Krijnen.Com Krijnen.Com

Met iMac gevreeën, maar ben ik nou verliefd?

Houdt u goed vast, aan iets stevigs. Ik heb binnen twintig minuten op een kale iMac een riedel software geïnstalleerd, en meteen daarnaa aan de praat en op internet gekregen. Staat u nog? Ik vond het nog hartstikke leuk ook, op mijn vingers gekeken door een Mac of tien van de Broederschap van de Bredase Mackers. Een vrolijk gezelschap dat erin geslaagd is om de geneugten des levens (borrels, hapjes, sigaren etc.) op een prettige manier te combineren met de minder lollige, zoals saaie hard- en software.
Ze doen niet aan ballotage, ze hanteren geen drempel en ze heffen geloof ik geen contributie. Da’s het goede nieuws, maar, voordat ik bedolven raak onder e-mailtjes, afkomstig van aspirant-leden: da’s ál het goede nieuws, want nieuwe leden worden niet aangenomen. Ze hebben het goed zo en dat willen ze zo houden.

Op naar Canossa, via de Rubicon

Ik weet niet hoe dat misverstand in de wereld gekomen is, maar er zijn kennelijk lezers – en anderen die dat van horen zeggen hebben – die in de waan leven dat ik een Mac-hater ben. Hoe ze daar bij komen, is me een raadsel, maar die opvatting schijnt onuitroeibaar te zijn. Ik kan het niet helpen, maar dankzij deze digitale verwarring staat me een veelbelovende avond te wachten bij een gezelschap dat zich de Bredase Mackers noemt.
Of zoiets. Ik heb niet op het gymnasium gezeten, hetgeen de classici onder u waarschijnlijk al lang geleden geconcludeerd hebben, maar volgens mij mixen die Mackers in hun uitdagende e-mailtje twee momenten uit de wereldgeschiedenis. ‘Steek de Rubicon over en maak de gang naar Canossa’, schreven ze me uitdagend.

Welkom op het forum, stap een, twee, drie…

Het forum op BN/DeStem Online, afgelopen maandag opnieuw ingevoerd, is lekker uit de startblokken geschoten. Het kennelijke heikele onderwerp waar zich tot gistermiddag vier uur zestig man op gestort hadden, is Casema. Internet via de kabel dus en de enige vraag die wij u gesteld hadden is om op dat digitale podium eens van gedachten te wisselen over snelheid dan wel traagheid, tevredenheid dan wel chagrijn over de service zoals die door Casema, voorlopig alleen nog in Breda, wordt aangeboden.

‘E-mail klaar? heel langzaam tot tien tellen . . .’

Ik heb ongetwijfeld een aantal deugden. Terwijl ik het aan hen die denken mij te kennen, overlaat om zichzelf een oordeel aan te matigen, weet ik zeker dat geduld er niet bij hoort. Nou schijnt dat, net als wijsheid, met de jaren te komen, dus als je maar lang genoeg wacht, komt geduld vanzelf. Ik kan daarover meepraten, want, al heb er misschien lang over gedaan, ik heb tot tien leren tellen. Mede dankzij mijn computers in het algemeen en e-mail in het bijzonder.
E-mail, een zegen voor de mensheid, heeft bijna alleen maar voordelen. Te veel om op te noemen, dus dat ga ik hier niet nog eens doen. Enkele nadelen zijn er ook. Er zitten een paar lelijke adders onder het gras, waar u voor uit moet kijken.