Eerst even in mijn archieven kijken: ach, het is weer anderhalf jaar geleden dat ik iets over Apple of Mac geschreven heb, dus het kan weer. Bovendien heb ik mijn mail opgeschoond, dus als u nog op een reply zit te wachten, weet u nu dat u dat tevergeefs doet. Maar mijn mailbox is leeg, dus laat maar komen, de beginselverklaringen van heetgebakerde Mac-evangelistas.
Lees eerst verder voor u in uw Mac klimt, want ik was ditmaal niet van plan een onvertogen woord over Steve Jobs of zijn producten te tikken. Niet over de vormgeving, want over smaak valt niet te twisten, en die bakkies zien er best aardig uit. Verder kan het me niet bommen hoe mijn machine eruit ziet, als-ie maar werkt. Ik ben echter nog niet bereid twee keer zoveel te gaan betalen omdat hetzelfde soort plastic toevallig in een andere mal gebakken is.
Over benchmarks begin ik niet, want dat blijft appels met peren vergelijken, en snel genoeg is snel genoeg. Mijn huidige machine is een alweer verouderde Pentium III 650 mhz, maar ik zou niet weten wat sneller zou moeten, dus voorlopig wordt er geen upgrade meer aangeschaft.
Resteert de software, en bij Apple is dat tegenwoordig Unix, want dát is precies wat OS X is. OS X is sexy, snel, stabiel, betrouwbaar. Van voorgaande kwalificaties zijn de eerste drie ook van toepassing op Windows XP. De vierde niet, en dat zou voor mij de reden kunnen zijn om duizend euro extra te dokken en mezelf een Mac met OS X aan te schaffen.
Want als ik één ding niet vertrouw, dan is het de betrouwbaarheid van Microsoft in het algemeen, en XP in het bijzonder. Tekenend voor de onbetrouwbaarheid van de makers is dat de FBI eraan te pas moest komen om de wereld erop te wijzen dat het zoveelste gat in de security van XP gaapt. Natuurlijk wist Billy Boy dat drommels goed, maar, zoals altijd: gewoon op de markt gooien. Dus gaat het weer op dezelfde vertrouwde manier verder: iedere week, of vaker, ontdekt weer iemand een gat waar Microsoft allang van wist en wordt er weer een patch of update in elkaar geflanst.
De door Microsoft in XP ingebakken firewall staat volgens de door Microsoft gegeven aanbevelingen ingesteld. Desondanks gaan alle toeters en bellen rinkelen als ik mijn verbinding op zo'n daarin gespecialiseerde site laat controleren op gaten in de firewall: zo lek als een zeef.
Wat ik ook niet vertrouw, is dat Microsoft.net, waarmee ze de heerschappij op het internet proberen te veroveren. Ik wil daar niet aan meewerken, maar ik weet niet wat ze op of via mijn machine allemaal uitspoken.
Minstens één mailtje met in het subject: 'Moet je maar Linux draaien', zal inmiddels op weg zijn, maar Linux is me nog steeds te veel gedoe. Ondanks het gegeven dat ik in steeds meer magazines lees dat de installatieprocedure kinderspel is. Kinderspel? Iedere keer dat ik er genoeg tijd voor had en het weer eens probeerde, liep ik vast op gedonder met het indelen van partities of het mounten van harde schijven. Laat maar.
Intussen werk ik - op afstand - dagelijks met een werkelijk perfecte Linux-server en een net zo perfecte Free BSD server, maar dat is mijn desktop niet. De servermarkt zal Linux misschien veroveren op Microsoft, maar de slag om de desktop is allang verloren.
OS X dan maar? Misschien, maar ik heb geen zin om twee mille extra te betalen omdat het plastic zo mooi glanst.
Maar OS X, dat is toch Unix? Waarom kan dat dan niet naar Pentium geport worden? Het beschikbaar maken van dat systeem voor andere processors, dát lijkt me een nachtmerrie voor Microsoft.
Het probleem voor Apple snap ik ook: als ze dat doen, dondert hun eigen hardware-markt in elkaar. Het heeft dus met sentimenten te maken, want je kunt toch beter honderd miljoen pakketten OS X verkopen dan een paar miljoen Mac's. Ze mogen van mij de prijs nog opfokken ook, want voor zo'n gebruiksvriendelijk Linux wil ik best wat meer betalen dan Windows XP.
