« August 2008 | Home | October 2008 »

September 27, 2008

Mijn geld

Ook ik begin me af te vragen of mijn spaarcenten veilig zijn en wat ons pensioenfonds met mijn geld uitgespookt heeft.

Gisteren, in de rij bij de flappentapper, stopte een man met een chagrijnig smoel het een na het andere stuk plastic in de gleuf.

Pas viermaal was scheepsrecht in de vorm van een briefje van twintig euro, dat hij in zijn borstzak propte, terwijl hij me aankeek met een gezicht van: 'durf er eens wat van te zeggen'.

De grappen over de crisis hield ik daarom maar voor me, ook omdat straks ook mijn geld verdampt zou kunnen zijn voordat ik het kan pinnen.

Doet me denken aan de oostelijke, toen nog Australische helft, van Papoea-Nieuw-Guinea. Toen daar een banksysteem werd opgezet, kregen de inheemse boeren flinke subsidies van de Australische regering. Papiergeld weigerden ze, want dat was niks waard; ze wilden munten. Die werden in jutezakken naar Port Moresby verscheept, waarna de ontvangers bij de bank duizenden dollars met de hand uit lieten tellen en een ontvangstbewijs kregen. Met dat papier, waar ze ook geen fiducie in hadden, stonden ze de volgende dag weer voor de balie: 'Show me my money, man!' Niet alleen de volgende dag, iedere dag, jarenlang. De banken moest extra personeel aannemen dat de ganse dag geld zat te tellen.

Het lijkt me wel wat. Als we met zijn allen iedere dag naar de bank gaan om ons geld te laten tellen, hebben ze geen tijd meer om ermee te gaan gokken. Als er tenminste nog wat te tellen valt.

 Posted: September 27, 2008, 11:35 AM | Comments (0) |

September 20, 2008

De megamall

Ik ben dol op een mooie mall; hoe groter, hoe mooier, hoe liever. Zodra die er is in Tilburg, ben ik er een regelmatige bezoeker, zeker als er een Food Court in wordt ondergebracht van de orde van grootte en kwaliteit als dat van Chadstone in Melbourne, of een van de willekeurige Westfields in Australië of de Verenigde Staten.

Van mij hoeft Janus Oomen namens de Bredase tegensputteraars dus niet in Tilburg uit te gaan leggen dat ze in het Haagje van het Zuiden liever niet hebben dat de mega mall er komt.

Vrijheid, blijheid, dus hij doet maar, maar omdat ze in Tilburg iets minder bekrompen denken dan in Breda, lijkt niets meer mijn mall in de weg te staan.

Het is typisch Nederlands; zodra er iets nieuws gebouwd moet worden zijn er mensen tegen, waar op zich natuurlijks niets op tegen is.

Het probleem is dat, waar het ook om gaat, mensen die tegen iets zijn niet alleen veel meer kabaal maken dan zij die voor zijn, maar ook dat ze veel meer gehoor krijgen in de verzamelde media.

Meestal gelardeerd met vergezochte argumentatie, gepresenteerd als onwrikbaar gegeven. Zoals 'de verpaupering' van de binnensteden.

Als je de Bredase winkeliersvereniging moet geloven, is binnen een half jaar na de opening van de mall de haven verzand, zijn de etalages dichtgetimmerd en zitten alle zelfstandigen in de bijstand.

Kom, dames en heren, graag een beetje meer optimisme, ondernemerslust en fantasie. Dat vertaalt zich vanzelf naar een binnenstad waar ik af en toe eens in zal lopen, in plaats van de auto te pakken naar mijn favoriete mall.

 Posted: September 20, 2008, 08:49 AM | Comments (0) |

September 15, 2008

Ouderdom

Old age is a bitch, moppert men in het Angelsaksische taalgebied. 'Ouderdom is een kreng' hoor je hier nooit iemand zeggen als iets meer moeite kost dan vroeger. Nu mijn lijf wel eens iets eerder dan ooit protesteert, word ik steeds vaker geconfronteerd met collega's met wie ik decennia samen heb gewerkt.

En die nu van VUT, pensioen of de een of andere regeling gebruik gemaakt hebben, en met triomfantelijke, dan wel stille trom afgetaaid zijn.

Niet dat ik het hier niet meer naar mijn zin heb, maar als je er een tegenkomt met een glimlach van oor tot oor en een verbrande kop, dan zet je dat aan het denken. Voorlopig is het mijn probleem niet, want, te laat geboren, kan ik geen vutter meer worden.

