logo-bns-app.png



« De portal of de pink slip | Index | Een nieuwe computer voor vijftig gulden »

January 27, 2001, by Léon Krijnen

Een gulden winst per bezoeker?   

Iemand met verstand van dat soort zaken heeft me uitgelegd hoe dat zat met dat sommetje van de Zweedse krant Aftonbladet, die beweert als de enige krantensite van de wereld winst te maken. Dat-ie ook een beetje Zweeds bleek te spreken kwam goed uit: dan snap je dingen eerder als je op die site rondneust.

Terug naar Aftonbladet, waar ze beweren met een omzet van 14 miljoen gulden 3,2 miljoen winst te maken. Deze cijfers leverden ook een reactie op van een lezer wiens Windows waarschijnlijk opnieuw genstalleerd moet worden omdat zijn calculator een floating point error vertoont. Die schreef me dat al bij een gemiddelde jaarsalaris van 45 mille de loonkosten van 50 man 22,5 miljoen gulden zouden bedragen.
Die komma moest dus een stap naar voren, maar 2,5 miljoen loonkosten voor 50 man? Onze baas der bazen, Jan Houwert, zou er graag voor tekenen. 'Met vijftig man en een hap techniek', aldus mijn persoonlijke business consultant, 'zit je zo aan tien miljoen kosten per jaar. Het zou dus kunnen dat ze 3,2 miljoen per jaar winst maken, maar als je dan de bezoekscijfers ziet, dan zou dat betekenen dat iedere bezoekers een gulden winst oplevert, en dat is nonsens'.
Een gulden winst per bezoeker? Ik zou al mijn spaarcenten in aandelen Wegener stoppen, maar waar doen die Zweden het dan wel van? Volgens de mij gratis verstrekte analyse boert de de kabelkrant van Aftonbladet goed qua advertentie-omzet. Om een beetje op te scheppen over die website, en ze hebben er wereldwijd publiciteit mee gehaald, dus die opzet is geslaagd, schrijven ze de winst op het conto van de website.
Zodat ik ook een beetje gelijk had vorige week, toen ik constateerde dat bij een beetje grote bedrijven nogal wat op en neer geschoven wordt tussen vestzak, hoed, rand en broekzak.
Naast dat geschuif gebeuren er dingen die me bevreemden. Onze moedermaatschappij Wegener heeft de meeste journalisten van Nederland - ongeveer 2000 - in vaste dienst. De twintig kranten van Wegener, die dagelijks 1.3 miljoen kranten produceren, zijn aangesloten bij de Geassocieerde Persdiensten (GPD). Die kranten wisselen nieuws uit, maar daarnaast heeft GPD ook nog eens aanzienlijk contigent verslaggevers, specialisten en buitenlandse correspondenten in dienst.
Die combinatie levert een kopijstroom op, waarmee je met gemak iedere dag van de week een krant met het gewicht van de zaterdageditie van de New York Times (anderhalve kilo) zou kunnen vullen. Desondanks zij we nog steeds een van de betere klanten van het peperdure ANP, dat we zouden kunnen missen als kiespijn.
Nog gekker: binnen Wegener wordt onderzocht of er nog meer nieuws ingekocht zou moeten worden, en hoe en bij wie we dat zouden moeten doen. We zijn de grootste nieuwsleverancier van Nederland, maar we onderzoeken of we moeten kopen, inplaats van verkopen.
Dat is ondermeer het gevolg van het gegeven dat de strategen, de hoofdredacteuren, uitgevers, journalisten, commercile figuren, nog steeds niet goed lijken te weten wat ze met heb web aanmoeten. Waar in de krant de grenzen tussen advertentie en redactie al een eeuw geleden scherp zijn afgebakend, weten we op het web nog niet wat we met elkaar aanmoeten.
Er staat een site over reizen op de portal, over auto's n we doen iets met makelaars. Naar advertenties alleen komt geen hond kijken, in welk geval de reisbureau's, dealers en makelaars er geen duppie voor dokken, want die zijn ook niet van lotje getikt. Dus moet er content komen, maar journalisten hoeven geen advertorials te schrijven, en verdommen dat.
Terwijl we iedere week tientallen aardige verhalen over auto's, reizen en de huizenmarkt in de krant hebben, wordt bijvoorbeeld de autokelder van de portal volgeplempt met zouteloze persberichten waar de adverteerder zich geen buil aan kan vallen.
Terwijl wij, de redacties, het grootste aanbod van keihard nieuws, mooie achtergrondverhalen, doorwrochte analyses en scherpe recensies van heel Nederland hebben, zijn zij, de commercile afdelimgen, op zoek naar leveranciers die ze willen betalen voor content van mindere kwaliteit. Iets klopt hier niet.
Ooit komt het goed, als het web volwassen is. Intussen blijven commercie en redacties elkaars grenzen verkennen, en blaffen ze af en toe hard tegen elkaar.

Posted: January 27, 2001 02:41 AM (685 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .