Krijnen.Com Krijnen.Com

Geest van Christus Koning leeft nog steeds in Belcrum

Het langste leven van de verdwenen Bredase kerken heeft ie niet gehad, de Christus Koningkerk aan het Pastoor Pottersplein, in Belcrum. Het kortste ook niet.
De Heilige Kruiskerk in Breda-Noord werd maar 35 jaar oud, de Sint Jan de Doperkerk aan de IJpelaardreef 40 jaar. De Petrus en Pauluskerk aan de Graaf Hendrik III laan, de Goede Herder aan de Baliendijk, en de eerste Michaelkerk aan het Hooghout werden alle drie eind jaren ’50 ingewijd. Stuk voor stuk haalden ze hun vijftigste verjaardag niet.

Reageren via: Facebook
Zie ook: Google Plus & Photos

De Maria Onbevlekte Ontvangenis aan de Oranjeboomstraat stond er een jaar of 60, net als de Gerardus Majellakerk aan de Odilia van Salmstraat.
Allemaal verdwenen, al staat de toren van de herboren tweede mini Michaelkerk er nog steeds, een graadje uit het lood. Het icoon van Brabantpark is nog steeds steeds te koop, wachtend op iemand die graag heel hoog woont, én hele diepe zakken heeft. Want het is eigenlijk niet meer dan een uit de kluiten schoorsteen met een paar vloeren er in.
De Christus Koning is 72 jaar fier overeind gebleven, van de eerste steen in 1931 tot de eerste containers puin in 2003. De andere gesloopte kerken in Breda waren een langer gezegend leven beschoren voor ze ontwijd en afgebroken werden. De Barbarakathedraal aan de Haven, de Jozefkerk op de hoek van de Oranjesingel en de Terheijdenstraat, de Maria Hemelvaartkerk aan de Houtmarkt, en de Theresia van het Kind Jezus aan de Tramsingel.
Als kind ben ik begin jaren ’60 een paar keer op zondag verplicht naar de hoogmis in ‘De Belcrum’ geweest. Als logé bij de ooms en tantes van mijn moeder, aan de Merelstraat en de Speelhuislaan. Veel meer kan ik me er niet van herinneren, maar in het Stadsarchief bladerend door de foto’s van het verleden van de Christus Koningkerk valt me een ding op: de saamhorigheid spat er van af.
Niet alleen bij de bouw in de jaren dertig van de vorige eeuw, en bij restauraties en renovaties in de jaren zeventig. Ook tijdens tevergeefse pogingen om de sloop tegen te houden; de parochianen trokken samen op. Ze sjouwden en bouwden, timmerden mee, aan het interieur of aan de kerststal, organiseerden een groots 50-jarig jubileum, ze zongen en protesteerden. En harkten geld bij elkaar, en niet zo’n beetje ook. In 1986 werd een ruim een ton in gulden kosten splinternieuw orgel in de kerk geïnstalleerd. Voor het grootste gedeelte betaald door de trouwe parochianen die in zeven jaar 95.000 gulden bij elkaar wisten te sparen, met het verzamelen van duizenden tonnen oud papier.
Die saamhorigheid is er altijd geweest, in en rond de Christus Koningkerk. Vanaf het moment dat op een weiland ten noorden van het Bredase station in 1931 de piketpalen geslagen werden, tot sloper De Rooij zijn beulswerk begon.
De Christus Koning, getekend door architect J. Berben, werd in oktober 1932 geconsacreerd door bisschop Petrus Hopmans.
Volgens de Reliwiki, “een kruisvormige kerk in expressionistische stijl, met kenmerken van de Amsterdamse School. De gelijkenis met de Martinuskerk in Rucphen, ook een schepping van Berben, was groot. Er was een breed middenschip, zodat het altaar van alle kanten goed kon worden gezien. De zijbeuken waren smal en dienden vooral als looppaden.”
Wel vaker een fnuikend probleem, door de eeuwen heen, als schip of zijbeuken klaar waren en de pannen op het dak lagen: geen geld meer voor de toren. Zo ook in Belcrum, waar bouwpastoor Louis Michielsen voorjaar 1932 met de romp winddicht geen dubbeltje meer bij elkaar gecollecteerd en gebedeld kreeg. De door Berben getekende toren, die er ongeveer net zo uit had moeten zien als de toren die nog steeds in Rucphen staat, zou er nooit komen. In plaats daarvan werden op de onvoltooide torenromp de drie klokken gehangen. Oorverdovende begeleiders van vreugde, of verdriet in Belcrum.
De bouwpastoor werd op 2 oktober 1932 voor de inzegening van de kerk in de stromende regen opgehaald door een stoet van bruidjes, onder begeleiding van nonnen. Hij zou tot juli 1963 de missen blijven opdragen, voordat hij werd opgevolgd door pastoor A.P.A. de Nijs. In 1975 ging die met emiraat, waarna Jac Brooijmans de parochie tot het einde van de kerk voor zou blijven gaan.
Die sluiting verliep niet zonder slag of stoot. Net zoals ze al zestig jaar gedaan hadden, stonden de overgebleven parochianen als één man achter hun pastoor.
De Vereniging tot behoud van de Christus Koningkerk, 170 betalende leden sterk, knokte tot en met bestuursrechter Mr. C. van Vliegen om het behoud van het gebouw. Ze gingen in beroep tegen staatssecretaris Rick van der Ploeg, die de aanvraag tot plaatsing van de kerk op de rijksmonumentenlijst niet ontvankelijk had verklaard. Omdat ook het Bredase college geen zin om iets met het kerkgebouw te doen, was de gang naar de rechter de laatste strohalm van de laatste 170 Mohikanen van Christus Koning. Tevergeefs, want de rechter wees de verzoeken tot plaatsing op zowel de rijksmonumentenlijst als de gemeentelijke monumentenlijst onverbiddelijk af.
‘Christus Koningkerk snel tegen de vlakte’ kopte BN De Stem op 21 mei 2003 boven een samenvatting van Hélène Schenk: “De Rooy sloopbedrijven uit Waalwijk start vandaag met de voorbereidende werkzaamheden voor de sloop van de Christus Koningkerk aan het Pastoor Pottersplein in Breda. De gemeente zei gisteren geen protesten meer te verwachten uit de buurt, noch van het Comité Behoud Christus Koningkerk”.
Negen jaar later, op 12 juni 2012, vertelde Jac Brooijmans bij zijn 50 jarig jubileum als priester tegen Corné Luyken in BN De Stem dat hij er best moeilijk mee gehad had. “Er is zo ongelooflijk veel gebeurd op die plek. Maar ik begrijp het instituut. Wat moet je met al die kerken? Het is niet meer te onderhouden. Je mag tegenwoordig blij zijn als de kerk voor de helft is gevuld. Die leegloop is een logisch gevolg van de veranderende samenleving.”
Achteraf kun je concluderen dat die leegloop voor de Christus Koning een jaar of tien te vroeg gekomen is. Anno 2017 barst Belcrum bijkans uit zijn voegen van de ideeën. Die vrijwel altijd allemaal ook nog uitgevoerd worden, lichtend voorbeeld voor vele andere Bredase buurten en wijken. De Faam, PIER 15, Belcrum Beach, Pdium Bloos, Backer en Rueb, STEK, de Watertoren, stoomloc De Ooievaar op de Speelhuislaan, in Belcrum is altijd wel wat te doen. Had de bakstenen kerk er nog gestaan, dan hadden die Belcrummers van nu er wel iets voor weten te verzinnen. En uitgevoerd. De kerk staat er helaas niet meer, maar de geest, de saamhorigeid, die nog steeds springlevend in Belcrum.

