January 21, 2005

On the road again: Argentina, Chile, Paraguay and Uruguay

Finally: with almost empty backpacks we're flying Brussels - Madrid - Buenos Aires early tomorrow morning. We'll be leaving from Buenos Aires also, 10th of april, and in the meantime we'll be traveling through Argentina, Chile, Paraguay and Uruguay.
We planned some kind of route, which me might follow, and then again we might change our plans and follow other tracks. Some of these targets are city and province of Buenos Aires, Patagonia and Tierra del Fuego (Fireland), Chile, Valparaiso, Ascuncion, Montevideo, Mendoza, a lot of national parks, a lot of cities, a lot of beaches, a whole lot of mountains.

The fact that a big part of our trip is done in the fifties by Che Guevara, as in the book and the movie The Motorcycle Diaries, is coincidentally: when we started planning our trip, we didn't know the book, nor the movie. I will be reading it over there.
When the flash cards are full we might enter an internetcafe and upload to ImageFolio, and do some writing over here, so come back every once in a while.
If you want to get updated when something has happened over here, add your e-mail adress on the mailing-list in the box on top of the right side of the home page.

Adios!

For the Dutchies;

Ik ga weer een tijdje de hort op; van 22 januari tot en met 10 april door Zuid-Amerika reizen. We beginnen en eindigen in Buenos Aires. Dat we in de tussentijd gedeeltelijk dezelfde route volgen die ene Che Guevara in de jaren vijftig op de motor heeft afgelegd is puur toeval. Toen we de reis begonnen te plannen hadden we van het boek en de film nog niet gehoord.
De route is ruwweg een grote Acht door het zuiden van Zuid-Amerika: Buenos Aires - Patagonia - Vuurland - Patagonia - zuiden Chili - midden Argentinië - midden Chili - noorden Argentinië - Paraguay - Uruguay - BA. Voornamelijk bussen en treinen, af en toe een auto huren. Zoiets.
Mijn wekelijkse internetcolumn verschijnt die maanden niet. Je schijnt er te struikelen over de internetcafes, dus mijn weblog zal regelmatig bijgewerkt worden in tekst en beeld, en via deze weg zult daarop opmerkzaam gemaakt worden. Het zal in het Engels zijn, vanwege Amerikaanse en Australische vrienden en ex-reisgezellen, die virtueel meekoekeloeren.

Als u op de hoogte gehouden wil worden van nieuwe updates, tik dan uw email-adres in het venster bovenaan de rechterkant op de homepage.

Adios!

 Posted: January 21, 2005, 12:02 PM | Comments (2) |

January 20, 2005

Komt het einde van internet in 2006?

Iedereen die, beroepsmatig dan wel vanuit een dwangmatige liefhebberij, dagelijks met iets met internet van doen heeft, kent ze wel; de kenners die beweren dat internet tot stilstand gebracht zal worden door de as van het digitale kwaad: virussen, spam, dos-aanvallen, hackers, phishers, digitale criminelen die uw identiteit jatten en misbruiken.
Vroeger deed ik die beweringen schouderophalend af, tegenwoordig begin ik me af te vragen of die sceptici wellicht hun gelijk gaan krijgen. Ook door het gevoel waardoor ik af en toe bevangen word, te veel gedoe, waardoor de lol er een beetje af begint te gaan.
Ik voel me geinspireerd door bijvoorbeeld Stephen Seemayer, die afgelopen week in de Technology sector van de Los Angeles Times opgevoerd werd. Iemand die net als ik overal redelijk snel bij was, met de computer, met de homepage en daarna de website, met programma's en gadgets. Buik vol van de spam, de spyware en de virussen, rukte hij afgelopen week zijn adsl kabel voorgoed uit de muur, geen zin meer om te betalen voor iets waar hij geen normaal gebruik van kan maken.

