September 26, 2009

Dikbillen

Belgische dikbil met litteken van keizersnee op de linkerflank. Foto: Wikimedia Commons

Na een mooie fietstoertocht door België overweeg ik vegetariër te worden. Door de Noorderkempen peddelend heb ik de dikbillen niet geteld, maar het moeten er honderden geweest zijn; stuk voor stuk een litteken van een meter op de linkerflank.

Het via die ritssluiting op de wereld gekwakte kalf, maatje olifant, staat er nooit naast. De dikbil, gefokt voor haar spiermassa, geeft te weinig melk om het kalf, al vóór de geboorte opgefokt op spiermassa, in leven te houden.

Is het kalf een stiertje, dan gaat het meteen de deur uit, de pink ondergaat het lot van haar moeder. De spieren worden opgeblazen, de rits wordt een paar jaar lang geopend en gedicht, daarna wacht het slachthuis.

Het laatste lot van de loeiende bodybuilders op vier poten staat me op zich niet tegen, wel de onnatuurlijke weg die afgelegd is. Bovendien: wat pompen die Belgische boeren in die dikbillen?

De weilanden liggen op een steenworp afstand van Breda; God weet waar de slager hier zijn vlees vandaan haalt, waar de tussenhandel de biefstukken oppikt.

Meer vis eten misschien, het best zelfgevangen. Maar dat is tegen het zere been van de sportvissers: die worden boos dat de Poolse vissers de karpers niet terugzetten, maar opvreten.

Huh?

Waarom zou je anders vissen?

Mooie morele twist: de Partij voor de Dieren is tegen sportvissers omdat ze vissen pijn doen. Maar misschien zou Marianne Thieme het wel goed vinden dat jagers voortaan met een verdovingsgeweer op herten en zwijnen schieten, om ze na de foto weer weg te laten wandelen.

 Posted: September 26, 2009, 10:53 AM | Comments (0) |

September 19, 2009

Claudia Kieboom: tegen de stroom in achter het stuur

Claudia Kieboom achter het stuur. Foto Ron Magielse

Drie verschillende rijscholen in Werkendam weigerden om Claudia Kieboom te laten lessen. Rijschool Blom in Breda durfde het wel aan om iemand die doof geboren is achter het stuur te zetten.
Waarop Claudia een maand voor haar negentiende verjaardag na vijfentwintig lessen bij de eerste keer slaagde.

Haar interviewen gaat goed, al kijkt ze geregeld vragend naar haar moeder, omdat mijn mond niet duidelijk te liplezen valt. Haar moeder kan zich iets voorstellen bij de koudwatervrees van de benaderde rijscholen, maar haar dochter produceert een verontwaardigde blik.

"Ze hadden geen ervaring met dove mensen", aldus haar moeder, "maar die krijgen ze ook niet als ze er nooit aan beginnen."

Claudia Kieboom is van haar vierde tot haar achttiende leerlinge geweest van de Dovenschool in Sint Michielsgestel. Intern. Daar leerde ze liplezen en gebarentaal. Op haar zestiende werden haar mogelijkheden iets uitgebreid met het inbrengen van een implantaat.

Zonder enige schroom vist ze een gehoorapparaat achter haar oor vandaan waaraan een soort magnetische zuignap bengelt. Dat ding klikt ze op haar schedel op de geïmplanteerde elektroden, zodat ze er geluiden mee kan opvangen.

Via liplezen of gebarentaal communiceren met een instructeur die naast je zit, terwijl je zelf naar de weg moet kijken, dat gaat niet. "Het is iets anders dan een standaard procedure", zegt Paul Poppelaars van Rijschool Blom, die Claudia Kieboom klaarstoomde voor het rijexamen. "We zijn de eerste lessen vaak gestopt om haar wat dingen uit te leggen."

Een dankbare leerlinge? "Iedere geslaagde is een dankbare leerling. Claudia was extra gemotiveerd. Dat zie je vaker bij leerlingen met een handicap. Er is bij mij ook een autistische jongen geslaagd die door andere scholen geweigerd was. We beginnen wel vaker met moeilijke gevallen, met de afspraak dat we het vijf tot tien lessen aankijken en dan een besluit nemen over voortzetting."

Voor Blom, een van de grootste rijscholen in de regio, was het de eerste dove leerling ooit.

Met haar Opel Tigra - een Ajax- vlag op het dashboard - scheurt Claudia Kieboom nu het halve land door. Van haar ouders in Werkendam naar haar appartementje in Den Bosch, van Nijmegen, waar ze dierenverzorging studeert en stage loopt op een zorgboerderij, naar Eindhoven, waar ze voetbalt.

Als getalenteerd en veel scorende spits van de vrouwen van FC Lighttown én van het Nederlands dovenelftal, met een trip naar Litouwen op het programa.