Verlaten pretparken

De naam Seph Lawless klinkt te mooi om waar te zijn, en dat is ie ook. Het is een pseudoniem van een Amerikaanse fotograaf, wiens echte naam ik zo gauw niet kan vinden, in ieder geval niet op zijn WiKi: Seph Lawless
Hij komt uit Cleveland, Ohio, en is gespecialiseerd in vergeten en vergane industriële en stedelijke plaatsen gebouwen, al dan niet in de openbare ruimte. Via zijn website zijn prachtige portfolio’s te bekijken van wat ie allemaal gemaakte heeft heeft, en welke prijzen hij er mee gewonnen heeft: http://sephlawless.com/my-story/
Een van zijn meest recente projecten is ‘Abandoned: Hauntingly Beautiful Deserted Theme Parks’.
Boek via Amazon: https://goo.gl/ZQM5uH
Kindle versie: https://goo.gl/G7Et4p
Mooi hoor, ik krijg er acute zin van om ergens in iets ouds in te gaan breken. Het Land van Ooit was ooit, en is verdwenen, inmiddels voor het grootste gedeelte gesloopt en als wandelpark opengesteld. Daar valt niks meer te halen, maar wie weet komt De Efteling er ooit nog eens zo bij te staan.
Facebook: Verlaten Pretparken