Of Seemayer een trendsetter is, weten we nog niet, wel dat het internetgebruik wereldwijd dagelijks nog steeds groeit en dat de problemen derhalve dagelijks ook alleen maar groter worden, nooit minder. Het is dat ik de meeste van mijn problemen uitbesteed heb, want anders had ik allang de pijp aan Maarten moeten geven.
Het zou qua diskspace en kosten een aantrekkelijke optie zijn om mijn eigen domein en mijn eigen mailserver ook werkelijk thuis te hosten, maar dat idee heb ik aan het eind van het jaar na een minuut nadenken terzijde geschoven. Na enig onderhandelen met die klantvriendelijke Amerikanen ben ik voor de komende vijf jaar met voldoende diskspace voor 15 dollar per maand onder de pannen. Inclusief dagelijkse backups, spam en virusscanners op die server, achter een ondoordringbare firewall. Plus een helpdesk van onovertroffen kwaliteit. Voor die paar centen krijg je een persoonlijke supportmens toegewezen dat jou vanuit Florida belt, alle tijd van de wereld heeft en niet ophangt voor je probleem opgelost is. Nooit zelf aan beginnen.
Verlost van die problemen hebben u en ik desondanks nog dagelijks last van alle geleuter in uw mailboxen en is de spyware het grootste probleem van de internetgebruiker geworden. Ik ben niet paranoia, maar begin me toch onderhand ook af te vragen of ik er verstandig aan doe, zelfs via een beveiligde verbinding, om nog iets te kopen via internet. Dat gevoel krijg je vanzelf nadat je een paar keer last gehad hebt van zo'n irritant stukkie software dat zich op je pc genesteld heeft, notabene terwijl je er zeker van bent dat je alleen maar betrouwbare websites bezocht heb.
Dit jaar is het tien jaar geleden dat ik voor het eerst iets kocht via internet. Het was de Apple Quick Take 150, de eerste digitale camera, via de website Cyberian Outpost. Misschien wordt dat museumstuk ooit wat waard, ook omdat ik de originele verpakking bewaard heb.
Het zal de komende jaren niet minder worden, waarbij de nodige ellende via zogenaamde slimme mobiele telefoontoestellen zal worden veroorzaakt. Met die dingen kun je hier en daar al betalen en wie een beetje verstand van die protocollen heeft, kan zich voorstellen op wat voor manieren daar misbruik van gemaakt zal gaan worden.
Of de duvel ermee speelt: tijdens het schrijven van voorgaande alinea's komen er twee mailtjes binnen. Het eerste is van een oplichter die me wijs probeert te maken dat ik via de bankgiroloterij een miljoen dollar gewonnen heb en of ik maar even op de reply wil drukken. Deleten lijkt me verstandiger. Het tweede is kennelijk een echte vraag: een studente aan de School voor de Journalistiek, bezig aan een studieopdracht over internet, wil van me weten of ik ook geloof dat internet in 2006 onderuit zal gaan. Ze wijst me op de website van de Finse professor Hannu Kari, die dat in een lezing aan de Helsinki University of Technology voorspeld heeft.
Volgens Kari zullen zowel steeds meer individuen als bedrijven met internetgebruik kappen, vanwege de in de eerste alinea opgesomde problemen. Hij benoemt een belangrijker probleem: manupulatie van content. Wat is waarheid, en wat is leugen, op die miljoenen websites en blogs? Zodat ik mezelf om te beginnen de vraag moet stellen of Hannu Kari wel echt is.
Op een aantal vragen op de lijst van de Utrechtse studente weet ik geen antwoord. Natuurlijk neem ik de kwestie serieus, maak ik er me zorgen over, maar ik heb geen idee waarom de voorspelling van Kani - op diens website in 67 pagina's tellend document vol cijfers en stellingen onderbouwd - tot op heden zo weinig aandacht van de media in Nederland gekregen heeft. Verder heb ik geen flauw idee of er mensen aan mogelijke oplossingen werken, wiens verantwoordelijkheid dat is en wat internet zou moeten vervangen.
Maar zou het echt zo'n haast lopen? Tussen mijn verzameling nutteloze cd's prijken er twee die ik maar eens in moet gaan lijsten: software om millenniumproblemen op te sporen en op te lossen. Ach ja, het is nog maar vijf jaar geleden dat duizenden deskundigen over de hele wereld voorspelden dat op 1 januari 2000 alle computers ter wereld, en internet er achteraan, krijsend tot stilstand zouden komen. Dat liep allemaal nogal los en dat geeft de viruele burger moed. Het zal wel loslopen, al zal het een nooit ophoudende rat-race blijven tussen digitale criminelen en de internetpolitie.
De komende drie maanden heb ik met bovenstaand problemen weinig van doen, al zal met het thuisfront af en toe via internetcafe en weblog contact gezocht worden. Tot half april ben ik op reis, zonder laptop en zal deze column niet verschijnen. Wie in reisverslagen geinteresseerd is, wendt zich tot de weblog.