Haar volgende doel: na haar studie een trimsalon annex dierenpension beginnen. De stelligheid waar ze het zegt, wekt de verwachting dat het goed zal komen.

Moet je als je doof bent niet extra goed uitkijken in het verkeer? "Dat ben je al gewend" , zegt ze, "doven kijken en zien veel beter dan horenden."

Nou nog wat beter op de camera's letten, gezien de eerste twee bekeuringen voor iets te harden rijden, opgelopen bij een trajectmeting.

 Posted: September 19, 2009, 04:17 PM | Comments (0) |

PumAdidas: 'Das kan doch nicht!'

De Berlijnse Muur mag twintig jaar geleden gevallen zijn, in Herzogenaurath had je nog steeds de rivier. Rechts hoefde je er met Adidas niet te komen, want dan werd er op je voeten gespuugd. Links moest je niet proberen om op Puma pils te bestellen, want dan werd je straal genegeerd.

Ver voor de val van de Muur mocht ik mee met een uitstapje naar Herzogenaurath, cadeautje van wijlen Hennie Warmenhoven, de onderkoning van Adidas in Nederland.

Ik dacht op zaterdagmorgen de boel wat op te leuken door met een T-shirt van Nike aan het ontbijtbuffet van het Adidas-hotel te verschijnen, tot een geschokte ober in een smetteloze witte schort met drie zwarte strepen me dringend verzocht iets passenders aan te trekken: 'Das kann doch nicht!'

Het was een mooi verhaal van de twee broers - Adolf en Rudi Dassler - die in 1924 in Beieren een schoenfabriek begonnen en die schatrijk werden met de levering van het schoeisel dat het Duitse leger in de Tweede Wereldoorlog gebruikte.

Na de oorlog kregen ze slaande ruzie, waarop de een met Adidas verder ging en de ander Puma stichtte. Sindsdien was het dorp fanatiek in twee kampen verdeeld.

De broers spraken niet met elkaar, van de ene naar de andere fabriek overstappen was ondenkbaar, gemengde huwelijken waren not done.

Twintig jaar na de val van de Muur is de rivier overbrugd.

Twee directeuren schudden elkaar donderdag de hand, waarna de werknemers van Adidas en Puma een potje voetbalden.

De uitslag weet ik niet, maar ik wed dat Adolf en Rudi zich in hun graf omgedraaid

 Posted: September 19, 2009, 02:08 PM | Comments (0) |

September 16, 2009

E-call 112 komt er nu echt aan

Zowel het idee als uitvoering ervan is niet nieuw, wel dat het er nu op begint te lijken dat straks de hele Europese Gemeenschap er gebruik van gaat maken: eCall. Een zwarte doos in iedere nieuwe auto, voorzien van een mobiele telefoon én een gps module. Vanaf 2014 verplicht, als Vivane Reding, de Luxemburgse EU-commissaris voor de telecommunicatie, haar zin krijgt.

Raakt zo'n auto bij een ongeval betrokken en gaan de airbags af, dan maakt het systeem contact met het Europese alarmnummer 112, waarna binnen luttele seconden geprobeerd wordt de bestuurder te spreken te krijgen. Geeft die geen antwoord, dan worden onmiddellijk de hulpdiensten naar de positie gestuurd vanwaar de zwarte doos alarm heeft geslagen. Is de bestuurder wel aanspreekbaar, dan wordt op basis van zijn antwoorden een besluit genomen.

Zowel in Amerika als in Europa bestaan al verschillende particuliere diensten die dergelijke kastjes inbouwen en die de benodigde centrale bemannen. Waar ze nu aangeboden worden is dat een dure dienst; het inbouwen van de nu overeengekomen zwarte doos zal straks rond de honderd euro gaan kosten. Er zijn zes landen, waaronder Frankrijk en Groot-Brittannië, die het plan te duur vinden, maar daar heeft de EU-commissaris voor de telecommunicatie, Vivane Reding, geen boodschap aan. " Die moeten hun voet van de rem halen en opschieten met de invoering van een systeem dat levens kan redden. Zo niet, dan zal ik volgend jaar met voorstellen voor Europese richtlijnen moeten komen", aldus de Luxemburgse.

In 2008 kwamen ongeveer 39.000 mensen om in het verkeer in de Europese lidstaten, en raakten er ruim 1,7 miljoen gewond. Volgens een door Reding aangehaald onderzoek zou het eCall systeem 2500 levens per jaar redden, zou het effect van de verwondingen met 10 tot 15 procent verminderd worden. Dat allemaal omdat de responsetijden in stedelijke gebieden met 40 procent verminderd zouden worden en daarbuiten zelfs met de helft.

Reding had wel lovende woorden voor de GSM Association, waarin de mobiele telefoonindustrie vertegenwoordigd is. Dat vanwege de snelheid van de besluitvorming en omdat de mobiele operators de nodige kosten zullen moeten maken om snel afwerken van alle meldingen via hun netwerken te garanderen.