Posted: January 26, 2002, 08:21 PM | Comments (0) |
Gebruikt uw chef, baas, directeur, lid of voorzitter van de raad van bestuur regelmatig een van de volgende woorden of zinsneden: 'synergie', 'extra inspanning', 'win-win situatie', 'focussen', 'reciprociteit', 'grote lijnen volgen', 'een stukje verantwoording', 'een stukje kwaliteit', 'benchmark', 'plan van aanpak', 'gaten in schieten', 'kennismanagement', 'project handen en voeten geven', 'even evalueren' of 'aan het eind van de dag'?
Komt het u bekend voor? Als u ergens in dienst bent, kan dat haast bijna niet anders, dus doe mee aan de bullshit bingo. Ga naar Google en tik daar als zoekstring 'Nederlandse bullshit bingo' in. U komt vanzelf verschillende websites tegen die zich bezig houden met deze ontnuchterende liefhebberij. De bullshit bingo formulieren staan klaar.
Print er eentje en neem mee naar de eerstvolgende vergadering, stafoverleg, netmeeting, managementteam, of hoe ze dat bij u op de zaak noemen, en doe net of u aan het notuleren bent. Kruis af, iedere keer als iemand een stukje gebakken lucht uitasemt. Heeft u een rijtje? Mooi zo, even ademhalen als het toevallig de baas is die aan het woord is en luidkeels 'bingo!' roepen. Ik verstrek geen garanties voor de lengte van uw wellicht nog prille carriere, want de een kan er slechter tegen dan de ander.
Bij KPN gaat de bullshit bingo vrolijk verder. Ook na de logische storm van protesten over de verhoging van de ADSL-tarieven volharden ze daar in mistflarden van zinnen, al dan niet in stukjes gehakt, een bullshit bingo op zich.
'Upstream snelheid van Mxstream basic wordt verhoogd' schreeuwen ze van het dak van de Mxstreamwebsite. Upload snelheid is voor het leeuwendeel van de surfers bijzaak, het gaat om downloadspeed. Lees dus: 'wij hebben schijt aan bezwaren en protesten, de prijsverhoging van 23 procent, ongeacht de aanbiedingen waarmee wij u binnengesleept hebben, gaat gewoon door'.
Een verdieping lager op de site: 'KPN komt met coulanceregeling'. Lees hier: 'Als het niet bevalt, dan rot je maar op'. Dat je het aankoopbedrag van het ADSL-modem terugkrijgt, lijkt me een normale zaak als je zo voor het lapje gehouden bent als door KPN. Niks 'coulance', bullshit.
Bullshit, begrijpelijk, was de overheersende teneur van de tientallen reacties die ik mocht ontvangen van mede-ADSL'ers die zich een oor aangenaaid voelen door KPN. Een van de aardigste was die van cultuurhistoricus Karel Leenders, die vanuit de residentie via het web alles wat Brabant is in de gaten blijft houden.
Hij schrijft: 'Was er in die goeie ouwe verschrikkelijk Heilige en nog veel Roomscher Katholieke Kerk niet een regeltje dat wanneer een huwelijk niet 'geconsumeerd' is, het nietig is of verklaard kan worden? Zou je dat op het mondaine bitjes en bijtjes-gedoe mogen toepassen: indien nog geen werkende verbinding is gerealiseerd, kan het contract instant en met de lichtsnelheid verbroken worden? Bovendien is er nog zo iets dat je contracten kunt verbreken als een partij plots rare voorwaarden gaat stellen, zoals prijsverhogingen. Toch? Kwenie, ben ook maar een leek'.
Tot zover de leek. Het mooie is dat KPN-kardinalen die redenering inmiddels uitdragen. Ze hebben immers de zegen gegeven aan de mogelijkheid van het ontbinden van het contract. Bovendien mag u uw bruidsschat - het ADSL modem - teruggeven, zodat u slechts blijft zitten met dezelfde oprispingen die wegebben na het ontbinden van ieder huwelijkscontract: tijdverlies en, in meer of mindere mate, een gloeiende hekel aan de ex-partner.
Op zoek naar een nieuw lief dan maar? 'Wijven zat', om met een mij bekende vrijgezel te spreken. Dat klopt in dit geval, want er staan maar genoeg providers te lonken die vrijgezelle surfers van KPN over willen nemen. Cistron is er een van. Die biedt zelfs de mogelijkheid tot supersuper snel ADSL: 7.8 megabit per seconde download (!). Het kost een paar centen, maar daar krijg je dan ook wat voor. Lees wel even goed de voorwaarden, die gegarandeerd minstens een jaar geldig blijven. Dat stond niet in de bullshit bingo van KPN.