 Posted: January 20, 2005, 10:43 AM | Comments (4) |

January 14, 2005

Ook de recensenten moeten aan de computer

De vraag is wat de fanatieke Mac-aficionado’s en evangelista’s er van vinden: het nieuwe instapmodel van Apple. Niemand heeft me ooit op een onvertogen woord over de vormgeving van de producten van de trendy withandel uit Cupertino kunnen betrappen. Smaken verschillen, maar op dat punt was ik het altijd met de aanhangers van dat andere platform eens: de oogverblindende manier waarop ze bij Apple spulletjes aankleden en verpakken, is van een eenzame perfectie.
Mijn probleem is de luidkeels herhaalde mantra dat gebruikersgemak van het systeem net zo perfect als de vormgeving zou zijn. Daar ben ik het niet mee eens, maar het is me te vaak gebleken dat het weinig zin heeft om daarover in discussie te gaan.

Een van de argumenten van de voorgangers in de Apple-kerk is dat je met een Mac geen last van virussen hebt. Dat klopt, maar de belangrijkste reden voor die zegen is het gegeven dat er zo weinig Macs verkocht werden. Ieder systeem heeft veiligheidsgaten. Als er genoeg snotapen of professionele boeven mee aan de slag gaan, worden de gaten vanzelf ontdekt en uitgebuit.
Het lijkt mij dat aanhangers van Apple door gemengde gevoelens bevangen worden door het gejubel en de publiciteit van de afgelopen dagen over hun favoriete witte parafernalia. Om te beginnen is er het onvermijdelijke risico van virussen en ander tuig dat de toenemende populariteit van het platform met zich mee brengt. Ten tweede: voor vele Appelaars van meer importantie dan ze toegeven, krijgt de exclusiviteit van het imago een danige knauw. Ze moeten tandenknarsend toezien hoe de nieuwe mini-Mac bij Jan en alleman op het bureau verschijnt.
Alleman of niet, ik ga er straks eentje kopen. Al is het maar omdat niemand in dat wereldje me er nog van kan beschuldigen dat ik geen benul heb van waar ik het over heb als het over Apples gaat.
De mini-Mac is een juweel. Er moet een manier zijn om het via een simpele switch in vrede te laten leven met een XP machine. Kunnen ze samen een toetsenbord en monitor delen (Apple, Dell, HP, maakt niet uit) en kan ik naar hartelust digitaal vreemd gaan, wanneer me dat uitkomt. Mini-Mac lijkt me perfect geschikt als mediaserver, samen met de onvolprezen iPod, sinds anderhalf jaar het enige apparaat in huis waar muziek op afgespeeld wordt.
Voor de technici onder de lezers: het besturingssysteem onder de grafische toeters en bellen is gebaseerd op Free BSD Unix, waar ik louter plezierige ervaringen mee heb, omdat mijn domein op dat systeem draait. Onovertroffen stabiel (100% uptime, al acht jaar lang), al is dat gegeven meer de verdienste van mijn Amerikaanse host dan van mezelf.
De strategie van Apple, om via iPod en iPod mini gebruikers van Windows computers over te halen om over te stappen naar een Mac, lijkt in ieder geval nu al geslaagd, terwijl mini nog niet eens in de winkel staat. Omzet en winst zijn in een jaar tijd respectievelijk 74 en 350 procent gestegen, waarbij bijna alle groei op het conto van de iPod kwam: een omzet van 1.2 miljard dollar, eenderde van de totale omzet. Cijfers die Apple goeroe Steve Jobs misschien nog iets mooiers opleveren dan het Gulfstream V straalvliegtuig, dat hem vijf jaar geleden door de aandeelhouders cadeau gegeven werd, toen hij Apple uit een diep dal getrokken had.