Politiekevers

Dat de Bredase politie in de jaren ’60 een peloton Kevers ter beschikking had herinner ik me goed. Al was het maar omdat ik samen met wijlen de latere rugbyspeler en feestvarken Kees van de Kerkhoff en nog twee knapen in het kwaad in een Kever van de Maria Hemelvaart Kerk aan de Houtmarkt naar het politiebureau aan de Markendaalseweg ben getransporteerd. Een ritje van driehonderd meter, maar zelf lopen mochten we niet. Gearresteerd omdat we op onze vrije woensdagmiddag illegaal de kerk in waren geslopen. En ik de toren tot de haan had beklommen, hetgeen beneden op straat tot enige opwinding leidde. ‘Kees de Koster’ had ons daarom opgesloten en naar het balkon van de kerk aan de Ginnekenstraat geschreeuwd dat ie ons pas in de avond los zou laten. Om een half uur later toch maar de politie te bellen omdat we het orgel aangetrapt hadden. Intussen hadden we ook nog de brand in de sigaren van de organist gestoken, en een fles miswijn opgedronken – wat moet een organist daarmee?, vanaf het balkon proostend naar Kees.
Het was voorjaar 1965, dus het zou kunnen dat een van deze agenten ons toen verbaal onder handen genomen heeft. Voordat onze vaders aan het eind van middag uit hun werk een voor een tamelijk chagrijnig arriveerden (of deden alsof). De rest van dat jaar was ik niet veel woensdagmiddagen meer vrij.
In het Stadsarchief staan de namen erbij, bij de standaard Kever met kenteken EN-91-92: de agent die er naast staat is Jan van den Wijngaart, die destijds aan de Haagweg woonde.
Die achter het stuur zit ken ik nog wel van NAC: Jan Faes zittend in een dienstauto, van 28 februari 1925, overleden op 5 februari 1997).
De cabrio heb ik nooit gezien, het kenteken is niet te achterhalen. De datum waarop deze foto’s aan de rand van het Mastbos gemaakt zijn is niet bekend. Volgens het Stadsarchief tussen 1955 en 1960, de kentekenserie EN is van 1961. De cabrio, zo te zien aan de Burgemeester de Manlaan, is gedateerd ‘tussen 1955 en 1960’. Dat klopt denk ik, aan de wielen en het ontbreken van de richtingaanwijzers op de voorspatborden is te zien dat het er een uit een oudere serie is. De naam van de bestuurder is wel bekend: hoofdagent Piet Feskens. Ook een bekende Bredase ‘klep’. Hij nam afscheid in 1978.
‘Kees de Koster’, zoals de Bredase binnenstad hem kende, heette voluit C.M.A. Litzroth. Hij kreeg een jaar na onze arrestatie de pauselijke onderscheiding Pro Ecclesia opgespeld, maar ik geloof niet dat het een iets met het ander te maken. Mijn eigen bonus: op die woensdagmiddag in 1965 zat ik voor de eerste keer in een Kever. De rest is geschiedenis 🙂

Avans

Ik ben nu wel razend nieuwsgierig naar de inhoud van dat rapport dat de directie van Avans over zichzelf heeft laten maken om het vervolgens geheim te houden. Vanwege die cryptische verklaring die op het Ministry of Muggles gedicteerd lijkt te zijn. Die zeventien meldingen van ongewenste omgangsvormen, waarna een directrice het veld moest ruimen, waar ging dat eigenlijk over? Wat is er precies allemaal gebeurd daar? En nu, na deze intrigerende zin, is mijn belangstelling helemaal brandend geworden: ‘Dit gaf ruimte aan medewerkers voor privileges uit het verleden’?
Wat voor privileges? Uit het verleden? Dus die mochten toen wel, maar nu niet meer? What the fak? A la Harvey Weinstein? Of a la de ene na de andere minister van Trump qua plezierreisjes?
Waar gaat het over, waar hebben we het over? Die school barst kennelijk bijna uit zijn voegen, dat geven ze dan zelf nog wel toe: ‘Het lukte de directie niet om de organisatie aan te passen aan de eisen van een groeiende academie met als gevolg toenemende werkdruk en onduidelijke besluitvorming’.
Ja, ja, maar wat betekent dat nou allemaal precies? Wat klopt er allemaal niet, en wat is er allemaal fout gegaan?
Ach, overal waar het zó kookt en borrelt begint het vanzelf snel te schuimen. Die snelkookpan barst of gaat fluitend lekken. Dat rapport valt wel een keer over de rand.
Voor wat het waard is. Want een school die een eigen afdeling laat rapporteren over onwelkome zaken, dat is net zoiets als een bisschop die zijn pastoors opdracht geeft om een rapportage te produceren om het resultaat vervolgens als biechtgeheim te kwalificeren.
De directie had er beter aan gedaan om een externe onafhankelijk partij in de hand te nemen. Maar ja, ook dat komt nu misschien vanzelf goed.

