Krijnen.Com Krijnen.Com

Prins Dirk Derks

Deze foto uit de Beeldbank van Stadsarchief Breda kwam ik gisteren tegen in het Openluchtmuseum in Arnhem. De vergroting was onderdeel van de nieuwe en prachtige permanente expositie ‘De Canon van Nederland’. Die ik overigens iedereen aan kan raden. Net als het Openluchtmuseum zelf; er leuk. Rechtsonder op de foto staat keurig de bron vermeld: ‘Beeldbank Stadsarchief Breda’. Dat is alles, verder geen tekst. Er hagen nog een paar andere foto’s uit het Bredase archief tussen de honderden andere foto’s, kennelijk uitgezocht op het beeld; iets folkloristisch, historisch of typisch Nederlands.
Dat ik hem daar aantrof was een verrassing, maar de foto zelf niet. Die had ik al eens eerder in het Stadsarchief gezien: Frans Derks als Prins Dirk d’n Eerste tussen enkele vrolijke vierders. Dat deed hij in de jaren zeventig ieder jaar; met carnaval een avondje organiseren voor en met zijn collega scheidsrechters. Niet allemaal overigens. Wie een beetje op kon schieten met flamboyante Frans had er een goede vriend aan. Maar er waren er ook maar zat die hem wel konden schieten. Zelf heb ik hem vaak meegemaakt, als scheidsrechter, en daarna bij NAC en Brevok. We hebben een paar keer tegen elkaar staan schreeuwen. Dat waardeerde hij dan ook wel weer, dat ie een grote mond terug kreeg, en dan was het over en dronken we een pint. Toen hij in november 2010 80 jaar oud werd heb ik hem nog een keer geknipt en geschoren voor de weekly van BN De Stem.
De eerste keer dat ik die foto zag, en gisteren ook weer kwam die vent rechts me vaag bekend voor. Nog maar eens even gekeken in het Stadsarchief, blijkt dat ie inmiddels van een paar namen en een onderschrift voorzien is.
‘Van links naar rechts voorzitter COVS-district Zuid I, Frits Denee, Derry Barret (38 jaar, 8 kinderen, werkzaam op een scheepswerf in Cork te Ierland en scheidsrechter), scheidsrechterprins Frans Derks, uiterst rechts Lau van Ravens. Derry Barnett werd destijds tijdens wedstrijd PSV-Real in Eindhoven door een bierblik geveld. In Breda werd hij hiervoor vergoed door een feest met als symbool: bierblikjes’.
Kijk, nou hebben we een verhaal. De man die me bekend voorkwam is dus Lau van Ravens. Waar Derks overigens ook wel eens slaande ruzie mee gehad heeft, maar dat was zo te zien uitgepraat.
Maar eens even wat dieper diverse archieven in gedoken. Dat bierblik had grensrechter Barrett negen maanden eerder, op woensdag 14 april 1971, tegen zijn knar gekregen. Bij lange na niet zo goed in het collectieve geheugen blijven hangen als de glazen asbak die op 6 oktober 1979 bij NAC-Feyenoord de Drentse grensrechter Matena velde. Terwijl Barrett toch ook op een brancard het veld werd afgedragen, en een paar dagen vertroeteld werd in het Eindhovense Diaconessenziekenhuis.
PSV wist drie dagen later nog steeds wat voor maatregelen er genomen zouden worden met betrekking tot de werper van het bierblik, de 37-jarige seizoenkaarthouder en koopman Hans S. Voorzitter Ben van Gelder: “Misschien is het niet nodig. De man heeft zelf al gezegd dat hij nooit meer naar voetballen gaat.”
Ik denk niet dat ie bijna tien maanden later, op 5 februari 1972, op het carnavalsfeestjes was. Al zou het natuurlijk best kunnen dat Prins Derks, nooit wars van enige vorm van wat voor publiciteit dan ook, hem ter verzoening uitgenodigd had. Er staan nog een paar mensen herkenbaar op de foto, een eentje niet; die met zijn hoofd achter de hand met glas bier Lau van Ravens. Misschien was hij het 🙂
Eén persoon spinde garen bij het incident. De Amsterdamse persfotograaf Ron Kroon won in januari 1972 de hoofdprijs van 1500 gulden en een reis voor twee personen naar Japan voor de beste sportfoto van 1971 bij de expositie Holland Persfoto. Kroon (Amsterdam, 17 september 1942 – Huizen, 12 juli 2001) haalde met zwemmen de top op de 100 meter (halve finales bij de Olympische Spelen in Rome en Tokio). Nadat hij met zwemmen gestopt was werd hij sport- en celebrityfotograaf, later eindredacteur van AVRO’s Sportpanomara. Wiki: Ron Kroon
Overigens wordt Barrett in de Nederlandse kranten van die tijd consequent David genoemd. Maar hij heette Derry, en is in 1998 overleden: Remembering Derry Barrett by by Finbarr Buckley.

