspraken degenen die het met minder geluk dan wel slechtere verzorging af hebben moeten leggen tegen een ongeneeslijke ziekte, tot verliezers.

Irreële en irritante praatjes zijn dat, vooral voor nabestaanden. Mijn hart ging daarentegen open voor die fantastische Maarten van der Weijden. De acute leukemie overleefd, op zijn kale kop de littekens van een hersenoperatie voor altijd zichtbaar, was hij, de gouden medaille vers om de nek, de eerste om dat soort geleuter te voorkomen;

'Niks geen ziekte verslagen. Ik ben gaan liggen omdat ik niets anders meer kon, heb het vertrouwen aan mijn artsen gegeven en dankzij hen, dankzij de vooruitgang in de medische wetenschap, en niet te vergeten dankzij een vette portie mazzel, sta ik hier'.

Daar kan die Armstrong nog wat van leren. Ondanks het goede werk wat-ie doet, met zijn Foundation, zou-ie onderhand eens op moeten houden om in allerlei interviews de pechvogels onder ons wijs proberen te maken dat ze zelf een ongeneeslijke ziekte kunnen verslaan.

 Posted: August 28, 2008, 08:36 AM | Comments (0) |

August 10, 2008

Tuut-tuut

Mijn telefoonnummer staat niet meer op de zwarte lijst van telemarketeers. Tijden niet lastig gevallen, maar de laatste tijd is het weer raak. Die zwarte lijst had ik gescoord door mijn techniek.

Consequent, als ik iemand aan mijn lijn kreeg die me een hypotheek, een belegging, een andere energieleverancier of een nieuwe credit card wilde aansmeren, zei ik: 'momentje, even de radio zachter zetten.'

Waarna ik de hoorn op tafel legde en verder ging waar ik mee bezig was. Meestal duurde het geen minuut voordat-ie tuut-tuut begon te doen; die jongens en meisjes hebben niet al te veel geduld, anders halen ze hun qoata en bonussen nooit.

Natuurlijk tikken ze bij grappenmakers als ik een sterretje achter mijn naam, en delen die digitale standwerkeers hun bestanden, zodat je steeds minder lastiggevallen wordt.

Dat ik momenteel weer de pineut ben, is een vervelend bijverschijnsel van het geven dat partnerlief zelfstandig geworden is. In het boeventaaltje van fiscus en vrije ondernemers heet dat zzp, de start-up heet Rataplan.

Zelfs de Kamer van Koophandel is een sjacherende bende tollenaars; Rataplan was koud een dag ingeschreven of de brievenbus begon te klepperen en de telefoon te rinkelen.

Folders en pasjes van groothandels waar Rataplan van alles wat het niet nodig heeft btw-vrij kan gaan halen, een tegoedbon voor vijftig euro Google Ads, van studiereizen, formulieren die alleen getekend hoeven te worden om tot over de nek in schulden te zitten, kilo's per dag.

Dat gaat ellemaal ongeopend de kliko in, maar wie verlost van van die herboren telefoonhorzels, die me iedere dag naar de directie van Rataplan vragen?

 Posted: August 10, 2008, 10:55 PM | Comments (1) |

August 02, 2008

Komkommertijd

Sommerloch, agurktid, la morte-saison, nyhetstorka, sezon ogórkowy, uborkaszezon, silly season. Niet alleen in Nederland is het momenteel komkommertijd, maar ook in Duitsland, Noorwegen, Frankrijk, Zweden, Polen, Hongarije en Groot-Brittannië.

In Zuid-Afrika, Australië en Nieuw Zeeland nu niet, daar staat in december en januari de onzin in de krant. Ik weet niet of u zich eraan geërgerd of mee vermaakt heeft, maar de afgelopen week was het raak.

Terwijl je zou gaan denken dat Radovan Karadzic zich nu heeft laten pakken omdat hij maximale exposure krijgt, sluipen de komkommers de kolommen in. Op een Italiaanse veerboot bekropen honderden teken een vrouw die niet gebeten werd, maar in Frankrijk werden twee dode jongetjes gevonden waar tanden in gezet zouden zijn.

De een met mysterieuze beten in zijn nek, de ander met veertig messteken die voor mysterieuze beten werden aangezien. Tragische gevallen, waar je in andere tijden niets van zou horen, al had die gek die in een bus in Canada op zijn dooie gemak zijn buurman met een jachtmes onthoofdde, in september de krant ook nog wel gehaald.

In komkommertijd krijgen uitvinders de aandacht waar ze de rest van het jaar tevergeefs om vragen. Dus gaat het bijna dagelijks over apparaatjes die een auto twintig procent zuiniger laten rijden, of op lucht, of die de uitstoot met de helft verminderen en meer van dat soort pseudo wetenschappelijk gedoe.

Doet me altijd denken aan de regel die er op Amerikaanse journalistieke opleidingen op dag één ingehamerd wordt: 'als het te mooi klinkt om waar te zijn, dan is het dat waarschijnlijk ook'.

 Posted: August 02, 2008, 10:19 PM | Comments (0) |