
Toeval en de baas, plus diverse verplichtingen, beslisten dat ik afgelopen woensdag zo'n zes uur in de file doorgebracht heb.
De paar cd's in het dashboardkastje grijsgedraaid, maar weer eens de radio aangeslingerd, ook al omdat ik wel wat file-informatie kon gebruiken, kruipend door de regen en de duisternis.
Vrolijk werd ik niet van al dat geouwehoer, niet achteraan in de 14 kilometer file voor Gorkum, om, toen ik daar uiteindelijk via een sluiproute aan wist te ontsnappen, in een verse opstopping van ongeveer dezelfde lengte tussen Vianen en Den Bosch te belanden.
Wat me verraste, was dat niet de kredietcrisis het voornaamste nieuws van de dag was, maar de verkiezing van de beste dj. Van wat vroeg ik me af; van de Gooise Matras, van de Grachtengordel, van Nederland?
Over navelstaren gesproken; het ging nergens anders meer over. Het leek me meer een wedstrijd over wie zich het belangrijkste kon maken. Zappen van het ene naar het andere kanaal bracht geen soelaas; het was de zelfbenoemde dag van de dj's, de ego's groter dan de ether die ze vullen met hun gebral.
De oplossing is nader: een nieuwe radio in mijn oude trouwe diesel, met bluethooth, mijn favoriete muziek stromend vanaf de iPod, met een voice-over met de filemeldingen van de verkeersdienst. Het is de enige manier om te ontkomen aan die oorverdovende kermis van ijdelheid en zinloos gezever, tot overmaat van ramp voor de helft gedirigeerd door de publieke omroepen, van uw en mijn belastingcenten betaald.
Posted: October 25, 2008, 08:10 AM | Comments (0) |

De meneer en mevrouw van wie ik dinsdagmiddag op de A16, net voor de Drechttunnel, dacht dat ze stapelgek of aan de drugs waren, hebben een cadeautje te goed. Stuur me een maitje, vermeld merk en kleur van uw terreinwagen en het komt goed. Neemt u mij niet kwalijk.
Ik weet niet wat u denkt als er een stel naast u komt rijden met 120 kilometer per uur en fantiek begint te toeteren en rare gebaren te maken, nadat ze achter u al irritant met groot licht aan het knipperen waren? Drugsrunners, denk je dan, vallen je toch niet lastig als je van Rotjeknor naar Brabant rijdt?
Die doen het toch de andere kant uit? Met mijn auto was niks aan de hand: geen alarmsignalen, deuren dicht, geen lekke band, geen rook of vlammen in de spiegel. Wat m
Terwijl ik er nog steeds geen touw aan vast kon knopen, reden we naast elkaar de Drechttunnel in, het opgewonden stel de linkerpijp in, ik de rechterpijp. De tunnel uit bleek links een file te zijn ontstaan en was ik van die twee jojo's af.
Tot de Moerdijkbrug kon ik tachtig rijden, toen stokte het verkeer een beetje, keek ik toevallig vanuit een iets andere hoek in de spiegel en viel het kwartje: buiten, achter op de klep van de kofferbak, lag mijn mobieltje.
Posted: October 18, 2008, 11:46 AM | Comments (1) |

De prangende vraag is al gedeeltelijk beantwoord door blog mogul Nick Denton (foto mathowie/flickr), eigenaar van Gawker Media: hij heeft vorige week 19 vaste bloggers ontslagen, en de betaling aan de bloggers van de blog die het meeste verkeer genereren, stop gezet.
Eerder dit jaar zag Denton de recessie kennelijk al een beetje aankomen, toen hij die van zijn beter bekende blogs verkocht, waaronder Wonkette.Com, in de Verenigde Staten populair vanwege de politieke roddels.
Een jaar geleden, toen de bomen in de blogosphere nog tot de hemel groeide, werd het blog imperium van Denton door de Sunday Times op een waarde van 290 miljoen dollar geschat. Andrew Ratner heeft er vanmorgen zijn column aan gewijd op de website - en in de krant - van de Baltimore Sun: Still being bullish on blogs (Are Blogs Recession Proof).
Goed; overleven blogs de recessie?
Toevallig week meldde zich vorige een collega verslaggever aan mijn bureau met de vraag of bloggen dood is. De manier waarop hij de vraag stelde deed me vermoeden dat-ie hem zelf al beantwoord had, hetgeen ook min of meer bleek uit de discussie die volgde. Ik heb het verhaal nog niet gelezen, maar ik kan me zo voorstellen dat er binnenkort een verhaal in onze krant krant staat met dezelfde kop als boven deze intro.
Dood of niet dood, een kop die eindigt op de dood, gevolgd door een vraagteken, scoort altijd, zowel in een papieren krant als op Google.
Zo ook nu, als je even Googlet op de letterlijke zin, tussen aanhalingstekens. Leuk om te zien dat zelfs de moeder van alle zoekmachines zich even verslikt in de gewaagde vraagstelling, want met de zoekresultaten komt ommegaande de vraag: Did you mean: "Is Blogging Good?"
Goed, de vraag eerst maar eens gesteld in het Engels, en vervolgens in het Nederlands. In het Angelsaksisch taalgebied zwerven ruim 2200 artikelen rond waarin de zin letterlijk voorkomt, laat je de aanhalingstekens weg dan zijn het er bijna 18 miljoen, maar dat zegt natuurlijk niets. In het Nederlands waren tot en met een uur geleden 538 artikelen gepubliceerd met de kop "Is Bloggen dood?"
Mijn collega heeft een punt, waar nog maar een jaar of wat gelden het aantal blogs met honderden of duizenden per dag leek te stijgen, sterven ze nu massaal uit. Maar dat zijn voornamelijk de blogs - zonder oneerbiedig te willen zijn - aan de onderkant van de markt. Van mensen, ook collega's van me, die zo nodig moesten. Ze kwamen er al rap achter dat een blog in (laten) richten inderdaad een zaak van een paar muisklikken is, maar dat het daarna gaat om waar het alleen maar om gaat: content, kwalitatieve content, op regelmatige basis.
Dat valt niet mee, kan ik u verzekeren. Ik bedoel niet eens de kwaliteit, daar oordelen de lezers, bezoekers en reaguurders maar over, maar vooral de kwantiteit; daar is rythme en discipline voor nodig.
Maar die problemen hebben alleen de echte amateur bloggers, die er geen geld in gestoken hebben, en voor (een gedeelte van) hun inkomen niet afhankelijk zijn van GoogleAds.
Als het in Amerika regent, begint het in Europa veel later te druppelen. Dat hebben we met de economische recessie gezien, de vraag is of er nu ook (semi) professionele blogs in Europa, in Nederland, aan het wankelen worden gebracht.
Posted: October 15, 2008, 11:38 AM | Comments (0) |