Avans

Ik ben nu wel razend nieuwsgierig naar de inhoud van dat rapport dat de directie van Avans over zichzelf heeft laten maken om het vervolgens geheim te houden. Vanwege die cryptische verklaring die op het Ministry of Muggles gedicteerd lijkt te zijn. Die zeventien meldingen van ongewenste omgangsvormen, waarna een directrice het veld moest ruimen, waar ging dat eigenlijk over? Wat is er precies allemaal gebeurd daar? En nu, na deze intrigerende zin, is mijn belangstelling helemaal brandend geworden: ‘Dit gaf ruimte aan medewerkers voor privileges uit het verleden’?
Wat voor privileges? Uit het verleden? Dus die mochten toen wel, maar nu niet meer? What the fak? A la Harvey Weinstein? Of a la de ene na de andere minister van Trump qua plezierreisjes?
Waar gaat het over, waar hebben we het over? Die school barst kennelijk bijna uit zijn voegen, dat geven ze dan zelf nog wel toe: ‘Het lukte de directie niet om de organisatie aan te passen aan de eisen van een groeiende academie met als gevolg toenemende werkdruk en onduidelijke besluitvorming’.
Ja, ja, maar wat betekent dat nou allemaal precies? Wat klopt er allemaal niet, en wat is er allemaal fout gegaan?
Ach, overal waar het zó kookt en borrelt begint het vanzelf snel te schuimen. Die snelkookpan barst of gaat fluitend lekken. Dat rapport valt wel een keer over de rand.
Voor wat het waard is. Want een school die een eigen afdeling laat rapporteren over onwelkome zaken, dat is net zoiets als een bisschop die zijn pastoors opdracht geeft om een rapportage te produceren om het resultaat vervolgens als biechtgeheim te kwalificeren.
De directie had er beter aan gedaan om een externe onafhankelijk partij in de hand te nemen. Maar ja, ook dat komt nu misschien vanzelf goed.

Reageren op Facebook? Hier op mijn account, en hier op Facebook/Breda

Lewis Powell

Lewis Powell.jpg
Deze foto zag ik eind augustus voor de eerste keer op de website van Wired. Fascinerend, intrigerend, Vooral ik er na even doorlezen achter kwam dat die jongen zo heel iets anders is dan ik in eerste instantie dacht.
Op de uitsnede in kleur zou het een jongen kunnen zijn die klaar staat voor een catwalk in Parijs of New York, in 2016. Mooie kop met klassieke lijnen, scherp kapsel, ragtag look shirt.

Scholierenstaking?

scholierenstaking-1.jpg
Met oprecht respect voor het megamegakarwei wat ze op het stadsarchief verrichten met het taggen van de tigtienmiljoen foto’s van de Bredase geschiedenis: er gaat wel eens iets fout.
Zoals bij deze twee, die als onderschrift meegekregen hebben: ‘Scholierenstaking op de Rijksscholengemeenschap (Rijks-HBS)’ Foto: Johan van Gurp, 9 mei 1984.

Ik ga Via Breda, maar waarom woont hier niemand?