Wie gewend is aan iPod en/of computer met iTunes, draait nooit een cd meer. Dat kan best zonder een Apple, met Winamp of de Windows Media Player en een of ander draagbaar ding. Het meeste werk gaat nog zitten in het digitaliseren van je oude cd’s. Maar dat gaat op een machine met voldoende processorkracht vanzelf, tussen de bedrijven door. Terwijl ik dit stukkie zit te tikken, slikt mijn machine de ene na de andere oude cd, die stuk voor stuk in een minuut of twee worden geconverteerd naar mp3 en geindexeerd in de bibliotheek van iTunes. Die is nu gegroeid naar ongeveer 5000 nummers, stuk voor stuk legaal, want kopieën van in het verleden aangeschaft of cadeau gekregen eigendom, dan wel tegen betaling gedownload van een webwinkel. Het groeit nog dagelijks door, kwestie van oude doosjes van de boekenplank blijven voeden aan de ripper.
Het is allemaal zo vanzelfsprekend dat ik soms verbaasd ben dat er nog collega’s met muziekverzamelingen zijn die geen computer, geen geluidskaart en geen iTunes hebben. Ooit zullen ze eraan moeten geloven, simpelweg omdat er dan geen cd’s meer gebakken en verkocht worden en alleen maar op een of andere wijze via het net verspreid en verkocht worden. Dat kan nog even duren, maar het is een kwestie van marktwerking; de techniek is er, maar nog niet iedereen wil eraan.
Recensenten lopen noodgedwongen voorop, ondervonden ze deze week tot frustratie van hen die niks van digitaal moeten hebben. De bevoorrechte beschouwers krijgen iedere nieuwe cd gratis toegestuurd, en geen platenmaatschappij die ze retour wil hebben. Gratis blijft, maar zelfs de Neanderthalers onder hen zullen nu ook aan de computer moeten.
Ze hebben van Warner Brothers, waaronder een groot aantal muziekuitgevers vertegenwoordigd is, een URL, een username en een password ontvangen.
Schijfjes worden niet meer opgestuurd, ze moeten voortaan aan de download. Wie net zo slecht als ik is en verheugd opveert bij dit mooie bericht: helaas, er is aan beveiliging gedacht. Er komt een digitaal watermerk met de muziek mee, waarmee Warner Brothers naar eigen zeggen illegale vermeerdering terug kan koppelen aan de recensent. Wie uitdeelt aan vrienden is de pineut, want zijn account gaat op slot. Ik ben benieuwd wanneer de eerste personeelsadvertenties voor nieuwe recensenten in Oor of andere muziekbladen opduiken.

 Posted: January 14, 2005, 12:19 PM | Comments (7) |

January 11, 2005

Six Apart Guide to Comment Spam

While I'm still counting my blessings after having installed Brandon Fullers Captcha!, it never hurts to keep reading and studying other ways to prevent (comment) spam.
Jay Allen has posted a comprehensive document on the Movable Type website regarding all kinds of problems and solutions.
The document describes how malicious or unwanted comments ('comment spam') affect weblogs, the techniques spammers use to abuse weblogs, and the tactics that can be used to prevent and defend against these attacks. Also included is a review of the strengths and weaknesses of each tactic, instructions for implementing them on your weblog and ones which we recommend for the best protection. Enjoy!