Reageren op Facebook? Hier op mijn account, en hier op Facebook/Breda

Het Vierkant van Maurits

Het ligt al bijna 400 jaar in het Mastbos, maar bijna niemand kent het vierkant dat Maurits er in 1625 aan liet leggen. Honderden malen moet ik er in het Mastbos overheen gewandeld, gerend, of gefietst hebben. Net als duizenden andere Bredanaars, wandelend met de hond, fietsend, hardlopend. Naar de redactie in het Trivium in Etten-Leur reed ik bijna dagelijks langs het bos, over de Overaseweg, achterlangs via Effen en De Rith.
Hooguit vijf minuten langer dan over de zuidelijke rondweg en A58. Op die schilderachtige sluiproute heb ik altijd het gevoel dat ik op vakantie ga, in plaats van naar mijn werk. Nooit geweten waarom halverwege het Overaseweggetje, nét voorbij het vroegere zwembad Prinsenplassen, een perfecte haakse hoek in de weg zit. Nu weet ik: dat is de noordwestelijke hoek van het ‘Vierkant van Maurits’, dat al bijna 400 jaar in het Mastbos ligt. Een vierkant dat door vele bezoekers gedeeltelijk belopen wordt, zonder dat ze het beseffen. Sinds Ben van der Veer me vorige week wegwijs maakte op het vierkant, kijk ik voorgoed met andere ogen naar het Mastbos. Gewapend met drie exemplaren van zijn verzameling oude stafkaarten bezochten we het viermaal 1.300 meter lange vierkant. Van der Veer hield toen een warm pleidooi voor het renoveren van het vierkant, voor alle Bredanaars. „De ideale bestemming voor de acht mille die het jarige Mastbos van de organisatie van de Singelloop gekregen heeft”, aldus Van de Veer, die zelf aan de rand van het bos woont, in een sprookjesachtig houten huis tussen de Galderseweg en de Mark „Alle lanen en dreven worden intensief gebruikt voor wandelen, fietsen, joggen, hardlopen, sprinten, flaneren, kouten en mijmeren, met de blik op oneindig. Ontspannen, plezierig en nuttig. Maar de meeste lanen zijn een stuk jonger dan het Vierkant van Maurits, zonder de uitstraling en de mogelijkheden van een samenhangend vierkant.” Hij ziet op het vierkant de jaarlijkse ‘Nationale Prins Mauritsloop’. Te organiseren door Sprint, onder auspiciën van Stichting Breda Nassaustad en de gemeente, met steun van Staatsbosbeheer. Het startschot afgevuurd door de huidige prins Maurits.
„Het Vierkant van Maurits heeft een omtrek van 5.300 meter. Zou je het vier keer lopen, dan heb je ongeveer een halve marathon. En er kunnen ook mooie 5 en 10 kilometers op uitgezet worden.”
Maar hoe komt dat vierkant nou eigenlijk daar?
„In 1625 bestond het oorspronkelijke Mastbos net 100 jaar, als klein bos rond het Eeuwig Laantje. In 1621 liet prins Maurits, heer van Breda en eigenaar van het bos, de landmeters Jacob Lips en Pieter Dou een kaart laten maken van het gebied tussen de vesting Breda en het dorpje Galder. Dat werd in 1625 een prachtige kaart die onlangs weer is uitgebracht en voor een grijpstuiver te koop is.”
De kaart was bedoeld om alle percelen te inventariseren, handig bij uitbreiding en aankopen. Van der Veen „Dat vierkant omsloot het grootste deel van het oorspronkelijke bos, de aankopers konden aan de slag. De landmeters beschreven ook hoe dit vierkant, met vier zijden van elk ongeveer 1.300 meter, er uiteindelijk uit zou moeten zien. Het moesten brede lanen of wallen worden, geflankeerd door bomen en sloten. Op den duur is het grootste deel gerealiseerd. De wallen en lanen bestaan nog steeds, al is er hier en daar verval. Het vierkant wordt gevormd door de Stouwdreef en Mastenlaan aan de oostkant, in het zuiden de Oude Postbaan en aan de westzijde de Goordreef.”
En hoe is bijna 4 eeuwen geleden die opvallende bocht van 90 graden in de Overaseweg ontstaan? Lachend: „Die is er niet zonder slag of stoot gekomen. De oude weg zou het vierkant afsnijden. Dat probleem losten ze creatief op door een flinke driehoek grond in te pikken. Daar zijn nog rechtszaken van gekomen. De oude weg binnen het vierkant is nog steeds als zandpad te belopen.”
Volgens Van der Veer, die voor zijn pensioen als jurist werkzaam was bij het Waterschap, Staatsbosbeheer en het Ministerie van Landbouw, wordt het vierkant in 1653 al geroemd door dichter en staatsman Constantijn Huygens: ‘soo sijn ‘t vier dreven dan, en altoos weer vier dreven, die ‘t bosch ver en naarbij sijn prachtigst aansien geven’. Hij zegt dat het vierkant bepalend is geweest voor de ontwikkeling van het Mastbos: „Een fenomeen om te koesteren, we moeten er iets mee doen. Dichtgegroeide wallen en lanen zouden vrij gemaakt moeten worden. Het mooiste zou zijn als ze aan beide zijden voorzien worden van een doorgaande rij bomen.”
Volgens Van der Veer zou het vierkant Staatsbosbeheer, het Bredase bedrijfsleven en Breda als Nassaustad een unieke uitdaging bieden om er creatief en inventief van te profiteren. „Dan zou er op de vier hoeken zou een opvallende roodwitte jalonstok geplaatst kunnen worden. Vier fiere ijkpunten, als eerbetoon aan de landmeters Lips en Dou die 400 jaar geleden met hun kaart een geometrisch meesterwerk afleverden.”
En voor Maurits, die geometrie altijd slim en effectief gebruikte bij zijn belegeringen en zijn krijgstochten, én bij het uitbreiden van zijn grondbezit. Met een knipoog: „Maurits, Lips en Dou zouden het geweldig vinden als die gift van 8 mille van de Singelloop gebruikt gaat worden om hun vierkant in te richten als loopparcours. Ik zou zeggen: aan de slag er mee.”
Ben van der Veer op een van de vier hoeken van het ‘Vierkant van Maurits’: een eerbetoon aan de landmeters Lips en Dou.