Stel: je werkt voor een bedrijf waar je een van bedrijfswege ter beschikking gestelde laptop móet gebruiken. Stel, want dat schijnt hier en daar voor te komen, dat het kreng zonder al te veel problemen dienst doet. Stel dat je hem op een kwade dag in moet leveren en de volgende dag een nagelnieuwe ontvangt.
Die er in plaats van dertig seconden twintig minuten over doet om op te starten, waarna iedere handeling ook honderd keer zo veel tijd in beslag neemt als op zijn voorganger.
Als je er iets van durft te zeggen tegen het technisch politbureau is de schouderophalende reply dat zoiets normaal is, en dat de gegevens op de laptop nu veel beter beveiligd zijn dan op de vorige.
Ik zeg niet waar het voorgaande zich voorgedaan heeft, maar lach maar niet al te hard, want het kan u ook overkomen. Zou het mij gebeuren; ik zou overwegen om die laptop van vierhoog op de keien te keilen, maar dan ben je een saboteur.
Wacht; er is veel minder voor nodig om saboteur genoemd te worden. In het blad Computable lees ik net een stukje over projectsaboteurs. Blijkt dat een aantal projectleiders, geïrriteerd door klagende en zeurende eindgebruikers, een workshop projectsaboteur georganiseerd heeft.
Les één: eigenlijk moet je iedere eindgebruiker en vooral iemand die er een beetje verstand van heeft, als mogelijke projectsaboteur classificeren.
Was het mij allemaal overkomen; ik zou die laptop nu écht het raam uit lazeren, maar nu van acht hoog, op het moment dat die bende projectleiders het pand verlaat. Kennelijk is het niet alleen de financiële wereld die dezer dolle dagen op zijn kop staat.
Posted: October 11, 2008, 02:24 PM | Comments (0) |

Mijn favoriete televisiezenders zijn BBC 1, 2 en 3, Discovery Channel, National Geographic en Animal Planet.
Ik heb een schotel of digitaal pakketje overwogen, maar het gevaar is dat ik hele nachten naar de Major League Baseball ga zitten koekeloeren, dus beter van niet.
De vaderlandse publieken ontvangen mij zelden en de commerciëlen ken ik slechts van naam.
Als late zapper passeer ik ze weleens op weg van de Beeb (kanaal 7, 8 en 9) naar mijn drie andere verslavingen op kanaal 19, 20 en 21. Ik verbaas me dan altijd over die (half)naakte meiden die in hun eigen borsten zitten te knijpen, terwijl ze hun gebotoxte lippen naar de camera tuiten.
Je zou jezelf voor minder definitief tot onthouding of herenliefde bekeren. Mijn onkunde van de Nederlandse televisie heeft één groot voordeel; ik ken nauwelijks bekende Nederlanders. Ik wist niet beter of Frits Spits was de dj bij de Vara die dertig jaar geleden in mijn eerste diesel tijdens de avondspits uit de Becker Mexico daverde.
Ik vermoedde daarom dat achter de naam van de auteur, die zo onbeschoft behandeld zou zijn door ene Matthijs van Nieuwkerk (ik zou niet weten hoe die eruit ziet) wellicht het junior - of neefje van - vergeten was.
Verrek, hij blijkt dezelfde te zijn! Het conflict is me niet helemaal duidelijk, maar het ene ego blijkt op de tenen getrapt door het andere, omdat het andere te weinig vroeg over het boek dat het ene geschreven had.
Of zoiets. Het zou zomaar kunnen dat ik iets belangrijks gemist heb, maar dat gevoel heb ik gelukkig niet.
Posted: October 04, 2008, 12:57 PM | Comments (0) |