Permalink to 'Guide for Fighting Comment Spam' Also available in PDF

 Posted: January 11, 2005, 11:23 AM | Comments (6) |

January 10, 2005

Konfabulator: check it out

Great stuff at konfabulator.com

 Posted: January 10, 2005, 12:14 PM | Comments (0) |

January 08, 2005

De zeebeving in de biografie van internet

Ooit zal een historicus de geschiedenis van internet schrijven. In afwachting van dat definitieve standaardwerk, de biografie van de virtuele wereld, is het netzelf de plaats om op zoek te gaan zijn geschiedenis. Google op 'history of the internet', en met de 180.000 documenten die tevoorschijn komen, ben je voorlopig zoet.
De biograaf van het net zal om te beginnen een zware klus hebben aan het dateren van de big bang waarmee alles begon. Was dat de oprichting van het Advanced Research Projects Agency (ARPA) door het Amerikaanse Ministerie van Defensie, als antwoord op het lanceren van de Spoetnik door de Sovjet Unie? Of werd het net geboren in 1973, toen een computer in Engeland via Noorwegen aan het ARPA-net geknoopt werd?

Ongetwijfeld zijn op dit moment meerdere historici bezig met de geschiedschrijving van wat ons leven in vijftien jaar zo veranderd heeft. Terwijl mettertijd een van hen tot biograaf van het internet zal worden bekroond, staat een aantal ijkpunten en namen van die geschiedenis vast. ARPA, de eerste e-mail, het ontwerpen van het world wide web, de nieuwsgroepen en de geboorte - en in sommige gevallen het overlijden - van allerlei systemen, protocollen en applicaties, die internet gemaakt hebben tot wat het nu is.
Grote gebeurtenissen die niets met internet te maken hebben, hebben veel invloed gehad op ontwikkeling en aantal gebruikers. Zoals op 9 september 2001, toen in de laatste minuten voor het instorten van de Twin Towers e-mail het enige overgebleven communicatiemiddel van de slachtoffers van de aanslag bleek. Zoals op Boxing Day 2004, Tweede Kerstdag, toen de tsunami toesloeg in Azië. Weer bleek internet veerkrachtiger en betrouwbaarder dan (mobiele) telefonie.
Luttele uren na de ramp begonnen de eerste gelden binnen te stromen via de websites van internationale hulporganisaties. Miljoenen familieleden en vrienden van bewoners en vakantiegangers in de getroffen gebieden wendden zich tot het enige hulpmiddel dat op dat moment beschikbaar was: internet. Bulletins, message boards, blogs en websites werden beschikbaar gesteld, of inderhaast gebouwd en geopend, als ontmoetingsplatforms of als kassa voor donaties. Op de grootste en best bezochtste portals ter wereld - Microsoft, Amazon, E-Bay, Apple - staan prominente buttons en banners naar de websites van het Rode Kruis en tientallen andere gerenommeerde organisaties waar de bezoeker met enkele muisklikken geld kan schenken. Met het gemak en de snelheid waarmee dat kan, doen de charitatieve instellingen hun voordeel: wie links de hartverscheurende ellende op zijn scherm ziet, is gauw geneigd om rechts op de button van het Rode Kruis te drukken.
Vroeger zullen serieuze voornemens om gevolg te geven aan een oproep tot liefdadigheid wellicht wat vaker straatstenen op de weg naar de hel geworden zijn. Men zat naar zo'n programma te kijken, maar vergat dan soms later op de avond een ordner te openen, een gironummer in te vullen, in een enveloppe te stoppen en te posten.
Zoals altijd levert internet niet alleen maar halleluja op. Net als in de ware wereld gebeuren er na zo'n ramp zowel de mooiste als de lelijkste dingen denkbaar. Terwijl we tegen beter weten in hopen dat die verhalen over het handelen in weeskinderen uit de lucht gegrepen zijn, duurde het ook ditmaal geen dag of criminelen probeerden via internet hun voordeel te doen met de gevolgen van de zeebeving.
Al op woensdag 29 december deed het Internet Crime Complaint Center van de FBI de eerste waarschuwingen de deur uit over oplichters die proberen om zich te verrijken in het zog van de tsunami. Er worden verschillende methoden gehanteerd, variërend van spam waarin zogenaamde slachtoffers om persoonlijke bijstand smeken, tot professioneel nagebouwde gevels, waarachter websites met duistere bedoelingen huizen. Zoals altijd een kwestie van goed opletten waar u zich bevindt, nooit op verzoek credit-card nummers, pincodes of passwords via e-mail verstrekken en dan zal het wel loslopen.
Intussen blijft het ook gissen naar het waarheidsgehalte van een ander soort spam dat het gevolg is van de verwoestende tsunami: de zoektochten naar Engelse, Duitse en Zweedse kinderen of volwassenen, via mails die u zelf wellicht ook aangetroffen heeft in uw mailbox. Net zoals de viruswaarschuwingen razen deze oproepen in een kettingreactie om de wereld heen.
Het is niet zo moeilijk om te voorspellen dat u dezelfde mails nog jarenlang zal tegenkomen. Net zoals de inmiddels bijna tien jaar oude oproep om de nooit bestaand hebbende Jessica Mydek te helpen, door desbetreffende mail naar iedereen in uw adresboek door te sturen. Het Amerikaanse equivalent van het Koningin Wilhelmina Fonds zou drie cent per mailtje ontvangen, maar heeft nu nog steeds alleen maar last van die 'urban myth'.
Moelijker te beantwoorden dan de vraag om geld te storten op giro 555: moet ik die mails met verzoeken tot hulp bij het vaststellen van de identiteit van een blond kind doorsturen naar iedereen die ik ken? Ik heb er meerdere ontvangen. Een ervan is in het Duits: wie het kind op de foto herkent, wordt verzocht om Dr. Anuroj Tharasiriroj in het Phuket International Hospital te bellen. Iemand in Nederland, waar het verzoek inmiddels door een paar miljoen mailboxen is gestuiterd, heeft er in hoofdletters boven geschreven: 'Dit is geen grap, maar voor de verandering een serieus mailtje, s.v.p. doorsturen.'
Wat is waar? De tsunami is een ijkpunt in de geschiedenis van internet. Laten we hopen dat de foto van dit kind als voetnoot in het boek terecht komt, maar dan met een gelukkige afloop, herenigd met ouders of met familie.