Prins van Oranje, graaf van Nassau en legeraanvoerder

Het Mastbos is het oudste aangeplante naaldbos van Nederland. Graaf Hendrik III van Nassau was de stichter van het bos. Hij gaf in 1515 opdracht om dennenzaad uit Duitsland te halen en grove dennen aan te planten in het gebied vlakbij het Ginneken. Er bestond een groot gebrek aan lange, rechte stammen voor scheepsbouw en voor de constructie van kastelen. In de loop der eeuwen groeide het Mastbos uit tot een volwaardig productiebos. Het doorstond rampen, oorlogen en kaalslag. Vandaag de dag is het een populair recreatiebos met meer dan is miljoen bezoekers per jaar. Maurits van Oranje werd op 14 november 1567 in Dillenburg geboren en overleed op 23 april 1625 in Den Haag. Hij was prins van Oranje, graaf van Nassau, en stadhouder en legeraanvoerder van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Tot hij in 1618 de titel prins van Oranje erfde van zijn halfbroer Filips Willem, werd hij Maurits van Nassau genoemd.

Het is wat waard hier . . .

blogworth.gifHa! Ik kan weer op vakantie. Tenminste, als ik een koper kan vinden voor mijn blog. Volgens een leuk script op de Business Opportunities Weblog is Krijnen.Com ruim 10.000 dollar waard, bepaald volgens de berekening die toegepast is op de verkoop van Weblogs Inc aan AOL.
Collega cowboy Henk heeft op DutchCowboys nog een paar blogs langs de maatlat van BOW gelegd met het volgende resultaat (in Euro):
DutchCowboys: € 89.761,86
Marketingfacts: € 52.502,22
MolBlog: € 36.695,10
Roodlicht € 5.645,40
GeenStijl: € 417.759,60
Wie biedt? Is ook te huur, als ik weer de hort op ga. Of toch maar een digitale ant-kraakwacht contracteren?