Posted: January 19, 2002, 08:24 PM | Comments (0) |
Een maand geleden uitte ik hier mijn dikke tevredenheid over KPN. Ingegeven door de gang van zaken rond mijn ADSL-aansluiting, Mxstream over mijn ISDN-verbinding. Er mankeerde iets aan het oude ISDN-kastje en de lijn bleek niet helemaal tof te zijn. Mankementjes die overal voor kunnen komen als er techniek aan te pas komt, en meestal op het ongelukkigste moment mogelijk.
Auto, gasfornuis, thermostaat van de verwarming, televisie, het zal een keer sneuvelen, en wie niet over twee rechterhanden beschikt, is aangewezen op de hulp van klusjesman, reparateur of storingsdienst. Hulp heb je in allerlei gradaties. Het gevoel dat je eraan overhoudt, wordt bepaald door de kwaliteit van de service: het resultaat plus de manier waarop je geholpen wordt. Ik was vol lof over KPN, want ik werd door de helpdesk, in de Primafoonwinkel en thuis door de monteur vriendelijk en vakkundig geholpen.
In dat vertrouwen en optimisme is deze week een flinke deuk geslagen door ir. J.A. Wildeboer, directeur Business Unit Broadband Networks. Zijn naam staat onder een brief die bij alle Mxstream abonnees in de bus gevallen is. Wie ir. voor zijn naam mag zetten, heeft vast geen communicatiewetenschappen gestudeerd. Al weet je dat dezer dagen niet zeker meer, met wat zich tegenwoordig hogeschool mag noemen.
In mijn vak heb ik maar al te vaak te maken met doctorandussen die communicatie geleerd hebben, maar aan wiens wanproducten desondanks geen touw vast valt te knopen. Ik zeg er maar gelijk bij dat ook een bul van de faculteit journalistiek geen waterdichte garantie is voor duidelijk en helder schrijven, zodat u die voorzet niet meer in hoeft te koppen.
Wildeboer danst in een polonaise van omzichtigheid om de hete brij. Waar het om moet gaan, want ik ben niet helemaal gek, is een prijsverhoging, maar dat valt uit de brief niet op te maken. Hij laat slechts weten dat dat zijn bedrijf 'grote waarde hecht aan het intact houden van de hoge kwaliteit'. Dat het noodzakelijk is om dat hoge kwaliteitsniveau te waarborgen, dat tarieven 'aangepast' worden. Dat ik daarom, vanaf 1 februari, 33 euro 95 ga betalen.
Ik weet uit mijn hoofd niet precies wat ik betaalde, zeker niet in euro's, dus ik moet in mijn correspondentie of op de site van Mxstream op zoek naar wat het epistel van Wildeboer betekent. Op www.mxstream.nl kunnen ze het woord 'verhoging' pas na twee keer klikken en drie alinea's uit de strot krijgen. Wat de oude prijs was, weet ik nog steeds niet. Pas na graven in een multomap met rekeningen komt de aap uit de mouw, en moet ik zelf de calculator ter hand nemen: wat KPN niet durft te zeggen, is dat de ADSL-tarieven met 23% verhoogd zijn.
Terwijl ik benieuwd ben wat de Consumentenbond daarvan vinden zal, is onder de abonnees van Mxstream de pleuris uitgebroken. Ik heb gemakkelijk praten, want omdat mijn fratsen declarabel zijn, hoef ik slechts namens de boekhouding verontwaardigd te zijn.
Het blijft natuurlijk de lulligheid ten top. Ten eerste is het een belachelijke verhoging, ook al gezien alle aanbiedingen waarmee je tot het eind van het jaar bestookt werd. Er zijn mensen die op die aanbiedingen ingegaan zijn, en die nu, terwijl ze nog niet eens aangesloten zijn, met die prijsverhoging geconfronteerd worden. KPN zal zich waarschijnlijk lekker gedekt voelen door kleine lettertjes, maar die liggen op dit moment onder de microscoop van de juristen van de Consumentenbond en wat daarvan komt, horen we vanzelf.
Meer dan de verhoging op zich is mijn irritatie ontstaan door de lulligheid van die brief. Zo ga je niet met je klanten om, meneer Wildeboer, meneer KPN. Zeg gewoon waar het op staat. Ik ben extra boos omdat ik het gevoel heb dat ik mezelf in mijn hemd gezet heb door mijn lofpreek van een maand geleden.
'Ik krijg een warm gevoel als ik aan al die vriendelijke ervaringen denk' besloot ik toen, 'het komt wel weer goed met die toko'. Dat was dus een beetje dom van mij. En tamelijk voorbarig. KPN is er nog lang niet.