Desondanks heeft de GSMA beloofd dat alle telefoontjes van het eCall systeem gratis doorgesluisd zullen worden. " Complimenten voor de mobiele telefoonindustrie, die blijk hebben gegeven van hun sociale verantwoordelijkheid", aldus Reding.

Dat moge zo wezen, maar helemaal voor niets gaat de zon niet op: als beloning mogen fabrikanten en dienstverleners eCall straks aanvullen met commerciële diensten. Wat voor diensten, daar hebben zowel Reding als de GSMA zich nog niet over uitgelaten, maar men mag aannemen dat het systeem geen advertentie laat horen als de airbags afknallen, voordat het 112 belt.

 Posted: September 16, 2009, 12:11 PM | Comments (0) |

September 15, 2009

Google Fast Flip: zegen of nachtmerrie?

Google Fast Flip: goed nieuws, of de volgende nachtmerrie van dagbladuitgevers? Afgelopen nacht Nederlandse tijd op de GoogleBlog gepresenteerd: Read news fast with Google Fast Flip. Nieuws, bij elkaar gegraaid door Google News, maar op een nieuwe en bliksemsnelle manier gepresenteerd.

Volgens Google is een van de problemen van nieuws online lezen dat browsen een tijdrovend proces is. Krishna Bharat, die zichzelf Distinguished Researcher van Google News mag noemen, legt het zo uit:

'Een verrijkte pagina kan tientallen verschillende files en andere elementen bevatten, zodat het zelfs over een breedband verbinding soms tien seconden duurt voordat een pagina helemaal geladen is, hetgeen een frustrerende ervaring kan zijn.

Wat we nodig hebben is een manier om door artikelen te bladeren zonder onnatuurlijke vertragingen, net zoals we met een gedrukt product doen.

Dat zou vloeiend moeten gebeuren, zonder steeds opnieuw te wachten op het laden van de volgende pagina. Stel je voor dat het tien seconden zou duren voordat je de pagina van een magazine of van een krant heb omgeslagen!'.

Toto zover Krishna Bharat, welkom bij Google Fast Flip, dat er op het eerste gezicht uitzicht als een kruising van een website en een E-paper. U weet wel; zo'n een bladerbare verzameling van PDF's die door nogal wat dagbladuitgevers tegen betaling op de websites van hun kranten aangeboden wordt.

Dat is dan altijd een dump van het papieren product, weliswaar bladerbaar, maar nooit interactief, of achteraf te veranderen, te updaten, of te redigeren.

Volgens Google is Fast Flip een nieuwe manier van lezen die alle voordelen van print en online combineert. Na een paar summiere verkenningspogingen blijkt al gauw dat die reclamempraatjes niet overdreven zijn. Bladeren door de websites van de New York Times en de Washington Post gaat razendsnel, en je bent er binnen een paar minuten zo aan gewend dat je niet beter weet.

Nog geen tijd gehad hebbende om de extra toeters en bellen van de applicatie uit te vogelen is de eerste vraag hoe uitgevers hier nu weer op zullen reageren. Waar er nogal wat zijn die Google News als een bedreiging zien, zal Fast Flip wellicht gezien worden als een oorlogsverklaring.

Immers; al bladerend blijf je bij Fast Flip, terwijl het leeuwendeel van de content kan lezen zonder naar de website van de krant door te klikken, hetgeen overigens wel gebeurt als je op 'full story' klikt.

Volgens Google biedt Fast Flip voor uitgevers nieuwe manieren om extra omzet te genereren. Interessant om te komende tijd te zien hoe die daarover denken en erop gaan reageren.

 Posted: September 15, 2009, 05:55 AM | Comments (0) |

September 13, 2009

Mobieltje al fietsend opladen

Voor wie een auto heeft, is het een automatisme: voordat de gordel om gaat, wordt het stekkertje van de oplader in het mobieltje gestoken. Voor jongeren, die vaak sms'en en bellen, is het wat moeilijker om de batterij van de mobiele telefoon gevuld te houden. Maar voor de scholier die regelmatig gedwongen offline is vanwege een uitgeputte accu, is er nu soelaas: opladen op de fiets.

Twee nieuwe producten: de BioLogic FreeCharge en de Output Hub Dynamo. De eerste is een oplader, gevat in een weerbestendig jasje, dat aan een fietsdynamo geknoopt kan worden. Iets eerder uit bed en een eindje omrijden kan geen kwaad, want om een lege iPhone weer vol te krijgen is een uur of drie fietsen nodig.

Een andere oplossing is een nieuwe versie van de modere dynamo die alle enige tijd ingebouwd is in de voorwielnaaf van de laatste generatie city-bikes.