 Posted: January 08, 2005, 11:05 AM | Comments (2) |

January 03, 2005

Aktie : Buzz mee met Giro555

Even geen pagerank's, virale beertenders of online brandvertising. Iedereen weet wat er aan de hand is Azie. De gevolgen van de Tsunami zijn afschrikwekkend en het einde is nog lang niet in zicht. De gehele wereld maakt zich grote zorgen bij het zien van de beelden, en tracht op welke wijze dan ook iets te doen voor de slachtoffers en de bevolking van de getroffen gebieden.

Op internet duiken overal de aktiebanners van Giro555 op. Portals, nieuwssites en weblogs plaatsen volop de advertenties en besteden allemaal, ieder op z'n eigen wijze, aandacht aan deze ramp. Uitstekend natuurlijk, maar wij (Dutchcowboys) denken dat weblogs hieraan een extra bijdrage kunnen leveren.

Daarom willen wij met jullie een viral marketing campagne starten via weblogs en nieuwssites in de vorm van de 'de plaatser betaalt'. Deze keer geen 'copy-paste' met een linkje, niets vrijblijvend en vooral niet gratis.

T'is allemaal reuze simpel. Wij starten met het plaatsen van dit artikel, 'Buzz mee met Giro555' over deze aktie. Onderaan het bericht staat een link naar ons weblog, als bewijs dat wij meedoen. Meedoen betekent dat je tenminste € 25 overmaakt naar Giro555.nl. Meedoen betekent ook dat je dit artikel plaatst op je eigen weblog of publicatie.

Doe mee, “Tell a Friend, mail het, plaats het, bel je beste vriend, je colllega, je schoonmoeder, start een weblog en maak tenminste € 25 over en mail ons naar giro555@dutchcowboys.nl zodra je het artikel hebt geplaatst. Wij plaatsen dan de url van je weblog of website bij dit artikel.

Bedankt namens iedereen die op welke wijze dan ook betrokken is bij de acties voor Giro555 !

Henk de Hooge
Paul Aelen
Stephan Fellinger
Igor Beuker

 Posted: January 03, 2005, 11:05 PM | Comments (0) |