Posted: January 12, 2002, 08:25 PM | Comments (0) |
Ik wed dat een hoop mensen allerlei Windowsen opnoemen als je ze vraagt hoeveel verschillende besturingssystemen er bestaan. Windows 3.11, '95, '98, SE, ME, NT, CE, 2000, XP. Goed zo, maar weet u ook welke bijnamen van die rits systemen nooit officieel ingevoerd zijn? Ik herinner me dat er eentje Chicago genoemd werd, maar vraag me niet welk, en dat XP eerst Whistler heette. Als het aan mij lag werd dat vermaledijde Windows 95 met terugwerkende kracht de Blauwe Pest genoemd.
Het oogverblindende bevret van onvermogen van dat gedrocht verschijnt mij op de krant dagelijks voor ogen. Ook al is het inmiddels 2002, de standaard uitrusting van het digitale voetvolk hier is nog steeds Windows 95. Het is maar goed dat de mobiele brigade niet door Wegener IT bevoorraad wordt, want dan moesten ze op een ezel naar Afghanistan, een middeleeuws musket over de schouder.
Verder zeur ik nergens over, want thuis heb ik XP. Weliswaar een Windows, maar daarover hoort u mij niet klagen. Voor zover het tenminste stabiliteit, snelheid en gebruiksvriendelijkheid betreft. Qua beveiliging, het blijft tenslotte Windows, vertrouw ik het geen zier.
Mijn scepsis betreffende de security van het systeem werd de afgelopen week nog maar eens bevestigd. Ik werd gebeld toen ik thuis zat te werken; of ik een paar regels code in een cgi-script op de website kon veranderen. De collega in kwestie zag mijn IP-nummer toen ik aanlogde, en tikte het uit nieuwsgierigheid in het venster van zijn browser. Pardoes belandde hij op de harde schijf van mijn machine, waar hij vrolijk rond kon bladeren.
Wat dat zegt over de security van Windows XP weet ik niet, want ik heb niet genoeg verstand van dat soort zaken. Wat deze onnozele ziel wel weet, is dat de firewall van XP actief was. Voor de lol heb ik inmiddels als webserver Apache geďnstalleerd. Wie nu mijn IP-nummer uitprobeert als mijn ADSL verbinding aan staat wordt naar een zwart gat caramboleerd, en bij Amazon heb ik Apache for Dummies besteld.
Uiteraard zou ik een dikke firewall kunnen installeren, hetgeen me door nogal wat lezers aangeraden is. U heeft allemaal gelijk, maar ik vind het spannend om te kijken hoe lang het goed gaat. Als mijn machine door een hacker aangerand wordt formatteer ik de hele boel en begin ik weer op nul. Weet intussen dat uw sporen gelogd worden en dat mijn wraak zoet zal zijn.
We hadden het over verschillende besturingssystemen. Dat moeten er honderden zijn, met die van Microsoft, Apple, Linux/Unix en OS2 als de bekendste. Soms duikt er iets nieuws op. Iedere week lees ik de column van Robert X. Cringely, altijd met leuke dingen bezig. Bob is een supercomputer aan het bouwen. Met 6000 dollar tweedehands ijzer knutselt hij 'Wendy' in elkaar die even krachtig is als een Cray supercomputer die in 1988 een paar miljoen dollar moest kosten.
Het besturingssyteem: QNX, gratis, stabiel, en 'posix' standaard, dus je kunt er waarschijnlijk een hele zooi Linux of Unix software op draaien.
QNX? Nooit van gehoord. Even het web aantrappen. Vijf minuten later is mijn klomp gebroken: meer tijd had ik niet nodig om, inplaats van dat vervloekte 95, op mijn machine een grafisch besturingssysteem vanaf een floppie te draaien.
Een compleet systeem, met bestandsbeheer, een tekstverwerkertje, een browser, een webserver, en dat allemaal op één floppie. Computer herstarten met de flop erin, en het werkt. Je kan ook een compleet systeem downloaden, want, zoals de website van QNX zegt: 'als u ziet wat we kunnen vanaf een floppie, stelt u zich dan eens voor wat met onze techniek nog meer mogelijk is'. Ik hoop dat ik dat voorlopig laten kan, want ik heb helaas genoeg te doen.
Voorlopig amuseer ik mezelf met die floppy. De truc heeft u niet van mij: maak een bootfloppy vanaf de downloadpagina van QNX, en stop dat schijfje in iedere computer die u tegenkomt. Bij voorkeur als de eigenaar koffie halen is. Even herstarten, voila, genieten van stomverbaasde gezichten. Ik weet van niks.
Posted: January 05, 2002, 08:28 PM | Comments (1) |