June 13, 2009

De visboer

Een van de voordelen van ouder worden is dat je minder naar geleuter luistert. Van pseudo wijheid, honderden keren gehoord, tot luidkeels ontkennen wat ooit onwrikbaar waarheid was.

Ach, niet alleen hoe gekapt te worden en hoe gekleed te zijn golft op en neer op de modieuze menselijk variant van de varkencyclus, maar ook wat te denken, hoe te handelen, wat te doen.

Soms verrast me zowaar iets. Zo mag ik regelmatig een haring of twee achterover slaan, mét uitjes, genetisch niet in staat om een viskraam voorbij te lopen.

Al gun ik het die pekelende boevenbende eigenlijk niet. Tot begin juni proppen ze hun koelpakhuizen vol met Hollandse ouwe, om ze daarna met veel tam-tam als Hollands nieuwe te verpatsen.

Heerlijk én gezond, zo'n haring, niet dan?

Helemaal niet, volgens cardioloog Neumann van het Rotterdamse Havenziekenhuis, die er lekker mee scoorde. Volgens hem kan je pardoes dood blijven na het happen van een nieuwe haring, tot dan onbewust van je aangeboren hartfalen.

Terwijl notabene een maand geleden de Universiteit van Maastricht een persbericht de wereld instuurde met de volgende aanhef: 'Een vetarm dieet met koolhydraten en veel vette vis (bijvoorbeeld zalm, haring of makreel) helpt om diabetes en hart- en vaatziekten bij dikke mensen te voorkomen.'

Kunt u er nog een touw aan vastknopen?

Ik niet. Ook al ben ik al lang niet rooms meer, één gekoesterd ritueel uit mijn jeugd zal mij altijd heilig blijven. Op moment van schrijven is het bijna vrijdagmiddag en loopt het water me in de mond.

Op naar de visboer!

 Posted: June 13, 2009, 01:02 PM | Comments (0) |

June 06, 2009

Mijn DNA

Een heet en modieus onderwerp: DNA. Benieuwd hoe het mijne eruit ziet, op naar Google. Op "dna testing" reageert de digitale wereldwijzer met anderhalf miljoen resultaten, vergezeld door vijftien advertenties van laboratoria in binnen- en buitenland.

Als je een druppel bloed, pis of speeksel, een schaamhaar, een aambei of een teennagel opstuurt, met het nummer van je credit card of Pay Pal, dan arriveert ommegaand een blauwdruk met alle geheimen van je eigen stoffelijkheid.

Het kost een paar centen, maar dan heb je het ultieme bewijs dat je bestaat. Goedkoper kan ook, via zelftest pakketten, en helemaal gratis is ook mogelijk.

Elders op het web wordt uitgelegd hoe met zout, afwasmiddel, zuivere alcohol, een lepeltje, een borrelglaasje en een vergrootglasje eigen DNA zichtbaar te maken.

Ik krijg spontaan heimwee naar toen we in het natuurkundelokaal de aansluitingen van water en gas verwisseld hadden, en op de inductiedemo met de aluminium ring 220 in plaats van 12 volt gezet hadden. Het werd een onvergetelijke les; de ring dwars door het plafond, bulderend vuur uit de waterkraan.

Gevolgd door een halfjaar iedere woensdagmiddag en zaterdagochtend duizend strafregels: 'Ik mag niet spelen en spotten met gevaar en veiligheid'.

Dat lesje onthouden hebbende, pas ik voor een doe-het-zelf kit, voordat daaruit blijkt wat velen stilzwijgend vermoeden: dat ik stapelgek ben.

Aan een professionele test begin ik ook niet. Laat Gods water maar over Zijn akker stromen. Het leven is te leuk om mezelf zorgen te maken over wat mijn DNA zou kunnen voorspellen.

P.s. Het wetenschappelijkbewijs dat ik niet overdreven heb (en dat de strafregels terecht waren :-): Variation 2 is a potentially dangerous demonstration.

 Posted: June 06, 2009, 11:42 AM | Comments (0) |