Krijnen.Com Krijnen.Com

‘Dear Friend’ gaat ongelezen de prullenmand in

Het behoort nog een week of drie absoluut niet tot de onnozele problemen waar ik dagelijks mee te kampen heb, zoals bijvoorbeeld zorgen dat er voldoende zonnebrand, factor 15, voorhanden is. Maar omdat ik over een vooruitstrevende blik beschik, begin ik me nu alweer met angst en beven af te vragen hoeveel e-mails er op me staan te wachten als ik weer eens in de buurt van een telefoon kom waar ik deze Toshiba aan kan hangen.

Internetcafé: baken voor de verloren surfer

Nog even en je hebt helemaal geen laptop meer nodig als je op reis gaat en je moet zo nodig via internet contact houden met het thuisfront. Nog even, en hoe eerder, hoe liever.
Gisteren hebben we noodgedwongen de nacht in een motel doorgebracht omdat de voorspelde ‘late afternoon thunderstorm’ in Surfers Paradise niet alleen precies op tijd arriveerde, maar ook van een dusdanig kaliber was dat er geen tent opgezet kon worden.
Mooie gelegenheid derhalve om de Compuserve-node aan de Gold Coast eens uit te testen. Daar werd ik niet vrolijk van. Het is een local call, dus in principe gratis, maar gratis in een motel bestaat niet, dus wordt er iedere keer 75 dollarcent aangeslagen als er een gratis lokaal nummer gebeld wordt.

Openen, antenne uit en surfen: dream on..

Er mogen dan veel dingen snel veranderen op het net, maar met de laptop in de kofferbak kan ik eens te meer constateren dat het voor een internettende reiziger nog steeds een kwestie van veel behelpen blijft. In Amerika schijnen er al campings te zijn waar je je computer in het netwerk kan prikken, maar hier in Australië moet ik de eerste nog tegenkomen.
Ik blijf optimistisch: gisteren zag ik zowaar een uithangbord dat naast de obligate opties voor de verwende kampeerder, zoals verwarmd water, pingpong tafel en zwembad, ook de mogelijkheid tot faxen aanprees. Op de vraag of ik inplaats van die fax wellicht ook mijn Toshiba aan het net kon knopen slechts een verbaasde blik.