CSM.jpg
In alle rust een rondje over het voormalige CSM terrein gelopen, nadat Alfred Arbouw daar het kunstwerk ‘Ik ga Via Breda’ van Nina Lenting had onthuld.
Hoeveel honderdduizenden tonnen aan beton en staal zou daar nog in de grond zitten? Genoeg – en ook massief genoeg – om een kleine stad op te bouwen, maar het zal toch de bedoeling zijn dat het er ooit uit gehaald wordt.

Hugo Brouwer

hugo-brouwer.jpg
Een week of twee geleden was ik er al eens heen gereden, nadat ik gehoord had dat het in volle glorie op de ‘cour’ van het Graaf Engelbrecht College in de Haagse Beemden was herboren. Maar toen was de poort dicht, en kon ik er niet goed bij met de camera.
Vandaag stond de zon goed, de poort was open, en het staat er prachtig bij: het behouden reliëf van Hugo Brouwer.

De Belcrum

vinkstraat.jpg
Onderstaande column heb ik op verzoek voor het nieuwe Belcrum Magazine geschreven.
Mijn vroegste herinneringen aan De Belcrum dateren van eind jaren ’50. Gezien de exact 9 maanden tussen de huwelijksdatum van mijn ouders en mijn verjaardag is het aannemelijk dat ik verwekt ben tijdens de huwelijkreis op de fiets naar Limburg.

iPhone Scanner Box

iPhone-Scanner-Box.jpg
Zo! Dit ding wilde ik al een tijd maken: een iPhone Scanner Box. De knoop maar doorgehakt, omdat er al weken een dikke stapel foto’s en krantenknipsels op de scanner lag te wachten. Maar die Epson doet er al gauw een minuut of over om een A4 in kleur op 360 dpi te scannen en weg te schrijven, en dat duurde me allemaal te lang. Met iedere moderne digitale camera met een beetje censor gaat het veel sneller, in 1-40 seconde of zo.

Waar mag de rekening heen?

Leuk stukkie op de website van Omroep Brabant over Café Voorwaarts in Nieuw-Vossemeer. Over kroegbaas Herman Buijs die…

Posted by Leon Krijnen on Wednesday, January 6, 2016

Canon Battery Box Diesel Punk 2.3

Wie veel fotografeert moet vaak batterijen opladen. Ik werd een beetje moe van het gedoe met vier opladers en vier…

Posted by Leon Krijnen on Tuesday, December 29, 2015

Brabantse boeven en Bredase Daltons in digitale bajes

Wees gewaarschuwd: wie snel geboeid raakt door boeven, doet er misschien beter aan de website van het Brabants…

Posted by BN De Stem Breda on Monday, December 28, 2015

Bob Latchford

Bob Latchford .jpg
Op donderdag 26 januari 1984 nam ik s’morgens vroeg op de sportredactie de telefoon aan, en vertelde secretaris Ton van de Meer me dat er een Brit mee kwam trainen. Samen met Johan van Gurp inderhaast naar de Beatrixstraat waar alle NAC’ers met handschoenen en lange broeken al op het besneeuwde trainingsveld stonden. Bobby Latchford kwam met blote benen en zonder handschoenen de kleedkamer uit, stelde zich voor, kreeg een hesje, en schopte er zo vier of vijf in, met links en rechts.
Fotoalbum: Facebook/BNDeStemBreda

In de sporen van hun vaders

Jan-en-Douglas.jpg
Ze schelen een paar jaar en groeiden bijna 7000 kilometer van elkaar verwijderd op. Maar Douglas Oskza-Szechowski (57, uit Dallas) en Jan Matejczyk (64, uit Dongen) delen de geschiedenis van de vaders aan wie ze hun bestaan te danken hebben. Ze hadden elkaar nooit eerder ontmoet, maar op maandag 3 augustus 2015 maakten ze een ‘Memorial Tour’ in de 74 jaar oude Dodge WC 56 van Matjeczyk. Langs Vrachelen, Ter Aalst, Den Hout, Made en Geertruidenberg.