Krijnen.Com Krijnen.Com

Web en televisie: een doodgeboren bastaard?

Help de Casema mee over de brug. Ik heb niets van ze vernomen, maar ik had vorige week zelf een beetje beter uit mijn doppen moeten kijken toen ik aan Casema vroeg waarom ze zo’n koudwatervrees demonstreerden ten aanzien van het leveren van internet via de kabel. Immers, was de kern van mijn betoog, de respectievelijke Casema’s hebben inmiddels in zowat alle plaatsen in Nederland de belangrijkste slagaders door dikke glasvezelkabels vervangen, dus waar blijft nou die internetaansluiting?

Vanwaar die koudwatervrees, heren van de Casema?

Ik wed dat het niet lang meer duurt of internet is net zo vergeven van allerlei prijzen als de film-, de boek- en de muziekwereld. Wat dat betreft lopen we een beetje achter in Nederland, waar inmiddels jaarlijks zoveel boekenprijzen uitgedeeld worden, dat niemand nog lijkt te weten of ze, behalve de PC Hooftprijs dan, eigenlijk nog wel iets voorstellen.

Frankrijk in de achtervolging op internet

‘Als ze dit goed doen,’ schreef ik op deze plaats een week geleden, ‘dan hebben ze mij als klant’. ‘Ze’ was Tante Telepost, een mooi initiatief van de PTT, waaraan ik enkele lovende alinea’s wijdde. Het voorbehoud maakte ik, omdat ik, door ervaring wijs geworden, altijd een beetje sceptisch ben over activiteiten van de PTT. Hoewel ik me nu verplicht voel om daar onmiddellijk aan toe te voegen dat die ISDN-verbinding thuis nog steeds loopt als de brandweer, dat-ie dat vanaf het begin foutloos gedaan heeft, en dat ik die niet meer zou willen missen. Mag dus ook wel eens gezegd worden, vooral tegen sommigen die me ten onrechte blijken te beschouwen als een soort luis in de pels van de PTT.

Nieuw: leuke fotodiensten en Tante Telepost

Ik ben benieuwd wat ze vandaag weer uitgevonden hebben. D’r gaat tegenwoordig geen dag voorbij of er komt iemand op de proppen met weer een nieuwe toepassing van ‘t een of ‘t ander, of met iets volslagen nieuws. Of, want dat komt natuurlijk ook met regelmaat voor, met oude wijn in glimmend nieuwe zakken. Maandag kreeg ik een e-mailtje van een maat in Australië die me met kennelijk leedvermaak mededeelde dat het in Melbourne lente is en dat hij met zijn twee kids voor de eerste keer naar het zwembad was geweest. Om te staven dat Victoria, inderdaad vrij vroeg voor de tijd van het jaar, de eerste ‘hot spell’ had ondergaan, had hij er een fotootje aan gehangen van een zwembad vol lachende koppen.