Het Australische PedalPower levert er eentje met een extra uitgang, waar je een stekkertje in kunt steken, met aan de andere kant van het draadje eentje naar keuze, al naar gelang het apparaat wat je er mee op wil laden.

Ook deze Hub Dynamo zal een paar uur aan de gang gehouden moeten worden om een batterij helemaal vol te pompen. Dat is een nadeel voor wie dagelijks maar een half uurtje of minder hoeft te pedaleren tussen werk en thuis.

De Australische ontwerpers hebben ook nog aan de ouderwetse bottle dynamo gedacht, zoals een klassieke fietsdynamo Down Under genoemd wordt, zo eentje die met een klein wieltje werkt, dat tegen voor- of achterwil van de fiets gedrukt wordt. Kwestie van een draadje strippen en een stukje plakband.

Gezien de oplaadtijden zijn de opladers uitermate geschikt voor de vakantie- en toerfietsers; is het niet om het mobieltje bereikbaar te houden, dan wel voor de fiets-navigators waarme de afgelegde route later op bijvoorbeeld Google Maps geplot kan worden.

 Posted: September 13, 2009, 12:38 PM | Comments (0) |

Ik zoek Halal

Ik weet niet of kosher in het Arabisch hetzelfde is als in het Hebreeuws, wel dat Joden én Arabieren het varken als onrein dier zien. Mazzel voor de knorretjes, pech voor de blaters; men zou in het Midden-Oosten meer soorten shoarma dan louter lam kunnen kiezen.

Dat moslims varkens zó onrein vinden dat zoeken op varkensvlees op imhalal.com resulteert in een 'Haram Waarschuwing' van één op een schaal van drie lijkt me ook weer een beetje overdreven.

Net als het nut van het deze week gepresenteerde zoekapparaat dat zich presenteert als 'I search Halal, I am Halal'.

Mijn eigen naam levert geen waarschuwingen op, dus kennelijk ben ik rein.

Maar waar het voor nodig is?

Google kun je voor zover mij bekend niet verbieden om varkens in beeld te brengen, maar er zijn meer manieren om websites te filteren voor het oog van vrouwen, kinderen en gelovigen.

Ik weet waar u nu aan denkt, en dat doe ik ook. Perfect werkt het allemaal nog niet: het woord 'Wilders' levert weer een 'Haram Warning!' op, maar tik je 'PVV' in dan krijg je vijf pagina's met koppen en foto's van de geblondeerde politicus.

Twee onvermijdelijke vragen: hoeveel vragen heeft de PVV inmiddels over de kosten van allochtonen gesteld? Dat blijken er 79. Wat kost het beantwoorden van een kamervraag? Volgens een berekening uit 2004 gemiddeld € 1750, dus dat zal nu tegen de € 2000 zijn.

Oftewel: dat bombardement vol vragen heeft de belastingbetaler tot nu toe € 160.000 gekost.

Net zo'n zinloos weetje als de antwoorden die de PVV opeist.

 Posted: September 13, 2009, 12:32 PM | Comments (0) |

September 11, 2009

Duif sneller dan breedband

Het wordt wel eens geroepen in bedrijven als het netwerk weer eens niet vooruit wil: 'we kunnen verdorie net zo goed een postduif sturen'. Het blijkt nog waar te zijn ook, blijkt uit een vermakelijke test die deze week in Zuid Afrika werd uitgevoerd.

Bij een IT bedrijf in Durban hadden ze het gevoel dat ze niet serieus werden genomen door Telkom, de leverancier van de ADSL verbinding. Kevin Rolfe besloot daarop om te bewijzen dat een postduif sneller was.

Op het dak van de helpdesk in Howick, bijna 100 kilometer van Durban, werd postduif Winston los gelaten, met een USB stick aan een poot, met daarop 4 gigabyte aan gegevens.

Winston vloog vervolgens in een uur en acht minuten naar het hoofdkwartier in Durban. Tegen de tijd dat de gegevens op de USB naar een computer waren gekopieerd, stond de teller via de internetverbinding, aangetrapt op hetzelfde moment, pas op 4 procent.

Het antwoord van Telkom, die voor het hele land in zijn hemd stond, is overigens ook een klassieker: 'Ligt aan de gebruiker; heeft onze aanbevelingen niet opgevolgd'.

 Posted: September 11, 2009, 09:47 AM | Comments (2) |

September 07, 2009

Stung!

Nice bike ride last sunday with a big group of riders; 100 k under very sunny but windy sunny conditions. Right on the 50k point a wasp entered my bike helmet through one of the air apertures, got stuck between the helmet and my forehead, an apparently became a bit agitated.

By the time I got the helmet of my head, it had stung me about six or seven times before it buzzed away.

The result was not painful, and it looked pretty nice. I got a prescription for antihistamine, and within two days the swellings were gone.

 Posted: September 07, 2009, 12:22 PM | Comments (0) |