Juridische valkuilen webloggende werknemer?

whostheboss.jpgMailtje gekregen omdat mijn weblog voorkomt op de site van VillaMedia.nl in het lijstje van webloggende journalisten.
Mieke Keunen heeft me gevraagd om medewerking te verlenen aan haar onderzoek betreffende eventuele juridische valkuilen voor webloggende werknemers.
Zie deze entry op haar weblog.
Meelezende webloggers – ook niet-journalisten – worden bij deze verzocht om aan het onderzoek mee te doen.

De ijzerwaren zijn vandaag van Jennifer

homedepot.jpgDe moeder van alle doe-het-zelf-winkels in Amerika, waar ik met gemak, liefde en plezier urenlang rond kan dwalen, is Home Depot. Altijd een plezierige afwisseling tijdens een reis in een van de vijftig staten, waar ik me altijd met volledige overgave in stort. Nadat na een urenlange rit over bijna lege highways aan een schijnbaar immer onbereikbare horizon het vertrouwde oranje witte logo opduikt, op het dak van een gebouw ter grootte van een complete Vinex-wijk.

A week in Germany

germany.jpgWe’ve spend a wonderful week in Germany, somewhere halfway between Kassel en Frankfurt am Main. Beautiful area, only a few tourists. Blue skies, freezing cold, perfect hiking weather. On our long walks up on the Eisenberg and other spots in the Knoll Mountains we didn’t see any humans for hours. But, luckily enough, lots of deer, some buzzards and wild pigs.
Germany still is the most underestimated holiday country in Europe, bosting some of the most breathtaking scenery thinkable.

What is Web Design?

what.gifBumped into a nice looking book about webdesign. Looked like a lonely fish out of the water in the window of a book shop that sells mainly contemporary and classic literature. They had a smell segment of books about design and architecture as well, but this blue eye catcher turned out to be the one and only book in the whole shop about computers or webdesign.
After a short browse I bought it, might come in handy for the restyling project I’m busy with the next couple of months. Not for this website, which is of course, a never-ending project of changes and updates, but for another one, and I’m not allowed to give further information for now.
I’ll be back with a review in a couple of days …
Website writer: whatiswebdesign.com (RotoVision, 2003) ISBN 2-88046-686-5

De volgende worm heet MyAndrew

y2k.jpgTerwijl het virus vrolijk door woekert, vliegen de berekeningen van de astronomische schade, die MyDoom aangericht zou hebben, ons om de oren. Wereldwijd 38.5 miljard dollar, volgens een of ander Brits onderzoeksbureau, en uit Amerika werden soortgelijke bedragen – via internet – de wereld rond getoeterd. Zou het?
Ik steek een natte vinger de lucht in en ik geloof er helemaal niks van. Gelukkig zijn er op deze wereld ook nog clubs, die zich bezig houden met het aan de paal stellen van flauwekul. Het thema van de Skeptics Society was de afgelopen week ‘de wetenschap van goed en kwaad’, dus die hadden even geen tijd, maar je hebt ook nog zoiets als een webvereniging van het ontmaskeren van virtuele en digitale mythes.

How to randomize

random.gifI’ve been asked questions about the random cookies and the random thumbnails. Also the logo on top of the site randomizes from colour to tiles to black and white. How do we do it?
It’s really very simple. You put an executable file (chmod 755) in your cgi-local, or anywhere else your server allows you to execute files.
The name of the file can be something like random.cgi, or random.pl, depending on your httpd.config file (I think 🙂
Anyway, your randomizer should look like this:

I got them!

kuifke.jpgI bought the very last Gazet van Antwerpen and the Belang van Limburg available in Breda, south on the Dutch – Belgium border. Two wonderful collectors items. Those Belgium newspapers yesterday banned all photographs and normal graphics from all their pages because Kuifje (TinTin) celebrated his 75th birthday. Other Belgian newspapers yesterday (La Libre) brought a cartoon of Kuifje grabbing his coat to start another adventure, his trusted Bobby (a.k.a. Snowy) following heel. (Click for enlargement)
But The Gazet and the Belang went the full distance: every news article that would normally have been published with a photograp, ran with a suiting cartoon instead.

Happy New Year

XCards
Happy New Year! Another contest closed, this time the best Xmas/New Years Card. Over 400 entries, so pick your choice if you’ve forgotten somebody. They’re all placed in this album on one of the newspaper servers. Nominees over here
For Dutchies only: the winner is to be decided by SMS: stem mee voor de mooiste kaart
Welke kaart gaat de wedstrijd winnen?
Breng via SMS een stem uit op de kaart die U het mooiste lijkt. Met het uitbrengen van uw stem dingt U mee naar een cd-bon.