Zul je zien dat de pensioengerechtigde leeftijd vlak voor de mijne een jaar of vijf opgerekt gaat worden. Ach, ik ken er ook een paar die niet stil konden zitten en daar heb ik ook altijd moeite mee.

Een ex-chef in ons grafisch bedrijf bestiert sinds zijn VUT een goed lopend schildersbedrijf. Nog mooier: de directeur-eigenaar die zijn toko een paar jaar geleden voor een miljoen of vijftien verkocht. Hij wil met zijn verhaal niet in de krant die hij zelf bezorgt, maar doet twee wijken.

Lekker vroeg opstaan, want dat had-ie zijn hele leven al gedaan, lekker anderhalf uur fietsen, en je krijgt er ook nog een paar centen voor. Het is derhalve niet uitgesloten dat u mij over een jaar of acht niet meer aantreft in de krant, maar dat ik hem wel bezorgd heb.

 Posted: September 15, 2008, 12:28 PM | Comments (0) |

September 08, 2008

De Noordpool

Wie zich niet hoofdschuddend, ach- en wee klagend achter het klimaatpessimisme schaart, wordt in de discussie over de vermeende opwarming van de aarde met een mix van medeleven en agressie tegemoet getreden.

Of doodgezwegen, zoals wetenschappers die niet begrijpen waarom kranten vol staan van stijgende zeespiegels en een Noordpool waar je omheen kunt varen.

Een van die sceptici is Prof. Begemann, fysicus en emeritus hoogleraar te Eindhoven. Die heeft vorige maand zelf in het pakijs vastgezeten, en vraagt zich af waar de nonsens vandaan komt: 'in en rond de Northwest Passage kwamen wij aan het einde van het zomerseizoen nog zoveel ijs tegen dat een gewoon schip daar niet doorheen kon.'

Volgens Begemann zijn de laatste zomers wellicht iets warmer geweest, maar wat je in de linkse klimaatkerk nooit hoort preken is dat de winters kouder en langer zijn, en dat de gemiddelde temperatuur eerder gedaald dan gestegen is.

Begemann herinnert er ook nog eens aan dat de gemiddelde temperatuur op de Noordpool in de jongste geschiedenis enorm op en neer gestuiterd is. Zo leefden 1500 tot 4000 jaar geleden op plaatsen die nu alweer honderden jaren onder meters ijs bedolven zijn, mensen van jacht, visserij en landbouw.

Ergo: enorme klimaatveranderingen in de afgelopen paar duizend jaar, waar mens en CO2 niets mee van doen hadden. Tijd voor een kritische toets van informatie over klimaatverandering, door deskundigen die geen belang hebben bij een eenzijdige berichtgeving.

Dus niet door politici, en, moet ik er helaas aan toevoegen, het merendeel van de media.

 Posted: September 08, 2008, 07:54 PM | Comments (3) |

September 02, 2008

Steve Jobs

Iedereen dient vroeg of laat waan voor eeuwigheid in te wisselen. Voor hen die in dit ondermaanse belangrijk lijken, is het in memoriam geprefabriceerd. Toen ik bij de krant begon, lagen in een stoffige la de necro's van prins en paus geduldig te wachten.

Tegenwoordig zit dat in computers, en waar mensen met die krengen werken, worden mooie fouten gemaakt. Zo verscheen, vier jaar voordat de einddatum klopte, de necrologie van Prins Bernhard op de website van de Haagse Courant. Andersom kan ook; als stagiair heb ik ooit geblunderd door een dode burgemeester te citeren als de lintenknipper bij de opening van een nieuwe school.

Gisteren raasde de necrologie van Steve Jobs web en wereld over omdat iemand bij het deftige Bloomberg, mega in financiële software, nieuws en gegevenshandel, op een verkeerde knop gedrukt had. Jobs, dat is Apple, en dat betekent nogal wat in Amerika.

Steve Jobs is onlangs genezen verklaard van alvleesklierkanker, maar voor hij die opbeurende mededeling ontving, heeft hij zijn ziekte acht maanden geheim gehouden, om de aandeelhouders niet al te nerveus te maken.

Je vraagt je af of degene die bij Bloomberg op de verkeerde button klikte dat per ongeluk gedaan heeft, of in opdracht van een effectenhandelaar met een paar honderd miljoen aan opties op het een of ander.

Ik ben benieuwd of die redacteur nog in functie is. Van mijn historische blunder herinner ik me dat de mij begeleidende eindredacteur de uitbrander ontving.

Die had beter moeten weten dan de door mij geraadpleegde almanak van Noord-Brabant, volgens welk naslagwerk de dode burgemeester nog steeds in functie was.

 Posted: September 02, 2008, 11:06 AM | Comments (0) |