logo-bns-app.png



« 'As is verbrande turf', ook op het net | Index | Tien dagen zonder toetsenbord: hoezo, verslaafd? »

August 21, 1999, by Léon Krijnen

Jaloers? Ik? Hoe komt u erbij!   

In Montana is alles big, very big. In Montana, minstens zo groot als Frankrijk, met in de hele staat minder dan een miljoen inwoners, hebben ze volop ruimte om leuke dingen te doen. Ze pronken er graag mee ook.

Montana is het land van 'The Big Skies' en van de uitzichten krijg je inderdaad niet gauw genoeg. Ik kan het iedereen aanraden die net terug is van een paar weken kramperen op zo'n Zeeuwse of Spaanse ligbatterij waar je 's nachts, als je mazzel hebt, je buurman alleen maar hoort boeren. Per tent krijg je op een camping in Montana een lap grond ter grootte van een Hollands voetbalveld. Dat moet ook wel, want een camper is hier zomaar achttien meter lang. Vaak hangt er een uit de kluiten gewassen four wheel drive achter, die afgehaakt wordt om er boodschappen mee te doen. Soms bengelt er een meter of twaalf boot achter, en het zou me niet verbazen als ik er nog eentje tegenkom met een helikopter op het dak.
Met internet heeft dit tot nog toe weinig te maken, maar ik zie het sinds de afgelopen week om meerdere redenen best zitten, voorgoed op een camping in Montana te wonen. Ik zag namelijk de eigenaar van zo'n ding in zijn werkkamer in zijn camper achter een laptop zitten. Honderdtien volt trok-ie, zo te zien, uit het netwerk van de camping, terwijl zo'n ding natuurlijk ook nog een generator aan boord heeft voor het geval er in de wildernis gekampeerd wordt. Maar wat me het meest intrigeerde waren de twee schotelantennes die voor de boeg op een driepoot stonden, onder een verschillende hoek naar de hemel luisterend. Het ene schoteltje was voor zijn digitale kleurentelevisie, het andere, zo bleek, voor internet! Daar ben ik vrolijk van geworden, want die combinatie van kampeergereedschappen en internet-tools biedt mij alles wat ik nodig heb. Van de week haalde ik er eentje in die achter op zijn rijdende vliegdekschip met koeien van letters liet weten dat-ie 'de erfenis van zijn kinderen aan het opmaken was'. Mooi, maar waarom zou ik tot mijn pensioen wachten? Ik kan net zo goed mijn huisje verkopen, in de goede tijd aangeschaft, en van de opbrengst een bescheiden camper met twee schotelantennes kopen. Maakt het echt geen moer meer uit waar ik zit en hoef ik dagelijks alleen maar even die schotelantenne te calibreren om te kunnen communiceren en te werken. Het is natuurlijk alleen een beetje moeilijk met de onvermijdelijke vergaderingen, maar ook daar moet een digitale mouw aangepast kunnen worden. Het lijkt me wel wat, de rest van mijn carrire telewerken, maar ik vrees dat ik de hoofdredactie en de afdeling personeelszaken niet van noodzaak en voordelen zal weten te overtuigen.
Reizend op een budget, deze maand door een aantal noordelijke staten en Canada, blijft het qua internetten behelpen vanaf een camping. Sommige campings die aangesloten zijn bij 'Kampings of Amerika' (KOA) hebben naast de balie op de receptie een gat in de muur waarin je een telefoonstekker kan steken. Je kunt er alleen de gratis 1-800 nummers mee draaien, zodat je een provider nodig hebt die je zo'n nummer gebruik laat maken. Bij zowel Compuserve als UUnet is dat mogelijk, al kost het een toeslag van zes Amerikaanse dollars per uur bovenop je normale kosten. Dat doe je dus alleen maar om even je e-mail te checken of te versturen, ook al omdat het vaak staande moet. Kennelijk heeft de KOA nog geen zin om voor semi-provider te spelen, zodat er, in ieder geval in de camping naast Glacier National Park, nog geen bureautje klaar staat. Daarnaast heb je altijd nog het gedoe met je batterijen. Zonder een elektriciteitspaal zijn die staanplaatsen hier al duur genoeg, dus moeten de batterijen in het washok opgeladen worden. Ik durf in Amerika met een gerust hart een halve dag de batterijen en het oplaadstation achter te laten, wat ik in Nederland of Spanje niet in mijn hoofd zou halen. Dan zou je dus 's avonds, op de tafel met twee banken die op iedere tent-site staat, op die opgeladen accu's een stukkie moeten kunnen tikken, ware het niet dat het af en toe onweert. En als het in Montana onweert, u snapt dat intussen, dan knalt en regent het oerend hard. Die Amerikanen zijn net zo nieuwsgierig als vriendelijk, dus ik hoef met die laptop niet in een openbare ruimte te gaan zitten, want dan moet ik honderdduizend keer uitleggen wat ik aan het doen ben en waar ik vandaan kom. En wat ik van Montana vind. Heel beautiful dus, en big natuurlijk.
Dus zit ik nu weer met mijn trouwe Toshiba op mijn knien in de Ford Taurus te tikken, en vraag ik me voor de zoveelste keer af waarom ik met mijn stomme hoofd nog steeds geen adaptor heb die ik in het gat van de sigarettenaansteker kan stoppen, net zoals de pomp van de luchtbedden.
De afdeling IT moet zo'n ding zo voor me in elkaar kunnen knutselen: er moet 12 volt gelijkstroom ingaan en 15 volt op 2,7 ampre uitkomen. Met 12 volt eruit zal het ook best lukken, vermoed ik, al zal het amprage van een autoaccu wel wat omlaag gedrukt moeten worden, om te voorkomen dat er ongelukken van komen.
Als dit stukkie klaar is, loop ik met mijn handel naar de balie van de camping, moet ik voor de 23e keer uitleggen waar het allemaal over gaat, en stuur ik alles naar Nederland. Ik loop die paar honderd meter met plezier, want het uitzicht op de toppen van Glacier Park is onvergetelijk. Mijn frustratie is alleen dat ik langs drie rijen van die enorme campers moet en naar n daarvan moet ik steeds met een scheef oog kijken. Het is een zilvergrijze Winnebago uit Minnesota, met twee schotelantennes voor de boeg. Er hangt een 4.2 Wagoneer van dezelfde kleur aan een trekhaak achter. Hij zit met de poes op schoot achter zijn laptop, terwijl er op zijn televisie een honkbalwedstrijd bezig is. Ik weet niet of-ie de erfenis van zijn kinderen aan het opmaken is, maar dat kan me niet bommen. Meneer heeft het big voor elkaar: zijn hele hebben en houden, zijn huis en zijn kantoor op wielen met een bloedsnelle internetverbinding onder de Big Skies van Montana. Jaloers? Ik? Hoe komt u erbij! Waar zijn de telefoonnummers van makelaar, hypotheekboer, hoofdredactie en personeelszaken?

Posted: August 21, 1999 02:06 AM (1063 words).   

Comment over here or on my Facebook wall . . .